Аққу құс – төрдің сәні, қыз бала – елдің сәні

Аққуды атқан оңбайды.

Аққуды атпа,

досыңды сатпа.

Ит үреді, керуен көшеді.

Ит иесіне тартады.

Түйе — малдың қасқасы, желмая — малдың асқасы.

Балапан ұяда не көрсе,

ұшқанда соны алар.

Қой сүйеді баласын қоңырым деп

Қой үстіне бозторғай жұмыртқалаған заман

Жылан иір-иір жүрсе де,
Ініне түзу кіреді.

Жыланның іні тік.

Жылы-жылы сөйлесең, жылан іннен шығады.

Қойдан жуас жүргенде,
Қошқардан бетер сүзгенде.

Саулықтың жасы үлкен,
Қошқардың басы үлкен.

Екі қошқардың басы бір қазғанға піспейді.

Ауру қалса да, әдет қалмайды.

Ауруын жасырған өледі.

Дені саудың , жаны сау.

Ақсақ қой түстен кейін маңырайды.

Қасқыр қасқырлығын жасайды.

Қасқырды қанша бақсаң да орманға қарап ұлиды.

Қасқырдың аузы жесе де қан, жемесе де қан.

Бірлік бар жерде тірлік бар.

Бірлігі бар ел озады,

бірлігі жоқ ел тозады.

Жалғыздың үні шықпас,

Жаяудың шаңы шықпас.

Жел тұрмаса, шөптің басы қимылдамайды.

Үріп ауызға салғандай

Адамзаттың табиғатсыз күні жоқ, табиғаттың оны айтар тілі жоқ

Жұбататын да тіл,

Жылататын да тіл.

Тіл тас жарады,

Тас жармаса бас жарады.

Тілін білмейтіндер емес, тілін білгісі келмейтіндер - мәңгүрт.

Оқу-білім бұлағы.

Білімсіз күнің жоқ.

Оқу инемен құдық қазғандай.

Шабан үйрек бұрын ұшар.

Сасқан үйрек артымен сүңгиді.

Қыран құс қисық ұшып, түзу ілер.

Қоянды қамыс өлтірер.

Асықпаған арбамен қоянға жетеді.

Қоян көлеңкесінен қорқады.

Жеті рет өлшеп, бір рет кес.

Жеті атасын білмеген жетесіз.

Жігітке жеті өнер де аз.

Мың бір мақал, жүз бір жұмбақ.

Мыңнан жүзін білгенше,
Бірдің атын біл.

Мың рет естігенше,

бір рет көр.

Күш білекте емес, жүректе.

Өз үйінде көртышқан да батыр.

Өз үйім, өлең төсегім.

Жұмсақ ағаш құртқа жем,

жуас адам жұртқа жем.

Еріншектің ертеңі бітпес.

Жалқауға мал жуымас.

Сөз сүйектен өтеді.

Ойнап сөйлсең де, ойлап сөйле.

Айтылған сөз, атылған оқ.

Отан оттан да ыстық.

Отты жаға білмеген
бықсытады

Аузы күйген үрлеп ішеді.