Prawo do edukacji dla dzieci oznacza zapewnienie im dostępu do nauki i możliwości rozwoju.

Prawo do edukacji dla dzieci oznacza, że dzieci muszą pracować zamiast się uczyć.

Prawo do edukacji dla dzieci oznacza zakaz nauki w szkołach.

Prawo do edukacji dla dzieci oznacza ograniczenie dostępu do informacji.

Dzieci muszą zawsze być posłuszne bezwarunkowo.

Dzieci powinny ignorować swoich rodziców.

Dzieci powinny unikać kontaktu z rodzicami.

Dzieci powinny szanować, wspierać i pomagać swoim rodzicom.

Dzieci mogą uczestniczyć w życiu społecznym poprzez wolontariat, zajęcia pozalekcyjne i interakcje z rówieśnikami.

Dzieci mogą uczestniczyć w życiu społecznym tylko poprzez oglądanie telewizji.

Dzieci nie mają możliwości uczestniczenia w życiu społecznym.

Dzieci mogą uczestniczyć w życiu społecznym tylko przez zabawę w domu.

Ministerstwo Edukacji Narodowej

Rzecznik Praw Dziecka, sądy rodzinne, organizacje pozarządowe

Rzecznik Praw Obywatelskich

Policja

Wzrost wsparcia społecznego

Zwiększenie dostępu do zdrowia

Konsekwencje łamania praw dziecka obejmują przemoc, zaniedbanie, brak dostępu do edukacji i zdrowia.

Poprawa jakości edukacji

Dzieciom w szkole przysługują prawa do nauki, szacunku, wyrażania opinii, ochrony przed przemocą i uczestnictwa w zajęciach pozalekcyjnych.

Dzieciom w szkole przysługuje prawo do nieodrabiania lekcji.

Dzieciom w szkole przysługuje prawo do wyboru nauczycieli.

Dzieciom w szkole przysługuje prawo do pracy w weekendy.

Dzieci mogą zgłaszać problemy tylko w szkole.

Dzieci powinny ignorować swoje problemy.

Dzieci mogą zgłaszać swoje problemy dorosłym, pisemnie lub przez specjalne skrzynki na sugestie.

Dzieci mogą rozmawiać z rówieśnikami o swoich problemach.

Dzieci powinny rywalizować o wszystko.

Dzieci nie mają żadnych obowiązków wobec rodzeństwa.

Dzieci powinny ignorować się nawzajem.

Dzieci powinny wspierać się nawzajem, dzielić obowiązkami, okazywać szacunek i pomagać sobie.

Dzieci nie potrzebują czasu na odpoczynek.

Prawo do wypoczynku jest nieistotne dla dzieci.

Prawo do wypoczynku jest istotne dla zdrowia i rozwoju dzieci.

Wypoczynek jest tylko dla dorosłych.

Dzieci mogą być zmuszane do leczenia bez zgody.

Dzieci mają prawo do dostępu do opieki zdrowotnej, informacji o zdrowiu, wyrażania zgody na leczenie oraz ochrony przed szkodliwymi praktykami.

Dzieci nie mają prawa do leczenia w szpitalach.

Dzieci nie mają prawa do informacji o zdrowiu.

Rodzice zawsze podejmują decyzje bez względu na dzieci.

Dzieci mogą tylko obserwować, ale nie wpływają na decyzje.

Dzieci nie mają wpływu na decyzje w rodzinie.

Dzieci wpływają na decyzje w rodzinie poprzez wyrażanie potrzeb, negocjacje oraz emocjonalny wpływ na rodziców.

Dzieci powinny być ignorowane w sytuacjach kryzysowych.

Dzieci nie mają żadnych praw w sytuacjach kryzysowych.

Dzieci mają prawo do samodzielnego podejmowania decyzji w sytuacjach kryzysowych.

Dzieci mają prawo do ochrony, wsparcia, edukacji i informacji w sytuacjach kryzysowych.

Dzieci mają obowiązek uczęszczać do szkoły i aktywnie uczestniczyć w nauce.

Dzieci powinny tylko bawić się w czasie nauki.

Dzieci mają obowiązek uczyć się tylko w domu.

Dzieci nie muszą uczęszczać do szkoły.

Dzieci mają prawo do ignorowania innych w grupie.

Dzieci mają prawo do szacunku, akceptacji, wyrażania uczuć oraz ochrony przed przemocą w relacjach z rówieśnikami.

Dzieci mają prawo do dominacji nad rówieśnikami.

Dzieci nie powinny wyrażać swoich emocji w relacjach.