Czy anonimowość w internecie powinna być prawem każdego człowieka, czy też stwarza większe ryzyko nadużyć?

Czy użytkownicy są gotowi zrezygnować z wygody i personalizacji usług technologicznych na rzecz większej prywatności?

Czy anonimowość można uznać za nową prywatność?

Czy wygoda oferowana przez pliki cookies (np. pozostawanie zalogowanym, personalizacja) jest warta kompromisu w zakresie prywatności użytkownika?

Czy personalizacja reklam za pomocą cookies jest etyczna?

W obliczu zapowiedzi wygaszania cookies przez niektóre przeglądarki, jak może wyglądać przyszłość śledzenia użytkowników online? Czy to oznacza zmianę na lepsze, czy jednak korporacje nie zrezygnują ze zbierania jak największej ilości danych?

Jak może wyglądać przyszłość śledzenia użytkowników online? Czy to oznacza zmianę na lepsze, czy jednak korporacje nie zrezygnują ze zbierania jak największej ilości danych?

Gdzie powinna przebiegać granica między 'dobrymi' plikami cookies, które poprawiają wygodę użytkownika, a 'złymi' cookies, które naruszają prywatność?

Jakie kryteria powinny być brane pod uwagę przy wyznaczaniu tej granicy?

Jak wyznaczyć granicę między dzieleniem się chwilami ze swojego życia a naruszeniem własnej prywatności? Czy można wyznaczyć tę granicę tak, żeby była uniwersalna dla wszystkich?

Czy anonimowość w mediach społecznościowych mogłaby zminimalizować problem oversharingu? Czy wręcz przeciwnie, mogłaby go nasilić?

Czy media społecznościowe zachęcają nas do oversharingu przez presję społeczną lub mechanizmy takie jak lajki i komentarze?

Na ile odpowiedzialność za ochronę prywatności spoczywa na użytkownikach, a na ile na platformach społecznościowych?

Czy w erze social mediów możliwe jest pogodzenie anonimowości z pełnym uczestnictwem w sieci?

Czy użytkownicy dobrowolnie oddają swoją prywatność, czy jest im ona stopniowo odbierana przez mechanizmy technologiczne?