ก.  มีหัวใจเป็นพระราชาผู้มีอำนาจคุมร่างกาย

ข.  มีแพทย์เป็นทหารคอยทำลายโรคที่มาทำลายร่างกาย

ค.  มีเม็ดโลหิตขาวเป็นวังหน้าคอยป้องกันมิให้เชื้อโรคเข้าร่างกาย

ง.  มีอาหารเป็นกองเสบียงเลี้ยงอวัยวะทุกส่วนในร่างกาย

ก.  อดทน

ข.  อดกลั้น

ค.  ปัญญา

ง.  พยายาม

ก.  ตำหนิ

ข.  เยาะเย้ย         

ค.  กังวลใจ

ง.  เป็นห่วง

ก.  ออกตัว – แก้ตัว          

ข. ภิยโย – ยิ่งขึ้น

ค.  กำเดา – ความร้อน      

ง.  ครุกรรม – ครูรับกรรม

ก.  น้ำซึมบ่อทราย

ข.  พูดชั่วอัปราชัย

ค.  คมในฝัก

ง.  เหนือฟ้ายังมีฟ้า

ก.  ความกตัญญูต่อครู

ข.  ความมีศักดิ์ศรีในอาชีพ

ค.  ความสำนึกในวิชาชีพ

ง.  ความหมั่นเพียรศึกษาหาความรู้

ก. รวบรวมคัมภีร์เก่ามาใช้ในการรักษาโรคระบาด

ข. แต่งขึ้นเพื่อใช้เป็นคัมภีร์แพทย์ที่ถูกต้องที่สุด

ค.  รวบรวมคัมภีร์แพทย์ที่มีผู้แต่งไว้แล้วให้สมบูรณ์ที่สุด

   ง.  แต่งขึ้นเพื่อใช้เป็นแนวทางรักษาโรค

สำหรับแพทย์ใน

โรงพยาบาล

ก.  แพทย์อาสา

ข.   แพทย์ชนบท

ค.แพทย์ทางเลือก

ง.  แพทย์ประจำตำบล

ก. คุณสมบัติของแพทย์

ข. สรรพคุณของสมุนไพร

  ค.  การชันสูตรโรคที่เกิดกับเด็ก

ง. ตำรายาไทยที่ใช้ในสมัยโบราณ

               ก. ทราง

ข.  สำรอก

ค.  กำเดา

ง.  จุกเสียด

ก.  ความรู้เรื่องการตรวจโรค

ข. คำแนะนำในการปฏิบัติหน้าที่

ค. คำแนะนำในการดูแลรักษาผู้ป่วย

ง. การใช้หลักธรรมในการดำเนินชีวิต

ก. มหาวิทยาลัยเกษตร

   ข.  กระทรวงสาธารณสุข

ค. สวนพฤกษศาสตร์ทั่วไป

ง. โรงพยาบาลอภัยภูเบศร

ก. ไหว้ครูกุมารภัจ          

ผู้เจนจัดในคัมภีร์

ข. โมโหอย่าหลง

เล่ห์                    

ด้วยกาเมมิจฉาใน

ค. หมอนวดแลหมอยา     

ผู้เรียนรู้คัมภีร์ไสย์

ง. ไม่รู้คัมภีร์เวช              ห่อนเห็นเหตุซึ่งโรคทำ

ก.   พิริย  อุทธัจ  วิหิงษา

ข.    พิริย  วิจิกิจฉา  วิหิงษา

   ค. วิตักโก  วิจิกิจฉา 

ทิฏฐิมาโน

ง. พิริย  วิจิกิจฉา 

ทิฏฐิมาโน