Struktura Osobowości Junga

(a)  

Najbardziej kontrowersyjny aspekt teorii Junga. Jest to warstwa nieświadomości, która zawiera wspólne dla całej ludzkości archetypy i symbole

(a)  

Uniwersalne, pierwotne obrazy i wzorce zachowań, które są wspólne dla całej ludzkości. Znajdują się one w nieświadomości zbiorowej i manifestują się w snach, mitach, sztuce i kulturze. Jung zidentyfikował kilka kluczowych archetypów, które mają szczególne znaczenie w terapii.

(a)  

proces integracji różnych aspektów osobowości, w tym nieświadomości, aby stać się bardziej zintegrowaną i autentyczną jednostką.

(a)  

zbiory myśli, uczuć i wspomnień, które są zorganizowane wokół wspólnego tematu. Mogą one wpływać na nasze zachowanie i emocje w sposób nieświadomy.

(a)  

dotyczy znaczących zbiegów okoliczności, które nie mają przyczynowego związku, ale są psychologicznie znaczące

(a)  

koncentruje się na odkrywaniu i integracji nieświadomych aspektów osobowości. Terapeuta pomaga pacjentowi zrozumieć swoje sny, fantazje i symbole, aby osiągnąć większą samoświadomość i pełnię.

(a)  

• - Dominuje infantylna genitalność oraz konflikty edypalne.  Superego nadmiernie surowe i karzące, jest względnie dobrze zintegrowane. Wykształcił się wyższy poziom organizacji obronnej ego z wyparciem, jako centralnym mechanizmem obronnym, współwystępującym z intelektualizacją, racjonalizacją itd. 

Dominacja regresji do pregenitalnych, a zwłaszcza oralnych punktów fiksacji, choć genitalny poziom rozwoju libidinalnego został osiągnięty. Superego jest bardziej karzące i mniej zintegrowane. Słaba integracja superego przejawia się w formacji reaktywnej, której towarzyszy częściowa ekspresja impulsów instynktownych. W mechanizmach obronnych dominuje wyparcie. Cechy charakteru na tym poziomie stanowią kombinację reaktywnego oraz częściowej ekspresji  instynktownej.  Stabilna jest pojęcie self i reprezentacji świata.

(a)  

Ma tu miejsce patologiczna kondensacja  genitalnych i pregenitalnych dążeń z dominacją pregenitalnej agresji, objawiającej się w infantylnych, perwersyjnych popędach,  ekspresja znajduje wyraz w  masochistycznych fantazjach dotyczących rodzica.  Superego jest zintegrowane w stopniu minimalnym,  co wzmacnia paranoidalne cechy osobowości,  i osłabia zdolność do doświadczania troski i poczucia winy,  W obronach przeważa dysocjacja i rozszczepienie, co osłabia ego. Ego nie ma umiejętności tolerowania poczucia winy,  a granice między ego i superego pozostają zatarte.  Zinternalizowane relacje z obiektem mają charakter  częściowy,  brak jest stałości obiektu,  i związanej z nią wewnętrznej  trwałej zdolności utrzymywania  więzi z kochaną osobą.

(a)  

Chaotyczne dzieciństwo: surowa dyscyplina, rozpieszczanie, uzależnienia w rodzinie, słabi rodzice (depresyjne matki, sadystyczni ojcowie). Brak bezpieczeństwa, miłości i przywiązania. Emocje kojarzone ze słabością, manipulacja słowami. Materialne rozpieszczanie przy emocjonalnej deprywacji, brak internalizacji dobrych wzorców. Wzmacniane poczucie prawa do dominacji, dziedziczone przez naśladownictwo.

(a)  

na relacjach z innymi ciążą problemy z samooceną - obiekty Ja-aspekt relacji (ograniczona zdolność do miłości)- potrzebują od nich wiele, ofiarowują tylko powierzchowną miłość. Pacjenci mogli być niezwykle ważni dla swoich rodziców nie z powodu tego, kim byli naprawdę, lecz ze względu na funkcję, jaką spełniali. - atmosfera nieustannego oceniania panująca w rodzinie. - oceniająca atmosfera nieustającego aplauzu i wychwalania. -trudność z odróżnieniem prawdziwych uczuć od wysiłków nastawionych na zadowolenie innych lub wywarcie na nich wrażenia.

(a)  

Relacje z obiektem: - konflikt pomiędzy: bliskością i dystansem oraz miłością i strachem. - ambiwalentne uczucia wobec przywiązania - zachowują dystans, aby upewnić się co do własnego bezpieczeństwa i odrębności jednocześnie narzekają na alienację i samotność. - seksualność podejście apatyczne - postawa rodziców nadmiernie zaangażowanych, narzucających się, wpływających na dziecko (uwodząca, przekraczająca granice matka i niecierpliwy, krytyczny ojciec) - rola sprzecznych i mylących komunikatów od najbliższych

(a)  

Relacje z obiektem: - poczucie skuteczność mocno zaburzone (były poddane władzy innych i poniżane) - krytyka, niekonsekwentne kary, niezadowoleni dorośli, strach - dziecko słyszy, że można ufać tylko członkom rodziny co dla niego wydaje się paradoksalne. - krytycyzm, ośmieszanie, rola kozła ofiarnego. - nieopanowany lęk opiekuna dziecka

Ja: 1. Ja ogarnięte niemocą, upokorzone i pogardzane 2. Ja impotentne, zwycięskie, triumfujące - kombinacja zaburzeń tożsamości seksualnej, pragnienie bliskości tej samej płci i związane z tym zaabsorbowanie kwestiami homoseksualizmu

(a)  

proces separacji/indywiduacji, w którym matka odczuwa tak silny ból, że albo trzyma się kurczowo dziecka (umrę bez Ciebie) lub na zasadzie przeciwfobii odpycha dziecko (dlaczego nie możesz sam się pobawić?)

-splot okoliczności utrudniających zrozumienie, co naprawdę zaszło i poddanie się normalnemu smutkowi. (strata w fazie separacji-indywiduacji gwarantuje pewną dozę dynamiki depresyjnej.

-zaniedbanie potrzeb dziecka przez członków rodziny, pochłoniętych własnymi problemami.

(a)  

Matczyne niedociągnięcia i ojcowski narcyzm. Wzmacnianie stereotypów związanych z płcią- silni, niebezpieczni mężczyźni i miękkie i bezradne kobietyprowadzi kobietę do poszukiwania poczucia własnej wartości i poczucia bezpieczeństwa poprzez przywiązanie do mężczyzn (1.seksualność; 2. Brak satysfakcji seksualnej; 3. Sprowokowanie czułej postawy; 4. Dewaluacja za bycie nie w pełni mężczyzną) - dzieci czujące że własna tożsamość seksualna jest problematyczna (homoseksualni mężczyźni) - przypisywanie odmiennej siły i wartości każdej z płci

1.dziewczynka, z rodziny faworyzującej brata

2. która wyczuwa, że miła być chłopcem.

3.która uważa, że ojciec i bracia mają więcej władzy niż ona i matka - uwaga pozytywna tylko dla powierzchownych, zewnętrznych atrybutów. - ojcowie wzbudzający strach i jednocześnie uwodzicielscy a także którzy nie widzą świata poza córką – onieśmielają ją

(a)