เอก โท

ครุ ลหุ

สัมผัสใน

สัมผัสท้ายวรรค

๒ บาท

๔ บาท

๖ บาท

๘ บาท

๑ แห่ง

๒ แห่ง

๓ แห่ง

๔ แห่ง

คำเป็น

คำตาย

คำโท

คำโทโทษ

บาทที่ ๑ และ ๒

บาทที่ ๓ และ ๔

บาทที่ ๑ และ ๓

บาทที่ ๒ และ ๔

เป็นโคลงสี่สุภาพจำนวน

๑ บท

มีการใช้ทั้งคำโทและคำโทโทษ

มีการใช้คำเอกโทษทั้งหมด

มีการใช้คำสร้อย

การเข้าใจโครงสร้างและความหมายของโคลง

การอ่านโคลงสี่สุภาพควรให้ความสำคัญกับการวิเคราะห์ตัวละคร

การอ่านโคลงสี่สุภาพควรให้ความสำคัญกับการจำเนื้อหา

การอ่านโคลงสี่สุภาพควรให้ความสำคัญกับการใช้ภาษาที่ซับซ้อน

โคลงสี่สุภาพมีความสำคัญในการแสดงออกถึงความงามของภาษาไทยและสะท้อนวัฒนธรรมไทยในวรรณกรรม

โคลงสี่สุภาพใช้ในการบันทึกประวัติศาสตร์เท่านั้น

โคลงสี่สุภาพเป็นรูปแบบการเขียนที่ไม่มีความสำคัญในวรรณกรรมไทย

โคลงสี่สุภาพเป็นการแสดงออกถึงความคิดทางการเมืองในวรรณกรรมไทย

กรรมบ่มิมีใคร ฆ่าข้า

กุศลส่งสนองไป ถึงที่ สุขนา

บาปส่งจำตกช้า ช่วยได้ฉันใด

ถึงกรรมจักอยู่ได้ ฉันใด พระเอย

ฝึกแต่งบทประพันธ์บ่อย ๆ จนเป็นนิสัย

เข้าฟังการแข่งขันแต่งบทประพันธ์อยู่เสมอ

ศึกษาฉันทลักษณ์บทประพันธ์อย่างละเอียด

อ่านวรรณกรรมประเภทนวนิยายเพื่อฝึกตีความ

เฉิด

หง้า

ป้อง

เยื้อง

๓ คำ

๔ คำ

๕ คำ

๖ คำ

หาง - อาง

ร่าย - ฟ่าย

หน้า - หง้า

ฉวาง - หาง

คำประพันธ์ที่ว่าปากเปล่า โดยไม่เคร่งครัดตามหลักสัมผัส

คำประพันธ์ที่วางคำครุ ลหุ และกำหนดจำนวนคำเป็นแบบต่าง ๆ

คำประพันธ์ที่กำหนดจำนวนคำในวรรค มีสัมผัส และบังคับคำเอก คำโท

คำประพันธ์ที่ไม่จำกัดวรรคและคำ นิยมส่งสัมผัสท้ายวรรคหน้าและรับสัมผัสในวรรคถัดไป

พระ(คุณ)

ทิศ(ทาง)

เส้น(สังเวย)

ยก(ยอ)

บางบ่รับคำคล้อง

หมายมุ่งกลับคืนคง

เงินพุ่มตามเทียนแก้ว

หยุดเสพหยุดยอกย้อน

กล่าว

ร้องไห้

กระซิบ

เศร้าใจ

ฤาพี่

ลืมตื่น

ถามเผือ

ทั่วหล้า

๓๔

๓๕

๓๖

๓๗