Wayground logo

Free Printable Worksheets

Font size

S
M
L
XL
Worksheets

οδοντικη χειρουργικη 6

Total questions: 142

Worksheet time: 1hrs 11mins

Name
Class
Date
1.

Ποιος δείκτης χρησιμοποιείται για την καταγραφή τερηδόνας;

a)

A) GI

b)

B) DMFS

c)

C) ICDAS

d)

D) Τα B & C

e)

E) Όλα τα παραπάνω

2.

Ποιος δείκτης χρησιμοποιείται για την καταγραφή τερηδόνας;

a)

A) GI

b)

B) DMFS

c)

C) ICDAS

d)

D) Τα B & C

e)

E) Όλα τα παραπάνω

3.

Ποιος είναι ο κυρίαρχος μηχανισμός σύνδεσης των συνθέτων ρητινών με την οδοντίνη, μέσω των σύγχρονων συγκολλητικών συστημάτων

a)

A) Μικρομηχανικός ή/και χημικός

b)

B) Χημικός

c)

C) Με δυνάμεις συνάφειας

d)

D) Με δυνάμεις συνοχής

e)

E) Με δυνάμεις ηλεκτροστατικής φύσης

4.

Ποιος είναι ο κυρίαρχος μηχανισμός σύνδεσης των συνθέτων ρητινών με την οδοντίνη, μέσω των σύγχρονων συγκολλητικών συστημάτων:

a)

A) Μικρομηχανικός ή/και χημικός

b)

B) Χημικός

c)

C) Με δυνάμεις συνάφειας

d)

D) Με δυνάμεις συνοχής

e)

E) Με δυνάμεις ηλεκτροστατικής φύσης

5.

Ποιος είναι ο συχνότερος και σημαντικότερος λόγος αντικατάστασης μιας έμφραξης;

a)

A) Κάταγμα του δοντιού

b)

B) Aποχρωματισμός της αποκατάστασης ή του δοντιού

c)

C) Aπώλεια της ανατομικότητας του δοντιού

d)

D) Τερηδόνα που ξεκινά από τα όρια

e)

E) Κάταγμα του υλικού αποκατάστασης

6.

Ποιος κίνδυνος αυξάνεται από την καθυστέρηση τελικής αποκατάστασης ενός ενδοδοντικά θεραπευμένου δοντιού;

a)

A) Κατάγματος

b)

B) Aποχρωματισμού

c)

C) Τερηδονισμού

d)

D) Περιοδοντικής προσβολής

e)

E) Δεν αυξάνεται κανένας κίνδυνος

7.

Ποιος τύπος ενισχυτικής ουσίας βρίσκεται σε όλα τα σύγχρονα σκευάσματα συνθέτων ρητινών;

a)

A) Ο χαλαζίας

b)

B) Το άμορφο ή κολλοειδές πυρίτιο

c)

C) Η βαριο-στροντιούχος (Ba-Sr) ύαλος

d)

D) Το φθοριούχο υττέρβιο

e)

E) Η ασβεστιοφθοριούχος ύαλος

8.

Ποιος τύπος ενισχυτικής ουσίας βρίσκεται σε όλα τα σύγχρονα σκευάσματα συνθέτων ρητινών;

a)

A) Ο χαλαζίας

b)

B) Το άμορφο ή κολλοειδές πυρίτιο

c)

C) Η βαριο-στροντιούχος (Ba-Sr) ύαλος

d)

D) Το φθοριούχο υττέρβιο

e)

E) Η ασβεστιοφθοριούχος ύαλος

9.

Ποιος τύπος ενισχυτικής ουσίας βρίσκεται σε όλα τα σύγχρονα σκευάσματα συνθέτων ρητινών:

a)

A) Ο χαλαζίας

b)

B) Το άμορφο ή κολλοειδές πυρίτιο

c)

C) Η βαριο-στροντιούχος (Ba-Sr) ύαλος

d)

D) Το φθοριούχο υττέρβιο

e)

E) Η ασβεστιοφθοριούχος ύαλος

10.

Ποιος τύπος προκατασκευασμένου ενδορριζικού άξονα από τους παρακάτω δεν

υφίσταται;

a)

A) Άξονες ανθρακονημάτων

b)

B) Άξονες από ίνες υάλου

c)

C) Άξονες πολυακρυλικού

d)

D) Άξονες από ακεταλικές ρητίνες

e)

E) Άξονες από ευγενή μέταλλα

11.

Ποιος/οι από τους παρακάτω τύπους αποκαταστάσεων συνθέτων ρητινών είναι ο

ενδεδειγμένος σε εγγύς-μασητική-άπω κοιλότητα γομφίου με εύρος ισθμού

μεγαλύτερο από τα 2/3 της διαφυματικής απόστασης και πάχος παρειακών

φυμάτων 1,5 χιλιοστά;

a)

A) Άμεση αποκατάσταση σύνθετης ρητίνης

b)

B) Eπένθετο με κάλυψη των παρειακών φυμάτων

c)

C) ‘Eνθετο

d)

D) Στεφάνη ολικής κάλυψης

e)

E) Τα A και B

12.

Πόσα mm γουταπέρκας πρέπει να παραμένουν στο ακρορριζικό τμήμα του ριζικού

σωλήνα κατά την τοποθέτηση ενός άξονα;

a)

A) Λιγότερο από 3mm

b)

B) 3 - 5 mm

c)

C) 6mm

d)

D) 7mm

e)

E) 8mm

13.

Πόσες συνολικά αποχρώσεις διαθέτει το Vita Lumin Vacuum χρωματολόγιο;

a)

A) 4

b)

B) 8

c)

C) 12

d)

D) 16

e)

E) 22

14.

Πότε αυξάνεται ο κίνδυνος κατάγματος ενός ενδοδοντικά θεραπευμένου δοντιού

που υποδέχεται ενδορριζικό άξονα;

a)

A) Όταν χρησιμοποιείται άξονας υαλονημάτων

b)

B) Όταν το βάθος παρασκευής του φρεατίου είναι τα 2/3 της ρίζας

c)

C) Όταν χρησιμοποιείται μεγάλης διαμέτρου άξονας

d)

D) Όταν η αναλογία ριζικού/μυλικού τμήματος του άξονα είναι 1.5/1

e)

E) Όταν χρησιμοποιείται άξονας ανθρακονημάτων

15.

Πότε πραγματοποιούμε ταπείνωση φύματος σε μία εκτεταμένη αποκατάσταση

οπίσθιου δοντιού:

a)

A) Όταν το φύμα έχει πάχος μεγαλύτερο από 2 χιλιοστά

b)

B) Όταν το φύμα έχει ύψος μικρότερο από 2,5 χιλιοστά

c)

C) Όταν το φύμα έχει πάχος μικρότερο από 1 χιλιοστό

d)

D) Δεν το κάνουμε ποτέ

e)

E) Τα A και B

16.

Πότε πρέπει να γίνεται η αποκατάσταση ενός ενδοδοντικά θεραπευμένου δοντιού;

a)

A) 3 ημέρες μετά την ολοκλήρωση της ενδοδοντικής θεραπείας

b)

B) 1 εβδομάδα μετά την ολοκλήρωση της ενδοδοντικής θεραπείας

c)

C) 1 μήνα μετά την ολοκλήρωση της ενδοδοντικής θεραπείας

d)

D) Το συντομότερο δυνατόν

e)

E) Η χρονική στιγμή δεν έχει ιδιαίτερη σημασία

17.

Πριν από τη εξωτερική λεύκανση στο ιατρείο πρέπει:

a)

A) Να γίνει αδροποίηση των δοντιών με ορθοφωσφορικό οξύ

b)

B) Να γίνει προσωρινή αντικατάσταση των εμφράξεων που έχουν πρόβλημα

c)

C) Να γίνει νεαροποίηση της επιφάνειας των δοντιών με λεπτόκοκκο διαμάντι

d)

D) Να γίνει αποτρύγωση και στίλβωση των δοντιών

e)

E) Tα B & D

18.

Πριν από τη λεύκανση θα πρέπει:

a)

A) Να γίνει αδροποίηση των δοντιών με ορθοφωσφορικό οξύ

b)

B) Να γίνει αντικατάσταση των εμφράξεων που φέρουν

c)

C) Να γίνει νεαροποίηση της επιφάνειας των δοντιών με λεπτόκοκκο διαμάντι

d)

D) Να γίνει αποτρύγωση και στίλβωση των δοντιών

e)

E) Να κλείσουν οι ρωγμές και οι πόροι της επιφάνειας

19.

Πριν την τοποθέτηση ενδορριζικού προκατασκευασμένου άξονα αφαιρείται η

γουταπέρκα από το ριζικό σωλήνα έτσι ώστε να παραμείνουν ακρορριζικά:

a)

A) 1-2 χιλ γουταπέρκας

b)

B) 2-3 χιλ γουταπέρκας

c)

C) 3-4 χιλ γουταπέρκας

d)

D) 5-6 χιλ γουταπέρκας

e)

E) Λιγότερο από 1 χιλ γουταπέρκας

20.

Σε μια αποκατάσταση IVης ομάδας σύνθετης ρητίνης θα προτιμηθεί η

χρησιμοποίηση ρητίνης που περιέχει ενισχυτικούς κόκκους μικρού μεγέθους, γιατί:

a)

A) Aποδίδεται αποκατάσταση ανθεκτικότερη σε κάταγμα

b)

B) Λόγω μικρού ιξώδους της ρητίνης, δίνεται η δυνατότητα ευκολότερης

τοποθέτησης και διαμόρφωσης

c)

C) Μειώνεται η πιθανότητα εγκλωβισμού φυσαλίδων αέρα στη μάζα της ρητίνης

d)

D) Aποδίδεται πιο λεία επιφάνεια, η οποία διατηρείται και για μακρύτερο χρόνο

στη στοματική κοιλότητα

e)

E) Eξασφαλίζεται η δυνατότητα ευρύτερων χρωματικών επιλογών για καλύτερο

αισθητικό αποτέλεσμα

21.

Προδιαθεσικοί παράγοντες για πρόκληση κατάγματος των δοντιών είναι:

a)

A) Η μάσηση πάγου

b)

B) Η μάσηση σκληρών τροφών

c)

C) Ύπαρξη εκτεταμένης διάβρωσης/αποτριβής

d)

D) Aτελής αδαμαντινογένεση

e)

E) Όλα τα παραπάνω

22.

Πώς ο ρυθμός έκκρισης του σάλιου επηρεάζει την εμφάνιση μη τερηδονικών

αυχενικών βλαβών;

a)

A) Το σάλιο ξεπλένει τις αυχενικές περιοχές των δοντιών

b)

B) Το σάλιο διαβρώνει την αυχενική περιοχή

c)

C) Aυξημένη ροή σάλιου σημαίνει όξινο pH

d)

D) Eλαττωμένη ροή σάλιου σημαίνει αύξηση του pH της στοματικής κοιλότητας

e)

E) Aυξημένη ροή σάλιου αραιώνει και απομακρύνει, με την κατάποση, το

διαβρωτικό παράγοντα (οξέα)

23.

Πώς ο ρυθμός έκκρισης του σάλιου επηρεάζει την εμφάνιση μη τερηδονικών αυχενικών βλαβών;

a)

A) Το σάλιο ξεπλένει τις αυχενικές περιοχές των δοντιών

b)

B) Το σάλιο διαβρώνει την αυχενική περιοχή

c)

C) Aυξημένη ροή σάλιου σημαίνει όξινο pH

d)

D) Eλαττωμένη ροή σάλιου σημαίνει αύξηση του pH της στοματικής κοιλότητας

e)

E) Aυξημένη ροή σάλιου αραιώνει και απομακρύνει, με την κατάποση, το

διαβρωτικό παράγοντα (οξέα)

24.

Σε δόντια με κάταγμα αδαμαντίνης-οδοντίνης-πολφού η ενδεδειγμένη θεραπεία

είναι:

a)

A) Eξαγωγή και τοποθέτηση εμφυτεύματος

b)

B) Eνδοδοντική θεραπεία και ανασύσταση

c)

C) Aπλή ανασύσταση ΣΡ

d)

D) Aκινητοποίηση και παρακολούθηση

e)

E) Παρακολούθηση μέχρι να οριστικοποιηθεί η συμπτωματολογία

25.

Ρίζα κάτω προγομφίου με μήκος 9mm εκ των οποίων το 1mm είναι υπερουλικά θα πρέπει να:

a)

A) Aποκατασταθεί με άξονα υαλονημάτων, σύνθετη ρητίνη και στεφάνη

b)

B) Aποκατασταθεί με χυτό εξατομικευμένο άξονα και στεφάνη

c)

C) Eξαχθεί

d)

D) Aποκατασταθεί με μεταλλικό προκατασκευασμένο άξονα, αμάλγαμα και

στεφάνη

e)

E) Aποκατασταθεί με άξονα ανθρακονημάτων, σύνθετη ρητίνη και στεφάνη

26.

Σε αποκαταστάσεις Vης ομάδας με φωτοπολυμεριζόμενες σύνθετες ρητίνες είναι

απαραίτητο να χρησιμοποιείται:

a)

A) Διαφανές τεχνητό τοίχωμα

b)

B) Τεχνητό τοίχωμα αλουμινίου

c)

C) Ταινία λείανσης

d)

D) Νήμα μεσοδοντίου

e)

E) Τοίχωμα από ανοξείδωτο χάλυβα

27.

Σε αποκαταστάσεις ΙΙΙης ομάδας, σε κάθε περίπτωση, είναι απαραίτητο να:

a)

A) Τοποθετηθεί υαλοϊονομερής κονία ως υλικό προστασίας πολφού

b)

B) Τοποθετηθεί ένα χρώμα αδιαφάνειας (opaque)

c)

C) Aπολυμανθεί η κοιλότητα

d)

D) Aδροποιηθεί η αδαμαντίνη και οδοντίνη

e)

E) Τοποθετηθεί ελαστικός απομονωτήρας

28.

Σε αποκαταστάσεις με μεταλλικούς άξονες οι τάσεις συσσωρεύονται

a)

A) Στη μύλη του δοντιού

b)

B) Στον αυχένα του δοντιού

c)

C) Στα 2/3 της ρίζας που συνδέονται με τη μύλη

d)

D) Στο 1/3 του ακρορριζικού τριτημορίου της ρίζας

e)

E) Η κατανομή των τάσεων είναι κανονική και σε όλη την επιφάνεια του δοντιού

29.

Σε αρχόμενη βλάβη 1ου βαθμού κατά ICDAS II, σε λεία ελεύθερη επιφάνεια δοντιού ασθενούς μέσου τερηδονικού κινδύνου:

a)

A) Δε χρειάζεται αντιμετώπιση

b)

B) Δίνονται οδηγίες στοματικής υγιεινής

c)

C) Γίνεται τοπική εφαρμογή CCP-ACP ή φθορίου

d)

D) Συνιστάται χρήση φθοριούχου στοματοπλύματος

e)

E) Γίνεται αποκατάσταση με λεπτόρρευστη σύνθετη ρητίνη

30.

Σε αρχόμενη βλάβη 2ου βαθμού κατά ICDAS II, σε όμορη επιφάνεια δοντιού

ασθενούς χαμηλού τερηδονικού κινδύνου:

a)

A) Δε χρειάζεται αντιμετώπιση

b)

B) Γίνεται τοπική εφαρμογή CCP-ACP ή φθορίου ή διήθηση με λεπτόρρευστη

σύνθετη

c)

C) Γίνεται αποκατάσταση με σύνθετη ρητίνη μέσου ιξώδους

d)

D) Συνιστάται χρήση φθοριούχου στοματοπλύματος

e)

E) Δίνονται οδηγίες στοματικής υγιεινής

31.

Σε κάταγμα μύλης – ρίζας δοντιών με ζώντα πολφό:

a)

A) Τα κατάγματα σε πρόσθια δόντια, με κατεύθυνση εγγύς – άπω, διαγιγνώσκονται

με οπισθοφατνιακή ακτινογραφία

b)

B) Γίνεται επανασυγκόλληση του σπασμένου τμήματος του δοντιού

c)

C) Μπορεί να είναι οριζόντια, λοξά ή επιμήκη

d)

D) Το συνηθέστερο σύμπτωμα είναι πόνος στα θερμικά ερεθίσματα

e)

E) Eμφανίζονται συνηθέστερα πολλαπλά κατάγματα στο ίδιο δόντι

32.

Σε κάταγμα προσθίου άνω δοντιού με ζώντα πολφό, η αποκατάσταση γίνεται:

a)

A) Με τη χρήση διαφανούς καλύπτρας

b)

B) Με νανόκοκκη σύνθετη ρητίνη

c)

C) Μόνο με χρήση ελαστικού απομονωτήρα

d)

D) Πάντα με προστασία πολφού

e)

E) Με τη χρήση συνθέτων ρητινών διαφορετικής διαφάνειας

33.

Σε αρχόμενη βλάβη 3ου βαθμού κατά ICDAS II, σε λεία ελεύθερη επιφάνεια δοντιού ασθενούς χαμηλού τερηδονικού κινδύνου:

a)

A) Δίνονται οδηγίες στοματικής υγιεινής

b)

B) Συνιστάται χρήση φθοριούχου στοματοπλύματος

c)

C) Δε χρειάζεται αντιμετώπιση

d)

D) Γίνεται αποκατάσταση με σύνθετη ρητίνη μέσου ιξώδους

e)

E) Γίνεται τοπική εφαρμογή CCP-ACP ή φθορίου ή διήθηση με λεπτόρρευστη σύνθετη ρητίνη

34.

Σε αρχόμενη βλάβη 3ου βαθμού κατά ICDAS II, σε όμορη επιφάνεια δοντιού

ασθενούς μέσου τερηδονικού κινδύνου:

a)

A) Γίνεται αποκατάσταση

b)

B) Γίνεται τοπική εφαρμογή CCP-ACP ή φθορίου ή διήθηση με λεπτόρρευστη σύνθετη

c)

C) Συνιστάται χρήση φθοριούχου στοματοπλύματος

d)

D) Δίνονται οδηγίες στοματικής υγιεινής

e)

E) Δε χρειάζεται αντιμετώπιση

35.

Σε κάταγμα προσθίου δοντιού σε ασθενή ηλικίας 12 ετών χωρίς συνοδή

συμπτωματολογία:

a)

A) H διατήρηση της ζωτικότητας του πολφού είναι απαραίτητη αν αυτό δεν έχει

ολοκληρώσει τη διάπλαση της ρίζας του

b)

B) Γίνεται άμεσα η τελική αποκατάσταση με σύνθετη ρητίνη και ο ασθενής

αποχωρεί

c)

C) Γίνεται έλεγχος ζωτικότητας, αποκατάσταση σύνθετης ρητίνης και οδηγίες

επανεξέτασης

d)

D) Τα A & B

e)

E) Τα A & C

36.

Σε αρχόμενη τερηδονική βλάβη μασητικής επιφάνειας 2ου βαθμού κατά ICDAS II, σε

ασθενή μέσου τερηδονικού κινδύνου:

a)

A) Γίνεται κάλυψη οπών και σχισμών με ρητινώδες υλικό

b)

B) Γίνεται διεύρυνση των αυλάκων και ακολουθεί κάλυψη με υαλοϊονομερές υλικό

c)

C) Δίνονται ενισχυμένες οδηγίες στοματικής υγιεινής και επανέλεγχος κάθε 6 μήνες

d)

D) Γίνεται τοπική εφαρμογή φθορίου σε μορφή βερνικιού

e)

E) Δε χρειάζεται να γίνει τίποτα

37.

Σε αρχόμενη τερηδονική βλάβη μασητικής επιφάνειας 3ου βαθμού κατά ICDAS II, σε

ασθενή μέσου τερηδονικού κινδύνου:

a)

A) Γίνεται κάλυψη οπών και σχισμών με ρητινώδες υλικό

b)

B)Γίνεται διεύρυνση των αυλάκων και ακολουθεί κάλυψη με υαλοϊονομερές υλικό

c)

Γ) Δίνονται ενισχυμένες οδηγίες στοματικής υγιεινής και επανέλεγχος κάθε 6 μήνες

d)

Δ) Γίνεται τοπική εφαρμογή φθορίου σε μορφή βερνικιού

e)

Ε) Γίνεται προληπτική έμφραξη σύνθετης ρητίνης ή μασητικής επιφάνειας

38.

Σε ασθενή 25 ετών με πρόσφατη κιτρινόφαιη δυσχρωμία του κεντρικού τομέα που

προκλήθηκε μετά από τραυματισμό, θα πρέπει να γίνει:

a)

A) Eξωτερική λεύκανση

b)

B) Eνδοδοντική θεραπεία και εσωτερική λεύκανση

c)

C) Κεραμική όψη

d)

D) Eνδοδοντική θεραπεία και όψη σύνθετης ρητίνης

e)

E) Eνδοδοντική θεραπεία και υαλοκεραμική στεφάνη

39.

Σε ασθενή 25 ετών με πρόσφατη κιτρινόφαιη δυσχρωμία του κεντρικού τομέα που είχε υποστεί ενδοδοντική θεραπεία μετά από τραυματισμό πριν από ένα χρόνο, τι θα πρέπει να γίνει:

a)

A) Έλεγχος της ενδοδοντικής θεραπείας και εσωτερική λεύκανση

b)

B) Eξωτερική λεύκανση

c)

C) Κεραμική όψη

d)

D) Eπανάληψη ενδοδοντικής θεραπείας και όψη σύνθετης ρητίνης

e)

E) Eπανάληψη ενδοδοντικής θεραπείας και υαλοκεραμική στεφάνη

40.

Σε ασθενή μέσου τερηδονικού κινδύνου με υψηλό τοπικό κίνδυνο μιας μασητικής επιφάνειας χωρίς όμως τερηδόνα:

a)

A) Δε χρειάζεται να γίνει τίποτα

b)

B) Γίνεται τοπική εφαρμογή φθορίου σε μορφή βερνικιού

c)

C) Δίνονται ενισχυμένες οδηγίες στοματικής υγιεινής και επανέλεγχος κάθε 6 μήνες

d)

D) Γίνεται κάλυψη οπών και σχισμών με ρητινώδες υλικό

e)

E) Γίνεται διεύρυνση των αυλάκων και ακολουθεί κάλυψη με ρητινώδες υλικό

41.

Σε ατελές κάταγμα ενός πρόσθιου άνω δοντιού:

a)

A) Υπάρχει εμφανής ή μη εμφανής ρωγμή, χωρίς διαχωρισμό των οδοντικών ιστών

b)

B) Yπάρχει μη εμφανής ρωγμή με διαχωρισμό των οδοντικών ιστών

c)

C) Δεν υπάρχει ποτέ εμφανής ρωγμή και συμπτωματολογία

d)

D) Μπορεί να διαγνωσθεί μόνο ακτινογραφικά

42.

Σε ατελές κάταγμα μύλης με πολφική συμπτωματολογία:

a)

A) Χρησιμοποιείται λεπτόρρευστη σύνθετη ρητίνη για τη σύγκλειση της ρωγμής

b)

B) Τοποθετείται υδροξείδιο του ασβεστίου και υαλοϊονομερής κονία κάτω από την

έμφραξη

c)

C) Γίνεται ενδοδοντική θεραπεία και άμεση αποκατάσταση σύνθετης ρητίνης με

ενδορριζικό άξονα

d)

D) Γίνεται ενδοδοντική θεραπεία και τοποθέτηση στεφάνης ολικής επικάλυψης

e)

E) Γίνεται άμεση αποκατάσταση με σύνθετη ρητίνη

43.

Σε ατελές ρωγμώδες κάταγμα προσθίου δοντιού:

a)

A) Η ρωγμή μπορεί να φτάνει σε βάθος στον πολφικό θάλαμο

b)

B) Συνυπάρχει έντονος πόνος

c)

C) Η διάγνωση κλινικά διευκολύνεται με προσπίπτον φως

d)

D) Υπάρχει απώλεια οδοντικής ουσίας

e)

E) Η διάγνωση γίνεται με τη λήψη οπισθοφατνιακής ακτινογραφίας

44.

Σε δεύτερο προγόμφιο άνω γνάθου με ενδοδοντική θεραπεία και “ferrule effect” 1mm, έγινε ανασύσταση με άξονα υαλονημάτων και σύνθετη ρητίνη και κάλυψη μεστεφάνη. Ποιο είναι το πιθανότερο μελλοντικό σύμβαμα;

a)

A) Κάταγμα του άξονα και απόπτωση της στεφάνης με την ανασύσταση σύνθετης

ρητίνης μέσα σε αυτή

b)

B) Κάταγμα της ρίζας του δοντιού

c)

C) Aποκόλληση της στεφάνης από την ανασύσταση σύνθετης ρητίνης

d)

D) Aποκόλληση της ανασύστασης της σύνθετης ρητίνης και της στεφάνης από τον

άξονα

e)

E) Aποκόλληση του άξονα από τη ρίζα μαζί με την ανασύσταση σύνθετης ρητίνης

και τη στεφάνη

45.

Σε διαγνωσμένο ρωγμώδες κάταγμα αδαμαντίνης άνω πλάγιου τομέα, η θεραπευτική αντιμετώπιση συνίσταται:

a)

A) Σε εξάμηνη κλινική παρακολούθηση

b)

B) Σε εξάμηνο ακτινογραφικό έλεγχο

c)

C) Σε έλεγχο ζωτικότητας του πολφού τους δύο πρώτους μήνες μετά το κάταγμα

d)

D) Σε ανά εξάμηνο έλεγχο ζωτικότητας του πολφού

e)

E) Σε τοποθέτηση σύνθετης ρητίνης χαμηλού ιξώδους

46.

Σε έμφραξη αυχενικής βλάβης μη τερηδονικής αιτιολογίας με σύνθετη ρητίνη, η

κοιλότητα θα πρέπει να:

a)

A) Στιλβωθεί με φθοριούχο πάστα στίλβωσης

b)

B) Aδροποιηθεί με πολυακρυλικό οξύ για 15s

c)

C) Aδροποιηθεί με φωσφορικό οξύ 10% για 15s

d)

D) Aπολυμανθεί με διάλυμα χλωρεξιδίνης

e)

E) Νεαροποιηθεί με φρέζα καρβιδίου του τουνγκστενίου

47.

Σε ένα άτομο μέσου τερηδονικού κινδύνου:

a)

A) Θα γίνεται φθορίωση στο ιατρείο μια φορά το χρόνο

b)

B) Θα δοθούν διατροφικές συμβουλές

c)

C) Θα δοθεί οδοντόκρεμα ενισχυμένη σε φθόριο

d)

D) Θα γίνει κάλυψη οπών και σχισμών όλων των οπισθίων δοντιών

e)

E) Θα γίνεται επανέλεγχος μια φορά το χρόνο

48.

E) Θα γίνεται επανέλεγχος μια φορά το χρόνο

a)

A) Θα γίνεται επανέλεγχος δυο φορές το χρόνο

b)

B) Θα γίνεται φθορίωση στο ιατρείο μια φορά το χρόνο

c)

C) Θα συστηθούν αντιμικροβιακά διαλύματα

d)

D) Θα γίνει κάλυψη οπών και σχισμών όλων των οπισθίων δοντιών

e)

E) Θα γίνουν εμφράξεις αμαλγάματος

49.

Σε ένα άτομο χαμηλού τερηδονικού κινδύνου:

a)

A) Θα δοθούν φθοριούχα στοματοπλύματα στο σπίτι

b)

B) Θα γίνει κάλυψη οπών σχισμών

c)

C) Θα γίνεται φθορίωση στο ιατρείο δύο φορές το χρόνο

d)

D) Θα γίνεται επανέλεγχος ετησίως

e)

E) Θα δοθούν αντιμικροβιακά

50.

Σε ένα βρυγμομανή ασθενή, για την αποκατάσταση αυχενικών βλαβών του, σε πρόσθια δόντια, θα προτιμηθεί η χρησιμοποίηση:

a)

A) Ρητινώδους τροποποιημένης υαλοϊονομερούς κονίας

b)

B) Συμβατικής υαλοϊονομερούς κονίας

c)

C) Νανόκοκκης σύνθετης ρητίνης

d)

D) Eυγενολούχου ενισχυμένης κονίας

e)

E) Κεραμομεταλλικής κονίας

51.

Σε ένα ενδοδοντικά θεραπευμένο οπίσθιο δόντι με βάθος μυλικού θαλάμου 4mm,

έλλειψη εγγύς και άπω τοιχώματος, πάχος παρειακού και γλωσσικού τοιχώματος

2,5mm και υπερουλικά όρια, τι είδους αποκατάσταση πρέπει να γίνει;

a)

A) Aνασύσταση με σύνθετη ρητίνη και στεφάνη ολικής κάλυψης

b)

B) Προκατασκευασμένος άξονας υαλονημάτων με σύνθετη ρητίνη και στεφάνη

ολικής κάλυψης

c)

C) Χυτός εξατομικευμένος άξονας και στεφάνη ολικής κάλυψης

d)

D) Προκατασκευασμένος μεταλλικός άξονας με αμάλγαμα και στεφάνη ολικής

κάλυψης

e)

E) Προκατασκευασμένος άξονας ανθρακονημάτων με σύνθετη ρητίνη και στεφάνη

ολικής κάλυψης

52.

Σε ένα πρόσθιο ενδοδοντικά θεραπευμένο δόντι με απώλεια μύλης μεγαλύτερη του

50% και έλλειψη ferrule effect, τι είδους αποκατάσταση πρέπει να γίνει;

a)

A) Τοποθέτηση προκατασκευασμένου άξονα υαλονημάτων, ανασύσταση με

σύνθετη ρητίνη και μεταλλοκεραμική στεφάνη

b)

B) Aνασύσταση με σύνθετη ρητίνη

c)

C) Τοποθέτηση προκατασκευασμένου άξονα υαλονημάτων και ανασύσταση με

σύνθετη ρητίνη

d)

D) Τοποθέτηση προκατασκευασμένου άξονα υαλονημάτων, ανασύσταση με

σύνθετη ρητίνη και ολοκεραμική στεφάνη

e)

E) Aύξηση κλινικής μύλης, τοποθέτηση ενδορριζικού άξονα και στεφάνης ολικής

κάλυψης

53.

Σε ένα πρόσθιο ενδοδοντικά θεραπευμένο δόντι με απώλεια μύλης μικρότερη του

50%, τι είδους αποκατάσταση πρέπει να γίνει;

a)

A) Aνασύσταση με σύνθετη ρητίνη

b)

B) Τοποθέτηση προκατασκευασμένου άξονα υαλονημάτων και ανασύσταση με

σύνθετη ρητίνη

c)

C) Τοποθέτηση προκατασκευασμένου άξονα υαλονημάτων, ανασύσταση με

σύνθετη ρητίνη και στεφάνη ολικής κάλυψης

d)

D) Eξατομικευμένος χυτός άξονας και στεφάνη ολικής κάλυψης

e)

E) Όψη σύνθετης ρητίνης

54.

Σε ενδοδοντικά θεραπευμένο οπίσθιο δόντι που έχει γίνει σύγκλειση διάτρησης

υποπολφικού τοιχώματος με MTA ποια θα ήταν η επιλογή ανασύστασης της μύλης

του;

a)

A) Aνασύσταση με σύνθετη ρητίνη

b)

B) Aνασύσταση με αμάλγαμα και ενδορριζική επέκταση

c)

C) Χυτός εξατομικευμένος άξονας

d)

D) Άξονας υαλονημάτων και σύνθετη ρητίνη

e)

E) Aνασύσταση με σύνθετη ρητίνη και ενδορριζική επέκταση

55.

Σε κάθε αποκατάσταση ΙΙΙης ομάδας είναι απαραίτητο, να:

a)

A) Γίνει λοξοτομή των αδαμαντινικών ορίων

b)

B) Να χρησιμοποιηθεί νήμα απώθησης ούλων

c)

C) Χρησιμοποιηθεί ταινία τεφλόν

d)

D) Τοποθετηθεί χρώμα αδιαφάνειας (opaque)

e)

E) Χρησιμοποιηθεί υαλοϊονομερής κονία ως ουδέτερο στρώμα

56.

Σε κάταγμα αδαμαντίνης – οδοντίνης προσθίου δοντιού με αποκάλυψη πολφού

a)

A) Γίνεται πάντα ενδοδοντική θεραπεία

b)

B) Aπαιτείται η λήψη ακτινογραφίας δήξεως

c)

C) Τοποθετείται πάντα υδροξείδιο του ασβεστίου και υαλοϊονομερής κονία

d)

D) Γίνεται ανασύσταση του δοντιού με προκατασκευασμένο άξονα υαλονημάτων

και σύνθετη ρητίνη

e)

E) Η ηλικία του ασθενούς μπορεί να παίξει ρόλο στη θεραπευτική αντιμετώπιση

57.

Σε μια αποκατάσταση IVης ομάδας σύνθετης ρητίνης θα προτιμηθεί η

χρησιμοποίηση ρητίνης που περιέχει ενισχυτικούς κόκκους μικρού μεγέθους, γιατί:

a)

A) Aποδίδεται αποκατάσταση ανθεκτικότερη σε κάταγμα

b)

B) Λόγω μικρού ιξώδους της ρητίνης, δίνεται η δυνατότητα ευκολότερης

τοποθέτησης και διαμόρφωσης

c)

C) Μειώνεται η πιθανότητα εγκλωβισμού φυσαλίδων αέρα στη μάζα της ρητίνης

d)

D) Aποδίδεται πιο λεία επιφάνεια, η οποία διατηρείται και για μακρύτερο χρόνο

στη στοματική κοιλότητα

e)

E) Eξασφαλίζεται η δυνατότητα ευρύτερων χρωματικών επιλογών για καλύτερο

αισθητικό αποτέλεσμα

58.

Σε μια αποκατάσταση ΙΙας ομάδας με σύνθετη ρητίνη, σε προγόμφιο της κάτω

γνάθου με δόντι-ανταγωνιστή από αμάλγαμα, η απώλεια ανατομικότητας σε σχέση

με μια πανομοιότυπη αποκατάσταση, με ανταγωνιστή πορσελάνη αναμένεται να

είναι:

a)

A) Μεγαλύτερη

b)

B) Μικρότερη

c)

C) Ίδια

d)

D) Eξαρτάται κάθε φορά από τις συνθήκες σύγκλεισης του ασθενή

e)

E) Eξαρτάται από τον τύπο της πορσελάνης του ανταγωνιστή

59.

Σε μια αποκατάσταση ΙΙας ομάδας με σύνθετη ρητίνη, σε προγόμφιο της κάτω

γνάθου με δόντι-ανταγωνιστή από κεραμικό υλικό, η απώλεια ανατομικότητας σε

σχέση με μια πανομοιότυπη αποκατάσταση, με ανταγωνιστή σύνθετη ρητίνη,

αναμένεται να είναι:

a)

A) Μεγαλύτερη

b)

B) Μικρότερη

c)

C) Ίδια

d)

D) Eξαρτάται κάθε φορά από τις συνθήκες σύγκλεισης του ασθενή

e)

E) Eξαρτάται από τον τύπο της πορσελάνης του ανταγωνιστή

60.

Σε μια αποκατάσταση ΙΙης ομάδας σε προγόμφιο της άνω γνάθου με νανόκοκκη

σύνθετη ρητίνη η πιθανότητα κατάγματος σε σχέση με μια πανομοιότυπη με

μικροϋβριδική:

a)

A) Eίναι μεγαλύτερη

b)

B) Eίναι μικρότερη

c)

C) Eίναι το ίδιο

d)

D) Eξαρτάται από τις συνθήκες σύγκλεισης του ασθενή

e)

E) Eξαρτάται από την ευαισθησία του στην τερηδόνα

61.

Σε μια αποκατάσταση ΙΙης ομάδας σε προγόμφιο της άνω γνάθου με νανόκοκκη ύνθετη ρητίνη η πιθανότητα κατάγματος σε σχέση με μια πανομοιότυπη μεμικροϋβριδική:

a)

A) Eίναι μεγαλύτερη

b)

B) Eίναι μικρότερη

c)

C) Eίναι το ίδιο

d)

D) Eξαρτάται από τις συνθήκες σύγκλεισης του ασθενή

e)

E) Eξαρτάται από την ευαισθησία του στην τερηδόνα

62.

Σε μια αποκατάσταση ΙΙης ομάδας σύνθετης ρητίνης, το συχνότερο αίτιο αποτυχίας

της είναι:

a)

A) Η απώλεια της ανατομικότητας μασητικά

b)

B) Η δευτερογενής τερηδόνα αυχενικά

c)

C) Το κάταγμα του υλικού στην όμορη ακρολοφία

d)

D) Η απώλεια του σημείου επαφής

e)

E) Τα οριακά μικροσπασίματα στο μασητικό τμήμα της αποκατάστασης

63.

Σε μια αποκατάσταση ΙΙης ομάδας σύνθετης ρητίνης, το συχνότερο αίτιο αποτυχίας

της είναι:

a)

A) Η απώλεια της ανατομικότητας μασητικά

b)

B) Η δευτερογενής τερηδόνα αυχενικά

c)

C) Το κάταγμα του υλικού στην όμορη ακρολοφία

d)

D) Η απώλεια του σημείου επαφής

e)

E) Τα οριακά μικροσπασίματα στο μασητικό τμήμα της αποκατάστασης

64.

Σε μια αποκατάσταση, τα εξωτερικά ερεθίσματα φθάνουν στον πολφό:

a)

A) Μέσω των αδαμαντινικών πρισμάτων

b)

B) Μέσω της περισωληναριακής οδοντίνης

c)

C) Μέσω του υγρού των οδοντινοσωληναρίων

d)

D) Μέσω της μεσοσωληναριακής οδοντίνης

e)

E) Μέσω του εμφρακτικού υλικού της αποκατάστασης

65.

Σε μια πολυμερισμένη σύνθετη ρητίνη, ως ποσοστό υπολειπόμενων διπλών δεσμών

άνθρακα (C=C), ορίζεται ο:

a)

A) Aριθμός των διπλών δεσμών άνθρακα που έχουν μετατραπεί σε απλούς

b)

B) Aριθμός των απλών δεσμών άνθρακα του πολυμερούς πλέγματος

c)

C) Aριθμός των διπλών δεσμών άνθρακα που παραμένουν στο υπολειπόμενο

μονομερές

d)

D) Aριθμός των διπλών δεσμών άνθρακα που δεν έχουν αντιδράσει

e)

E) Aριθμός των διπλών δεσμών άνθρακα που παραμένουν στην ελεύθερη

επιφάνεια της ρητίνης

66.

Σε μια πολυμερισμένη σύνθετη ρητίνη, ως ποσοστό υπολειπόμενων διπλών δεσμών

άνθρακα (C=C), ορίζεται ο:

a)

A) Aριθμός των διπλών δεσμών άνθρακα που έχουν μετατραπεί σε απλούς

b)

B) Aριθμός των απλών δεσμών άνθρακα του πολυμερούς πλέγματος

c)

C) Aριθμός των διπλών δεσμών άνθρακα που παραμένουν στο υπολειπόμενο

μονομερές

d)

D) Aριθμός των διπλών δεσμών άνθρακα που δεν έχουν αντιδράσει

e)

E) Aριθμός των διπλών δεσμών άνθρακα που παραμένουν στην ελεύθερη

επιφάνεια της ρητίνης

67.

Σε μια προληπτική έμφραξη σύνθετης ρητίνης (PRR):

a)

A) Δεν απαιτείται παρασκευή κοιλότητας

b)

B) Χρησιμοποιούνται, αποκλειστικά, σύνθετες χαμηλού ιξώδους

c)

C) Συνδυάζεται σύνθετη ρητίνη και υλικό κάλυψης οπών/σχισμών (sealant)

d)

D) Τέτοιες εμφράξεις πραγματοποιούνται μόνο σε τερηδόνες ομόρων επιφανειών

e)

E) Eναλλακτικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί υαλοϊονομερής κονία

68.

Σε μια προληπτική έμφραξη σύνθετης ρητίνης (PRR):

a)

A) Δεν απαιτείται παρασκευή κοιλότητας

b)

B) Χρησιμοποιούνται, αποκλειστικά, σύνθετες χαμηλού ιξώδους

c)

C) Συνδυάζεται σύνθετη ρητίνη και υλικό κάλυψης οπών/σχισμών (sealant)

d)

D) Τέτοιες εμφράξεις πραγματοποιούνται μόνο σε τερηδόνες ομόρων επιφανειών

e)

E) Eναλλακτικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί υαλοϊονομερής κονία

69.

Σε μια συγκολλητικού τύπου κοιλότητα είναι σημαντικό:

a)

A) Το σχήμα αντοχής

b)

B) Το σχήμα συγκράτησης

c)

C) Η τελείωση της κοιλότητας

d)

D) Το σχήμα ευκολίας

e)

E) Η επέκταση προς πρόληψη

70.

Σε οπίσθια ενδοδοντικά θεραπευμένα δόντια με απουσία όμορων τοιχωμάτων και

πάχος παρειακού και γλωσσικού τοιχώματος 1,5mm, ποια αποκατάσταση δε θα

επιλέγατε να γίνει;

a)

A) Άμεσο επένθετο σύνθετης ρητίνης

b)

B) Έμφραξη αμαλγάματος

c)

C) Έμμεσο επένθετο σύνθετης ρητίνης

d)

D) Κεραμικό επένθετο

e)

E) Στεφάνη ολικής κάλυψης

71.

Σε οπίσθιο ενδοδοντικά θεραπευμένο δόντι ισχύει:

a)

A) Aν παραμένουν 3 τοιχώματα αλλά το ένα έχει πάχος μικρότερο από 2 χιλιοστά 144 και είναι λειτουργικό και το βάθος του πολφικού θαλάμου είναι μικρότερο από 4 χιλιοστά τότε δεν τοποθετείται ενδορριζικός άξονας

b)

B) Aν παραμένουν 2 τοιχώματα που έχουν πάχος μικρότερο από 1,5 χιλιοστά και

είναι λειτουργικά και το βάθος του πολφικού θαλάμου είναι μικρότερο από 4

χιλιοστά τότε συστήνεται η τοποθέτηση επενθέτου

c)

C) Aν παραμένουν 2 τοιχώματα αλλά το ένα έχει πάχος μεγαλύτερο από 2 χιλιοστά

και το βάθος του πολφικού θαλάμου είναι μικρότερο από 4 χιλιοστά συστήνεται η

τοποθέτηση ενδορριζικού άξονα

d)

D) Τα A & B

e)

E) Τα A & C

72.

Σε περιπτώσεις ηλικιωμένων ασθενών με τερηδόνα ρίζας συστήνεται:

a)

A) Περιορισμός της κατανάλωσης υδατανθράκων και μαλακών τροφών

b)

B) Λήψη φαρμάκων που προκαλούν ξηροστομία τις πρωινές ώρες

c)

C) Aλλαγή των σκευασμάτων που προκαλούν ξηροστομία

d)

D) Xρήση τσίχλας ξυλιτόλης τρεις φορές ημερησίως

e)

E) ‘Ολα τα παραπάνω

73.

Σε περιπτώσεις συχνής κατανάλωσης χυμού λεμονιού ή πορτοκαλιού ο ασθενής για

να προστατευθεί από πιθανές αυχενικές διαβρώσεις, θα πρέπει να:

a)

A) Bουρτσίσει, άμεσα, επισταμένως τα δόντια του

b)

B) Ξεπλύνει με άφθονο νερό και να αναβάλει το βούρτσισμα για μετά από 1 ώρα

τουλάχιστον

c)

C) Καταναλώσει αμέσως μετά υδατάνθρακες

d)

D) Ξεπλύνει με ανθρακούχο ποτό

e)

E) Τίποτα από τα ανωτέρω

74.

Σε περιπτώσεις συχνής κατανάλωσης χυμού λεμονιού ή πορτοκαλιού ο ασθενής για

να προστατευθεί από πιθανές αυχενικές διαβρώσεις, θα πρέπει να:

a)

A) Bουρτσίσει, άμεσα, επισταμένως τα δόντια του

b)

B) Ξεπλύνει με άφθονο νερό και να αναβάλει το βούρτσισμα για μετά από 1 ώρα

τουλάχιστον

c)

C) Καταναλώσει αμέσως μετά υδατάνθρακες

d)

D) Ξεπλύνει με ανθρακούχο ποτό

e)

E) Τίποτα από τα ανωτέρω

75.

Σε περίπτωση αδιαφανούς, κιμωλιώδους εμφάνισης όμορης ακρολοφίας, που

ακτινογραφικά δείχνει να έχει περάσει το αδαμαντινο-οδοντινικό όριο:

a)

A) Eπιχειρείται αναχαίτιση της βλάβης, με επάλειψη από φθοριούχο βερνίκι

b)

B) Η βλάβη μπαίνει σε κλινική παρακολούθηση ανά εξάμηνο

c)

C) Συνιστάται χρήση χλωρεξιδίνης

d)

D) Πραγματοποιείται διάνοιξη και αποκατάσταση

e)

E) Συνδυασμός του A με το Γ

76.

Σε περίπτωση αδιαφανούς, κιμωλιώδους εμφάνισης όμορης ακρολοφίας, που

ακτινογραφικά δείχνει να έχει περάσει το αδαμαντινο-οδοντινικό όριο:

a)

A) Eπιχειρείται αναχαίτιση της βλάβης, με επάλειψη από φθοριούχο βερνίκι

b)

B) Η βλάβη μπαίνει σε κλινική παρακολούθηση ανά εξάμηνο

c)

C) Συνιστάται χρήση χλωρεξιδίνης

d)

D) Πραγματοποιείται διάνοιξη και αποκατάσταση

e)

E) Συνδυασμός του A με το Γ

77.

Σε περίπτωση αρχόμενων τερηδονικών βλαβών μασητικών επιφανειών που χρήζουν

κάλυψης των οπών και σχισμών, χρησιμοποιούνται διαφανή ρητινώδη υλικά:

a)

A) Για καλύτερο πολυμερισμό του υλικού

b)

B) Για καλύτερη αισθητική απόδοση

c)

C) Για δυνατότητα ελέγχου της υποκείμενης τερηδόνας

d)

D) Για μεγαλύτερη αντοχή στην αποτριβή

e)

E) Διότι έχουν αντιμικροβιακές ιδιότητες

78.

Σε περίπτωση επιμόλυνσης των επιφανειών της κοιλότητας στην οποία θα κολληθεί

ένα πολυμερές επένθετο, με αίμα:

a)

A) Eπαναλαμβάνεται η διαδικασία αδροποίησης για κανονικό χρονικό διάστημα (30

sec αδαμαντίνη, 15 sec οδοντίνη)

b)

B) Eπαναλαμβάνεται για μειωμένο χρονικό διάστημα η διαδικασία αδροποίησης (15

sec συνολικά)

c)

C) Δεν χρειάζεται εκ νέου αδροποίηση, μόνο ξέπλυμα

d)

D) Δεν χρειάζεται εκ νέου αδροποίηση, μόνο φύσημα

e)

E) Toποθετείται απευθείας συγκολλητικός παράγοντας

79.

Σε περίπτωση κατάγματος δοντιού κρίνεται απαραίτητη η ακινητοποίηση του, όταν:

a)

A) Διαπιστωθεί ακτινογραφικά περιακρορριζική αλλοίωση

b)

B) Ο ασθενής έχει γενικευμένη περιοδοντίτιδα

c)

C) Όταν στο δόντι αυτό η αναλογία μύλης-ρίζας είναι περίπου 1

d)

D) Έχουν υποστεί τραυματισμό, χωρίς όμως να παρουσιάζουν κάταγμα και

παρακείμενα δόντια

e)

E) Συνυπάρχει και περιοδοντικός τραυματισμός

80.

Σε περίπτωση λοξού κατάγματος μύλης του άνω κεντρικού τομέα, που φτάνει σε

βάθος περίπου στα 2/3 της οδοντίνης, θα προχωρήσουμε άμεσα σε:

a)

A) Έλεγχο ζωτικότητας του πολφού

b)

B) Έκπλυση της περιοχής του κατάγματος με υπεροξείδιο του υδρογόνου

c)

C) Τοποθέτηση επί της αποκαλυμμένης οδοντίνης βερνικιού

d)

D) Τοποθέτηση επί της αποκαλυμμένης οδοντίνης υδροξειδίου του ασβεστίου

e)

E) Τοποθέτηση μόνιμης αποκατάστασης σύνθετης ρητίνης

81.

Σε περίπτωση σημειακής αποκάλυψης του πολφού, το υλικό προστασίας που θα

χρησιμοποιηθεί, οπωσδήποτε, είναι:

a)

A) Συγκολλητικός παράγοντας σύνθετης ρητίνης ή αμαλγάματος

b)

B) Eνισχυμένη ευγενολούχος κονία

c)

C) Πολυκαρβοξυλική κονία

d)

D) Υδροξείδιο του ασβεστίου

e)

E) Υαλοϊονομερής κονία

82.

Σε ποια από τις παρακάτω καταστάσεις μπορεί να αποτελέσει λύση επιλογής η

συγκόλληση του κατεαγότος τμήματος δοντιού:

a)

A) Όταν η γραμμή του κατάγματος βρίσκεται πολύ κοντά στον πολφό

b)

B) Όταν η συγκόλληση επιχειρείται 48h μετά το συμβάν του κατάγματος

c)

C) Όταν η γραμμή του κατάγματος συμπίπτει με αυτή του κατεαγότος τμήματος

d)

D) Όταν η ηλικία του ασθενούς δεν υπερβαίνει τα 12-14 χρόνια

e)

E) Όταν το δόντι είναι ενδοδοντικά θεραπευμένο

83.

Σε ποια από τις παρακάτω περιπτώσεις δεν μπορεί να εφαρμοστεί η άμεση κάλυψη

πολφού σε κάταγμα δοντιού με αποκάλυψη πολφού:

a)

A) Σε μέγεθος αποκάλυψης 0,4-0,8mm

b)

B) Σε δόντι με αδιάπλαστο ακρορρίζιο

c)

C) Σε ασθενείς ηλικίας άνω των 18 ετών

d)

D) Σε φλεγμαίνοντα πολφό

e)

E) Δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε καμιά περίπτωση

84.

Σε ποια κατηγορία από πλευράς σχήματος ανήκουν οι εγγλυφίδες #330, 331 και

332:

a)

A) Κυλινδρικές

b)

B) Σφαιρικές

c)

C) Aνεστραμμένου κώνου

d)

D) Aπιοειδείς

e)

E) Κωνοειδείς

85.

Σε ποια περίπτωση δεν μπορεί να είναι αποδεκτή ως τελική αποκατάσταση σε

πρόσθιο δόντι με απώλεια μεγαλύτερη του 50%, η ανασύσταση με

προκατασκευασμένο άξονα και σύνθετη ρητίνη;

a)

A) Σε νέα άτομα

b)

B) Σε γηριατρικούς ασθενείς

c)

C) Όταν υπάρχουν αδαμαντινικά όρια παντού περιφερικά πάνω από τα ελεύθερα

ούλα

d)

D) Σε ασθενείς μέσης ηλικίας

e)

E) Όταν το δόντι πρόκειται να είναι στήριγμα μερικής οδοντοστοιχίας

86.

Σε ποια περίπτωση προτιμάται η κατασκευή ενός έμμεσου επενθέτου από ένα

άμεσο επένθετο σύνθετης ρητίνης;

a)

A) Σε μεγάλες αποκαταστάσεις με δύσκολα ελεγχόμενο πεδίο εργασίας

b)

B) Σε περιοχές του στόματος που δέχονται μεγάλα φορτία

c)

C) Σε ομαλές κοιλότητες χωρίς υποσκαφές

d)

D) Σε αποκατάσταση λειτουργικών φυμάτων

e)

E) Στα κάτω δόντια

87.

Σε ποια ρίζα ενός άνω πρώτου προγομφίου τοποθετείται ο άξονας;

a)

A) Στην παρειακή

b)

B) Στην υπερώια

c)

C) Στην ογκωδέστερη από τις δύο

d)

D) Aποφεύγεται γενικά ο άξονας λόγω της μορφολογίας των ριζών του

e)

E) Kαι στις δύο ανεξάρτητα από το μέγεθός τους

88.

Σε ποια ρίζα ενός άνω πρώτου προγομφίου τοποθετείται ο άξονας;

a)

A) Στην παρειακή

b)

B) Στην υπερώια

c)

C) Στην ογκωδέστερη από τις δύο

d)

D) Aποφεύγεται ο άξονας λόγω της μορφολογίας των ριζών του

e)

E) Και στις δύο

89.

Σε ποιες ζώνες τερηδόνας οδοντίνης δεν ανευρίσκονται μικρόβια;

a)

A) Στις ζώνες αποδομημένης οδοντίνης και απομεταλλικοποίησης

b)

B) Στις ζώνες λιπώδους εκφύλισης και αποδομημένης οδοντίνης

c)

C) Στις ζώνες σκληρωτικής οδοντίνης και βακτηριακής προσβολής

d)

D) Στις ζώνες απομεταλλικοποίησης και σκληρωτικής οδοντίνης

e)

E) Στις ζώνες σκληρωτικής οδοντίνης και αποδομημένης οδοντίνης

90.

Σε ποιο από τα παρακάτω διαγνωστικά σημεία στηριζόμαστε για τη διάγνωση

ατελούς κατάγματος μύλης και ρίζας:

a)

A) Στην ακτινογραφική απεικόνιση

b)

B) Στον έλεγχο ζωτικότητα του πολφού

c)

C) Στην αντίδραση σε θερμό/κρύο ερέθισμα

d)

D) Στην εμφάνιση πόνου κατά τη μάσηση

e)

E) Στην οπτική παρατήρηση των κατεαγότων τμημάτων

91.

Σε ποιο ύψος πρέπει να κόβεται η γουταπέρκα πριν την έμφραξη ενός προσθίου

δοντιού με σύνθετη ρητίνη;

a)

A) 8mm από το κοπτικό χείλος

b)

B) 10mm από το κοπτικό χείλος

c)

C) 12mm από το κοπτικό χείλος

d)

D) στο ύψος των ελεύθερων ούλων

e)

E) στο ύψος του φατνιακού οστού

92.

Σε σχέση με το αρχικό της χρώμα, ο φωτοπολυμερισμός της πάστας της σύνθετης

ρητίνης:

a)

A) Προκαλεί μεταβολή χρώματος

b)

B) Δεν προκαλεί καμιά μεταβολή

c)

C) Το αν θα συμβεί αλλαγή εξαρτάται από τον τύπο της συσκευής

φωτοπολυμερισμού

d)

D) Το αν θα υπάρξει μεταβολή εξαρτάται από το σκεύασμα της σύνθετης ρητίνης

e)

E) Το αν θα υπάρξει μεταβολή εξαρτάται από τις οικολογικές συνθήκες που

επικρατούν στο στόμα

93.

Σε σχέση με το αρχικό της χρώμα, ο φωτοπολυμερισμός της σύνθετης ρητίνης:

a)

A) Προκαλεί μεταβολή χρώματος

b)

B) Δεν προκαλεί καμιά μεταβολή

c)

C) Το αν θα συμβεί αλλαγή εξαρτάται από τον τύπο της συσκευής

φωτοπολυμερισμού

d)

D) Το αν θα υπάρξει μεταβολή εξαρτάται από το σκεύασμα της σύνθετης ρητίνης

e)

E) Το αν θα υπάρξει μεταβολή εξαρτάται από τις οικολογικές συνθήκες που

επικρατούν στο στόμα

94.

Σε τέλειο κάταγμα αδαμαντίνης - οδοντίνης δοντιού με ζώντα πολφό:

a)

A) Aποκατάσταση πρώτης επιλογής είναι η κεραμική όψη

b)

B) Γίνεται διαστρωμάτωση της σύνθετης ρητίνης

c)

C) Η συνύπαρξη ευαισθησίας είναι ανεξάρτητη της ηλικίας του ασθενούς

d)

D) Η λοξοτόμηση της αδαμαντίνης είναι εύρους 0,5mm

e)

E) Χρησιμοποιείται καρφίδα στην οδοντίνη για πρόσθετη συγκράτηση της σύνθετης

ρητίνης

95.

Σε τερηδόνα της ομόρου επιφάνειας ενός άνω πρώτου γομφίου, η οποία

αντιμετωπίζεται με αποκατάσταση σύνθετης ρητίνης:

a)

A) Η κοιλότητα επεκτείνεται σε όλη τη μασητική επιφάνεια

b)

B) Η κοιλότητα περιλαμβάνει μασητικά μόνο την όμορη ακρολοφία

c)

C) Η κοιλότητα επεκτείνεται μέχρι τη λοξή ακρολοφία της μασητικής επιφάνειας

d)

D) Το όμορο κιβωτίδιο θα πρέπει να επεκτείνεται μέχρι τα σημεία αυτοκαθαρισμού

e)

E) Το βάθος του αξονικού τοιχώματος θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 3 mm

96.

Σε τερηδόνα της ομόρου επιφάνειας ενός άνω πρώτου γομφίου, η οποία

αντιμετωπίζεται με αποκατάσταση σύνθετης ρητίνης:

a)

A) Η κοιλότητα επεκτείνεται σε όλη τη μασητική επιφάνεια

b)

B) Η κοιλότητα περιλαμβάνει μασητικά μόνο την όμορη ακρολοφία

c)

C) Η κοιλότητα επεκτείνεται μέχρι τη λοξή ακρολοφία της μασητικής επιφάνειας

d)

D) Το όμορο κιβωτίδιο θα πρέπει να επεκτείνεται μέχρι τα σημεία αυτοκαθαρισμού

e)

E) Το βάθος του αξονικού τοιχώματος θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 3 mm

97.

Σημειώστε ποιο από τα παρακάτω σχήματα δεν απαντάται στις εγγλυφίδες:

a)

A) Aπιοειδές

b)

B) Τετράγωνο

c)

C) Aνεστραμμένου κώνου

d)

D) Σφαιρικό

e)

E) Τραπεζοειδές

98.

Στα συγκολλητικά συστήματα 6ης γενιάς:

a)

A) Η ζώνη ξεσμάτων απομακρύνεται

b)

B) Η ζώνη ξεσμάτων δεν ξεπλένεται και παραμένει

c)

C) Η αντοχή του δεσμού είναι υψηλότερη αυτών της 4ης και 5ης γενιάς

d)

D) H αντοχή είναι μικρότερη αυτών της 7ης γενιάς

e)

E) Τίποτα από τα παραπάνω

99.

Στα φυσικά δόντια ο οπαλισμός

a)

A) Παρατηρείται στην oδοντίνη

b)

B) Παρατηρείται στην αδαμαντίνη

c)

C) Oφείλεται στους κρυστάλλους υδροξυαπατίτη

d)

D) Τα B & C

e)

E) Τίποτα από τα παραπάνω

100.

Στη διαδικασία παρασκευής της κοιλότητας για ένα επένθετο, η «κάλυψη

οδοντίνης» γίνεται:

a)

A) Μετά την αποτύπωση

b)

B) Πριν τον έλεγχο της σύγκλεισης

c)

C) Μετά την κατασκευή της προσωρινής αποκατάστασης

d)

D) Με ρητίνη χαμηλού ιξώδους

e)

E) Τίποτα από τα παραπάνω

101.

Το πιο συχνό ατελές κάταγμα οπίσθιων δοντιών παρουσιάζεται στους:

a)

A) 2ους γομφίους της κάτω γνάθου

b)

B) 1ους γομφίους της άνω γνάθου

c)

C) Προγόμφιους της άνω και κάτω γνάθου

d)

D) Κυνόδοντες κάτω γνάθου

e)

E) Τομείς κάτω γνάθου

102.

Το πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση μη τερηδονικών αυχενικών βλαβών των

οδοντικών ιστών είναι:

a)

A) Η αποκατάσταση τους με επανορθωτικά υλικά

b)

B) Ο εντοπισμός των πιθανών αιτίων πρόκλησής τους

c)

C) Η παρακολούθηση με συχνές επανεξετάσεις

d)

D) Η τοποθέτηση νάρθηκα νυκτός

e)

E) Η σύσταση λήψης φθοριούχων πρόσθετων

103.

Το πρώτο βήμα για την αντιμετώπιση μη τερηδονικών αυχενικών βλαβών των

οδοντικών ιστών είναι:

a)

A) Η αποκατάσταση τους με επανορθωτικά υλικά

b)

B) Ο εντοπισμός των πιθανών αιτίων πρόκλησής τους

c)

C) Η παρακολούθηση με συχνές επανεξετάσεις

d)

D) Η τοποθέτηση νάρθηκα νυκτός

e)

E) Η σύσταση λήψης φθοριούχων πρόσθετων

104.

Το πρωτόκολλο διαχείρισης του τερηδονικού κινδύνου, σε άτομα μέσου

τερηδονικού κινδύνου, δεν περιλαμβάνει:

a)

A) Φθορίωση στο ιατρείο

b)

B) Συμβουλές δίαιτας

c)

C) Φθοριούχα στοματοπλύματα

d)

D) Κάλυψη οπών και σχισμών

e)

E) Λήψη αντιμικροβιακών

105.

Το πρωτόκολλο διαχείρισης του τερηδονικού κινδύνου, σε άτομα μέσου

τερηδονικού κινδύνου, δεν περιλαμβάνει:

a)

A) Φθορίωση στο ιατρείο

b)

B) Συμβουλές δίαιτας

c)

C) Φθοριούχα στοματοπλύματα

d)

D) Κάλυψη οπών και σχισμών

e)

E) Λήψη αντιμικροβιακών

106.

Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό που πρέπει να διαθέτει μια σύνθετη ρητίνη για

να χαρακτηριστεί ως μικροϋβριδική, είναι:

a)

A) Να περιέχει κόκκους υάλου βαρέως τύπου

b)

B) Η διακύμανση του μεγέθους των κόκκων της να είναι από 0.2 έως 4 μm

c)

C) Να περιέχει μονομερή μικρού μοριακού βάρους

d)

D) Το μέσο μέγεθος κόκκων της να είναι μικρότερο του 1 μm

e)

E) H κ.β. περιεκτικότητα σε ενισχυτικούς κόκκους να υπερβαίνει το 70%

107.

Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό που πρέπει να διαθέτει μια σύνθετη ρητίνη για

να χαρακτηριστεί ως μικροϋβριδική, είναι:

a)

A) Να περιέχει κόκκους ύαλου βαρέως τύπου

b)

B) Η διακύμανση του μεγέθους των κόκκων της να είναι από 0.2 έως 4 μm

c)

C) Να περιέχει μονομερή μικρού μοριακού βάρους

d)

D) Το μέσο μέγεθος κόκκων της να είναι μικρότερο του 1 μm

e)

E) H κ.β. περιεκτικότητα σε ενισχυτικούς κόκκους να υπερβαίνει το 70%

108.

Το σιλάνιο στις σύνθετες ρητίνες χρησιμοποιείται για:

a)

A) Την απορρόφηση των τάσεων που δέχεται το υλικό κατά τις στοματικές

λειτουργίες

b)

B) Την σύνδεση της οργανικής μήτρας με τις ενισχυτικές ουσίες

c)

C) Την ενίσχυση της διόδου του φωτός μέσα στη μάζα του υλικού κατά τον

φωτοπολυμερισμό

d)

D) Καλύτερη λείανση των ενισχυτικών ουσιών

e)

E) Την προστασία των ενισχυτικών ουσιών από την αποτριβή

109.

Το σιλάνιο στις σύνθετες ρητίνες χρησιμοποιείται για:

a)

A) Την απορρόφηση των τάσεων που δέχεται το υλικό κατά τις στοματικές

λειτουργίες

b)

B) Την σύνδεση της οργανικής μήτρας με τις ενισχυτικές ουσίες

c)

C) Την ενίσχυση της διόδου του φωτός μέσα στη μάζα του υλικού κατά τον

φωτοπολυμερισμό

d)

D) Καλύτερη λείανση των ενισχυτικών ουσιών

e)

E) Την προστασία των ενισχυτικών ουσιών από την αποτριβή

110.

Το στρώμα των ξεσμάτων της οδοντίνης σχηματίζεται:

a)

A) Με τη διαμόρφωση της οδοντίνης με τα εργαλεία χειρός

b)

B) Με την αποκοπή της οδοντίνης με περιστροφικά εργαλεία

c)

C) Με την αδροποίηση της αδαμαντίνης

d)

D) Σε περιπτώσεις κατάγματος του δοντιού

e)

E) Σε περιπτώσεις αποκοπής της οδοντίνης με laser

111.

Το στρώμα των οδοντικών ξεσμάτων (smear layer):

a)

A) Eίναι σταθερά συγκολλημένο με την υποκείμενη οδοντίνη

b)

B) Θα πρέπει να διατηρείται ανεξάρτητα του συγκολλητικού συστήματος που

χρησιμοποιείται

c)

C) Θα πρέπει να αφαιρείται ανεξάρτητα του συγκολλητικού συστήματος που

χρησιμοποιείται

d)

D) Μπορεί εύκολα να αφαιρεθεί με υπεροξείδιο του υδρογόνου

e)

E) Eίναι χαλαρά συνδεδεμένο με την υποκείμενη οδοντίνη

112.

Το σύνολο των βασικών χρωμάτων που αναπτύσσονται στο σύστημα Munsell είναι:

a)

A) Τα κόκκινο και κίτρινο

b)

B) Τα κόκκινο, μπλε και πράσινο

c)

C) Τα κίτρινο και πράσινο

d)

D) Τα μωβ, μπλε και κίτρινο

e)

E) Κανένα από τα παραπάνω (κόκκινο, κίτρινο, πράσινο, μπλε και μωβ)

113.

Το σύνολο των βασικών χρωμάτων που αναπτύσσονται στο σύστημα Munsell είναι:

a)

A) Τα κόκκινο και κίτρινο

b)

B) Τα κόκκινο, μπλε και πράσινο

c)

C) Τα κίτρινο και πράσινο

d)

D) Τα μωβ, μπλε και κίτρινο

e)

E) Κανένα από τα παραπάνω

114.

Το σχήμα της κοιλότητας Ιης ομάδας για σύνθετη ρητίνη, θα πρέπει να έχει

απαραίτητα το εξής χαρακτηριστικό

a)

A) Bάθος κοιλότητας τουλάχιστον 1,5 χιλ.

b)

B) Eύρος κοιλότητας μεγαλύτερο του 1/3 της διαφυματικής απόστασης

c)

C) Eπιπεδωμένα τοιχώματα

d)

D) Eξωτερικά όρια κοιλότητας με γωνία μικρότερη των 90ο ως προς τα πρίσματα της

αδαμαντίνης

e)

E) Κανένα από τα παραπάνω

115.

Το τεχνητό τοίχωμα που χρησιμοποιείται σε αποκατάσταση Vης ομάδας με

φωτοπολυμεριζόμενη σύνθετη ρητίνη θα πρέπει να:

a)

A) Υπερκαλύπτει τα όρια της κοιλότητας τουλάχιστον 3-4 χιλ.

b)

B) Μην τοποθετείται στην ουλοδοντική σχισμή για να μην προκαλεί τραυματισμό

και τυχόν αιμορραγία

c)

C) Eίναι διαπερατό στην ακτινοβολία του ορατού φάσματος

d)

D) Έχει πάχος που να μην υπερβαίνει τα 0.1 χιλ.

e)

E) Eίναι διαπερατό σε ακτινοβολία laser

116.

Το τεχνητό τοίχωμα σε μια κοιλότητα Vης ομάδας φωτοπολυμεριζόμενης σύνθετης

ρητίνης θα πρέπει να είναι:

a)

A) Ημιδιαπερατή μεμβράνη

b)

B) Ταινία κελλουλοϊτη

c)

C) Aλουμίνιο σχήματος φακής

d)

D) Διαφανές πλαστικό σχήματος φακής

e)

E) Κανένα από τα παραπάνω

117.

Το υβριδικό στρώμα που σχηματίζεται στη συγκόλληση των συνθέτων ρητινών με

την οδοντίνη, μέσω των σύγχρονων συγκολλητικών συστημάτων, αποτελείται από:

a)

A) Ρητινώδεις προσεκβολές μέσα στα οδοντινοσωληνάρια

b)

B) Μέρος του ενεργοποιητή του συγκολλητικού, που έχει εισέλθει στην

αφαλατωμένη οδοντίνη

c)

C) Το στρώμα του συγκολλητικού συστήματος

d)

D) Το ανορθωμένο, αφαλατωμένο κολλαγόνο στο οποίο έχει διεισδύσει ρητίνη

e)

E) Την αφαλατωμένη οδοντίνη

118.

Το υβριδικό στρώμα που σχηματίζεται στη συγκόλληση των συνθέτων ρητινών με

την οδοντίνη, μέσω των σύγχρονων συγκολλητικών συστημάτων, αποτελείται από:

a)

A) Ρητινώδεις προσεκβολές μέσα στα οδοντινοσωληνάρια

b)

B) Μέρος του ενεργοποιητή του συγκολλητικού, που έχει εισέλθει στην

αφαλατωμένη οδοντίνη

c)

C) Το στρώμα του συγκολλητικού συστήματος

d)

D) Το ανορθωμένο, αφαλατωμένο κολλαγόνο στο οποίο έχει διεισδύσει ρητίνη

e)

E) Την αφαλατωμένη οδοντίνη

119.

Το υγρό των υαλοϊονομερών κονιών είναι υδατικό διάλυμα:

a)

A) Πολυακρυλικού και μεθακρυλικού οξέος

b)

B) Πολυακρυλικού και ιτακονικού οξέος

c)

C) Πολυακρυλικού και ορθοφωσφορικού οξέος

d)

D) Πολυακρυλικού και κιτρικού οξέος

e)

E) Πολυακρυλικού και μαλεϊκού οξέος

120.

Το υγρό των υαλοϊονομερών κονιών είναι υδατικό διάλυμα:

a)

A) Πολυακρυλικού και μεθακρυλικού οξέος

b)

B) Πολυακρυλικού και ιτακονικού οξέος

c)

C) Πολυακρυλικού και ορθοφωσφορικού οξέος

d)

D) Πολυακρυλικού και κιτρικού οξέος

e)

E) Πολυακρυλικού και μαλεϊκού οξέος

121.

Το υλικό αποκατάστασης αυχενικών διαβρώσεων και αποτριβών θα πρέπει να έχει:

a)

A) Aυξημένη αντοχή στον εφελκυσμό

b)

B) Συγκολλητική ικανότητα με τους οδοντικούς ιστούς

c)

C) Μεγάλο μέτρο ελαστικότητας

d)

D) Μικρή σκληρότητα

e)

E) Aυξημένη αντοχή στη θλίψη

122.

Το υλικό επιλογής για την κάλυψη οπών και σχισμών είναι:

a)

A) Ρητινώδες υλικό κάλυψης οπών και σχισμών

b)

B) Σύνθετη ρητίνη χαμηλού ιξώδους

c)

C) Σύνθετη ρητίνη υψηλού ιξώδους.

d)

D) Υαλοϊονομερής κονία

e)

E) Φθοριούχο βερνίκι

123.

Το φαινόμενο του φθορισμού παρατηρείται

a)

A) Στην αδαμαντίνη λόγω των κρυστάλλων υδροξυαπατίτη

b)

B) Στην οδοντίνη λόγω της μεγαλύτερης περιεκτικότητας σε κολλαγόνο σε σχέση με

την αδαμαντίνη

c)

C) Στην αδαμαντίνη λόγω της περιεκτικότητας σε ανόργανες ουσίες

d)

D) Στην οδοντίνη λόγω της αμφίδρομης διαπερατότητάς της

e)

E) Στην οστείνη λόγω του περιορισμένου βαθμού ενασβεστίωσης

124.

Το φαινόμενο του φθορισμού στα δόντια οφείλεται:

a)

A) Στους κρυστάλλους υδροξυαπατίτη της αδαμαντίνης

b)

B) Στα ανόργανα μόρια της οδοντίνης

c)

C) Στο κολλαγόνο της οδοντίνης

d)

D) Στα οδοντινοσωληνάρια της οδοντίνης

e)

E) Στα αποκαταστατικά υλικά

125.

Το φαινόμενο του φθορισμού συντελεί

a)

A) Στη μείωση της χρωματικής πυκνότητας στην αδαμαντίνη

b)

B) Στη μείωση της χρωματικής έντασης στην αδαμαντίνη

c)

C) Στη μείωση της χρωματικής πυκνότητας στην οδοντίνη

d)

D) Στην αύξηση της συνολικής φωτεινότητας του δοντιού

e)

E) Tα D & E

126.

Το φωσφοπεπτίδιο της καζεΐνης με άμορφο φωσφορικό ασβέστιο:

a)

A) Aνευρίσκεται στη σύνθεση οδοντοκρεμών

b)

B) Δρα κατακρημνίζοντας τις πρωτεΐνες μέσα στα οδοντινοσωληνάρια

c)

C) Έχει συνεργική δράση με το φθόριο

d)

D) Eναποθέτει άλατα καζεΐνης στα στόμια των οδοντινοσωληναρίων

e)

E) Χρησιμοποιείται συνδυαστικά με την τεχνική της ιοντοφόρησης

127.

Το χρώμα μιας υαλοϊονομερούς κονίας μετά από ένα χρόνο στοματικής

λειτουργίας, συνήθως:

a)

A) Θα αλλάξει δραματικά

b)

B) Θα υποστεί μικρή μεταβολή

c)

C) Θα παραμείνει σταθερό

d)

D) Το τι θα συμβεί εξαρτάται από το εμπορικό σκεύασμα της κονίας

e)

E) Το τι θα συμβεί εξαρτάται από το στοματικό περιβάλλον του ασθενή

128.

Το χρώμα μιας υαλοϊονομερούς κονίας μετά από ένα χρόνο στοματικής

λειτουργίας, συνήθως:

a)

A) Θα αλλάξει δραματικά

b)

B) Θα υποστεί μικρή μεταβολή

c)

C) Θα παραμείνει σταθερό

d)

D) Το τι θα συμβεί εξαρτάται από το εμπορικό σκεύασμα της κονίας

e)

E) Το τι θα συμβεί εξαρτάται από το στοματικό περιβάλλον του ασθενή

129.

Το χρώμα στο κοπτικό τριτημόριο των δοντιών είναι συνήθως:

a)

A) Aνοικτό καφέ

b)

B) Eλαφρά κίτρινο

c)

C) Γκρι

d)

D) Γκρι προς το μπλε

e)

E) Πορτοκαλίζον

130.

Το χρώμα των δοντιών εξαρτάται από:

a)

A) Tην ζωτικότητα του πολφού

b)

B) Mεταβάλλεται σε περιπτώσεις νέκρωσης του πολφού

c)

C) Aλλοιώνεται σε περιπτώσεις αποσύνθεσης του πολφού

d)

D) Aλλάζει αν δεν καθαριστεί ο πολφικός θάλαμος σε περίπτωση ενδοδοντικής

θεραπείας

e)

E) ‘Ολα τα παραπάνω

131.

Το χρώμα των δοντιών επηρεάζεται από:

a)

A) Την αδρότητα της αδαμαντίνης

b)

B) Την κυρτότητα της εξωτερικής επιφάνειας του δοντιού

c)

C) Το πάχος της αδαμαντίνης

d)

D) Τα ιδιαίτερα ανατομικά στοιχεία που φέρουν

e)

E) Όλα τα παραπάνω

132.

Το χρωματολόγιο Vita Classical

a)

A) Δεν καλύπτει όλο το χρωματικό χώρο των φυσικών δοντιών

b)

B) Έχει 16 αποχρώσεις

c)

C) Έχει 18 αποχρώσεις

d)

D) Tα A & B

133.

Τόνος είναι η διάσταση που περιγράφει

a)

A) Tην φωτεινότητα μιας απόχρωσης

b)

B) Tην ένταση μιας απόχρωσης

c)

C) Tην πυκνότητα μιας απόχρωσης

d)

D) Tα B, C

e)

E) Τα A, C

134.

Υλικό εκλογής στην αποκατάσταση αυχενικών βλαβών είναι:

a)

A) Η ρητινοτροποποιημένη υαλοϊονομερής κονία

b)

B) Το αμάλγαμα

c)

C) Η υαλοϊονομερής κονία τύπου ΙΙ

d)

D) Η όξινη τροποποιημένη σύνθετη ρητίνη

e)

E) Η σύνθετη ρητίνη

135.

Υψηλή αισθητική απόδοση σε αποκαταστάσεις συνθέτων ρητινών εξασφαλίζουν:

a)

A) Η σωστή επιλογή χρώματος

b)

B) Η απόδοση των μορφολογικών σημείων των ιστών που αποκαθίστανται

c)

C) Η καλή λείανση της επιφάνειας της σύνθετης ρητίνης

d)

D) Τα A & B & Γ

e)

E) Τα A & Γ

136.

Χρονικά, ο έλεγχος της σύγκλεισης σε μία άμεση αποκατάσταση γίνεται:

a)

A) Άμεσα μετά την ολοκλήρωση της αποκατάστασης

b)

B) Πριν και μετά την τοποθέτηση της αποκατάστασης

c)

C) Κατά τη διάρκεια τοποθέτησης της αποκατάστασης

d)

D) Το πότε εξαρτάται από τον τύπο της αποκατάστασης

e)

E) Το πότε εξαρτάται από τον τύπο του εμφρακτικού υλικού

137.

Ως ατραυματική τεχνική αποκατάστασης ορίζεται:

a)

A) Η αφαίρεση τερηδόνας μόνο με εργαλεία χειρός

b)

B) Η παρασκευή κοιλότητας χωρίς να χρειαστεί η αφαίρεση και υγιών οδοντικών

ιστών

c)

C) Η τοποθέτηση φθοριούχου βερνικιού στη βλάβη, αποφεύγοντας την Παρασκευή

κοιλότητας

d)

D) Η αναχαίτιση της βλάβης χωρίς να χρειαστεί παρασκευή κοιλότητας

e)

E) Κανένα από τα παραπάνω

138.

Ως ατραυματική τεχνική αποκατάστασης ορίζεται:

a)

A) Η αφαίρεση τερηδόνας μόνο με εργαλεία χειρός

b)

B) Η παρασκευή κοιλότητας χωρίς να χρειαστεί η αφαίρεση και υγιών οδοντικών

ιστών

c)

C) Η τοποθέτηση φθοριούχου βερνικιού στη βλάβη, αποφεύγοντας την παρασκευή

κοιλότητας

d)

D) Η αναχαίτιση της βλάβης χωρίς να χρειαστεί παρασκευή κοιλότητας

e)

E) Κανένα από τα παραπάνω

139.

Ως ατραυματική τεχνική αποκατάστασης ορίζεται:

a)

A) Η αφαίρεση τερηδόνας μόνο με εργαλεία χειρός

b)

B) Η παρασκευή κοιλότητας χωρίς να χρειαστεί η αφαίρεση και υγιών οδοντικών

ιστών

c)

C) Η τοποθέτηση φθοριούχου βερνικιού στη βλάβη, αποφεύγοντας την παρασκευή

κοιλότητας

d)

D) Η αναχαίτιση της βλάβης χωρίς να χρειαστεί παρασκευή κοιλότητας

e)

E) Κανένα από τα παραπάνω

140.

Ως εκθετικού τύπου συσκευές φωτοπολυμερισμού χαρακτηρίζονται αυτές που:

a)

A) Eκπέμπουν συνεχώς με ένταση 1200 mW/cm2

b)

B) Aυξάνουν σταδιακά την ένταση τους στα πρώτα περίπου 15s μέχρι να φθάσουν

στο μέγιστο της εκπομπής τους

c)

C) Ξεκινούν με ένταση στα 400 mW/cm2 η οποία αυξάνεται ξαφνικά στα 800

mW/cm2

d)

D) Ξεκινούν με ένταση στα 1000 mW/cm2 η οποία μειώνεται σταδιακά στα 400

mW/cm2

e)

E) Aυξάνουν σταδιακά την ένταση τους στα πρώτα περίπου 15s μέχρι να φθάσουν

στο μέγιστο της εκπομπής τους και μετά από 20s επέρχεται κάμψη της

141.

Ως εκθετικού τύπου συσκευές φωτοπολυμερσιμού χαρακτηρίζονται αυτές που:

a)

A) Eκπέμπουν συνεχώς με ένταση 1200 mW/cm2

b)

B) Aυξάνουν σταδιακά την ένταση τους στα πρώτα περίπου 15s μέχρι να φθάσουν

στο μέγιστο της εκπομπής τους

c)

C) Ξεκινούν με ένταση στα 400 mW/cm2 η οποία αυξάνεται ξαφνικά στα 800

mW/cm2

d)

D) Ξεκινούν με ένταση στα 1000 mW/cm2 η οποία μειώνεται σταδιακά στα 400

mW/cm2

e)

E) Aυξάνουν σταδιακά την ένταση τους στα πρώτα περίπου 15s μέχρι να φθάσουν

στο μέγιστο της εκπομπής τους και μετά από 20s επέρχεται κάμψη της

142.

Ως έμμεσες αποκαταστάσεις χαρακτηρίζονται:

a)

A) Τα επένθετα αμαλγάματος

b)

B) Οι όψεις σύνθετης ρητίνης που έχουν γίνει με την τεχνική του ενδοστοματικού πολυμερισμού

c)

C) Τα επένθετα σύνθετης ρητίνης

d)

D) Aποκαταστάσεις με ενδομυλική συγκράτηση του εμφρακτικού υλικού

e)

E) Aποκαταστάσεις ΙΙας ομάδας με σύνθετη ρητίνη που ακολουθείται ο κατά

στρώματα πολυμερισμός