ตลาดกึ่งแข่งขันกึ่งผูกขาดมีผู้ขายเพียงรายเดียว ในขณะที่ตลาดแข่งขันสมบูรณ์มีผู้ขายหลายราย

ตลาดกึ่งแข่งขันกึ่งผูกขาดมีสินค้าที่แตกต่างกัน ในขณะที่ตลาดแข่งขันสมบูรณ์มีสินค้าเหมือนกันทุกประการ

ตลาดกึ่งแข่งขันกึ่งผูกขาดมีราคาสินค้าคงที่เสมอ ในขณะที่ตลาดแข่งขันสมบูรณ์ราคาสินค้าปรับตัวตามอุปสงค์และอุปทาน

ตลาดกึ่งแข่งขันกึ่งผูกขาดมีการควบคุมจากรัฐบาลมากกว่า ในขณะที่ตลาดแข่งขันสมบูรณ์ไม่มีการควบคุม

คุณพ่อซื้อรถยนต์คันใหม่ เพราะต้องการรับส่งลูก ๆ ไปโรงเรียน

คุณลุงซื้อแว่นตามาใหม่ 1 อัน เพราะถูกใจแบบและสี

คุณแม่ซื้อร่มใหม่ 2 คัน เพราะร้านลดราคาในฤดูฝน

คุณป้าซื้อตุ๊กตาให้หลาน เพราะได้รับเงินเดือนมากขึ้น

เมื่อราคาทองคำเพิ่มสูงขึ้น ร้านทองนำทองออกมาขายมากขึ้น

เมื่อราคาน้ำมันลดลง คนขับรถใช้รถเดินทางไกลบ่อยขึ้น

เมื่อราคาผักสดลดลง ร้านค้าปลีกซื้อผักมาขายมากขึ้น

เมื่อราคาน้ำดื่มลดลง ผู้ผลิตน้ำดื่มเพิ่มกำลังการผลิต

อุปทานในการขายเนื้อไก่เพิ่มขึ้น

อุปสงค์ในการซื้อเนื้อปลาลดลง

อุปสงค์ในการซื้อเนื้อไก่เพิ่มขึ้น

ราคาเนื้อปลาเพิ่มขึ้น

ระดับรายได้ของผู้บริโภค

ราคาของสินค้าชนิดนั้น ๆ

ราคาสินค้าที่เกี่ยวข้อง

จำนวนผู้บริโภค

อุปสงค์ส่วนเกิน

อุปทานส่วนเกิน

ราคาสินค้าดุลยภาพ

การลดลงของต้นทุนการผลิต

ความต้องการซื้อนมสดเพิ่มขึ้น

นมสดในตลาดมีปริมาณไม่เพียงพอ

เกิดปัญหานมสดล้นตลาด

ราคานมสดลดลงต่ำกว่าดุลยภาพ

เกิดภาวะสินค้าล้นตลาด

เกิดการขาดแคลนสินค้า

ราคาสินค้าเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ผู้ผลิตเพิ่มกำลังการผลิตเพื่อตอบสนองความต้องการ

ผู้ที่มีรายได้คงที่

ผู้ประกอบการธุรกิจ

เกษตรกรที่มีผลผลิตมาก

นักเรียนที่ได้รับเงินค่าขนมทุกวัน

ลดอัตราดอกเบี้ยเงินกู้

เพิ่มปริมาณเงินในระบบเศรษฐกิจ

เพิ่มอัตราดอกเบี้ยเงินกู้

ลดการควบคุมการปล่อยสินเชื่อของธนาคารพาณิชย์

องค์กรที่เอกชนถือหุ้นใหญ่เพื่อให้บริการสาธารณะ

องค์กรที่รัฐบาลเป็นเจ้าของหรือถือหุ้นใหญ่ เพื่อให้บริการหรือดำเนินกิจการที่สำคัญต่อประชาชน

หน่วยงานที่จัดตั้งโดยเอกชนเพื่อแสวงหากำไร

บริษัทเอกชนที่รัฐบาลให้การสนับสนุนทางการเงิน

ราคากระเช้าของขวัญเพิ่มสูงขึ้น

กระเช้าของขวัญมีราคาลดลงอย่างต่อเนื่อง

ผู้บริโภคซื้อกระเช้าของขวัญน้อยลง

ผู้ผลิตมีกำลังการผลิตเพิ่มขึ้นทันที

ราคามังคุดสูงเกินไปทำให้ผู้บริโภคไม่มีกำลังซื้อ

ความนิยมบริโภคมังคุดเพิ่มขึ้นในตลาด

การผลิตมังคุดลดลงเนื่องจากปัญหาภัยแล้ง

ผู้บริโภคซื้อสินค้าทดแทนมังคุด เช่น ทุเรียน

อุปทานส่วนเกิน

อุปสงค์ส่วนเกิน

สินค้าขาดตลาด

ราคาสินค้าลดลงเพราะความต้องการต่ำ

เกษตรกรที่ต้องพึ่งพารายได้จากการขายผลผลิต

พนักงานที่มีรายได้ประจำและแน่นอน

ผู้บริโภคที่ชะลอการซื้อสินค้า

นักลงทุนที่ถือเงินสดเป็นสินทรัพย์หลัก

เพื่อเพิ่มความสามารถในการแข่งขันในตลาดโลก

เพื่อกำหนดอัตราภาษีศุลกากรสูงขึ้นระหว่างประเทศสมาชิก

เพื่อจำกัดการค้ากับประเทศนอกกลุ่มให้ลดลง

เพื่อให้ทุกประเทศผลิตสินค้าแบบเดียวกัน

ความตกลงการค้าเสรีแห่งเอเชียแปซิฟิก (APEC)

สหภาพยุโรป (EU)

เขตการค้าเสรีอาเซียน (AFTA)

สหภาพแอฟริกา (AU)

ระบบเศรษฐกิจของประเทศ

รสนิยมและความพึงพอใจของผู้บริโภค

รายได้และฐานะทางเศรษฐกิจของแต่ละประเทศ

ความแตกต่างของภูมิประเทศและภูมิอากาศ และความสามารถในการผลิต

กลุ่มผู้ส่งนํ้ามันเป็นสินค้าออก

กลุ่มทางเศรษฐกิจในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

กลุ่มทางเศรษฐกิจของประเทศที่ตั้งอยู่ริมฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก

กลุ่มความร่วมมือทางเศรษฐกิจในทวีปอเมริกาเหนือ

เขตการค้าเสรี (Free Trade Area)

สหภาพศุลกากร (Customs Union)

ตลาดร่วม (Common Market)

สหภาพเศรษฐกิจ (Economic Union)

ญี่ปุ่น - ประเทศที่มีทรัพยากรธรรมชาติน้อยและต้องพึ่งพาการค้าระหว่างประเทศ

ซาอุดีอาระเบีย - ประเทศที่มีน้ำมันดิบจำนวนมากและมีรายได้หลักจากทรัพยากรในประเทศ

สิงคโปร์ - ประเทศที่มีพื้นที่จำกัดและพึ่งพาการค้าระหว่างประเทศเป็นหลัก

เวียดนาม - ประเทศที่กำลังพัฒนาและเน้นการส่งออกสินค้าเพื่อสร้างรายได้

กำหนดอัตราภาษีศุลกากรของแต่ละประเทศ

ส่งเสริมและควบคุมการค้าระหว่างประเทศให้เป็นธรรม

ให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่ประเทศกำลังพัฒนา

สนับสนุนให้ประเทศสมาชิกเลิกส่งออกสินค้าบางประเภท

บางประเทศไม่มีทรัพยากรธรรมชาติที่จำเป็น

บางประเทศมีภูมิอากาศที่ไม่เหมาะสมกับการปลูกพืชบางชนิด

บางประเทศมีพื้นที่มากเกินไปแต่คนไม่เพียงพอ

บางประเทศอยู่ไกลจากแหล่งการค้าและต้องการการเชื่อมต่อ

ช่วยเพิ่มการจ้างงานและพัฒนาทักษะแรงงานในประเทศ

ลดการแข่งขันในตลาดภายในประเทศ

ทำให้ประเทศสามารถเลิกพึ่งพาทรัพยากรธรรมชาติได้

ช่วยลดการไหลเข้าของเทคโนโลยีจากต่างประเทศ

ประเทศมีความต้องการสินค้าที่สูงกว่าอุปทานในประเทศ

การนำเข้าสินค้าช่วยลดต้นทุนการผลิตในประเทศ

การส่งออกสินค้าไปต่างประเทศทำให้สินค้าในประเทศขาดแคลน

ประเทศต้องการสนับสนุนการค้าระหว่างประเทศเพื่อเพิ่มรายได้

โรงงานในประเทศอาจต้องปิดตัวลงเพราะขายสินค้าไม่ได้

คนในประเทศมีรายได้เพิ่มขึ้นจากการผลิตสินค้า

ประเทศมีสินค้ามากพอสำหรับการส่งออก

ลดต้นทุนการผลิตในประเทศอย่างมาก

การลงทุนทางตรงคือการซื้อหุ้นในบริษัท ส่วนการลงทุนทางอ้อมคือการฝากเงินในธนาคาร

การลงทุนทางตรงคือการสร้างโรงงานในต่างประเทศ ส่วนการลงทุนทางอ้อมคือการซื้อหุ้นหรือพันธบัตรในประเทศนั้น

การลงทุนทางตรงเกี่ยวข้องกับการนำเข้าสินค้า ส่วนการลงทุนทางอ้อมเกี่ยวข้องกับการส่งออกสินค้า

การลงทุนทางตรงใช้เงินทุนมากกว่าเสมอ ส่วนการลงทุนทางอ้อมใช้เงินทุนน้อยกว่า

การผลิตสินค้าและบริการเพื่อตอบสนองความต้องการของประชาชนทั้งหมด

การจัดเก็บภาษีและกระจายรายได้เพื่อความเท่าเทียมในสังคม

การควบคุมการค้าระหว่างประเทศให้เป็นไปอย่างเสรีเต็มที่

การส่งเสริมการผลิตสินค้าโดยเอกชนเท่านั้น

รายได้ของรัฐบาลมาจากภาษีและการขายทรัพยากรธรรมชาติ ส่วนรายจ่ายใช้ในโครงการที่เป็นประโยชน์ต่อสังคม

รายได้ของรัฐบาลมาจากการกู้ยืมเงินจากต่างประเทศ ส่วนรายจ่ายคือการชำระหนี้เพียงอย่างเดียว

รายได้ของรัฐบาลมาจากการขายสินค้าและบริการ ส่วนรายจ่ายใช้เพื่อลดภาระของเอกชน

รายได้ของรัฐบาลมาจากการสนับสนุนเงินทุนจากองค์กรระหว่างประเทศ ส่วนรายจ่ายคือการลงทุนในธุรกิจ