Στη φράση: "φλέγομαι αλήθεια να μπω σ' αυτή τη μάχη" (στίχοι 189 - 190) απαντάται το σχήμα λόγου:

Στη φράση: "πέταξαν σαν πουλιά τα λόγια του" (στίχος 200) απαντάται:

Στη φράση: "Τον είδε ο γιος του κι έμεινε έκθαμβος, γύρισε αλλού το βλέμμα του με δέος" (στίχοι 197 - 198) απαντάται:

Στη φράση: "μήπως του φανερώθηκε κάποιος θεός" (στίχος 199) συναντάμε το στοιχείο ιδεολογικού πολιτισμού των αρχαίων που ονομάζεται:

Στους στίχους 201 - 211 ανάμεσα στον Οδυσσέα και τον Τηλέμαχο απαντάται ο εξής αφηγηματικός τρόπος:

Στη φράση: "πολλά υποφέρεις, σηκώνοντας τα βάρη από τις βίαιες πράξεις / άλλων ανδρών" (στίχοι 210 - 211) ο Οδυσσέας αναφέρεται στις συμφορές που προκάλεσαν στον Τηλέμαχο:

Στη φράση: "άφησε να κυλήσουνε από τις παρειές στο χώμα δάκρυα" (στίχοι 212 - 213) απαντάμε:

Στη φράση: "Όχι, δεν είσαι ο Οδυσσέας εσύ, δεν είσαι εσύ ο πατέρας μου" (στίχος 216) συναντάμε το εξής σχήμα λόγου:

Στη φράση: "Όχι, δεν είσαι ο Οδυσσέας εσύ, δεν είσαι ο πατέρας μου" (στίχος 216) συναντάμε:

Στη φράση: "και τώρα μοιάζεις στους θεούς που τον απέραντο ουρανό κρατούν" (στίχος 224) συναντάμε:

Στη φράση: "Εσύ πρωτύτερα ήσουν γέρος, ντυμένος με άσχημα κουρέλια" (στίχος 223) συναντάμε:

Στη φράση της Αθηνάς: «οι δυο να συνταιριάξετε τον φόνο των μνηστήρων και τον χαλασμό τους» (στ. 187) συναντάμε:

Στη φράση του Τηλέμαχου: «κι εμείς θα σου προσφέρουμε...δώρα από δουλεμένο μάλαμα» (στ. 205) προβάλλεται η ενασχόληση των ανθρώπων με:

Ο Εύμαιος ήταν:

Η Αθηνά συμβουλεύει τον Οδυσσέα:

Η Μνηστηροφονία εκφράζει το ηθικό σχήμα των αρχαίων:

Στη φράση του Τηλέμαχου: «Αλλιώτικος φαντάζεις, τώρα, ξένε, παρ' ότι πριν » (στ. 201) συναντάμε:

Όταν ο Οδυσσέας αποκαλύπτει στον Τηλέμαχο ότι είναι ο πατέρας του, ο Τηλέμαχος αρχικά :

Η παρέμβαση της Αθηνάς και οι εντολές που δίνει στον Οδυσσέα είναι στοιχείο:

Στη σκηνή της αποκάλυψης του Οδυσσέα στον Τηλέμαχο και στη φράση: «Μιλώντας, φίλησε τον γιο του κι άφησε να κυλήσουνε από τις παρειές στο χώμα δάκρυα» (στ. 212 - 213) προβάλλεται:

Στην πλατιά παρομοίωση των στίχων 241 - 245 ο Οδυσσέας και ο Τηλέμαχος παρομοιάζονται:

Ο στίχος 245 συνιστά:

Στους στίχους 253 - 254 προβάλλεται:

Οι Φαίακες κατοικούσαν στο νησί:

Η σκηνή της αναγνώρισης του Οδυσσέα από τον Τηλέμαχο αναδεικνύει:

Καταστρώνοντας το σχέδιο δράσης κατά των Μνηστήρων ο Οδυσσέας προτρέπει τον Τηλέμαχο:

Στην προσπάθεια εξόντωσης των Μνηστήρων ο Οδυσσέας και ο Τηλέμαχος θα έχουν:

Στη φράση: "εγώ κουνώντας το κεφάλι θα σου κάνω νεύμα" (στίχος 311) συναντάμε:

Στη φράση: "Μόνο για μας τους δύο άφησε μέσα δυο σπαθιά, δυο δόρατα" (στίχος 324) συναντάμε:

Στους στίχους 191 - 196 συναντάμε τον εξής αφηγηματικό τρόπο:

Στον στίχο 214 συναντάμε τον εξής αφηγηματικό τρόπο:

Τα όπλα: σπαθιά, δόρατα, σκουτάρια (στίχοι 324 - 325) είναι:

Στη φράση: "μόλις φωτίσει το μυαλό μου πολύβουλη η Αθηνά" (στίχος 310) συναντάμε το ακόλουθο σχήμα λόγου: