ա) Օգտագործել անհասկանալի անուններ

բ) Գրել երկար ֆունկցիաներ

գ) Օգտագործել իմաստալից անուններ և պարզ կառուցվածք

դ) Խուսափել կոդի փաստաթղթավորումից

ա) Հեշտացնում է կոդի ընթերցումը և սպասարկումը

բ) Արագացնում է ծրագրի աշխատանքը

գ) Թույլ է տալիս խուսափել բոլոր սխալներից

դ) Ոչ մի էական նշանակություն չունի

ա) Կրճատում է կոդի շարքերը

բ) Բարձրացնում է կոդի ընթեռնելիությունը և սպասարկումը

գ) Օգնում է խուսափել սինտաքսային սխալներից

դ) Արագացնում է ծրագրի կոմպիլյացիան

ա) Կոդի ընթեռնելիությունը մեծանում է

բ) Թեստավորումն ու սխալների կառավարումը հեշտանում են

գ) Կոդի վերաօգտագործման հնարավորությունը մեծանում է

դ) Բոլորը ճիշտ են

ա) Գրել ֆունկցիաներ, որոնք անում են մեկ գործողություն

բ) Գրել ֆունկցիաներ, որոնք կատարում են բազմաթիվ գործողություններ

գ) Խուսափել ֆունկցիաներից

դ) Չօգտագործել արգումենտներ

ա) Կոդում սինտաքսային սխալ կա

բ) Չափազանց շատ արգումենտներ ունի ֆունկցիան

գ) Պակասում են փոփոխականների հայտարարումները

դ) Ֆունկցիան պետք է վերադարձնի վեկտոր

ա) Օգտագործել պարզ և իմաստալից անուններ

բ) Հնարավորինս կարճ անուններ տալ

գ) Օգտագործել միայն մեկ տառ անուններ

դ) Չհայտարարել փոփոխականներ

ա) Օգտագործել մեկնաբանություններ միայն կարևոր տեղերում

բ) Կոդը մեկնաբանելու համար պետք է ավելի շատ ժամանակ ծախսել

գ) Ամեն տեղում մեկնաբանություններ ավելացնել

դ) Չօգտագործել մեկնաբանություններ

ա) int a = 0, b = 0, c = 0;

բ) a = 0; b = 0; c = 0;

գ) int a, b, c;

դ) Սխալ է, քանի որ պետք է առանձին հայտարարեն յուրաքանչյուր փոփոխական