Equō ligneō in litore relictō, ceterī Graecī celeriter in īnsulam propinquam profectī sunt

Troianī verō, cum Graecōs Argōs in patriam suam avectōs arbitrārentur, 

tum demum post tot annōs portās aperuērunt.

aliī dōnum Graecōrum suspectum in mare praecipitandum et flammīs ūrendum esse censēbant.

Lāocoōn, Neptūnī sacerdos, ab summā arce dēcurrēns cīvēs suōs monuit

nē Danaōs confīderent:

Laocoon dīxit: "Quidquid id est, 

timeō Danaōs - et dona ferentēs!”

Cum geminī anguēs terram attigissent, capitibus erectīs oculīsque ardentibus

Trōiānōs perterritōs prōspiciunt. 

Tum verō cūnctī Troiānī novō pavōre perturbantur.

Troiani dīcunt Laocoontem poenās meritās Minervae dedisse

Trōēs miserī,  quibus ille diēs suprēmus futūrus erat,  Cassandrae nōn credidērunt.

Aenēas arma amēns cēpit, ut in arcem curreret cum manū mīlitum.

Cum Aeneas Panthum interrogāvisset, quae fortūna esset patriae, magnō cum gemitū haec respondit

Aenēas iuvenēs audācēs, quōs pugnandī cupidōs videt, paucīs verbīs hortatur

Aenēas iuvenīs suāsit ut in media hostium arma moritūrī sē praecipitent.

Ecce virgo Cassandra crinibus passīs ā templō Minervae 

(ubi Aiax, Oileī filius, eī vim attulerat) trahebātur.

Priamus exclamāvit: "Ō Pyrrhe, prō talī scelere dī caelestēs praemia debita reddant tibi,  quī coram patre fīlium foedē trucīdāvistī!”

Cum Aenēas regem senem ex crūdelī vulnere morientem vidēret, 

vēnit eī in mentem īpsius pater senex Anchisēs

Venus promīsit sē ipsam 

fīlium tūtum ad limen domūs patriae ductūram. 

Anchīses dīxit: "Dī caelestēs, sī mē vitam prodūcere voluissent,  hanc patriam mihi servāvissent."

Creūsa talia exclāmāns omnem domum gemitū complēbat

cum subitō mirabile prodigium visum est:

Aenēas dīxit "Neque enim mihi fas est rēs sacrās tangere 

priusquam manūs caede cruentās

flumine vivō laverō.”

Umbra Creūsae dīxit: "Diū per vasta maria tibi navigandum est"

Magnus numeru invēnit virōrum et fēminarum

undique eō convēnerat 

ut dūce Aenēā in aliās terrās proficiscerentur.

Cum Graecī decem annōs bellum cum Trōiānīs gessissent, nōn potuērunt urbem vī expugnāre.

Sī Aenēas et sua familia stellam sequantur, ē Troiā ardente sē eripiant. 

Sī vincula manūs Cassandrae nōn tenērent, ad caelum eās erigeret. 

Sī Venus natum domum patris dūcet, neque tela neque flammae eī nocēbunt.