Font size
WorksheetsQuiz Nawigacja
Total questions: 95
Worksheet time: 50mins
O Wartość dewiacji magnetycznej można wyznaczyć:
na podstawie informacji z róży magnetycznej na mapie
przez porównanie wskazań kompasu magnetycznego oraz kąta drogi nad dnem
na podstawie pomiarów na nabieżniku
O Kompensację dewiacji półokrężnej kompasu magnetycznego przeprowadza się redukując:
działanie stali twardej na kompas
działanie stali miękkiej na kompas
działanie magnetyzmu ziemskiego na kompas
O Kompensację dewiacji ćwierćokrężnej kompasu magnetycznego przeprowadza się redukując:
działanie stali twardej na kompas
działanie stali miękkiej na kompas
działanie magnetyzmu ziemskiego na kompas
O Dewiacja przechyłowa zmienia się:
proporcjonalnie do cosinusa kursu
proporcjonalnie do prędkości statku
proporcjonalnie do cosinusa podwojonego kursu
O Dewiację półokrężną opisują współczynniki:
B i C
A i E
A i D
O Dewiację ćwierćokrężną opisują współczynniki:
B i C
E i D
A i B
O Poszczególne współczynniki dewiacji kompensujemy:
na kursach, gdzie przyjmują one największe wartości
na kursach, gdzie przyjmują one najmniejsze wartości
nie istotny jest dobór kursów podczas kompensacji
O Po czynności kompensacji dewiacji kompasu magnetycznego należy:
pozostawić poprzednią tabelę dewiacji
ponownie określić tabelę dewiacji
nie należy określać tabeli dewiacji
O Tzw. Fliners Bar służy do:
usunięcia dewiacji powstałej od stali miękkiej
zwiększenia czułości kompasu magnetycznego
redukcji deklinacji magnetycznej
O Statek powinien być wyposażony obligatoryjnie w kompas magnetyczny, gdy:
jego długość przekracza 12 m
jego pojemność brutto przekracza 500
niezależnie od wielkości
O Dokładność pozycji określonej z dwóch namiarów:
nie zależy od kąta przecięcia się linii pozycyjnych
zależy wyłącznie od dokładności obu linii
zależy między innymi od kąta przecięcia się linii pozycyjnych
O Międzynarodowe standardy dokładności określania pozycji statku podane w rezolucji IMO 529 dzielą żeglugę na:
dwie fazy
trzy fazy
cztery fazy
O Dla akwenu ograniczonego Rezolucja IMO A.529, Standardy dokładności dla nawigacji :
ustala wymagania dokładnościowe bieżącej pozycji statku
nie ustala wymagań dokładnościowych bieżącej pozycji statku
nie ustala wymagań dokładnościowych wskazuje jedynie, że powinny być one ustalone przez odnośne władze administracyjne
O Dla akwenu otwartego Rezolucja IMO A.529, Standardy dokładności dla nawigacji określa wymaganą dokładność bieżącej pozycji statku jako:
O Maksymalny odstęp czasu między pozycjami obserwowanymi, określony w rezolucji IMO A. 529, nie zależy od:
minimalnej odległości do niebezpieczeństwa nawigacyjnego
wymaganej dokładności określenia pozycji
warunków hydrometeorologicznych
O Wymagania w zakresie prowadzenia zapisów dotyczących nawigacji wprowadza
konwencja SOLAS 74, rozdział V/28
konwencja STCW 9, Kodeks A/II.1
konwencja ILO 2006, rozdział III
O Krzywą będącą zbiorem wszystkich punktów, w których dany pomiar nawigacyjny ma stałą wartość nazywamy:
gradientem izolinii
linią nawigacyjną
izolinią
O Błędy, które powstały podczas obserwacji nawigacyjnych jako wynik nieprawidłowego odczytu zaliczamy do:
błędów systematycznych
błędów przypadkowych
błędów grubych
O Błędy, które powstały podczas obliczeń nawigacyjnych, na skutek pomylenia cyfry lub znaku zaliczamy do:
błędów systematycznych
błędów przypadkowych
błędów grubych
O Błędy przypadkowe w poszczególnych pomiarach nawigacyjnych:
można wyeliminować przez zastosowanie poprawek
można zmniejszyć wartość błędu w końcowym wyniku poprzez zastosowanie serii pomiarów
można wyeliminować poprzez porównanie pomiarów
O Błędy instrumentalne, powodujące niedokładność wskazań przyrządów pomiarowych zaliczamy do:
błędów systematycznych
błędów przypadkowych
błędów grubych
O Błędy, które nie podlegają zależności funkcyjnej, a ich wielkość i znak stale się zmieniają, wykazują przy tym pewne właściwości statystyczne, określamy jako:
błędy systematyczne
błędy przypadkowe
błędy grube
O Błąd odwzorowań kartograficznych przy nanoszeniu pozycji wynika z :
różnych elipsoid odniesienia (dla systemów satelitarnych i map nawigacyjnych)
pomylenia odczytu na skali szerokości geograficznej
pomylenia odczytu na skali długości geograficznej
O Eliminacja błędu odwzorowań kartograficznych przy nanoszeniu pozycji z systemów satelitarnych na akwenach ograniczonych polega na:
uwzględnieniu poprawek w przypadku wykorzystywania map budowanych na innych elipsoidach odniesienia aniżeli system satelitarny
ponownego odczytu pozycji z systemu satelitarnego
uwzględnieniu poprawek wynikających z różnicy czasu między odczytem współrzędnych pozycji a ich wykreśleniem
O Najbardziej precyzyjną oceną dokładności pozycji statku jest:
błąd kołowy- błąd średni pozycji statku
elipsa błędów
równoległobok błędów
Jaka jest właściwa kolejność dokonywania pomiarów odległości, jeżeli pierwszy obiekt jest na trawersie, a drugi na prawym kącie kursowym np. 20°:
pierwsza odległość odczytana dla obiektu na trawersie
pierwsza odległość odczytana dla obiektu na prawym kącie kursowym 20°
kolejność pomiaru nie ma znaczenia dla dokładności pozycji
Jaka jest właściwa kolejność namierzania, jeżeli pierwszy obiekt jest na trawersie, a drugi na prawym kącie kursowym, np. 20°:
pierwszy namiar powinien być odczytany dla obiektu na trawersie
pierwszy namiar powinien być odczytany dla obiektu na prawym kącie kursowym 20°
kolejność namiarów nie ma znaczenia dla dokładności pozycji
Bezruch pływu oznacza okres czasu, w którym:
występuje tzw. martwa woda
aktualna głębokość wody równa się głębokości wskazanej na mapie
pływ przestał wznosić się lub opadać
Pływy syzygijne są pływami, które:
pojawiają się dwa razy do roku
mają wody niskie niższe niż średnie wody niskie i wody wysokie wyższe niż średnie wody wysokie
mają wody niskie wyższe niż średnie wody niskie i wody wysokie niższe niż średnie wody wysokie
Przyczyną nierówności dobowych pływów jest:
zmiana faz Księżyca
zmiana odległości Księżyca od Ziemi
zmiana deklinacji Księżyca
Układ pływowy, który ukształtowuje się w danym akwenie w wyniku oddziaływania siły Coriolisa nazywa się:
barycentrum
amfidroma
fala typu bore
Tidal window oznacza:
prześwit pod/nad przeszkodami nawigacyjnymi
przedział czasu, w którym wystąpi założona wysokość pływu
diagram z krzywą pływów w granicy 5-7 godzin
Doba pływowa nazywana też księżycową jest :
około 50 minut krótsza niż doba słoneczna
jest taka sama (w czasie trwania) co słoneczna
około 50 minut dłuższa niż doba słoneczna
Przyspieszenie pływu występuje:
w czasie gdy Księżyc jest w nowiu lub pełni
gdy Ziemia, Księżyc i Słońce znajdują się w przybliżeniu na jednej linii
gdy Księżyc znajduje się pomiędzy nowiem a pierwszą kwadrą lub pomiędzy pełnią a trzecią kwadrą
Zero mapy dla map Morza Bałtyckiego przyjęte jest na poziomie:
średniej niskiej wody syzygijnej MLWS
średniego poziomu morza MSL
najniższego astronomicznego pływu LAT
Cotidal Chart and Atlases to mapy pływowe i atlasy pozwalające obliczyć:
przepowiednię pływów dla pozycji w morzu
przepowiednię prądów pływowych
przepowiednię pływów metodą analizy harmonicznej
NP. 159 - Uproszczona metoda analizy harmonicznej pływów wykorzystuje do obliczeń, między innymi wartości:
4 składowych harmonicznych
60 podstawowych składowych harmonicznych
około 20 składowych harmonicznych o największyc
alizy harmonicznej pływów wykorzystuje do obliczeń, między innymi wartości:
4 składowych harmonicznych
60 podstawowych składowych harmonicznych
około 20 składowych harmonicznych o największych amplitudach
Określając wymaganą głębokość akwenu dla bezpiecznego postoju statku na kotwicy należy uwzględnić wysokość:
średniego poziomu morza
najniższej wody niskiej
najwyższej wody wysokiej
W niektórych portach świata podczas wody wysokiej, w połowie czasu jej trwania, występuje nieznaczne opadanie pływu. Efekt ten powoduje dłuższy bezruch pływu podczas wody wysokiej. Zjawisko to określane jest mianem:
podwójna woda wysoka
pływ typu bore
pływ mieszany
Fala pływowa typu bore, to fala która:
powstaje w wyniku trzęsienia Ziemi i przemieszcza się po oceanie
przemieszcza się w górę płytkiego i pochyłego estuarium lub rzeki jako odosobniona fala
powstaje w pobliżu brzegu w wyniku interferencji fal
Na rzekach, w których działają prądy pływowe najlepszym czasem na zacumowanie bez asysty holowników jest:
czas wystąpienia wody wysokiej
czas martwej wody
czas odpływu
Statek osiadł na mieliźnie, rodzaj dna pozwala na próbę samodzielnego uwolnienia się z mielizny. Największa szansa na uwolnienie się z mielizny przy następnym pływie wystąpi w przypadku, gdy statek wszedł na mieliznę podczas:
niskiej wody kwadraturowej
niskiej wody syzygijnej
wysokiej wody kwadraturowej
W odniesieniu do pływowych prądów zwrotnych, martwa woda występuje gdy powstaje:
nieznaczny lub nie występuje horyzontalny ruch wody
nieznaczny lub nie występuje pionowy ruch wody
słaby prąd przypływu lub odpływu
Średnie wzniesienie powierzchni morza dla wszystkich stanów pływowych w okresie 19 lat nazywamy:
średnią wodą wysoką
średnią wodą niską
średnim poziomem morza
W wyniku wzajemnych grawitacyjnych oddziaływań Słońca, Ziemi i Księżyca powstaje siła pływotwórcza. Jej wielkość zależy przede wszystkim od:
masy Słońca
odległości Księżyca od Ziemi
odległości Ziemi od Słońca
Na kuli ziemskiej większość pływów ma charakter:
dobowy
półdobowy
mieszany
Rzeczywista wysokość pływów może odbiegać od przepowiedni w wyniku znacznych zmian:
ciśnienia atmosferycznego i silnych wiatrów
zmiany temperatury wody i zasolenia akwenu
działania stałych prądów
Fala pływowa typu bore powstaje na rzekach i estuariach przy pływach:
kwadraturowych
syzygijnych
przy każdym typie pływów
Obserwator będący na biegunie południowym w dniu 23 grudnia widzi Słońce w azymucie:
północnym
południowym
nie widzi Słońca
Na jakiej szerokości geograficznej obserwator widzi Słońce dwukrotnie w zenicie w ciągu roku:
23°27′N
00°
23°27′S
Na jakiej szerokości geograficznej obserwator widzi Słońce dwukrotnie w zenicie w ciągu roku:
23°27′N
00°
23°27′S
Obniżenie widnokręgu powoduje:
zaniżenie pomiaru zmierzonej wysokości ciała niebieskiego
nie wpływa na wartość zmierzonej wysokości ciała niebieskiego
zawyżenie pomiaru zmierzonej wysokości ciała niebieskiego
Najbliżej pozycji zliczonej leży zawsze:
punkt wytyczny metody wysokościowej
punkt wytyczny metody szerokościowej
punkt wytyczny metody długościowej
Aby ciało niebieskie kulminowało w zenicie muszą być spełnione następujące warunki:
δ ↑↑ φ i δ > 90 - φ
δ ↑↑ φ i δ = φ
δ ↑↑ φ i δ < 90 - φ
W przypadku awarii urządzeń elektronicznych współrzędne punktów zwrotu w żegludze po ortodromie zawsze można uzyskać z:
publikacji „Ocean Passages for the World”
publikacji „Routeing Chart”
mapy gnomonicznej
Metody średniej szerokości do obliczenia drogi po loksodromie nie można stosować gdy:
odległość między punktami wyjścia i docelowego przekracza 600 Mm
punkt wyjścia i docelowy leżą na różnych długościach geograficznych
punkt wyjścia i docelowy leżą na różnych szerokościach geograficznych
Największy zysk w żegludze po ortodromie osiąga się, gdy:
punkt wyjścia i docelowy leżą na zbliżonej szerokości geograficznej
punkt wyjścia i docelowy leżą na jednym kole wielkim
punkt wyjścia i docelowy leżą na zbliżonej, dużej szerokości geograficznej
Jeżeli z powodu ograniczeń pogodowych lub występowania niebezpieczeństw nawigacyjnych na wyższych szerokościach geograficznych nie można podjąć żeglugi po ortodromie należy:
podjąć żeglugę po loksodromie
podjąć żeglugę mieszaną
podjąć żeglugę po krzywej najbardziej zbliżonej do ortodromy
Z mapy gnomonicznej dla ortodromy nie można odczytać:
początkowego kąta drogi
odległości po ortodromie
współrzędnych punktów zwrotu
Określenie „Clearing Line” odnosi się do:
końca podróży morskiej, rozpoczęcia żeglugi z pilotem
limitu odległości od niebezpieczeństw nawigacyjnych
granicznego namiaru oddzielającego akwen bezpieczny od niebezpiecznego
Informacje o systemach rozgraniczenia ruchu, trasach głębokowodnych, obszarach których należy unikać (area to be avoided), można znaleźć w publikacji:
IMO Guidelines for Voyage Planning
Ocean Passages for the World
IMO Ships’ Routeing
Publikacja „Guide to Port Entry” składa się z:
jednej części zawierającej wszystkie potrzebne informacje
2 części (opisy tekstowe i plany)
3 części (opisy, plany, zalecenia)
Publikacja „Guide to Port Entry” jest:
publikacją obowiązkową na statkach uprawiających żeglugę międzynarodową
publikacją obowiązkową, jeżeli statek nie korzysta z usług pilotowych
publikacją komercyjną nie wymaganą przepisami
W planie podróży nie ma obowiązku uwzględniania:
niezbędnej zmiany prędkości na trasie związanej z występowaniem prądów pływowych, wzrostem zanurzenia przy osiadaniu rufy i występowaniem przechyłu bocznego przy zwrocie
punktów zgłaszania do „Weather Routeing Service”
wymagań dotyczących ochrony środowiska morskiego
Optymalizację pogodową planowanej podróży z uwzględnieniem kryterium bezpieczeństwa ładunku może przeprowadzić:
kapitan statku korzystając z prognoz pogody, serwisów pogodowego prowadzenia /doradztwa lub programów do optymalizacji trasy
tylko ośrodek lądowy
tylko czarterujący statek we współpracy z ośrodkiem pogodowego prowadzenia /doradztwa
Jeżeli podczas podróży zostanie podjęta decyzja o zmianie portu przeznaczenia lub statek musi znacznie zboczyć z planowanej trasy należy:
na bieżąco korygować zaplanowaną trasę
przed wykonaniem znacznego odchylenia od oryginalnie planowanej trasy zaplanować poprawioną trasę
uzyskać, zależnie od sytuacji zgodę systemu, do którego statek się zgłaszał (systemy krótkiego, średniego i dużego zasięgu np. AUSREP, AMVER, Weather Routeing Service) i przystąpić do realizacji nowej podróży
Wstępna kontrola planu podróży przez system ECDIS nie uwzględnia:
zmiany dostępnej głębokości powodowanej pływami
obszarów specjalnych
przecięcia izobaty bezpieczeństwa
System ECDIS dokonując wstępnej weryfikacji planowanej trasy analizuje:
obszary o głębokościach większych od ustawionej wartości izobaty bezpieczeństwa
tor ruchu statku wyznaczony limitem poprzecznego zejścia z trasy na poszczególnych odcinkach
planowaną trasę jako zestaw odcinków między punktami zwrotów
System ECDIS posiada możliwość:
wyznaczenia trasy alternatywnej
automatycznego ominięcia lądu i obszarów płytkowodnych
automatycznej korekty limitu zajścia z trasy, jeżeli planowana trasa przebiega zbyt blisko niebezpieczeństw
Obiekty naniesione przez użytkownika w systemie ECDIS będą generowały alarm „niebezpieczeństwo nawigacyjne”, jeżeli:
obiekt leży na głębokości mniejszej od izobaty bezpieczeństwa
obiekt leży na głębokości większej od izobaty bezpieczeństwa
użytkownik nadał obiektowi atrybut „Danger”
Plan podróży w systemie ECDIS można wykonać:
tylko edytorem graficznym
edytorem graficznym lub wprowadzając ręcznie współrzędne punktów zwrotu
edytorem graficznym, wprowadzając ręcznie współrzędne punktów zwrotu lub importując trasę z innego systemu
O System ECDIS dokonuje kontroli planu podróży statku w zakresie naruszenia przez planowaną trasę:
domyślnych parametrów bezpieczeństwa specyficznych dla systemu
parametrów bezpieczeństwa takich jak: skala bezpieczeństwa, izobata bezpieczeństwa, głębokość bezpieczna, limit zejścia z trasy określonych przez operatora
parametrów bezpieczeństwa zakodowanych w poszczególnych komórkach map ENC
O Kalkulując czas przejścia i wyznaczając ETA w poszczególnych punktach, system ECDIS może uwzględnić:
działanie prądów pływowych i powierzchniowych
charakterystykę prędkościową statku
wydłużenie trasy związane z koniecznością ominięcia obszarów zakazanych
O Zastosowanie techniki „Parallelindexing” w żegludze na wodach ograniczonych pozwala:
utrzymać wymaganą minimalną odległość od niebezpieczeństw nawigacyjnych
wyznaczyć kolejny kurs po zwrocie
oznakować miejsce wyłożenia steru przy zwrocie w kolejnym punkcie trasy (WP)
O Czy zastaw map rastrowych może być używany do planowania, a następnie monitorowania podróży:
może, jeżeli statek posiada dwa systemy RCDS (Raster Chart Display System)
może, ale tylko na odcinkach pilotowych
tylko w połączeniu z zestawem aktualnych map papierowych
O Częstotliwość określania pozycji musi być ustalona:
na każdy etap podróży
obowiązkowo w żegludze pilotażowej
obowiązkowo na wodach przybrzeżnych, gdy statek nie korzysta z usług pilota
O Uczestnictwo w systemach zgłaszania na trasie podróży jest:
zawsze obowiązkowe
dowolne, według uznania kapitana statku i zaleceń armatora
zależy od systemu, należy sprawdzić w odpowiednich wydawnictwach (np. ALRS)
O Publikacja „Ocean Passages for the World” nie zawiera informacji o:
systemach meldunkowych statków
zalecanych trasach sezonowych dla statków o napędzie motorowym
zalecanych trasach sezonowych dla statków żaglowych
O Plan podróży powinien być:
wykonany na specjalnym formularzu (tabeli), a trasa naniesiona na mapy
naniesiony na mapy wraz z uwagami tekstowymi
tylko na formularzu, a trasa nanoszona na bieżąco na mapy
O Zwolnić z wykonania planu podróży na odcinku przewidzianym do żeglugi z pilotem może:
stacja pilotowa po odpowiednio wczesnym zapytaniu
kapitan portu lub organ PSC
żaden z powyższych
O Jeżeli podczas żeglugi z pilotem, pilot prowadzi korespondencję z ośrodkiem lądowym lub holownikami w niezrozumiałym języku lokalnym, oficer wachtowy:
powinien poprosić o wyjaśnienie i zmianę języka
poinformować kapitana
zezwolić na dalszą taką korespondencję, jeżeli dopuszczają to przepisy lokalne
Prawidłowa realizacja ujętych w rezolucji wytycznych dotyczących planowania i monitorowania trasy podlega inspekcjom:
tylko państwa portu
tylko państwa bandery
państwa portu i państwa bandery
Jeżeli inspektor PSC zażąda okazania planu podróży w wersji papierowej kapitan statku:
może odmówić zasłaniając się tajemnicą handlową armatora lub czarterującego
jest zobowiązany go okazać
powinien go okazać, jeżeli zezwalają na to procedury ISPS
Sprawdzony i zatwierdzony plan podróży powinien być:
podpisany przez kapitana
podpisany przez kapitana i wszystkich oficerów nawigacyjnych
podpisany przez kapitana, a oficerowie nawigacyjni podpisują zapoznanie się z planem w zeszycie poleceń kapitana
Poniższe standardy IHO odnoszą się do map wektorowych ENC:
S-57, S-61
S-63, S-52
S-63, S-61
Ogólnoświatowa baza map ENC nosi nazwę:
SENC
WEND
RENC
Izobata wybierana przez operatora systemu ECDIS ze zbioru izobat wprowadzonych do SENC, wchodząca po wyborze w skład podstawy zobrazowania (Display Base) to:
linia brzegowa (coastline)
izobata płytkiej wody (shallow water contour)
izobata bezpieczeństwa (Safety contour)
Co oznacza skrót ECDIS:
Electronic Chart Display
Electronic Chart Display and Information System
Electric Chart Data International Scheme
Jaką ogólną nazwę noszą systemy map elektronicznych przystosowane do prezentowania rastrowych map nawigacyjnych:
Raster Chart Display Systems (RCDS)
Digital Raster Chart Systems (DRCS)
Admiralty Raster Chart Service (ARCS)
Który z parametrów system ECDIS musi zapisywać w odstępie minutowym:
ETA
dane z AIS
kurs-heading
System ECDIS musi generować alarmy w przypadku, gdy:
ETA obliczona przez system wykroczy poza zakładany limit czasowy
system pozycjonowania przestał działać
zbliżamy się zbyt blisko do oznakowania nawigacyjnego
Kolory i symbole na mapie SENC muszą być zgodne ze standardami:
MEPC
IHO
producenta systemu
System ECDIS musi ostrzegać w przypadku:
zbliżenia się do lądu
zbliżenia się do izobaty bezpiecznej
zbliżenia się do innego statku
By wyróżnić na ekranie - głębokości równe lub mniejsze od zdefiniowanej wartości, należy w systemie wprowadzić wartość:
izobaty bezpieczeństwa (Safety contour)
zapas wody pod stępką UKC (under keel clearance)
głębokości bezpiecznej (safety depth)
