ปริมาณเงินในระบบเศรษฐกิจลดลง

อุปทานของสินค้าน้อยเกินไป

ประชาชนมีอำนาจซื้อเพิ่มขึ้น

ต้นทุนการผลิตลดลง

ปริมาณเงินในระบบเศรษฐกิจมีมากเกินไป

ปริมาณเงินในระบบเศรษฐกิจลดลง

ต้นทุนการผลิตลดลง

รัฐบาลลดภาษีสินค้า

เจ้าของธุรกิจ

พนักงานธนาคาร

ครูที่โรงเรียน

นักลงทุนรายใหญ่

เพิ่มอัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลาง

เพิ่มอัตราเงินสดสำรองตามกฎหมาย

เพิ่มปริมาณการซื้อพันธบัตรรัฐบาล

ลดปริมาณเงินหมุนเวียนในระบบเศ

ลูกหนี้ได้เปรียบ เจ้าหนี้เสียเปรียบ

ค่าเงินแข็งค่าขึ้น

ต้นทุนการผลิตลดลง

อัตราดอกเบี้ยลดลง

ต้นทุนการผลิตสินค้าและบริการสูงขึ้น

ค่าครองชีพของประชาชนสูงขึ้น

ราคาสินค้าอุตสาหกรรมส่งออกเพิ่มขึ้น

อัตราค่าจ้างแรงงานขั้นต่ำสูงขึ้น

ตลาดที่มีการซื้อขายหุ้นและหลักทรัพย์

ตลาดที่มีการซื้อขายสินค้าและบริการ

ตลาดที่มีการระดมเงินทุนและการให้สินเชื่อระยะสั้นไม่เกินหนึ่งปี

ตลาดที่มีการกู้ยืมเงินระยะยาว

ออกธนบัตร

ควบคุมปริมาณเงินที่หมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจ

ควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

รับฝากเงินจากประชาชน

เงินที่รัฐใช้ในการจ่ายเงินเดือนข้าราชการ

รายรับทุกชนิด รวมทั้งเงินกู้และรายจ่ายของรัฐบาล

งบประมาณที่ใช้จ่ายเฉพาะด้านเศรษฐกิจ

งบประมาณที่ใช้สำหรับสวัสดิการประชาชนเท่านั้น

ดุลงบประมาณขาดดุล

ดุลงบประมาณเกินดุล

อัตราภาษีลดลง

ค่าเงินอ่อนค่าลง

ภาษีอากร เงินคงคลัง รัฐพาณิชย์

รายได้จากการท่องเที่ยวและส่งออก

รายได้จากการค้าขายภายในประเทศ

ภาษีศุลกากรขาเข้าและขาออก

งบประมาณสมดุล

งบประมาณเกินดุล

งบประมาณขาดดุล

ลดภาษีและลดค่าใช้จ่ายของรัฐ

การหารายได้ของรัฐเพื่อนำไปใช้พัฒนาประเทศ

การให้สินเชื่อแก่ภาคธุรกิจ

การกระจายสินค้าไปสู่ตลาดต่างประเทศ

การควบคุมราคาสินค้าให้เป็นธรรม

ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

ภาษีมูลค่าเพิ่ม

ภาษีที่ดิน

ภาษีดอกเบี้ย

อัตราภาษีแบบคงที่

อัตราภาษีแบบถอยหลัง

อัตราภาษีแบบก้าวหน้า

อัตราภาษีแบบลดหย่อน

ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

ภาษีเงินได้บริษัท

ภาษีศุลกากร

ภาษีที่ดิน

รัฐบาลใช้เงินเกินตัว

รายได้ของรัฐไม่เพียงพอกับงบประมาณรายจ่ายที่ตั้งเอาไว้

ภาคเอกชนกู้ยืมเงินมากเกินไป

อัตราดอกเบี้ยในประเทศสูงขึ้น