ฟันมีบทบาทในการบดเคี้ยวอาหารเพื่อช่วยในการย่อยอาหาร.

ฟันทำหน้าที่ในการกรองอาหารก่อนเข้าสู่กระเพาะอาหาร

ฟันมีบทบาทในการสร้างเอนไซม์ย่อยอาหาร

ฟันช่วยในการดูดซึมสารอาหาร

น้ำลายช่วยในการย่อยอาหารโดยมีเอนไซม์อะไมเลสที่ย่อยแป้งและช่วยในการเคี้ยวและกลืนอาหาร

น้ำลายช่วยในการย่อยโปรตีนโดยมีเอนไซม์เพปซิน

น้ำลายทำให้แป้งแข็งตัวและย่อยยากขึ้น

น้ำลายมีส่วนช่วยในการดูดซึมสารอาหารในลำไส้

ผลิตเอนไซม์สำหรับการย่อยอาหาร

สร้างกรดเพื่อย่อยอาหาร

ย่อยอาหารและเตรียมสารอาหารสำหรับการดูดซึม

ดูดซึมสารอาหารเข้าสู่กระแสเลือด

กรดในกระเพาะอาหารช่วยในการดูดซึมวิตามิน

กรดในกระเพาะอาหารทำให้เกิดอาการปวดท้อง

กรดในกระเพาะอาหารมีบทบาทในการสร้างฮอร์โมน

กรดในกระเพาะอาหารมีบทบาทในการย่อยอาหารและป้องกันเชื้อโรค

ประมาณ 2-4 ชั่วโมง

ประมาณ 1 ชั่วโมง

ประมาณ 5-6 ชั่วโมง

ประมาณ 10 ชั่วโมง

ลำไส้เล็กทำหน้าที่เก็บอาหาร

ลำไส้เล็กผลิตน้ำย่อยอาหาร

ลำไส้เล็กช่วยในการย่อยและดูดซึมสารอาหารที่สำคัญต่อร่างกาย

ลำไส้เล็กช่วยในการขับถ่าย

เอนไซม์จากลำไส้ใหญ่ เช่น เซลลูเลส

เอนไซม์จากตับอ่อน เช่น ไทปซิน, คาร์บอกซิปเปปไทด์, และอะไมเลส

เอนไซม์จากกระเพาะอาหาร เช่น เปปซิน

เอนไซม์จากตับ เช่น อัลฟา-อะไมเลส

ลำไส้เล็ก

ปอด

ลำไส้ใหญ่

กระเพาะอาหาร

วิตามิน

โปรตีน, คาร์โบไฮเดรต, ไขมัน

แร่ธาตุ

น้ำ

เอนไซม์ไม่เกี่ยวข้องกับการดูดซึมอาหาร

เอนไซม์ช่วยเร่งการย่อยอาหารให้เป็นโมเลกุลที่เล็กลงเพื่อการดูดซึมที่มีประสิทธิภาพ

เอนไซม์ช่วยเพิ่มขนาดของโมเลกุลอาหาร

เอนไซม์ทำให้การย่อยอาหารช้าลง

ที่ไตและทางเดินอาหาร

ที่ผิวหนังและเส้นเลือด

ที่สมองและกล้ามเนื้อ

ที่ปอดและหัวใจ

ไขมัน

อุจจาระและปัสสาวะ

เหงื่อ

น้ำลาย

การย่อยอาหารไม่มีผลต่อสุขภาพ

การย่อยอาหารทำให้ร่างกายขาดสารอาหาร

การย่อยอาหารมีผลต่อสุขภาพโดยช่วยให้ร่างกายดูดซึมสารอาหารที่จำเป็นและป้องกันปัญหาสุขภาพต่างๆ.

การย่อยอาหารทำให้เกิดโรคต่างๆ

น้ำช่วยเพิ่มความกระหายน้ำในร่างกาย

การดื่มน้ำทำให้ระบบย่อยอาหารช้าลง

น้ำไม่มีผลต่อการดูดซึมสารอาหาร

การดื่มน้ำสำคัญต่อระบบย่อยอาหารเพราะช่วยในการละลายสารอาหารและเคลื่อนที่ของอาหารในระบบทางเดินอาหาร.