Η ενεργοποίηση μιας συνάρτησης γίνεται με την εντολή ΚΑΛΕΣΕ.

Η κλήση των διαδικασιών γίνεται με απλή αναφορά του ονόματός τους.

Ο αριθμός των πραγματικών και των τυπικών παραμέτρων πρέπει να είναι ίδιος.

Για τη λειτουργία: Εισαγωγή τριών δεδομένων, μπορεί να χρησιμοποιηθεί συνάρτηση.

Για τη λειτουργία: Μετατροπή ενός ποσού από δραχμές σε ευρώ, μπορεί να χρησιμοποιηθεί συνάρτηση.

Για τη λειτουργία: Υπολογισμός του μικρότερου από πέντε ακεραίους, μπορεί να χρησιμοποιηθεί συνάρτηση.

Για τη λειτουργία: Υπολογισμός των δύο μικρότερων από πέντε ακεραίους, μπορεί να χρησιμοποιηθεί συνάρτηση.

Για τη λειτουργία: Έλεγχος αν δυο αριθμοί είναι ίσοι, μπορεί να χρησιμοποιηθεί συνάρτηση.

Για τη λειτουργία: Ταξινόμηση πίνακα και επιστροφή του, μπορεί να χρησιμοποιηθεί συνάρτηση.

Για τη λειτουργία: Ταξινόμηση πίνακα και επιστροφή του, μπορεί να χρησιμοποιηθεί συνάρτηση

Κάθε υποπρόγραμμα πρέπει να έχει μόνο μία είσοδο και μία έξοδο.

Ο τμηματικός προγραμματισμός επεκτείνει τις γλώσσες προγραμματισμού.

Ο τμηματικός προγραμματισμός, παρότι μειώνει το χρόνο υλοποίησης του προγράμματος, δημιουργεί προβλήματα στην κατανόηση και διόρθωση του.

Η απεριόριστη εμβέλεια ενισχύει την αρχή της αυτονομίας των υποπρογραμμάτων

Οι συναρτήσεις μπορούν να υπολογίζουν και να επιστρέφουν μόνο μια τιμή.

Στη ΓΛΩΣΣΑ ισχύει η περιορισμένη εμβέλεια των μεταβλητών

Μια συνάρτηση επιστρέφει τιμές μέσω παραμέτρων.

Μια συνάρτηση δέχεται μια τιμή και επιστρέφει επίσης μόνο μια τιμή με το όνομα της.

Μια συνάρτηση δέχεται μια τιμή και επιστρέφει επίσης μόνο μια τιμή με το όνομα της.

Μια συνάρτηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εκτυπώσει τις τιμές ενός πίνακα ακεραίων.

Μια διαδικασία δεν μπορεί να έχει ως ορίσματα πίνακες.

Οι συναρτήσεις επιστρέφουν πάντα έναν αριθμό.

Μια διαδικασία μπορεί να καλέσει μια συνάρτηση.

Στη μερικώς περιορισμένη εμβέλεια, άλλες μεταβλητές είναι τοπικές και άλλες καθολικές.

Οι διαδικασίες έχουν περιορισμένες λειτουργίες σε σχέση με τις συναρτήσεις.

Τα υποπρογράμματα εκτελούνται με τη σειρά: πρώτα οι διαδικασίες και στη συνέχεια οι συναρτήσεις.

Οι τυπικές παράμετροι καθορίζονται στην κλήση ενός υποπρογράμματος.

Οι τυπικές παράμετροι καθορίζονται στην κλήση ενός υποπρογράμματος

Οι πραγματικές παράμετροι καθορίζονται στη δήλωση ενός υποπρογράμματος

Όταν μια μεταβλητή ισχύει μόνο στο υποπρόγραμμα όπου ορίστηκε ονομάζεται τοπική

Για τη λειτουργία: Διάβασμα των στοιχείων ενός πίνακα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί συνάρτηση

Όταν ένα τμήμα προγράμματος επιτελεί ένα αυτόνομο έργο και έχει γραφεί χωριστά από το υπόλοιπο πρόγραμμα, τότε αναφερόμαστε σε υποπρόγραμμα

Κάθε υποπρόγραμμα πρέπει να μην είναι πολύ μεγάλο

Παράμετρος είναι μία μεταβλητή που επιτρέπει το πέρασμα της τιμής της από ένα τμήμα προγράμματος σε ένα άλλο

Η διαδικασία είναι ένας τύπος υποπρογράμματος που μπορεί να εκτελεί όλες τις λειτουργίες ενός προγράμματος

Η στοίβα που χρησιμοποιείται στην κλήση υποπρογραμμάτων ονομάζεται στοίβα χρόνου εκτέλεσης

Η διεύθυνση που αποθηκεύεται στη στοίβα χρόνου εκτέλεσης ονομάζεται διεύθυνση επαναφοράς

Η τυπική παράμετρος και η αντίστοιχη της πραγματική μπορεί να είναι διαφορετικού τύπου

Η τυπική παράμετρος και η αντίστοιχη της πραγματική μπορεί να είναι διαφορετικού ονόματος

Κάθε συνάρτηση μπορεί να μετατραπεί σε διαδικασία

Μια διαδικασία μπορεί να καλέσει το κύριο πρόγραμμα

Όρισμα ονομάζεται με διαφορετικό τρόπο, σε ορισμένες γλώσσες, μια τυπική παράμετρος

Σε μία συνάρτηση δεν επιτρέπεται η χρήση της εντολής ΔΙΑΒΑΣΕ