1868 жылғы "Уақытша ереже" бойынша қазақ жерлері мемлекеттік меншік деп жарияланды.

• Қазақтар жерді пайдалану құқығынан айырылып, артық жерлер орыс шаруаларына қоныс аудару үшінбөлінді.

Қазақстан өз жерін сақтап қалды

Қазақ жеріне көшуге арнайы рұқсат беру тәртібі енгізілді, бірақ іс жүзінде көптеген шаруалар заңсыз түрде қоныстанды.

1883 жылғы ереже бойынша Жетісу жеріне орыс және украин шаруаларын қоныстандыруға рұқсат етілді.

Қазақтарды жерінен айырып баспаналарын тартып алу

Дала ережесі" бойынша Далалық генерал-губернаторлық құрылды, оған Ақмола, Семей, Торғай және Орал облыстары кірді.

Қазақ жерлерін мемлекеттік меншік ретінде бекіту арқылы қоныс аудару үдерісі жеделдетілді.

• Қазақ жеріне көшуге арнайы рұқсат беру тәртібі енгізілді, бірақ іс жүзінде көптеген шаруалар заңсыз түрде қоныстанды.

Қазақтар мен қоныс аударушылар арасындағы жер даулары жиіледі.

Қазақтар шұрайлы жерлерінен айырылып, мал шаруашылығының мүмкіндіктері шектелді.

Қазақтардан артық жерлер тартып алынып, ол жерлер қоныс аударушыларға бөлінді.

Негізінен Солтүстік, Шығыс және Орталық Қазақстанда қоныстанды (Ақмола, Семей, Торғай, Жетісу облыстары).

Қазақтардың дәстүрлі көшпелі мал шаруашылығы тарылып, егіншілікке көшуге мәжбүр болды.

Қазақ халқының жерге меншік құқығының шектелуі наразылық туғызды.

Қазақ интеллигенциясы арасында ұлттық қозғалыс күшейді, бұл кейін Алаш қозғалысының пайда болуына ықпал етті.

Қазақтар мен қоныстанушылар арасындағы қақтығыстар әлеуметтік шиеленісті күшейтті.

Әсері болмады

Қазақстанды Ресей империясының құрамына толық қосу.

Қазақтардың этникалық құрамын өзгерту арқылы орыстандыру саясатын жүргізу.

Бүткіл Орта Азияны жаулап алу мақсаты