NEW
Font size
Worksheetsemocje
Total questions: 9
Worksheet time: 5mins
Kiedy dziecko w spektrum autyzmu ma trudność w wyrażaniu emocji, co może mu pomóc?
Oczekiwanie, że samo się uspokoi
Podanie gotowych fraz lub użycie obrazków/emotikon do pokazania emocji
Ignorowanie zachowania, aby nauczyło się radzić sobie samo
Co może oznaczać nagłe trudne zachowanie, np. krzyk, ucieczka lub autoagresja?
Zawsze jest próbą manipulacji dorosłymi
Może wynikać z przeciążenia sensorycznego, niezrozumienia sytuacji lub braku umiejętności wyrażenia emocji
Świadome działanie, by sprawić komuś przykrość
Jakie strategie pomagają dziecku w regulacji emocji?
Jasna rutyna, przewidywalność, narzędzia wizualne i techniki relaksacyjne
Karcenie za „niewłaściwe” emocje
Unikanie rozmów o emocjach, żeby ich nie wzmacniać
Jak najlepiej wspierać dziecko w spektrum, gdy doświadcza frustracji?
Dać mu przestrzeń i pomóc znaleźć strategię na uspokojenie
Natychmiast wymagać, by przestało się złościć
Powiedzieć, że jego emocje są nieodpowiednie
Dlaczego dzieci w spektrum mogą mieć trudności z rozpoznawaniem emocji u innych?
Ponieważ nie zwracają uwagi na ludzi
Ponieważ przetwarzają informacje inaczej i potrzebują bardziej bezpośrednich wskazówek
Ponieważ nie chcą się uczyć o emocjach
Jakie sposoby mogą pomóc dziecku wyrażać swoje potrzeby?
Użycie obrazków, gestów, prostych słów lub komunikatorów AAC
Czekanie, aż dziecko samo nauczy się mówić o potrzebach
Zmuszanie dziecka do używania pełnych zdań w każdej sytuacji
Co może pomóc w zmniejszeniu stresu dziecka w nowych sytuacjach?
Wcześniejsze przygotowanie poprzez opowieści społeczne, zdjęcia lub rozmowy
Unikanie wszelkich nowych sytuacji
Wprowadzanie dziecka w nowe środowisko bez żadnego uprzedzenia
Jak można pomóc dziecku w spektrum rozwijać umiejętności społeczne?
Krytykować je za błędy, żeby się szybciej nauczyło
Oczekiwać, że samo się tego nauczy, obserwując innych
Nauczyć je poprzez modelowanie, scenki, filmy i zabawy
Co jest najważniejsze w budowaniu relacji z dzieckiem w spektrum?
Oczekiwanie, że dostosuje się do standardów bez wsparcia
Ciągłe korygowanie jego zachowań, by były bardziej „typowe”
Zrozumienie jego unikalnych potrzeb i akceptacja jego sposobu komunikacji
