Երազանքս՝ որ մի օր ինչ-որ մեկը կկարդա իմ գրածը ու կասի՝ «Էս ես էի զգում, բայց չէի կարող ձևակերպել»։ Դա կլինի իմ բառերով ուրիշի հոգին փարատելը։

Երազանքներիցս մեկը՝ քանդել բոլոր կարծրատիպերը, որոնց հանդիպում եմ. սառցահատի պես որքան հանդիպեմ կարծրատիպ, քանդելով գնամ:

Այն շատ խորքային ու ներքին ունակություն է: Համեմատած ռուսերենիս ու մանավանդ անգլերենիս հետ:

Կարողանում եմ շփվել, հասկանալ ու արտահայտվել բավականին սահուն։ Եթե մի քիչ սխալվեմ էլ՝ մթությունը կսարքեմ լույս։

Ոչ պարտադիր։ Էդպես մտածելով՝ վարդը սիրողականություն է, որովհետև փող չի բերում։ Իսկ իրականում, եթե գրելը ներսից է գալիս ու մարդը չի կարող առանց դրա, դա պարզապես ինքնաարտահայտման ձև է, անկախ գումարից։

Եկեք հասկանանք, որ, ասենք, եթե քսան էջ տառապածդ արձակի դիմաց քսան հազար ես ստանալու, դա փող չէ: Էլ չասած՝ երեք հարյուր էջ:

Սիրում եմ։ Ոչ թե ուղղակի զգացմունքով, այլ հարգանքով, հոգատարությամբ ու վստահությամբ։

Հա շաաաաատ եմ սիրում