Η δημοκρατία είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη γένεση του διαλόγου και την ύπαρξη της ελευθερίας του λόγου, οι οποίες βοηθούν τον άνθρωπο να αναπτύξει την κριτική του ικανότητα. Κλασικό παράδειγμα αποτελεί η αρχαία Αθήνα, όπου στα χρόνια της δημοκρατίας, μέσω του ελεύθερου διαλόγου που διεξαγόταν στις δημόσιες πολιτικές συνελεύσεις, κάθε πολίτης μπορούσε να διατυπώσει τη γνώμη του και να ακούσει τις απόψεις των άλλων. Με αυτό τον τρόπο και μέσα από την αναγκαιότητα να λάβει θέση με την ψήφο του για σοβαρά ζητήματα, καλλιεργούσε την κριτική του ικανότητα.

Η μόλυνση του πλανήτη αποτελεί ένα πρώτιστο πρόβλημα των ημερών μας. Οι λόγοι που το αναδεικνύουν σε τόσο οξύ ζήτημα είναι η σταδιακή εξάντληση των πηγών ενέργειας, η μείωση των κοιτασμάτων πόσιμου νερού, καθώς και οι κλιματολογικές αλλαγές που προκαλούν μεγάλες ζημιές στις καλλιέργειες και τα νοικοκυριά των ανθρώπων. Η επίλυσή του πρέπει να γίνει μέλημα όλων, και κυρίως των κρατών που διαθέτουν ισχυρή βιομηχανία.

Οι σύγχρονοι άνθρωποι έχουν απομονωθεί και ενδιαφέρονται για το ατομικό τους συμφέρον περισσότερο από το κοινό. Αυτή η συμπεριφορά έχει οδηγήσει στην αλλοτρίωση του ανθρώπου, ο οποίος έχει αφήσει να ατονήσουν πολλές από τις ανθρωπιστικές του συμπεριφορές, όπως η αλληλοβοήθεια, που αναστέλλεται από την καχυποψία για τις προθέσεις του διπλανού τους, η συνεργασία και η αλληλεγγύη, που υπονομεύονται από τον φόβο εκμετάλλευσης, καθώς και τα συναισθήματα φιλαλληλίας, που έχουν αντικατασταθεί σταδιακά με συναισθήματα μισανθρωπισμού.

Η φιλία είναι σαν τον ανθό ενός καρποφόρου δέντρου. Ξεκινά να αναπτύσσεται από μια μικρή αφορμή, ένα μικρό μπουμπουκάκι, μεγαλώνει, ανθίζει και στη συνέχεια γίνεται ένας μεστός καρπός. Βασική προϋπόθεση γι’ αυτή την ομαλή ανάπτυξη είναι να προστατεύσουμε τη φιλία από αρνητικές συμπεριφορές, που τη φθείρουν, όπως ακριβώς προστατεύουμε τον ανθό από άσχημα καιρικά φαινόμενα.

Αλλοτρίωση είναι το φαινόμενο κατά το οποίο αλλοιώνονται οι βασικές ιδιότητες που διαθέτει ένα άτομο ή μια κατάσταση. Η αλλοτρίωση στον άνθρωπο είναι η παραφθορά των ανθρώπινων ιδιοτήτων του, όπως αυτές της κοινωνικότητας και της αλληλεγγύης μέσα στα πλαίσια της ομάδας, που αποτελούν πρώτιστα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης υπόστασής του.

Ο ρατσισμός αποτελεί μια ανθρώπινη συμπεριφορά υποτίμησης του συνανθρώπου μας, που διακρίνεται σε δύο βασικά είδη, στον κοινωνικό ρατσισμό και στον φυλετικό ρατσισμό. Ο κοινωνικός ρατσισμός έχει ως βασικό του αποδέκτη τις διάφορες κοινωνικές ομάδες που διαφοροποιούνται μεταξύ τους με βάση κάποιο κοινωνικό τους χαρακτηριστικό, όπως το επάγγελμα, την ηλικία, το φύλο, την οικονομική επιφάνεια, τη θρησκεία κ.ά., ενώ ο φυλετικός ρατσισμός απευθύνεται σε άτομα που ανήκουν σε διαφορετική φυλή και κατάγονται από άλλα έθνη.

Επιβάλλεται, φυσικά, η διάκριση μεταξύ πληροφοριών αναγκαίων αφενός για τη δημόσια λειτουργία και αφετέρου πληροφοριών που αφορούν τα ατομικά δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες του πολίτη. Όσο για τη συγκέντρωση στοιχείων που επιβάλλουν λόγοι εθνικού και δημοκρατικού πολιτικού συμφέροντος, ο βαθμός και οι μέθοδοι ηλεκτρονικής επεξεργασίας των στοιχείων αυτών πρέπει να ορίζονται περιοριστικά με νόμο. H παρακολούθηση της προσωπικής ζωής ή διαπροσωπικών επικοινωνιών, εφόσον αφορά εξακρίβωση στοιχείων για εγκληματική δραστηριότητα, είναι νοητή μόνο με δικαστικές αποφάσεις. Οι περιπτώσεις αυτές αποτελούν ακραίες εξαιρέσεις του βασικού κανόνα και οι σχετικές ενέργειες πρέπει να υπόκεινται σε αυστηρό έλεγχο.