Profesor jest niewysokim mężczyzną, który często tonie w swoim szerokim ubraniu, a jednocześnie emanuje pewnym niezwykłym urokiem. Ma rude wąsy, długą czarna jak smoła brodę, bujną czuprynę w kolorach tęczy i twarz usianą kolorowymi piegami. Bardzo charakterystycznym elementem jego jest długi surdut w kolorze bordo oraz cytrynowa kamizelka zapinana na szklane guziki wielkości śliwek. Niezwykłość profesora widoczna jest w licznych kieszeniach, wypełnionych skarbami, takimi jak tabakiera zawierająca kolorowe piegi. Te nietypowe ozdoby zdobywa od fryzjera Filipa, który podstępem zbiera je z twarzy swoich klientów.

Pojawia się ubrana w białą sukienkę, na głowie ma wianek, wokół niej lata motylek, a przed nią biegnie baranek. Uśmiecha się, mimo że ma łzy w oczach. Za życia była pasterką, która wypasała barany.

Miał wielką głowę, osadzoną na grubym karku, która z jednej strony była straszna, ale z drugiej - z daleka przypominała głowę dziecka. Ciemne włosy, zgodnie z najnowszą modą, układano mu w cztery rzędy pukli. Nie nosił brody, ponieważ wyrastała mu ruda, dlatego nazywano go Miedzianobrody. Właśnie dlatego, nazywano go miedzianobrodym. Nosił ametystową tunikę. Cezar miał szeroką, krótką twarz i ściągnięte brwi. Przypominał raczej pijaka, małpę i komedianta, niż władcę. Był młody, ale tłusty i odrażający. Często obserwował otoczenie przez szmaragdowe szkło.

Mężczyzna był chudy i zgarbiony. Poruszał się sztywno z powodu swojego podeszłego wieku. Na jego twarzy było też widać zmarszczki. Miał też posiwiałe włosy i brodę. Jego nos był długi, usta wąskie i sine, a oczy wiecznie zaczerwienione. Chociaż był zamożnym człowiekiem, nosił skromne ubrania. Nosił długi płaszcz i czarny cylinder. W nocy - długa koszulę nocną i szlafmycę (czapka do spania). Ogolony i wystrojony w najlepsze odzienie (ubranie) wyszedł na świąteczny spacer.

Jakie cechy miał przyjaciel Kajka?

Dziewczyna z alabastrową, białą jak śnieg cerą. miała czarne jak węgiel oczy. Choć przedstawiana jest jako czarnowłosa, w książce nie pojawia się informacja o kolorze jej włosów.

1. Był to człowiek już stary, lat siedemdziesiąt albo i więcej, ale czerstwy, wyprostowany, mający ruchy i postawę żołnierza. Włosy miał zupełnie białe, mleczne, twarz opaloną, niebieskie oczy. Twarz jego była przygnębiona i smutna, ale uczciwa. W niedzielę do kościoła zakładał granatową kapotę strażniczą ze srebrnymi guzami, na piersiach zawieszał swoje krzyże. Trzeba bowiem wspomnieć, że to były żołnierz.

1. Duch odznacza się przerażającym wyglądem. Jest przeraźliwie blady, a z jego paszczy wyłania się dym i błyskawice. Włosy ma rozczochrane. Oczy świecą jak węgle w popiele. Z jego głowy z trzaskiem sypią się iskry.

1. Młody mężczyzna, żołnierz, muskularny, opalony i piękny. Jego włosy były krótkie i ciemne. Na uczty zakładał tunikę, naramienniki i wieniec z róż, na co dzień – togę.

1. Z jego wyglądu można było wnioskować, że nie spędził całego życia za klasztornym murem. Nad prawym uchem, powyżej skroni miał szeroką bliznę, a w brodzie ślad od postrzału. Wyróżniały go nie tylko liczne blizny, ale również groźne spojrzenie, charakterystyczne ruchy i władczy głos. Odprawiając mszę przypominał oficera stojącego przed szwadronem.

1. Dziewczyna miała błękitne oczy, zaróżowioną twarz i bujne, ciemne włosy, które w słońcu połyskiwały, jak bursztyn. Sylwetka dziewczyny przypominała boginię, była giętka i smukła. Przypominała jutrzenkę lub wiosnę.

Mały chłopiec miał kręcone włosy w kolorze pszenicy. Nosił długi, niebieski płaszcz, podbity czerwonym materiałem i ciemne, wysokie buty. Na ramionach miał gwiazdy, a w ręku trzymał szpadę. Często miał też na sobie zielony kombinezon oraz długi, złocisty szalik

1. Niskiego wzrostu, z wystającym brzuchem, Jego głowę porastała kędzierzawymi, ciemnymi włosami, podobnie stopy. Dzięki twardej podeszwie stóp nie nosił obuwia. Miał długie, smukłe palce i uśmiech na twarzy. Nosił ubrania w kolorze zielonym i żółtym.

Chłopak o dziewczęcej urodzie. Delikatna cera, regularne rysy, jasnoniebieskie spojrzenie i włosy złociste, uśmiech zupełnie dziewczęcy, ręce o długich, subtelnych palcach, wielka powściągliwość, pewien rodzaj nieśmiałości