WorksheetsΕρωτήσεις Σωστού - Λάθους Πανελλαδικών Εξετάσεων
Total questions: 63
Worksheet time: 1hrs 3mins
Για κάθε συνάρτηση ισχύει ότι το μεγαλύτερο από τα τοπικά της μέγιστα είναι το ολικό της μέγιστο.
Ισχύει ότι x→0lim(xημx1)=0 .
Κάθε συνάρτηση f διατηρεί πρόσημο σε καθένα από τα διαστήματα στα οποία οι διαδοχικές ρίζες της χωρίζουν το πεδίο ορισμού της.
Η συνάρτηση f(x)=xα , α∈R−Z είναι παραγωγίσιμη στο (0,+∞) και ισχύει ότι f′(x)=αxα−1 .
Η γραφική παράσταση μιας πολυωνυμικής συνάρτησης περιττού βαθμού έχει πάντοτε οριζόντια εφαπτομένη.
Για κάθε συνάρτηση f , η οποία είναι συνεχής σε ένα διάστημα Δ και γνησίως αύξουσα στο Δ, ισχύει ότι f′(x)>0 σε κάθε εσωτερικό σημείο x του Δ.
Αν η f είναι μία «ένα προς ένα» (" 1−1 ") συνάρτηση, τότε οι γραφικές παραστάσεις C και C′ των συναρτήσεων f και f−1 είναι συμμετρικές ως προς την ευθεία y=x που διχοτομεί τις γωνίες xOy και x′Oy′ .
Αν f, g είναι δύο συναρτήσεις και ορίζονται οι f∘g και g∘f , τότε αυτές δεν είναι υποχρεωτικά ίσες.
Εάν η συνάρτηση f είναι συνεχής στο x0 και η συνάρτηση g είναι συνεχής στο f(x0) , τότε η σύνθεσή τους g∘f είναι συνεχής στο x0 .
Αν η f είναι συνεχής συνάρτηση στο [α, β] , με ∫αβf(x)dx=0 , τότε κατ՚ ανάγκη θα είναι f(x)=0 , για κάθε x∈[α, β] .
Αν 0<α<1 τότε x→+∞limαx=0 .
Αν η συνάρτηση f είναι συνεχής στο [0,1] , παραγωγίσιμη στο (0,1) και f′(x)=0 , για όλα τα x∈(0,1) , τότε f(0)=f(1) .
Η συνάρτηση f(x)=σφx είναι παραγωγίσιμη στο R2=R−{x∣ημx=0} και ισχύει f′(x)=−ημ2x1 .
Ισχύει ότι x→0limx1−συνx=1 .
Ισχύει ότι x→0limxημx=0 .
Ισχύει ∣ημx∣<∣x∣ , για κάθε x∈R∗ .
Για οποιαδήποτε αντιστρέψιμη συνάρτηση f με πεδίο ορισμού A ισχύει ότι f(f−1(x))=x για κάθε x∈A .
Αν x→x0limf(x)>0 , τότε f(x)>0 κοντά στο x0 .
Έστω μια συνάρτηση f συνεχής σε ένα διάστημα Δ και δύο φορές παραγωγίσιμη στο εσωτερικό του Δ. Αν f′′(x)>0 για κάθε εσωτερικό σημείο x του Δ, τότε η f είναι κυρτή στο Δ.
Αν η f είναι συνεχής συνάρτηση στο [α,β] , τότε η f παίρνει στο [α,β] μια μέγιστη τιμή, M , και μια ελάχιστη τιμή, m .
Αν f, g είναι δύο οποιεσδήποτε συναρτήσεις με πεδία ορισμού A και B αντίστοιχα, τότε το πεδίο ορισμού της συνάρτησης gf είναι το A∩B .
Έστω μια συνάρτηση ορισμένη σε ένα διάστημα Δ και x0 ένα εσωτερικό σημείο του Δ. Αν η f παρουσιάζει τοπικό ακρότατο στο x0 και είναι παραγωγίσιμη στο σημείο αυτό, τότε f′(x0)=0 .
Αν μια συνάρτηση f , η οποία είναι δύο φορές παραγωγίσιμη σε ένα διάστημα (α,β) , παρουσιάζει στο σημείο x0∈(α,β) καμπή, τότε f′′(x0)=0 .
Για οποιαδήποτε συνάρτηση f:R→R , με x→x0limf(x)>0 , ισχύει ότι f(x)>0 , για κάθε x∈R .
Κάθε συνάρτηση f που είναι συνεχής σε σημείο x0 του πεδίου ορισμού της είναι και παραγωγίσιμη στο x0 .
x→0lim(x2ν+11)=+∞ , για κάθε ν∈N .
Αν f, g είναι δύο συναρτήσεις με πεδία ορισμού A και B , αντίστοιχα, τότε η g∘f ορίζεται, αν f(A)∩B=∅ .
Η γραφική παράσταση της συνάρτησης f(x)=∣x∣ , x∈R , έχει άξονα συμμετρίας τον y′y .
Η εικόνα f(Δ) ενός διαστήματος Δ μέσω μιας συνεχούς και μη σταθερής συνάρτησης είναι πάντα διάστημα.
Δίνεται ότι η συνάρτηση f παραγωγίζεται στο R και ότι η γραφική της παράσταση είναι πάνω από τον άξονα x′x . Αν υπάρχει κάποιο σημείο A(x0, f(x0)) της Cf , του οποίου η απόσταση από τον άξονα x′x είναι μέγιστη (ή ελάχιστη), τότε σε αυτό το σημείο η εφαπτομένη της Cf είναι οριζόντια.
Αν x→x0limf(x)=+∞ , τότε για κάθε κοντά στο x0 .
Αν μια συνάρτηση f είναι συνεχής στο [α,β] , παραγωγίσιμη στο (α,β) και f′(x)=0 για κάθε x∈(α,β) , τότε f(α)=f(β) .
Για κάθε συνάρτηση f που είναι παραγωγίσιμη και γνησίως αύξουσα στο R , ισχύει f′(x)>0 για κάθε x∈R .
Κάθε συνάρτηση η οποία είναι συνεχής σε ένα σημείο του πεδίου ορισμού της είναι και παραγωγίσιμη στο σημείο αυτό.
Ισχύει: x→−∞limex=−∞ .
Για κάθε συνάρτηση f , το μεγαλύτερο από τα τοπικά μέγιστα της f , εφόσον υπάρχουν, είναι το ολικό μέγιστο της f .
(ln∣x∣)′=−x1 , για κάθε x<0 .
Αν μια συνάρτηση f είναι συνεχής σε ένα διάστημα Δ και δε μηδενίζεται σε αυτό, τότε η f διατηρεί πρόσημο στο διάστημα Δ.
Για κάθε ζεύγος συναρτήσεων f, g για τις οποίες ορίζονται οι συναρτήσεις f∘g και g∘f ισχύει f∘g=g∘f .
Για κάθε ζεύγος συναρτήσεων f, g για τις οποίες υπάρχουν τα όρια x→x0limf(x) , x→x0limg(x) και f(x)<g(x) για κάθε x κοντά στο x0 , ισχύει x→x0limf(x)<x→x0limg(x) .
Αν η f είναι μια συνεχής συνάρτηση στο [α,β] , η οποία δεν είναι παντού μηδέν στο διάστημα αυτό και ∫αβf(x)dx=0 , τότε η f παίρνει δύο τουλάχιστον ετερόσημες τιμές στο [α,β] .
Για κάθε συνάρτηση f , η οποία είναι παραγωγίσιμη στο A=(−∞,0)∪(0,+∞) με f′(x)=0 για κάθε x∈A , ισχύει ότι η f είναι σταθερή στο A .
Για κάθε συνάρτηση f , όταν υπάρχει το όριο της f καθώς το x τείνει στο x0∈A τότε αυτό το όριο ισούται με την τιμή της f στο x0 .
Η γραφική παράσταση της ∣f∣ αποτελείται από τα τμήματα της γραφικής παράστασης της f που βρίσκονται πάνω από τον άξονα x′x και από τα συμμετρικά, ως προς τον άξονα x′x , των τμημάτων της γραφικής παράστασης της f που βρίσκονται κάτω από αυτόν τον άξονα.
Για κάθε συνεχή συνάρτηση f στο διάστημα [α,β] ισχύει: Αν ∫αβf(x)dx=0 , τότε f(x)=0 για κάθε x∈[α,β] .
Ένα τοπικό μέγιστο μιας συνάρτησης f μπορεί να είναι μικρότερο από ένα τοπικό ελάχιστο της f .
Αν x→x0limf(x)>0 , τότε f(x)>0 για x κοντά στο x0 .
Μια πολυωνυμική συνάρτηση f:R→R διατηρεί πρόσημο σε κάθε ένα από τα διαστήματα στα οποία οι διαδοχικές ρίζες της f χωρίζουν το πεδίο ορισμού της.
Η συνάρτηση f(x)=ημx με x∈R έχει μία μόνο θέση ολικού μεγίστου.
Για κάθε παραγωγίσιμη συνάρτηση f σε ένα διάστημα Δ , η οποία είναι γνησίως αύξουσα, ισχύει f′(x)>0 για κάθε x∈Δ .
Ισχύει x→0limx1−συνx=0 .
Αν η f είναι αντιστρέψιμη συνάρτηση, τότε οι γραφικές παραστάσεις C και C′ των συναρτήσεων f και f−1 αντίστοιχα είναι συμμετρικές ως προς την ευθεία y=x .
Κάθε κατακόρυφη ευθεία έχει το πολύ ένα κοινό σημείο με τη γραφική παράσταση μιας συνάρτησης f .
Η γραφική παράσταση μιας συνάρτησης f:R→R μπορεί να τέμνει μια ασύμπτωτή της.
Αν μια συνάρτηση f:R→R είναι 1−1 , τότε κάθε οριζόντια ευθεία τέμνει τη γραφική παράσταση της f το πολύ σε ένα σημείο.
Αν οι συναρτήσεις f και g έχουν πεδίο ορισμού το [0,1] και σύνολο τιμών το [2,3] , τότε ορίζεται η f∘g με πεδίο ορισμού το [0,1] και σύνολο τιμών το [2,3] .
Για κάθε ζεύγος συναρτήσεων f:R→R και g:R→R , αν x→x0limf(x)=0 και x→x0limg(x)=+∞ τότε x→x0lim[f(x)⋅g(x)]=0 .
Για κάθε συνάρτηση f:R→R που είναι παραγωγίσιμη και δεν παρουσιάζει ακρότατα, ισχύει f′(x)=0 για κάθε x∈R .
Αν 0<α<1 , τότε x→−∞limαx=+∞ .
Για κάθε συνεχή συνάρτηση f:[α,β]→R , αν G είναι μια παράγουσα της f στο [α,β] , τότε ∫βαf(x)dx=G(α)−G(β) .
Μια συνάρτηση f λέγεται γνησίως αύξουσα σε ένα διάστημα Δ του πεδίου ορισμού της, αν υπάρχουν x1, x2∈Δ με x1<x2 , ώστε f(x1)<f(x2) .
Αν ένα σημείο M(α,β) ανήκει στη γραφική παράσταση μιας αντιστρέψιμης συνάρτησης f , τότε το σημείο M′(β,α) ανήκει στη γραφική παράσταση C′ της f−1 .
Για κάθε συνεχή συνάρτηση f:[α,β]→R , η οποία είναι παραγωγίσιμη στο (α,β) , αν f(α)=f(β) , τότε υπάρχει ακριβώς ένα ξ∈(α,β) τέτοιο ώστε f′(ξ)=0 .
