ก. ประชาชนทุกคนมีอำนาจเท่ากัน

ข. พระมหากษัตริย์มีอำนาจสูงสุด

ค. ประชาชนมีส่วนร่วมในการปกครอง

ง. ข้าราชการเป็นผู้มีอำนาจสูงสุด

ก. เป็นผู้ออกกฎหมาย

ข. เป็นผู้บริหารสูงสุด

ค. เป็นประมุขของรัฐ

ง. เป็นผู้นำพรรคการเมือง

ก. เสรีภาพ ความเสมอภาค และภราดรภาพ

ข. ความมั่นคงทางเศรษฐกิจ

ค. การมีชนชั้นนำปกครองประเทศ

ง. การใช้อำนาจแบบเบ็ดเสร็จ

ก. กษัตริย์ รัฐบาล ศาล

ข. นิติบัญญัติ บริหาร ตุลาการ

ค. ประชาชน ผู้นำ พรรคการเมือง

ง. นักการเมือง ข้าราชการ สื่อมวลชน

ก. คณะรัฐมนตรี

ข. รัฐสภา

ค. ศาลรัฐธรรมนูญ

ง. กองทัพ

ก. การออกกฎหมาย

ข. การปกครองประเทศ

ค. การตีความและตัดสินตามกฎหมาย

ง. การวางนโยบายเศรษฐกิจ

ก. ฝ่ายนิติบัญญัติ

ข. ฝ่ายตุลาการ

ค. ฝ่ายพลเรือน

ง. ฝ่ายบริหาร

ก. ทำให้มีวันหยุด

ข. ทำให้คนมีชื่อเสียง

ค. เป็นช่องทางให้ประชาชนมีส่วนร่วม

ง. เป็นพิธีการเท่านั้น

ก. มีรัฐธรรมนูญ

ข. ประชาชนมีสิทธิเลือกตั้ง

ค. ใช้อำนาจแบบเผด็จการ

ง. มีการตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐ

ก. พ.ศ. 2457

ข. พ.ศ. 2475

ค. พ.ศ. 2500

ง. พ.ศ. 2560

ก. 2 ประเภท

ข. 3 ประเภท

ค. 4 ประเภท

ง. 5 ประเภท

ก. นายกรัฐมนตรี

ข. รัฐสภา

ค. ศาลรัฐธรรมนูญ

ง. กษัตริย์

ก. ประชาชนโดยตรง

ข. คณะกรรมการการเลือกตั้ง

ค. พระมหากษัตริย์ตามมติของสภา

ง. ประธานวุฒิสภา

ก. เป็นคำสั่งของกษัตริย์

ข. เป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศ

ค. ใช้ควบคุมศาล

ง. ใช้ควบคุมทหาร

ก. 100 คน

ข. 500 คน

ค. 750 คน

ง. 800 คน

ก. รับราชการทหาร

ข. ออกเสียงเลือกตั้งและแสดงความคิดเห็น

ค. เป็นสมาชิกพรรคเดียว

ง. ทำตามสื่อที่เห็น

ก. อำนาจเด็ดขาดของผู้นำ

ข. การใช้กฎหมายเคร่งครัด

ค. การยึดเสียงข้างมากและเคารพเสียงข้างน้อย

ง. การแต่งตั้งไม่ผ่านการเลือกตั้ง

ก. ระบบเผด็จการทหาร

ข. ระบบสาธารณรัฐ

ค. ระบบคอมมิวนิสต์

ง. ระบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์

ก. มีสิทธิ์ได้รับบริการและการคุ้มครอง

ข. มีสิทธิ์เลือกตั้งผู้แทน

ค. มีสิทธิ์ในการเรียกร้องที่ตนพึงได้

ง. มีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบายสาธารณะ

ก. สถาปณาฐานันดรศักดิ์

ข. แต่งตั้งผู้สำเร็จราชการ

ค. แต่งตั้งองคมนตรี

ง. การควบคุมทหาร