Font size
WorksheetsBlok II
Total questions: 65
Worksheet time: 34mins
Do penicylin naturalnych należy:
ampicylina
piperacylina z tazobaktamem
cefaleksyna
penicylina benzylowa G
Do penicylin izoksazolilowych należy: (oporne na penicylinazę gronkowcową)
kloksacylina
penicylina fenoksymetylowa V
penicylina benzatynowa
penicylina benzylowa G
Do penicylin ɑ-aminopochodnych należy:
penicylina benzatynowa i penicylina fenoksymetylowa V
ampicylina i amoksycylina
ampicylina i piperacylina
piperacylina i karbenicylina
Do cefalosporyn I generacji, które występują w formie doustnej należy:
cefazolina i cefradyna
cefuroksym aksetylu i ceklor
cefiksym i cefibuten
cefaleksyna i cefradyna
Do cefalosporyn II generacji dostępnych w formie doustnej należą:
cefazolina i cefradyna
cefuroksym aksetylu i cefaklor
cefiksym i cefibuten
cefaleksyna i cefradyna
Do cefalosporyn III generacji dostępnych w formie doustnej należą:
cefazolina i cefradyna
cefuroksym aksetylu i ceklor
cefiksym i cefibuten
cefaleksyna i cefradyna
Wskaż spośród wymienionych poniżej cefalosporyny I generacji dostępne w formie iniekcji (parenteralne)
cefazolina i cefradyna
cefuroksym i cefamandol
cefotaksym i ceftazydym
ceftarolina i ceftolozan
Wskaż spośród wymienionych poniżej cefalosporyny II generacji dostępne w formie iniekcji (parenteralne)
cefazolina i cefradyna
cefuroksym i cefamandol
cefotaksym i ceftazydym
ceftarolina i ceftolozan
Wskaż spośród wymienionych poniżej cefalosporyny III generacji dostępne w formie iniekcji (parenteralne):
cefazolina i cefradyna
cefuroksym i cefamandol
cefotaksym i ceftazydym
ceftarolina i ceftolozan
Wskaż spośród wymienionych poniżej cefalosporyny V generacji dostępne w formie iniekcji (parenteralne):
cefazolina i cefradyna
cefuroksym i cefamandol
cefotaksym i ceftazydym
ceftarolina i ceftolozan
Która z poniżej wymienionych cefalosporyn należy do IV generacji:
cefazolina -1
cefamandol- 2
ceftriakson-3
cefepim
Spośród wymienionych poniżej substancji wskaż te, które są betalaktamowymi inhibitorami ß-laktamaz:
awibaktam i waborbaktam
relebaktam i sulbaktam
tazobaktam i kwas klawulanowy
waborbaktam i tazobaktam
Spośród wymienionych poniżej substancji wskaż te, które są niebetalaktamowymi inhibitorami β-laktamaz:
awibaktam i waborbaktam
relebaktam i sulbaktam
tazobaktam i kwas klawulanowy
waborbaktam i tazobaktam
Która z poniżej wymienionych par leków przeciwdrobnoustrojowych należy do grupy monobaktamów:
imipenem i imipenem/relebaktam
meropenem i meropenem/waborbaktam
aztreonam i aztreonam/awibaktam
amoksycylina i amoksycylina/kwas klawulanowy
Który z poniżej wymienionych par leków przeciwdrobnoustrojowych należy do grupy karbapenemów:
piperacylina i piperacylina/tazobaktamem
meropenem i meropenem/waborbaktam
aztreonam i aztreonam/awibaktam
amoksycylina i amoksycylina/kwas klawulanowy
Do naturalnych aminoglikozydów należy:
amikacyna i neomycyna
amikacyna i netymycyna
gentamycyna i tobramycyna
plazomycyna i netylmycyna
Do półsyntetycznych aminoglikozydów należy:
amikacyna i neomycyna
amikacyna i netymycyna
gentamycyna i tobramycyna
plazomycyna i streptomycyna
Do grupy tetracyklin zaliczymy:
tetracyklina i tygecyklina
streptomycyna i erawacyklina STREPTOMYCYNA= aminoglikozydy
tetracyklina i doksycyklina
klindamycyna i tygecyklina KLINDAMYCYNA=linkozamidy
Do grupy glicylcyklin zaliczysz:
tetracyklinę
tygecyklinę
tobramycynę
teikoplaninę
Podział grupy antybiotyków zaliczonych do makrolidów opiera się w zależności od liczby atomów węgla w pierścieniu laktonowym. Do antybiotyków makrolidowych z pierścieniem laktonowym zbudowanym z 14 atomów węgla należą:
erytromycyna i klarytromycyna
spiramycyna i josamycyna
azytromycyna i josamycyna
roksytromycyna i spiramycyna
Podział grupy antybiotyków zaliczonych do makrolidów opiera się w zależności od liczby atomów węgla w pierścieniu laktonowym. Do antybiotyków makrolidowych z pierścieniem laktonowym zbudowanym z 16 atomów węgla należą:
erytromycyna i klarytromycyna- C14
spiramycyna i josamycyna
azytromycyna- C15i josamycyna
roksytromycyna- C14 i spiramycyna
Podział grupy antybiotyków zaliczonych do makrolidów opiera się w zależności od liczby atomów węgla w pierścieniu laktonowym. Do antybiotyków makrolidowych z pierścieniem laktonowym zbudowanym z 15 atomów węgla należą:
erytromycyna
spiramycyna
azytromycyna
roksytromycyna
Do linkozamidów zaliczysz:
linezolid i tedizolid
wankomycyna- i teikoplanina
dalbawancyna i oritawancyna
linkomycyna i klindamycyna
Spośród poniżej wymienionych antybiotyków do oksazolidynonów zaliczysz:
linezolid i tedizolid
wankomycyna i teikoplanina
dalbawancyna i oritawancyna
linkomycyna i klindamycyna
Spośród poniżej wymienionych antybiotyków do glikopeptydów zaliczysz:
linezolid i tedizolid
wankomycyna i teikoplanina
dalbawancyna i oritawancyna
linkomycyna i klindamycyna
Spośród poniżej wymienionych antybiotyków do lipoglikopeptydów zaliczysz:
linezolid i tedizolid
wankomycyna i teikoplanina
dalbawancyna i oritawancyna
linkomycyna i klindamycyna
Spośród poniżej wymienionych antybiotyków do cyklicznych lipopeptydów, mających zastosowanie w readykacji zakażeń związanych z Staphylococcus aureus, zaliczysz:
linezolid
wankomycyna
dalbawancyna
daptomycyna
Metronidazol należy do grupy antybiotyków:
fenikoli
polimyksyn
sulfonamidów
nitroimidazolów
Do chinolonów I generacji zakwalifikowano:
cyprofloksacynę i norfloksacynę (II generacja= fluorochinolony)
moksyfloksacynę i lewofloksacynę (lewo- II fluoroch, moksy- III generacja, naftyrydynochinolony)
kawas nalidyksowy i kwas pipemidynowy
kwas fusydowy i kwas nalidyksowy
Do fluochinolonów II generacji zakwalifikowano:
cyprofloksacynę i norfloksacynę
moksyfloksacynę (III) i lewofloksacynę
kawas nalidyksowy i kwas pipemidynowy
kwas fusydowy i kwas nalidyksowy
Do fluorochinolonów III generacji zakwalifikujesz:
cyprofloksacynę
moksyfloksacynę
lewofloksacynę
ofloksacynę
Do fluorochinolonów IV generacji zakwalifikujesz:
cyprofloksacynę
moksyfloksacynę
lewofloksacynę
ofloksacynę
Sulfametaksazol z trimetoprimem (kotrimoksazol), charakteryzujący się szerokim spektrum przeciwbakteryjnym obejmującym zarówno bakterie Gram (+) i Gram (+) przyporządkowano do grupy:
penicylin naturalnych
aminoglikozydów
sulfonamidów
ansamycyn
Enterobacteriales wykazują naturalną oporność na:
penicylinę benzylową G i kwas fusydowy
linkozamidy i streptograminy
daptomycynę i linezolid
wszystkie odpowiedzi prawidłowe
Które, z wymienionych grup antybiotyków zaburzają tworzenie ściany komórkowej bakterii (blokowanie biosyntezy ściany komórkowej)?
penicyliny i makrolidy
fosfomycyna i glikopeptydy
kolistyna i daptomycyna
makrolidy i linkozamidy- blokowanie syntezy białka na poziomie podjednostki 50 S rybosomu
Mechanizm działania leków przeciwdrobnoustrojowych polegającego na uszkodzeniu błony protoplazmatycznej bakterii dotyczy:
chloramfenikolu i tygecykliny
lipopepytydów i fosfomycyny
polimyksyny (kolistyna) i daptomycyny
metronidazolu i ryfamycyny
Mechanizm działania leków przeciwdrobnoustrojowych polegającego na blokowaniu biosyntezy białka bakteryjnego dotyczy:
chloramfenikolu i tygecykliny
lipopepytydów i fosfomycyny
polimyksyny (kolistyna) i daptomycyny
Metronidazolu I ryfamycyny
Mechanizm działania leków przeciwdrobnoustrojowych polegającego na blokowaniu syntezy DNA bakterii dotyczy:
chloramfenikolu i tygecykliny
lipopepytydów i fosfomycyny
polimyksyny (kolistyna) i daptomycyny
metronidazolu i ryfamycyny
Miarą aktywności bakteriobójczej jest:
MBC (minimal bactericidal activiti)
MIC (minimal inhibitory concentration)
stężenie antybiotyku w surowicy Cmax
PAE (post-antibiotic effect)
Które, z wymienionych poniżej par leków przeciwdrobnoustrojowych mają działanie bakteriostatyczne:
metronidazol i penicylina
chloramfenikol i tygecyklina
daptomycyna i tetracyklina
linezolid i teteracyklina
Które, z wymienionych poniżej leków przeciwdrobnoustrojowych mają działanie bakteriobójcze:
aminoglikozydy
chloramfenikol
sulfonmidy
tygecyklina
Metoda Kirby-Bauera to:
metoda wykorzystująca zjawisko powstawania gradientu stężeń w wyniku dyfuzji antybiotyku /chemioterapeutyku z bibułowego krążka w podłożu agarowym z równomiernie naniesioną zawiesiną drobnoustrojów o określonej liczbie komórek (inokulum)
metoda pozwalająca na oznaczenie minimalnego stężenia hamującego (MIC)
metoda stosowana w celu wykrycia genów oporności na antybiotyki i mutacji warunkujących oporność
metoda oparta na spektometrii mas typu MALDI-TOF MS w określaniu oporności na niektóre grupy leków
W diagnostyce mikrobiologicznej najczęściej stosowaną metodą fenotypową wykorzystywaną rutynowo do badania lekowrażliwości jest:
metoda wykrywająca geny oporności na antybiotyki i mutacji warunkujących oporność
metoda dyfuzyjno-krążkowa
metoda oparta na spektometrii mas typu MALDI-TOF MS w określaniu oporności na niektóre grupy leków
metoda minimalnego stężenia hamującego (MIC) z zastosowaniem pasków z gradientem stężeń (Etest)
Dla drobnoustrojów wymagających do badania lekowrażliwości metodą dyfuzyjno-krążkową wykorzystuje się:
podłoże agarowe Mueller-Hinton z dodatkiem amikacyny i netelmycyny
podłoże płynne Mueller-Hinton
podłoże agarowe Mueller Hinton z dodatkiem 5% mechanicznie odwłóknionej krwi końskiej +20 mg/L β-NAD (MH-F)
podłoże czekoladowe z dodatkiem poliviteksu
Według zaleceń podłoże agarowe używane do badania lekowrażliwości musi mieć głębokość:
6 mm± 0,5 mm
8 mm± 0,5 mm
3 mm± 0,5 mm
4 mm± 0,5 mm
Inokulum stosowane w metodzie dyfuzyjno-krążkowej dla bakterii niewymagających to zawiesina bakteryjna o gęstości:
2,0 McFarlanda
1,0 McFarlanda
0,5 McFarlanda
1,5 McFarlanda
Do wykonania odpowiedniego inokulum bakteryjnego w metodzie dyfuzyjno-krążkowej wykorzystujemy:
wodny roztwór izotoniczny zawierający chlorek sodu o stężeniu 0,9%
wodę pozbawioną, metodą destylacji, soli mineralnych oraz większości innych substancji ją zanieczyszczających
wodę demineralizowaną tj. wodę pozbawiona obcych jonów przez wymianę ich na jony wodorowe
wodny roztwór izotoniczny zawierający chlorek sodu o stężeniu 0,6%
Masę bakteryjną wykorzystywaną do sporządzenia inokulum o odpowiedniej gęstości zaleca się pobrać po 24 godzinnej hodowli z podłoża:
stałego/agarowego, slektywno-namnażającego np. Mc Conkeya
stałego/agarowego, chromogennego np. Canndida agar
stałego/agarowego, namnażającego np. Columbia Agar
bulionu mózgowo-sercowego, namnażającego
Gęstość 0,5 Mc Farlanda odpowiada około:
1-2 x 10^9 CFU/mL dla Escherichia coli
1-2 x 10^6 CFU/mL dla Escherichia coli
1-2 x 10^7 CFU/mL dla Escherichia coli
1-2 x 10^8 CFU/mL dla Escherichia coli
Jeżeli zawiesina Streptococcus pneumoniae przygotowana jest z płytki z agarem czekoladowym to gęstość inokulum powinna odpowiadać wzorcowi:
2,0 McFarlanda
1,0 McFarlanda
0,5 McFarlanda
1,5 McFarlanda
Jeżeli zawiesina Streptococcus pneumoniae przygotowana jest z płytki z agarem z dodatkiem 5% krwinek baranich to gęstość inokulum powinna odpowiadać wzorcowi:
2,0 McFarlanda
1,0 McFarlanda
0,5 McFarlanda
1,5 McFarlanda
W metodzie dyfuzyjno-krążkowej wykorzystywanej w diagnostyce mikrobiologicznej do badania lekowrażliwości przygotowaną zawiesinę bakteryjną o odpowiedniej gęstości należy nanieść (inokulacja) na wybrane podłoże agarowe (zalecane wg EUCAST) w przedziale czasowym:
od 15-60 minut
od 15-120 miniut
czas nałożenia zawiesiny nie ma znaczenia
od 60-120
„Złoty standard” obowiązujący w procedurze metody dyfuzyjno-krążkowej to:
zawiesinę należy zużyć w ciągu 60 minut od przygotowania, krążki bibułowe nałożyć w ciągu 30 minut od inokulacji płytki, inkubację płytek rozpocząć w ciągu 15 minut od nałożenia krążków
zawiesinę należy zużyć w ciągu 15 minut od przygotowania, krążki bibułowe nałożyć w ciągu 60 minut od inokulacji płytki, inkubację płytek rozpocząć w ciągu 30 minut od nałożenia krążków
zawiesinę należy zużyć w ciągu 15 minut od przygotowania, krążki bibułowe nałożyć w ciągu 15 minut od inokulacji płytki, inkubację płytek rozpocząć w ciągu 15 minut od nałożenia krążków
zawiesinę należy zużyć w ciągu 30 minut od przygotowania, krążki bibułowe nałożyć w ciągu 30 minut od inokulacji płytki, inkubację płytek rozpocząć w ciągu 30 minut od nałożenia krążków
W procedurze inokulacji wybranego podłoża agarowego (metoda dyfuzyjno-krążkowa wg EUCAST) dla pałeczek Gram-ujemnych należy:
sterylną wymazówkę z końcówką bawełnianą zanurzyć w zawiesinie bakteryjnej o gęstości 0,5 McFarlanda, po czym przed samym naniesieniem zawiesiny na podłoże odcisnąć nadmiar płynu z wymazówki np. przez odciśniecie jej o wnętrze probówki
sterylną wymazówkę z końcówką bawełnianą zanurzyć w zawiesinie bakteryjnej o gęstości 1,0 McFarlanda, po czym przed samym naniesieniem zawiesiny na podłoże odcisnąć nadmiar płynu z wymazówki np. przez odciśniecie jej o wnętrze probówki
sterylną wymazówkę z końcówką z syntetycznych włókien zanurzyć w zawiesinie bakteryjnej o gęstości 0,5 McFarlanda, po czym przed samym naniesieniem zawiesiny na podłoże odcisnąć nadmiar płynu z wymazówki np. przez odciśniecie jej o wnętrze probówki
sterylną wymazówkę z końcówką bawełnianą zanurzyć w zawiesinie bakteryjnej o gęstości 0,5 McFarlanda, po czym przed samym naniesieniem zawiesiny na podłoże nie należy usuwać nadmiaru płynu z wymazówki np. przez odciśniecie jej o wnętrze probówki
W procedurze inokulacji wybranego podłoża agarowego (metoda dyfuzyjno-
krążkowa wg EUCAST) dla bakterii Gram-dodatnich należy:
sterylną wymazówkę z końcówką bawełnianą zanurzyć w zawiesinie
bakteryjnej o gęstości 0,5 McFarlanda, po czym przed samym
naniesieniem zawiesiny na podłoże odcisnąć nadmiar płynu z wymazówki
np. przez odciśniecie jej o wnętrze probówki
sterylną wymazówkę z końcówką bawełnianą zanurzyć w zawiesinie
bakteryjnej o gęstości 1,0 McFarlanda, po czym przed samym
naniesieniem zawiesiny na podłoże odcisnąć nadmiar płynu z wymazówki
np. przez odciśniecie jej o wnętrze probówki
sterylną wymazówkę z końcówką z syntetycznych włókien zanurzyć w
zawiesinie bakteryjnej o gęstości 0,5 McFarlanda, po czym przed samym
naniesieniem zawiesiny na podłoże odcisnąć nadmiar płynu z wymazówki
np. przez odciśniecie jej o wnętrze probówki
sterylną wymazówkę z końcówką bawełnianą zanurzyć w zawiesinie
bakteryjnej o gęstości 0,5 McFarlanda, po czym przed samym
naniesieniem zawiesiny na podłoże nie należy usuwać nadmiaru płynu z
wymazówki np. przez odciśniecie jej o wnętrze probówki
Liczba krążków bibułowych nasączonych antybiotykami i/lub
chemioterapeutykami na wybranym podłożu agarowym (płytki o określonej
średnicy) mającym zastosowanie w badaniu lekowrażliwości w metodzie
dyfuzyjno-krążkowej powinna być ograniczona. Celem tych ograniczeń jest
zapobieganie nachodzeniu się na siebie stref zahamowania wzrostu wokół krążka
oraz wzajemnych odziaływań antybiotyków na siebie. Znając tą zasadę wskaż
prawidłową odpowiedź:
zwykle maksymalna liczba krążków to 9 na płytce o średnicy 90 mm i 14 na płytce
o średnicy 150 mm
zwykle maksymalna liczba krążków to 6 na płytce o średnicy 90 mm i 12 na płytce
o średnicy 150 mm
zwykle maksymalna liczba krążków to 5 na płytce o średnicy 90 mm i 10 na płytce
o średnicy 150 mm
zwykle maksymalna liczba krążków to 8 na płytce o średnicy 90 mm i 10 na płytce
o średnicy 150 mm
Aby w badaniu lekowrażliwości przy zastosowaniu metody dyfuzyjno-krążkowej
możliwe było wykrycie indukowanej oporności na klindamycynę u gronkowców
i paciorkowców (oporność krzyżowa na makrolidy, linkozamidy i
streptograminy grupy B = MLSb), to:
krążki z erytromycyną i klindamycyną powinny być położone w odległości 12-20 mm
dla gronkowców, a dla paciorkowców w odległości 12-16 mm (licząc od brzegów)
krążki z erytromycyną i klindamycyną powinny być położone w odległości 12-20 mm
dla gronkowców, a dla paciorkowców w odległości 12-16 mm (licząc od środka
krążka)
krążki z erytromycyną i klindamycyną powinny być położone w odległości 20-30 mm
dla gronkowców, a dla paciorkowców w odległości 06-10 mm (licząc od brzegów)
krążki z erytromycyną i klindamycyną powinny być położone w odległości 12-20 mm
dla gronkowców, a dla paciorkowców w odległości 06-10 mm (licząc od środka
krążka)
Wiemy, że krążki bibułowe nasączone antybiotykiem i/lub chemioterapeutykiem
należy przechowywać zgodnie z zaleceniami producenta (z reguły w temperaturze
lodówki, bez dostępu światła dziennego). Zapobiega to inaktywacji leków
przeciwbakteryjnych, którymi nasączone są krążki, co jest podstawowym warunkiem
uzyskania powtarzalności wyników badania lekowrażliwości (jakość i powtarzalność
wyników). Wskaż ten zestaw leków przeciwbakteryjnych, które ulegają w bardzo
krótkim czasie inaktywacji jeżeli krążki bibułowe nimi nasączone są nieprawidłowo
przechowywane i narażone na działanie światła dziennego:
amoksycyklina, tobramycyna, netylmycyna
metronidazol, chlorafenikol, cyprofloksacyna
amoksycyklina/kwas klawulanowy, tobramycyna, teikoplanina
erytromycyna, klindamycyna, wankomycyna
Na wynik badania lekoporności metodą dyfuzyjno-krążkową ma również wpływ
inkubacja podłóż po naniesieniu zawiesiny bakteryjnej i krążków bibułowych.
Podstawowym warunkiem inkubacji jest odpowiednia temperatura, wilgotność,
warunki atmosferyczne i czas. Aby powyżej wymienione czynniki oddziaływały na
każde podłoże identycznie, płytki w inkubatorach o standardowych wielkościach
powinno układać się w stosach po:
5 płytek
10 płytek
15 płytek
20 i więcej płytek
Wg zaleceń EUCAST odczyt lekowrażliwości w metodzie dyfuzyjno-krążkowej
stref zahamowania wzrostu wokół krążków bibułowych nasączonych
wankomycyną dla bakterii z rodzaju Enterococcus należy wykonać:
po 16-20 godzinach ale ostateczną interpretację w kategoriach wrażliwy/oporny
możemy dokonać po przedłużonej inkubacji o dalsze 48 godziny i ponownym
pomiarze stref zahamowania wzrostu z jednoczesną obserwacją krawędzi stref
zahamowania wzrostu, ocenianych od przodu płytki w świetle przechodzącym
po 48 godzinach nieprzerwanej inkubacji, przy czym odczyt wykonujemy
obserwując krawędzie strefy zahamowania wzrostu w świetle przechodzącym
po 16-20 godzinach ale ostateczną interpretację w kategoriach wrażliwy/oporny
możemy dokonać po przedłużonej inkubacji do 24 godziny i ponownym pomiarze
stref zahamowania wzrostu z jednoczesną obserwacją krawędzi stref zahamowania
wzrostu, ocenianych od przodu płytki w świetle przechodzącym
po 16-20 godzinach ale ostateczną interpretację w kategoriach wrażliwy/oporny
możemy dokonać po przedłużonej inkubacji o dalsze 24 godziny i ponownym
pomiarze stref zahamowania wzrostu z jednoczesną obserwacją krawędzi stref
zahamowania wzrostu, ocenianych od przodu płytki w świetle odbitym
Standardowy pomiar stref zahamowania wzrostu wokół krążków nasączonych
antybiotykiem i/lub chemioterapeutykiem w metodzie dyfuzyjno-krążkowej
dotyczy:
pomiaru okiem nieuzbrojonym, z zastosowaniem narzędzi umożliwiających
pomiar w milimetrach średnicy lub promienia strefy zahamowania wzrostu, w
odległości około 30 cm od płytki i odczycie całkowitej strefy zahamowania
wzrostu
pomiaru z zastosowaniem szkła powiększającego, z zastosowaniem narzędzi
umożliwiających pomiar w centymetrach średnicy lub promienia strefy
zahamowania wzrostu, w odległości około 30 cm od płytki i odczycie całkowitej
strefy zahamowania wzrostu
pomiaru okiem nieuzbrojonym, z zastosowaniem narzędzi umożliwiających
pomiar w milimetrach średnicy lub promienia strefy zahamowania wzrostu, w
odległości około 50 cm od płytki i odczycie całkowitej strefy zahamowania
wzrostu
pomiaru z zastosowaniem szkła powiększającego, z zastosowaniem narzędzi
umożliwiających pomiar w centymetrach średnicy lub promienia strefy
zahamowania wzrostu, w odległości około 50 cm od płytki i odczycie całkowitej
strefy zahamowania wzrostu
Które, z poniższych zaleceń dotyczących procedury odczytu stref zahamowania
wzrostu wokół krążków bibułowych nasączonych antybiotykiem i/lub
chemioterapeutykiem w metodzie dyfuzyjno-krążkowej wg EUCAST jest
nieprawdziwe:
Dla wszystkich antybiotyków (wyjątki np. trimetoprim/sulfametoksazol) granica
strefy powinna być odczytywana w punkcie całkowitego zahamowania wzrostu
ocenianego okiem nieuzbrojonym z odległości ok. 30 cm od płytki.
Jeżeli granice strefy zahamowania wzrostu są trudne do wyznaczenia, trzymanie płytki pod kątem 45 stopni od blatu roboczego może ułatwić odczyt
Płytki z podłożem Mueller-Hinton z dodatkiem 5% mechanicznie odwłóknionej krwi
końskiej oraz 20 mg/L β-NAD (MH-F) należy odczytywać na ciemnym tle, od
tyłu/spodu w świetle odbitym (może być zdjęta przykrywka lub nie)
Płytki z podłożem Mueller-Hinton należy odczytywać od przodu, ze zdjętą
przykrywką, w świetle odbitym
Odczyt stref zahamowania wzrostu wokół krążków bibułowych w metodzie
dyfuzyjno-krążkowej wg EUCAST dla bakterii Enterobacterialesi
Staphylococcus polega na:
wykonaniu pomiar w milimetrach stref zahamowania wzrostu z podłoża Muller-
Hinton odczytując te strefy na ciemnym tle od spodu płytki w świetle
przechodzącym
wykonaniu pomiar w milimetrach stref zahamowania wzrostu z podłoża Muller-
Hinton, odczytując te strefy na ciemnym tle od spodu płytki w świetle odbitym
wykonaniu pomiar w milimetrach stref zahamowania wzrostu z podłoża Muller-
Hinton z dodatkiem 5% mechanicznie odwłóknionej krwi końskiej oraz 20 mg/L
β-NAD (MH-F) odczytując te strefy na ciemnym tle od spodu płytki w świetle
przechodzącym
wykonaniu pomiar w milimetrach stref zahamowania wzrostu z podłoża Muller-
Hinton z dodatkiem 5% mechanicznie odwłóknionej krwi końskiej oraz 20 mg/L
β-NAD (MH-F) odczytując te strefy na ciemnym tle od spodu płytki w świetle
odbitym
Odczyt stref zahamowania wzrostu wokół krążków bibułowych w metodzie
dyfuzyjno-krążkowej wg EUCAST dla bakterii rodzaju Streptococcus polega na:
wykonaniu pomiar w milimetrach stref zahamowania wzrostu z podłoża Muller-
Hinton odczytując te strefy na ciemnym tle od spodu płytki w świetle przechodzącym
wykonaniu pomiar w milimetrach stref zahamowania wzrostu z podłoża Muller-
Hinton, odczytując te strefy na ciemnym tle od spodu płytki w świetle odbitym
wykonaniu pomiar w milimetrach stref zahamowania wzrostu z podłoża Muller-
Hinton z dodatkiem 5% mechanicznie odwłóknionej krwi końskiej oraz 20 mg/L β-
NAD (MH-F) odczytując te strefy na ciemnym tle od spodu płytki w świetle
przechodzącym
wykonaniu pomiar w milimetrach stref zahamowania wzrostu z podłoża Muller-
Hinton z dodatkiem 5% mechanicznie odwłóknionej krwi końskiej oraz 20 mg/L β-
NAD (MH-F) odczytując te strefy od przodu, po zdjęciu wieczka w świetle odbitym
Kontrola jakości podłóż i krążków bibułowych jest jednym z kluczowych elementów warunkujących powtarzalności oraz wiarygodność wyników badania
lekowrażliwości w metodzie dyfuzyjno-krążkowej. Wskaż nieprawidłowe
stwierdzenie, które nie mieści się w zaleceniach EUCAST dotyczącego procedury
kontroli jakości mającej zastosowanie w diagnostyce mikrobiologicznej:
W celu kontrolowania wyników oznaczeń należy używać rekomendowanych
szczepów do rutynowej kontroli jakości.
Należy używać całonocnych hodowli szczepów wzorcowych oraz stosować taką samą
procedurę badania dla izolatów klinicznych
Kontrola powinna być nastawiana i sprawdzana raz w tygodniu, a przynajmniej cztery
razy w miesiącu dla antybiotyków, które są oznaczane rutynowo
Wyniki kontroli powinny być odczytywane i oceniane przed wystawieniem wyników
oznaczania lekowrażliwości dla izolatów klinicznych
