wayground logo

Free Printable Worksheets

Font size

S
M
L
XL
Worksheets

Blok II

Total questions: 65

Worksheet time: 34mins

Name
Class
Date
1.

Do penicylin naturalnych należy:

a)

ampicylina

b)

piperacylina z tazobaktamem

c)

cefaleksyna

d)

penicylina benzylowa G

1)
2)
3)
4)
2.

Do penicylin izoksazolilowych należy: (oporne na penicylinazę gronkowcową)

a)

kloksacylina

b)

penicylina fenoksymetylowa V

c)

penicylina benzatynowa

d)

penicylina benzylowa G

3.

Do penicylin ɑ-aminopochodnych należy:

a)

penicylina benzatynowa i penicylina fenoksymetylowa V

b)

ampicylina i amoksycylina

c)

ampicylina i piperacylina

d)

piperacylina i karbenicylina

4.

Do cefalosporyn I generacji, które występują w formie doustnej należy:

a)

cefazolina i cefradyna

b)

cefuroksym aksetylu i ceklor

c)

cefiksym i cefibuten

d)

cefaleksyna i cefradyna

5.

Do cefalosporyn II generacji dostępnych w formie doustnej należą:

a)

cefazolina i cefradyna

b)

cefuroksym aksetylu i cefaklor

c)

cefiksym i cefibuten

d)

cefaleksyna i cefradyna

6.

Do cefalosporyn III generacji dostępnych w formie doustnej należą:

a)

cefazolina i cefradyna

b)

cefuroksym aksetylu i ceklor

c)

cefiksym i cefibuten

d)

cefaleksyna i cefradyna

7.

Wskaż spośród wymienionych poniżej cefalosporyny I generacji dostępne w formie iniekcji (parenteralne)

a)

cefazolina i cefradyna

b)

cefuroksym i cefamandol

c)

cefotaksym i ceftazydym

d)

ceftarolina i ceftolozan

8.

Wskaż spośród wymienionych poniżej cefalosporyny II generacji dostępne w formie iniekcji (parenteralne)

a)

cefazolina i cefradyna

b)

cefuroksym i cefamandol

c)

cefotaksym i ceftazydym

d)

ceftarolina i ceftolozan

9.

Wskaż spośród wymienionych poniżej cefalosporyny III generacji dostępne w formie iniekcji (parenteralne):

a)

cefazolina i cefradyna

b)

cefuroksym i cefamandol

c)

cefotaksym i ceftazydym

d)

ceftarolina i ceftolozan

10.

Wskaż spośród wymienionych poniżej cefalosporyny V generacji dostępne w formie iniekcji (parenteralne):

a)

cefazolina i cefradyna

b)

cefuroksym i cefamandol

c)

cefotaksym i ceftazydym

d)

ceftarolina i ceftolozan

11.

Która z poniżej wymienionych cefalosporyn należy do IV generacji:

a)

cefazolina -1

b)

cefamandol- 2

c)

ceftriakson-3

d)

cefepim

12.

Spośród wymienionych poniżej substancji wskaż te, które są betalaktamowymi inhibitorami ß-laktamaz:

a)

awibaktam i waborbaktam

b)

relebaktam i sulbaktam

c)

tazobaktam i kwas klawulanowy

d)

waborbaktam i tazobaktam

13.

Spośród wymienionych poniżej substancji wskaż te, które są niebetalaktamowymi inhibitorami β-laktamaz:

a)

awibaktam i waborbaktam

b)

relebaktam i sulbaktam

c)

tazobaktam i kwas klawulanowy

d)

waborbaktam i tazobaktam

14.

Która z poniżej wymienionych par leków przeciwdrobnoustrojowych należy do grupy monobaktamów:

a)

imipenem i imipenem/relebaktam

b)

meropenem i meropenem/waborbaktam

c)

aztreonam i aztreonam/awibaktam

d)

amoksycylina i amoksycylina/kwas klawulanowy

15.

Który z poniżej wymienionych par leków przeciwdrobnoustrojowych należy do grupy karbapenemów:

a)

piperacylina i piperacylina/tazobaktamem

b)

meropenem i meropenem/waborbaktam

c)

aztreonam i aztreonam/awibaktam

d)

amoksycylina i amoksycylina/kwas klawulanowy

16.

Do naturalnych aminoglikozydów należy:

a)

amikacyna i neomycyna

b)

amikacyna i netymycyna

c)

gentamycyna i tobramycyna

d)

plazomycyna i netylmycyna

17.

Do półsyntetycznych aminoglikozydów należy:

a)

amikacyna i neomycyna

b)

amikacyna i netymycyna

c)

gentamycyna i tobramycyna

d)

plazomycyna i streptomycyna

18.

Do grupy tetracyklin zaliczymy:

a)

tetracyklina i tygecyklina

b)

streptomycyna i erawacyklina STREPTOMYCYNA= aminoglikozydy

c)

tetracyklina i doksycyklina

d)

klindamycyna i tygecyklina KLINDAMYCYNA=linkozamidy

19.

Do grupy glicylcyklin zaliczysz:

a)

tetracyklinę

b)

tygecyklinę

c)

tobramycynę

d)

teikoplaninę

20.

Podział grupy antybiotyków zaliczonych do makrolidów opiera się w zależności od liczby atomów węgla w pierścieniu laktonowym. Do antybiotyków makrolidowych z pierścieniem laktonowym zbudowanym z 14 atomów węgla należą:

a)

erytromycyna i klarytromycyna

b)

spiramycyna i josamycyna

c)

azytromycyna i josamycyna

d)

roksytromycyna i spiramycyna

21.

Podział grupy antybiotyków zaliczonych do makrolidów opiera się w zależności od liczby atomów węgla w pierścieniu laktonowym. Do antybiotyków makrolidowych z pierścieniem laktonowym zbudowanym z 16 atomów węgla należą:

a)

erytromycyna i klarytromycyna- C14

b)

spiramycyna i josamycyna

c)

azytromycyna- C15i josamycyna

d)

roksytromycyna- C14 i spiramycyna

22.

Podział grupy antybiotyków zaliczonych do makrolidów opiera się w zależności od liczby atomów węgla w pierścieniu laktonowym. Do antybiotyków makrolidowych z pierścieniem laktonowym zbudowanym z 15 atomów węgla należą:

a)

erytromycyna

b)

spiramycyna

c)

azytromycyna

d)

roksytromycyna

23.

Do linkozamidów zaliczysz:

a)

linezolid i tedizolid

b)

wankomycyna- i teikoplanina

c)

dalbawancyna i oritawancyna

d)

linkomycyna i klindamycyna

24.

Spośród poniżej wymienionych antybiotyków do oksazolidynonów zaliczysz:

a)

linezolid i tedizolid

b)

wankomycyna i teikoplanina

c)

dalbawancyna i oritawancyna

d)

linkomycyna i klindamycyna

25.

Spośród poniżej wymienionych antybiotyków do glikopeptydów zaliczysz:

a)

linezolid i tedizolid

b)

wankomycyna i teikoplanina

c)

dalbawancyna i oritawancyna

d)

linkomycyna i klindamycyna

26.

Spośród poniżej wymienionych antybiotyków do lipoglikopeptydów zaliczysz:

a)

linezolid i tedizolid

b)

wankomycyna i teikoplanina

c)

dalbawancyna i oritawancyna

d)

linkomycyna i klindamycyna

27.

Spośród poniżej wymienionych antybiotyków do cyklicznych lipopeptydów, mających zastosowanie w readykacji zakażeń związanych z Staphylococcus aureus, zaliczysz:

a)

linezolid

b)

wankomycyna

c)

dalbawancyna

d)

daptomycyna

28.

Metronidazol należy do grupy antybiotyków:

a)

fenikoli

b)

polimyksyn

c)

sulfonamidów

d)

nitroimidazolów

29.

Do chinolonów I generacji zakwalifikowano:

a)

cyprofloksacynę i norfloksacynę (II generacja= fluorochinolony)

b)

moksyfloksacynę i lewofloksacynę (lewo- II fluoroch, moksy- III generacja, naftyrydynochinolony)

c)

kawas nalidyksowy i kwas pipemidynowy

d)

kwas fusydowy i kwas nalidyksowy

30.

Do fluochinolonów II generacji zakwalifikowano:

a)

cyprofloksacynę i norfloksacynę

b)

moksyfloksacynę (III) i lewofloksacynę

c)

kawas nalidyksowy i kwas pipemidynowy

d)

kwas fusydowy i kwas nalidyksowy

31.

Do fluorochinolonów III generacji zakwalifikujesz:

a)

cyprofloksacynę

b)

moksyfloksacynę

c)

lewofloksacynę

d)

ofloksacynę

32.

Do fluorochinolonów IV generacji zakwalifikujesz:

a)

cyprofloksacynę

b)

moksyfloksacynę

c)

lewofloksacynę

d)

ofloksacynę

33.

Sulfametaksazol z trimetoprimem (kotrimoksazol), charakteryzujący się szerokim spektrum przeciwbakteryjnym obejmującym zarówno bakterie Gram (+) i Gram (+) przyporządkowano do grupy:

a)

penicylin naturalnych

b)

aminoglikozydów

c)

sulfonamidów

d)

ansamycyn

34.

Enterobacteriales wykazują naturalną oporność na:

a)

penicylinę benzylową G i kwas fusydowy

b)

linkozamidy i streptograminy

c)

daptomycynę i linezolid

d)

wszystkie odpowiedzi prawidłowe

35.

Które, z wymienionych grup antybiotyków zaburzają tworzenie ściany komórkowej bakterii (blokowanie biosyntezy ściany komórkowej)?

a)

penicyliny i makrolidy

b)

fosfomycyna i glikopeptydy

c)

kolistyna i daptomycyna

d)

makrolidy i linkozamidy- blokowanie syntezy białka na poziomie podjednostki 50 S rybosomu

36.

Mechanizm działania leków przeciwdrobnoustrojowych polegającego na uszkodzeniu błony protoplazmatycznej bakterii dotyczy:

a)

chloramfenikolu i tygecykliny

b)

lipopepytydów i fosfomycyny

c)

polimyksyny (kolistyna) i daptomycyny

d)

metronidazolu i ryfamycyny

37.

Mechanizm działania leków przeciwdrobnoustrojowych polegającego na blokowaniu biosyntezy białka bakteryjnego dotyczy:

a)

chloramfenikolu i tygecykliny

b)

lipopepytydów i fosfomycyny

c)

polimyksyny (kolistyna) i daptomycyny

d)

Metronidazolu I ryfamycyny

38.

Mechanizm działania leków przeciwdrobnoustrojowych polegającego na blokowaniu syntezy DNA bakterii dotyczy:

a)

chloramfenikolu i tygecykliny

b)

lipopepytydów i fosfomycyny

c)

polimyksyny (kolistyna) i daptomycyny

d)

metronidazolu i ryfamycyny

39.

Miarą aktywności bakteriobójczej jest:

a)

MBC (minimal bactericidal activiti)

b)

MIC (minimal inhibitory concentration)

c)

stężenie antybiotyku w surowicy Cmax

d)

PAE (post-antibiotic effect)

40.

Które, z wymienionych poniżej par leków przeciwdrobnoustrojowych mają działanie bakteriostatyczne:

a)

metronidazol i penicylina

b)

chloramfenikol i tygecyklina

c)

daptomycyna i tetracyklina

d)

linezolid i teteracyklina

41.

Które, z wymienionych poniżej leków przeciwdrobnoustrojowych mają działanie bakteriobójcze:

a)

aminoglikozydy

b)

chloramfenikol

c)

sulfonmidy

d)

tygecyklina

42.

Metoda Kirby-Bauera to:

a)

metoda wykorzystująca zjawisko powstawania gradientu stężeń w wyniku dyfuzji antybiotyku /chemioterapeutyku z bibułowego krążka w podłożu agarowym z równomiernie naniesioną zawiesiną drobnoustrojów o określonej liczbie komórek (inokulum)

b)

metoda pozwalająca na oznaczenie minimalnego stężenia hamującego (MIC)

c)

metoda stosowana w celu wykrycia genów oporności na antybiotyki i mutacji warunkujących oporność

d)

metoda oparta na spektometrii mas typu MALDI-TOF MS w określaniu oporności na niektóre grupy leków

43.

W diagnostyce mikrobiologicznej najczęściej stosowaną metodą fenotypową wykorzystywaną rutynowo do badania lekowrażliwości jest:

a)

metoda wykrywająca geny oporności na antybiotyki i mutacji warunkujących oporność

b)

metoda dyfuzyjno-krążkowa

c)

metoda oparta na spektometrii mas typu MALDI-TOF MS w określaniu oporności na niektóre grupy leków

d)

metoda minimalnego stężenia hamującego (MIC) z zastosowaniem pasków z gradientem stężeń (Etest)

44.

Dla drobnoustrojów wymagających do badania lekowrażliwości metodą dyfuzyjno-krążkową wykorzystuje się:

a)

podłoże agarowe Mueller-Hinton z dodatkiem amikacyny i netelmycyny

b)

podłoże płynne Mueller-Hinton

c)

podłoże agarowe Mueller Hinton z dodatkiem 5% mechanicznie odwłóknionej krwi końskiej +20 mg/L β-NAD (MH-F)

d)

podłoże czekoladowe z dodatkiem poliviteksu

45.

Według zaleceń podłoże agarowe używane do badania lekowrażliwości musi mieć głębokość:

a)

6 mm± 0,5 mm

b)

8 mm± 0,5 mm

c)

3 mm± 0,5 mm

d)

4 mm± 0,5 mm

46.

Inokulum stosowane w metodzie dyfuzyjno-krążkowej dla bakterii niewymagających to zawiesina bakteryjna o gęstości:

a)

2,0 McFarlanda

b)

1,0 McFarlanda

c)

0,5 McFarlanda

d)

1,5 McFarlanda

47.

Do wykonania odpowiedniego inokulum bakteryjnego w metodzie dyfuzyjno-krążkowej wykorzystujemy:

a)

wodny roztwór izotoniczny zawierający chlorek sodu o stężeniu 0,9%

b)

wodę pozbawioną, metodą destylacji, soli mineralnych oraz większości innych substancji ją zanieczyszczających

c)

wodę demineralizowaną tj. wodę pozbawiona obcych jonów przez wymianę ich na jony wodorowe

d)

wodny roztwór izotoniczny zawierający chlorek sodu o stężeniu 0,6%

48.

Masę bakteryjną wykorzystywaną do sporządzenia inokulum o odpowiedniej gęstości zaleca się pobrać po 24 godzinnej hodowli z podłoża:

a)

stałego/agarowego, slektywno-namnażającego np. Mc Conkeya

b)

stałego/agarowego, chromogennego np. Canndida agar

c)

stałego/agarowego, namnażającego np. Columbia Agar

d)

bulionu mózgowo-sercowego, namnażającego

49.

Gęstość 0,5 Mc Farlanda odpowiada około:

a)

1-2 x 10^9 CFU/mL dla Escherichia coli

b)

1-2 x 10^6 CFU/mL dla Escherichia coli

c)

1-2 x 10^7 CFU/mL dla Escherichia coli

d)

1-2 x 10^8 CFU/mL dla Escherichia coli

50.

Jeżeli zawiesina Streptococcus pneumoniae przygotowana jest z płytki z agarem czekoladowym to gęstość inokulum powinna odpowiadać wzorcowi:

a)

2,0 McFarlanda

b)

1,0 McFarlanda

c)

0,5 McFarlanda

d)

1,5 McFarlanda

51.

Jeżeli zawiesina Streptococcus pneumoniae przygotowana jest z płytki z agarem z dodatkiem 5% krwinek baranich to gęstość inokulum powinna odpowiadać wzorcowi:

a)

2,0 McFarlanda

b)

1,0 McFarlanda

c)

0,5 McFarlanda

d)

1,5 McFarlanda

52.

W metodzie dyfuzyjno-krążkowej wykorzystywanej w diagnostyce mikrobiologicznej do badania lekowrażliwości przygotowaną zawiesinę bakteryjną o odpowiedniej gęstości należy nanieść (inokulacja) na wybrane podłoże agarowe (zalecane wg EUCAST) w przedziale czasowym:

a)

od 15-60 minut

b)

od 15-120 miniut

c)

czas nałożenia zawiesiny nie ma znaczenia

d)

od 60-120

53.

„Złoty standard” obowiązujący w procedurze metody dyfuzyjno-krążkowej to:

a)

zawiesinę należy zużyć w ciągu 60 minut od przygotowania, krążki bibułowe nałożyć w ciągu 30 minut od inokulacji płytki, inkubację płytek rozpocząć w ciągu 15 minut od nałożenia krążków

b)

zawiesinę należy zużyć w ciągu 15 minut od przygotowania, krążki bibułowe nałożyć w ciągu 60 minut od inokulacji płytki, inkubację płytek rozpocząć w ciągu 30 minut od nałożenia krążków

c)

zawiesinę należy zużyć w ciągu 15 minut od przygotowania, krążki bibułowe nałożyć w ciągu 15 minut od inokulacji płytki, inkubację płytek rozpocząć w ciągu 15 minut od nałożenia krążków

d)

zawiesinę należy zużyć w ciągu 30 minut od przygotowania, krążki bibułowe nałożyć w ciągu 30 minut od inokulacji płytki, inkubację płytek rozpocząć w ciągu 30 minut od nałożenia krążków

54.

W procedurze inokulacji wybranego podłoża agarowego (metoda dyfuzyjno-krążkowa wg EUCAST) dla pałeczek Gram-ujemnych należy:

a)

sterylną wymazówkę z końcówką bawełnianą zanurzyć w zawiesinie bakteryjnej o gęstości 0,5 McFarlanda, po czym przed samym naniesieniem zawiesiny na podłoże odcisnąć nadmiar płynu z wymazówki np. przez odciśniecie jej o wnętrze probówki

b)

sterylną wymazówkę z końcówką bawełnianą zanurzyć w zawiesinie bakteryjnej o gęstości 1,0 McFarlanda, po czym przed samym naniesieniem zawiesiny na podłoże odcisnąć nadmiar płynu z wymazówki np. przez odciśniecie jej o wnętrze probówki

c)

sterylną wymazówkę z końcówką z syntetycznych włókien zanurzyć w zawiesinie bakteryjnej o gęstości 0,5 McFarlanda, po czym przed samym naniesieniem zawiesiny na podłoże odcisnąć nadmiar płynu z wymazówki np. przez odciśniecie jej o wnętrze probówki

d)

sterylną wymazówkę z końcówką bawełnianą zanurzyć w zawiesinie bakteryjnej o gęstości 0,5 McFarlanda, po czym przed samym naniesieniem zawiesiny na podłoże nie należy usuwać nadmiaru płynu z wymazówki np. przez odciśniecie jej o wnętrze probówki

55.

W procedurze inokulacji wybranego podłoża agarowego (metoda dyfuzyjno-

krążkowa wg EUCAST) dla bakterii Gram-dodatnich należy:

a)

sterylną wymazówkę z końcówką bawełnianą zanurzyć w zawiesinie

bakteryjnej o gęstości 0,5 McFarlanda, po czym przed samym

naniesieniem zawiesiny na podłoże odcisnąć nadmiar płynu z wymazówki

np. przez odciśniecie jej o wnętrze probówki

b)

sterylną wymazówkę z końcówką bawełnianą zanurzyć w zawiesinie

bakteryjnej o gęstości 1,0 McFarlanda, po czym przed samym

naniesieniem zawiesiny na podłoże odcisnąć nadmiar płynu z wymazówki

np. przez odciśniecie jej o wnętrze probówki

c)

sterylną wymazówkę z końcówką z syntetycznych włókien zanurzyć w

zawiesinie bakteryjnej o gęstości 0,5 McFarlanda, po czym przed samym

naniesieniem zawiesiny na podłoże odcisnąć nadmiar płynu z wymazówki

np. przez odciśniecie jej o wnętrze probówki

d)

sterylną wymazówkę z końcówką bawełnianą zanurzyć w zawiesinie

bakteryjnej o gęstości 0,5 McFarlanda, po czym przed samym

naniesieniem zawiesiny na podłoże nie należy usuwać nadmiaru płynu z

wymazówki np. przez odciśniecie jej o wnętrze probówki

56.

Liczba krążków bibułowych nasączonych antybiotykami i/lub

chemioterapeutykami na wybranym podłożu agarowym (płytki o określonej

średnicy) mającym zastosowanie w badaniu lekowrażliwości w metodzie

dyfuzyjno-krążkowej powinna być ograniczona. Celem tych ograniczeń jest

zapobieganie nachodzeniu się na siebie stref zahamowania wzrostu wokół krążka

oraz wzajemnych odziaływań antybiotyków na siebie. Znając tą zasadę wskaż

prawidłową odpowiedź:

a)

zwykle maksymalna liczba krążków to 9 na płytce o średnicy 90 mm i 14 na płytce

o średnicy 150 mm

b)

zwykle maksymalna liczba krążków to 6 na płytce o średnicy 90 mm i 12 na płytce

o średnicy 150 mm

c)

zwykle maksymalna liczba krążków to 5 na płytce o średnicy 90 mm i 10 na płytce

o średnicy 150 mm

d)

zwykle maksymalna liczba krążków to 8 na płytce o średnicy 90 mm i 10 na płytce

o średnicy 150 mm

57.

Aby w badaniu lekowrażliwości przy zastosowaniu metody dyfuzyjno-krążkowej

możliwe było wykrycie indukowanej oporności na klindamycynę u gronkowców

i paciorkowców (oporność krzyżowa na makrolidy, linkozamidy i

streptograminy grupy B = MLSb), to:

a)

krążki z erytromycyną i klindamycyną powinny być położone w odległości 12-20 mm

dla gronkowców, a dla paciorkowców w odległości 12-16 mm (licząc od brzegów)

b)

krążki z erytromycyną i klindamycyną powinny być położone w odległości 12-20 mm

dla gronkowców, a dla paciorkowców w odległości 12-16 mm (licząc od środka

krążka)

c)

krążki z erytromycyną i klindamycyną powinny być położone w odległości 20-30 mm

dla gronkowców, a dla paciorkowców w odległości 06-10 mm (licząc od brzegów)

d)

krążki z erytromycyną i klindamycyną powinny być położone w odległości 12-20 mm

dla gronkowców, a dla paciorkowców w odległości 06-10 mm (licząc od środka

krążka)

58.

Wiemy, że krążki bibułowe nasączone antybiotykiem i/lub chemioterapeutykiem

należy przechowywać zgodnie z zaleceniami producenta (z reguły w temperaturze

lodówki, bez dostępu światła dziennego). Zapobiega to inaktywacji leków

przeciwbakteryjnych, którymi nasączone są krążki, co jest podstawowym warunkiem

uzyskania powtarzalności wyników badania lekowrażliwości (jakość i powtarzalność

wyników). Wskaż ten zestaw leków przeciwbakteryjnych, które ulegają w bardzo

krótkim czasie inaktywacji jeżeli krążki bibułowe nimi nasączone są nieprawidłowo

przechowywane i narażone na działanie światła dziennego:

a)

amoksycyklina, tobramycyna, netylmycyna

b)

metronidazol, chlorafenikol, cyprofloksacyna

c)

amoksycyklina/kwas klawulanowy, tobramycyna, teikoplanina

d)

erytromycyna, klindamycyna, wankomycyna

59.

Na wynik badania lekoporności metodą dyfuzyjno-krążkową ma również wpływ

inkubacja podłóż po naniesieniu zawiesiny bakteryjnej i krążków bibułowych.

Podstawowym warunkiem inkubacji jest odpowiednia temperatura, wilgotność,

warunki atmosferyczne i czas. Aby powyżej wymienione czynniki oddziaływały na

każde podłoże identycznie, płytki w inkubatorach o standardowych wielkościach

powinno układać się w stosach po:

a)

5 płytek

b)

10 płytek

c)

15 płytek

d)

20 i więcej płytek

60.

Wg zaleceń EUCAST odczyt lekowrażliwości w metodzie dyfuzyjno-krążkowej

stref zahamowania wzrostu wokół krążków bibułowych nasączonych

wankomycyną dla bakterii z rodzaju Enterococcus należy wykonać:

a)

po 16-20 godzinach ale ostateczną interpretację w kategoriach wrażliwy/oporny

możemy dokonać po przedłużonej inkubacji o dalsze 48 godziny i ponownym

pomiarze stref zahamowania wzrostu z jednoczesną obserwacją krawędzi stref

zahamowania wzrostu, ocenianych od przodu płytki w świetle przechodzącym

b)

po 48 godzinach nieprzerwanej inkubacji, przy czym odczyt wykonujemy

obserwując krawędzie strefy zahamowania wzrostu w świetle przechodzącym

c)

po 16-20 godzinach ale ostateczną interpretację w kategoriach wrażliwy/oporny

możemy dokonać po przedłużonej inkubacji do 24 godziny i ponownym pomiarze

stref zahamowania wzrostu z jednoczesną obserwacją krawędzi stref zahamowania

wzrostu, ocenianych od przodu płytki w świetle przechodzącym

d)

po 16-20 godzinach ale ostateczną interpretację w kategoriach wrażliwy/oporny

możemy dokonać po przedłużonej inkubacji o dalsze 24 godziny i ponownym

pomiarze stref zahamowania wzrostu z jednoczesną obserwacją krawędzi stref

zahamowania wzrostu, ocenianych od przodu płytki w świetle odbitym

61.

Standardowy pomiar stref zahamowania wzrostu wokół krążków nasączonych

antybiotykiem i/lub chemioterapeutykiem w metodzie dyfuzyjno-krążkowej

dotyczy:

a)

pomiaru okiem nieuzbrojonym, z zastosowaniem narzędzi umożliwiających

pomiar w milimetrach średnicy lub promienia strefy zahamowania wzrostu, w

odległości około 30 cm od płytki i odczycie całkowitej strefy zahamowania

wzrostu

b)

pomiaru z zastosowaniem szkła powiększającego, z zastosowaniem narzędzi

umożliwiających pomiar w centymetrach średnicy lub promienia strefy

zahamowania wzrostu, w odległości około 30 cm od płytki i odczycie całkowitej

strefy zahamowania wzrostu

c)

pomiaru okiem nieuzbrojonym, z zastosowaniem narzędzi umożliwiających

pomiar w milimetrach średnicy lub promienia strefy zahamowania wzrostu, w

odległości około 50 cm od płytki i odczycie całkowitej strefy zahamowania

wzrostu

d)

pomiaru z zastosowaniem szkła powiększającego, z zastosowaniem narzędzi

umożliwiających pomiar w centymetrach średnicy lub promienia strefy

zahamowania wzrostu, w odległości około 50 cm od płytki i odczycie całkowitej

strefy zahamowania wzrostu

62.

Które, z poniższych zaleceń dotyczących procedury odczytu stref zahamowania

wzrostu wokół krążków bibułowych nasączonych antybiotykiem i/lub

chemioterapeutykiem w metodzie dyfuzyjno-krążkowej wg EUCAST jest

nieprawdziwe:

a)

Dla wszystkich antybiotyków (wyjątki np. trimetoprim/sulfametoksazol) granica

strefy powinna być odczytywana w punkcie całkowitego zahamowania wzrostu

ocenianego okiem nieuzbrojonym z odległości ok. 30 cm od płytki.

b)

Jeżeli granice strefy zahamowania wzrostu są trudne do wyznaczenia, trzymanie płytki pod kątem 45 stopni od blatu roboczego może ułatwić odczyt

c)

Płytki z podłożem Mueller-Hinton z dodatkiem 5% mechanicznie odwłóknionej krwi

końskiej oraz 20 mg/L β-NAD (MH-F) należy odczytywać na ciemnym tle, od

tyłu/spodu w świetle odbitym (może być zdjęta przykrywka lub nie)

d)

Płytki z podłożem Mueller-Hinton należy odczytywać od przodu, ze zdjętą

przykrywką, w świetle odbitym

63.

Odczyt stref zahamowania wzrostu wokół krążków bibułowych w metodzie

dyfuzyjno-krążkowej wg EUCAST dla bakterii Enterobacterialesi

Staphylococcus polega na:

a)

wykonaniu pomiar w milimetrach stref zahamowania wzrostu z podłoża Muller-

Hinton odczytując te strefy na ciemnym tle od spodu płytki w świetle

przechodzącym

b)

wykonaniu pomiar w milimetrach stref zahamowania wzrostu z podłoża Muller-

Hinton, odczytując te strefy na ciemnym tle od spodu płytki w świetle odbitym

c)

wykonaniu pomiar w milimetrach stref zahamowania wzrostu z podłoża Muller-

Hinton z dodatkiem 5% mechanicznie odwłóknionej krwi końskiej oraz 20 mg/L

β-NAD (MH-F) odczytując te strefy na ciemnym tle od spodu płytki w świetle

przechodzącym

d)

wykonaniu pomiar w milimetrach stref zahamowania wzrostu z podłoża Muller-

Hinton z dodatkiem 5% mechanicznie odwłóknionej krwi końskiej oraz 20 mg/L

β-NAD (MH-F) odczytując te strefy na ciemnym tle od spodu płytki w świetle

odbitym

64.

Odczyt stref zahamowania wzrostu wokół krążków bibułowych w metodzie

dyfuzyjno-krążkowej wg EUCAST dla bakterii rodzaju Streptococcus polega na:

a)

wykonaniu pomiar w milimetrach stref zahamowania wzrostu z podłoża Muller-

Hinton odczytując te strefy na ciemnym tle od spodu płytki w świetle przechodzącym

b)

wykonaniu pomiar w milimetrach stref zahamowania wzrostu z podłoża Muller-

Hinton, odczytując te strefy na ciemnym tle od spodu płytki w świetle odbitym

c)

wykonaniu pomiar w milimetrach stref zahamowania wzrostu z podłoża Muller-

Hinton z dodatkiem 5% mechanicznie odwłóknionej krwi końskiej oraz 20 mg/L β-

NAD (MH-F) odczytując te strefy na ciemnym tle od spodu płytki w świetle

przechodzącym

d)

wykonaniu pomiar w milimetrach stref zahamowania wzrostu z podłoża Muller-

Hinton z dodatkiem 5% mechanicznie odwłóknionej krwi końskiej oraz 20 mg/L β-

NAD (MH-F) odczytując te strefy od przodu, po zdjęciu wieczka w świetle odbitym

65.

Kontrola jakości podłóż i krążków bibułowych jest jednym z kluczowych elementów warunkujących powtarzalności oraz wiarygodność wyników badania

lekowrażliwości w metodzie dyfuzyjno-krążkowej. Wskaż nieprawidłowe

stwierdzenie, które nie mieści się w zaleceniach EUCAST dotyczącego procedury

kontroli jakości mającej zastosowanie w diagnostyce mikrobiologicznej:

a)

W celu kontrolowania wyników oznaczeń należy używać rekomendowanych

szczepów do rutynowej kontroli jakości.

b)

Należy używać całonocnych hodowli szczepów wzorcowych oraz stosować taką samą

procedurę badania dla izolatów klinicznych

c)

Kontrola powinna być nastawiana i sprawdzana raz w tygodniu, a przynajmniej cztery

razy w miesiącu dla antybiotyków, które są oznaczane rutynowo

d)

Wyniki kontroli powinny być odczytywane i oceniane przed wystawieniem wyników

oznaczania lekowrażliwości dla izolatów klinicznych