Նշված պնդումներից որո՞նք են սխալ։

1․Կոլեկտիվ պայմանագարի կատրման ընթացքի վերաբերվող վեճերը, հաշտեցման հանձնաժողովում չլուծվելու դեպքում 7 օրվա ընթացքում կարող են դիմել դատարան։

2․ Գործատուն իրավունք ունի աշխատողին մինչև մեկ ամիս ժամկետով նույն աշխատավայրում փոխադրելու պայմանագրով չնախատեսված այլ աշխատանքի։

3․Աշխատանքային պայմանագիր կնքելուց զատ գործատուն ընդունում է նաև աշխատանքի ընդունման մասին անհատական, իրավական ակտ։

4․ Արտադրության ծավալների կա՛մ տնտեսական, կա՛մ տեխնոլոգիական, կա՛մ աշխատանքային կազմակերպման պայմանների փոփոխման դեպքում թույլատրվում է փոփոխել աշխատանքի էական պայմանները։

5․ Գործատուն իրավունք ունի պարապուրդի դեպքում աշխատողին այլ աշխատանքի փոխադրելու։

6․ Արտադրական կամ օբյեկտիվ այլ պատճառներով գործատուի կողմից աշխատանքային պայմանագրով նախատեսված աշխատանքը չապահովելու գործընթացը համարվում է ոչ աշխատողի մեղաքով պարապուրդ։

7․ Պարապուրդի ժամանակ գործատուն կարող է աշխատողին նրա գրավոր համաձայնությամբ փոխադրել ցանկացած այլ աշխատանքի՝ հաշվի առնելով աշխատողի մասնագիտությունը , որակավորումը և առողջական վիճակը։

8․ Պասյմանագրի դադարման հիմքի առկայությունը ինքնաբերաբար դադարեցնում է աշխատանքային պայմանագիրը։

9․ Աշխատանքային պայմանագրի պարտադիր պայմաններից զատ պայմանագիրը կարող է ունենալ լրացուցիչ պայմաններ, լրացուցիչ են համարվում այն պայմանները, որոնք սահմանված են քաղաքացիական օրենսգրքով։

(a)  

Նշված պնդումների որո՞նք են սխալ․

1․ Մինչև 14 տ անձիք կարող են ընդգրվել այնպիսի աշխատանքի, որը չի վնասում նրանց առողջությանը,

բարոյականությանը, կրթությանը և անվտանգությանը։

2․ Պայմանագրի դադարման հիմքեր են համարվում այ կենսական հանգաման քները, որոնք օրենքը ճանաչում է պայմանագրի դադարման համար անհրաժեշտ տեղեկատվական փաստ։

3․ Հիմքի առկայությունը ինքնաբերաբար դադարեցնում է աշխատանքային պայմանագիրը։

4․ Աշխատանքային պայմանագիրը դադարում է գործել գործատուի, աշխատողի նախաձեռնությամբ կողմերի համաձայնությամբ պայմանագրի գործողության ժամկետը լրանալու դեպքում և օրենքով նախատեսված այլ դեպքերում։

5․ Անորոշ ժամկետով կնքված պայմանագրերում հստակ նշվում է դրա գործողության ժամկետը։

6․ Կոլեկտիվ վեճի կողմերը 3 աշխատանքային օրվա ընթացքում հրավիրում են միջնորդ, վերջինիս վերաբերյալ համաձայնությունը ամրագրվում է արձանագրությամբ։

7․ Միջնորդի ընտրվելուց հետո, նրա և վեճի կողմերի մասնկացույան վեճի քննարկումը սկսվում է 7 օրվա ընփացքում։

8․ Եթե 3 աշխատանքային օրվա ընփթացքում վեճի կողմերը ձեռք չեն բերում համաձայնություն միջնորդի թեկանցության վերաբերյալ, ապա բանակցույթյունները համարվուն են ավարտված, իսկ վեճը՝ չլուծված։

9․ Աշխատանքային օրն անհարգալից պատճառով աշխատանքի չներկայանալը հիմք է հանդիսանում ԱՊ-ի լուծման համար։

(a)  

Աշխատաժամանակի և հանգստի ժամանակի հետ կապված ո՞ր պնդումներն են սխալ։

1․ Հանգստանալու և սնվելու համար ընդմիջում տրամադրվում է աշխատանքային օրվա կեսին, սակայն ոչ ուշ քան աշխատանքը սկսելուց 4 ժամ հետո (2 ժամից ոչ ավելի և 30 ր ոչ պակաս տևողությամբ)։

2․ Աշխատանքային օրվա ընթացաքում լրացուցիչ ընդմիջումները տրամադրվում են բոլորին նվազագույնը 30ր տևողությամբ։

3․ Աշխատանքային օրերի միջև ընկած ընդմիջման տևողությունը չի կարող պակաս լինել 11 ժամից։

4․ Կարգապահական տուժեր են հանդիասնում նկատողությունը, խիստ նկաըողությունը, անգամ աշխատանքային պայմանագրի լուծումը։

5․ Այն կարգապահական տույժերը, որոնք չնախատեսված չեն օրենքով, դրանց կիրառումն արգելվում է։

6․ Յուրաքանչյուր խախտման համար կարող է նշանակվել 1 կարգապահական տույժ։

7․ Կարգապահական տույժը չի կարող կիրառվել, եթե խախտումը կիրառվելու օրվանից անցել է 3 ամիս։

8․ Եթե խախտումը հայտնաբերվում է ֆինանսատնտեսական գործունեության ստուգման ընթացքում կարգապահական տույժը կարող է կիարռվել, եթե խախտումը կատարվելու օրվանից անցել է 6 ամիս։

9․ Միջին աշխատավարձը հաշվարկվում է աշխատողի միջին օրական աշխատավարձի չափը համապատասխան օրերի քանակով բազմապատկելու միջոցով։

(a)  

Նշված պնդումներից որո՞նք են ճիշտ։

1․Գործատուի կողմից աշխատողի նկատմամբ կարգապահական տույժի կիրառումը կազմակերպելուց առաջ գործատուն պետքա է աշխատողից պահանջի խախտման վերաբերյալ գրավոր բացատրություն։

2․ Կարգապահական տույժը կարող է կիրառվել խախտումը հայտնաբերելուց հետո 6 ամսվա ընթացքում։

3․Միանվագ դրամական պարգևատրումը, լրացուցիչ վճարովը արձակուրդի տրամադրումը գործատուի կողմից համարվում է խրախուսանք։

4․ Գործատուն պարտավոր է աշխատողին ապահովել սահմանված կարգով վճարվող և չվճարվող արձակուրդը։

5․ Ամենամյա արձակուրդի ընթացքում աշխատողին վճարվում է նվազագույ աշխատավարձ, հինգօրյա աշխատանքային շաբաթվա դեպքում 20 աշխատանքային օր, վեցօրյա աշխատանքային շաբաթվա դեպքում 24 օր։

6․ Երկարացված կամ լրացուցիչ արձակուրդ է համարվում մինչև 6 տարեկան երեխայի խնամքի համար տրամադրվող արձակուրդը։

7․ Ուսումնական արձակուրդ տրվում է ընթացիկ քննություններին նախապատրաստվելու և հանձն ելու համար յուրաքանչյուր քննության համար 2 աշխատանքային օր։

(a)  

Նշված պնդումներից որո՞նք են սխալ

1․ Աշխատանքային պայմանագրում պետք է նշվեն աշխատողին սահմանված կարգով տրվող հավելավճարները, աշխատանքն սկսելու տարին, ամիսն ու ամսաթիվը։

2․ Աշխատանքային պայմանագրում պետք է նշվեն ԱՊ-ի գործողության ժամկետը, ԱՊ-ի կնքելու տարին, ամիսը, ամ սաթիվը, վայրը։

3․ Կոլեկտիվ աշխատանքային վեճերի քննարկումն ու լուծումը անցնում են 4 փուլով՝ վեճի քննարկումը դատարանում, վեճի լուծում գործադուլի միջոցով, վեճի քննարկում հաշտեցման հանձնաժողովում, միջնորդի մասնակցությամբ տեղի ունեցող քննարկում։

4․ Կոլեկտիվ աշխատանքային վեճի հաշտեցման հանձնաժողովը ստեղծվում է առաջադրված պահանջները մերժելու մասին գրավոր որոշումը պահանջներ առաջադրած կողմին տրամադրելու օրվանից հետո 3 օրվա ընթացքում։

5․ ՏԻՄ մարմինը կարող է հանդես գալ որպես գործատու միայն օրենսդրությամբ նախատեսված դեպքերում։

6․ Կոլեկտիվ աշխատանքային վեճը արհեստակցական միության և գործատուի կամ կոլեկտիվ պայմանագիր կնքելու իրավունք ունեցող կողմերի միջև տարաձայնություններն են չբավարարված պահանջների վերաբերյալ։

7․ Եթե 3 աշխատանքային օրվա ընթացքում վեճի կողմերը փեռք չեն բերում համաձայնություն միջնորդի թեկանցության վերաբերյալ, ապա բանակցությունները համարվուն են ավարտված, իսկ վեճը՝ չլուծված։

(a)  

Նշված պնդումներից որո՞նք են սխալ։

1․ Ժնևի համաձայնագրի լրացուցիչ առաջին արձանագրության մեջ խոսվում է միջազգային բնույթ չկրող զինված ընդհարումների, զոհերի պաշտպանության մասին։

2․ Ժնևյան իրավունքի ստեղծման համար հիմք է հանդիսացել <<Հուշեր Սոլֆերինոյի >> մասին գրքույկի հետևյալ առաջարկությունը․ Ամեն երկիր ստեղծի օգնության կամավոր կազմակերպություն ընդ որում՝ դեռ խաղաղ պայմաններում, որը պատերազմի ժամանակ պատրաստ լինի օգնելու բժշկական կազմավորումներին։

3․ Քանի դեռ պատերազմի նպատակը թշնամի պետության ոչնչացումն է, ուրեմն մյուս կողմն իրավունք ունի սպանելու այդ պետության պաշտպաններին այնքան ժամանակ, քանի դեռ նրանք զենք են կրում։ Այս տեսակետը արտահայտում էր Ժան- Ժակ Ռուսուն իր <<Պետություն>> աշխատության մեջ։

4․ Կառլ ֆոն Կլաուզևիցը գրում էր, որ պատերազմը ոչ թե մարդկանց, այլ պետությունների միջև հարաբերություն է։

5․ Գերմանացի պրոֆեսոր Կառլ Հաուսհոֆերի հայացքների ձևավորման համար հիմք է հանդիսացել Ռատցելի այն դրույթը, որ ամեն մի երկիր իր ազգային պետական զարգացման համար բավարար տարածության կարիք ունի և այդ տարածությունը նա կարող է ձեռք բերել միայն նվաճումների ճանապարհով։

6․ Դիվանագիտական ներկայացուցչության ղեկավար նշանակվելու համար պահանջվում է համաձայնություն՝ ագրեման։

7․ Արտաքին քաղաքականության նկատմամբ գործադիր մարմինն իրականացնում է խորհրդարանական վերահսկողություն։

(a)  

Նշված պնդումներից ո՞րոնք են սխալ․

1․ Հյուպատոսական շրջան կարող է հանդիսանալ ամբողջ երկրի տարածքը։

2․ Դեսպանը նշանակվում է իր երկրի կողմից և համարվում է հավատարմագրվող երկրի ներկայացուցիչն ու լիզորված անձը դեսպանընկալ երկրում։

3․ Դիվանագիտությունը պետության հատուկ մարմինների գործունեությունն է, որի նպատակը խաղաղ միջոցներով պետության արտաքին և ներքինքաղաքական ծրագրերի և խնդիրների իրագործումն է։

4․Միջազգային կազմակերպությունների բանաձևերը և որոշումները չունեն պարտադիր իրավական ուժ։

5․Նյութական վնասի հատուցումը դրամական ձևով , ապրանքներով և ծառայություններով բնորոշում է միջազգային իրավական նյութական պատասխանատվության ռեստիտուցիա տեսակը։

6․Միջազգային վեճերի լուծման միջոցներից հաշտեցումը իրենից ենթադրում է փաստերի հաստատման և միջնորդության տարրեր։

7․Միջազգային իրավունքի սուբյեկտներն ինքնուրույն կազմավորումներ են, որոնք մասնակցում են միջազգային հարաբերություններին, միջազգային նորմերի ստեղծմանը և կենսագործմանը։

(a)  

Ո՞ր պնդումներն են ճիշտ․

1․ Սատիսֆակցիան այն բավարարումն է , որ տալիս է իրավախախտ պետությունը տուժած պետության պատվին և արժանապատվությանը հասցված վնասի համար։

2․Լիբերալիզմ հասկացությունը եվրոպական հասարակական-քաղաքական բառապաշար է մտել 20-րդ դարասկզբին։

3․ Դիվանագիտական կապերի խզումը բնորոշում է միջազգային իրավական քաղաքական պատասխանատվության տեսակներից ռետորսիան։

4․ Պետության ներքին գործառույթներից է երկրի պաշտպանության գործառույթը։

5․ՀՀ կնքած միջազգային և կառավարական պայմանագրերը արժևորելու գործընթացը ներառված է պետության արտաքին քաղաքականության սահմանադրական հիմունքների եռակի նշանակության մեջ։

6․ Ըստ Կ․ Մարքսի հասարակական արտադրության երկու կողմերն են՝ արտադրական հարաբերությունները և արտադրողական ուժերը։

7․Կուսակցությունների ձևավորման առաջին կարևոր նախապայմանը հասարակության սպեկուլյարզացման գործընթացն է։

(a)  

Ո՞ր պնդումը /ներն/ են սխալ․

1․ Կուսակցությունների ձևավորման առաջին կարևոր նախապայմանը քաղաքականության՝հասարակական հարաբերությունների համենատաբար ինքնուրույն ոլորտ դառնալն է։

2․ Ոչ իրավական օրենքների դեմ պայքարի երաշխիքներց է մարդու իրավունքների պաշտպանի ինստիտուտը։

3․ Օրենքները պետք է համապատասխանեն Սահմանադրությանը, այլ ներպետական իրավական ակտերը՝ Սահմանդրությանը և օրենքներին։

4․ Իրավունքի տարբերակումը օրենքից կողմնորոշման կողմնակիցներին անվանում են լեգիստական։

5․ Գործադիր մարմինը զբաղվում է օրենքների կենսագործմամբ և ընթացիկ կառավարմամբ։

6․ Հակակշիռների և զսպիչների համակարգի էությունը հետևյալն է , որ պետական մարմիններից յուրաքանչյուրն ունի այնպիսի լիազորություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս հսկելու և ազդելու միմյանց վրա, համագործակցելու միմյանց հետ պետական կարևոր հարցեր վճռելիս։

7․ Սոցիալական պետության տեսության գաղափարը մշակվել է Եվրոպայում 20-րդ դարի 50-ական թթ-ին։

(a)