มีลักษณะพิธีรีตองภาษาไพเราะสละสลวย

มีถ้อยคำตรงไปตรงมา มีศัพท์เทคนิค หรือศัพท์วิชาการบ้าง

ใช้ภาษาพูดและสุภาพการสนทนาโต้ตอบไม่เกิน 5 คนในสถานที่ไม่ใช่ส่วนตัว

ใช้ภาษาพูด อาจมีคำทำคะนอง หรือภาษาถิ่นในวงจำกัด

ภาษาระดับทางการ

ภาษาระดับพิธีการ

ภาษาระดับไม่เป็นทางการ

ภาษาระดับกึ่งทางการ

ประตู

ไม้เกาหลัง

ไม้กวาด

ไม้ตะบอง

เครื่องแต่งตัว

รูปภาพ

รูปกาย

รูปทรง

ปู่, ย่า

ลุง, น้า

ป้า, อา

ป้า, น้า

พระชานุ

พระอังศา

พระมัสสุ

พระขนง

พระโลมา

พระอุทร

พระปีฬกะ

พระนาภี

เขี้ยว

นิ้วมือ

แข้ง

หนวด

โว้ย, เว้ย

อ๋อ!, อ้อ!

โอ้โห!

หืม

3

4

5

6

พระชิวหา

พระหนุ

พระโตปผกะ

พระมุทธา

ยิ่งยศ

ยิ่งใหญ่

ยิ่งชีพ

ยั่งยืน

ทำให้ผู้อื่นรู้สึกขุ่นเคือง รังเกียจ หรือลดคุณค่าของผู้พูด

มักใช้ในเชิงดูหมิ่น ด่าทอ เหยียดหยาม หรือแสดงอารมณ์โกรธ

คำพูดหรือถ้อยคำที่ไม่สุภาพขาดมารยาท

คำที่ไม่หยาบคาย เหมาะสมใช้กับบุคคลทั่วไปหรือตามฐานะของบุคคล

น้ำร้อน

น้ำตาล

น้ำเย็น

น้ำตา

พระสงฆ์

พระราชา

เจ้านาย

พระราช

เยื่อเคย

จิตรจุล

วานร

เถามุ่ย

3

5

7

9

สุภาพชนทั่วไป, พระบรมวงศายุวงศ์, พระมหากษัตริย์, พระภิกษุสามเณร, ข้าราชการชั้นสูงและผู้มียศศักดิ์

พระมหากษัตริย์, พระภิกษุสามเณร, พระบรมวงศานุวงศ์, ข้าราชการชั้นสูงและผู้มียศศักดิ์, สุภาพชนทั่วไป

พระมหากษัตริย์, พระบรมวงศานุวงศ์, พระภิกษุสามเณร, ข้าราชการชั้นสูงและผู้มียศ, สุภาพชนทั่วไป

พระมหากษัตริย์, สุภาพชนทั่วไป, พระบรมวงศานุวงศ์, พระภิกษุสามเณร, ข้าราชการชั้นสูงและผู้มียศศักดิ์

พระโอวาท, พระบัญชา

กราบทูลลา, ทรงทราบ

ทรงรับนิมนต์, พระแท่น

สิ้นพระชนม์, นิมนต์