กระตุ้นการขยายขนาดของเซลล์

ยับยั้งการเจริญของตาข้าง

ทำให้เกิดการเจริญของปลายยอดเข้าหาแสง

ทำให้การเจริญของปลายรากเข้าหาแรงโน้มถ่วงของโลก

กระตุ้นการแตกตาข้าง แตกกิ่งก้าน แตกใบ

แหล่งสร้างหลักอยู่บริเวณเนื้อเยื่อเจริญที่ราก

กระตุ้นการแบ่งเซลล์และการเจริญเปลี่ยนแปลงของเซลล์

กระตุ้นการยืดยาวของลำต้น

ออกซิน

ไซโตไคนิน

จิบเบอเรลลิน

เอทิลีน

เมื่อได้รับแสง auxin กระตุ้นการยืดตัวของเซลล์ในรากและยอดในทิศทางเดียวกัน

auxin สะสมในเนื้อเยื่อด้านที่ได้รับแสงน้อยกว่าจึงกระตุ้นให้เซลล์บริเวณนั้นยืดตัวได้มากกว่า

auxin ทำให้ผนังเซลล์เพิ่มขนาดโดยการสะสมของเอนไซม์

พืชที่ถูกตัดปลายยอดออกจะยังสามารถตอบสนองต่อแสงนี้ได้เหมือนดังภาพ

ยับยั้งออกซิน

ยับยั้งจิบเบอเรลลิน

ยับยั้งไซโทไคนิน

ยับยั้งกรดแอบไซซิก

ตัดปลายยอดออก

ตัดปลายรากออก

เติมสารสังเคราะห์ IBA

เติมสาร GA₃

ออกซินและไซโทไคนินกระตุ้นการการเสื่อมตามอายุ (senescence)

กรดแอบไซซิก และเอทิลีนช่วยในควบคุมทรงพุ่ม

กรดแอบไซซิก กระตุ้นการงอกของเมล็ด ส่วนจิบเบอเรลลินกระตุ้นการการพักตัวของเมล็ด

กรดแอบไซซิกยับยั้งการทำงานของจิบเบอเรลลินในการสร้างเอนไซม์ให้ย่อยแป้งที่เก็บสะสมอยู่ในเมล็ดพืชใบเลี้ยงเดี่ยว

กรดแอบไซซิก

ไซโตไคนิน

เอทิลีน

จิบเบอเรลลิน

ออกซิน, กรดแอบไซซิก, จิบเบอเรลลิน, ไซโทโคนิน

เอทิลีน, กรดแอบไซซิก, ไซโทโคนิน, จิบเบอเรลลิน

ไซโทไคนิน, กรดแอบไซซิก, ออกซิน, จิบเบอเรลลิน

เอทิลีน, จิบเบอเรลลิน, ไซโทไคนิน, ออกซิน

เปลือกหุ้มเมล็ดหนาและแข็งมาก

มีกรดแอบไซซิกในเมล็ดสูง

เอ็มบริโอในเมล็ดยังไม่เจริญเต็มที่

เอ็มบริโอในเมล็ดมีส่วนประกอบที่ผิดปกติ

1 ข้อ

2 ข้อ

3 ข้อ

4 ข้อ

การหุบและบานของใบและดอกเป็นการตอบสนองแบบไม่มีทิศทาง

การเกี่ยวพันของมือเกาะของตำลึงเป็นการตอบสนองแบบมีทิศทาง

การเคลื่อนไหวแบบส่ายของยอดเป็นการตอบสนองแบบไม่มีทิศทาง

การตอบสนองของพัลไวนัสในต้นไมยราพต่อการสัมผัสเป็นการตอบสนองแบบมีทิศทาง

การหันของดอกทานตะวันไปทิศเดียวกับดวงอาทิตย์จัดเป็นการตอบสนองต่อสิ่งเร้าคือแสง

การเกี่ยวพันของมือเกาะในตำลึงเป็นการตอบสนองต่อสิ่งเร้าคือแสง

การหุบของใบไมยราบจัดเป็นการตอบสนองเนื่องจากแรงดันเต่ง

มะเขือเทศปิดปากใบเมื่อขาดน้ำเป็นทั้งการรักษาดุลยภาพและการตอบสนองต่อสิ่ง

การงอกของหลอดเรณูเป็น gravitopism

การเกี่ยวพันของมือเกาะตำลึงจัดเป็น nastic movement

pulvinus ที่โคนก้านใบไมยราบทำให้เกิด nastic movement

การหุบของใบกาบหอยแครงเป็น thigmotropism

phototropism เป็นการตอบสนองแบบไม่สัมพันธ์กับทิศทางของสิ่งเร้า

การตอบสนองต่อแรงโน้มถ่วงของรากเป็นแบบสัมพันธ์กับทิศทางของสิ่งเร้า

รากตอบสนองต่อความชื้นหรือน้ำเป็นแบบไม่สัมพันธ์กับทิศทางของสิ่งเร้า

การหุบใบของไมยราบเป็นการตอบสนองแบบสัมพันธ์กับทิศทางของสิ่งเร้า

การงอกของหลอดเรณู

การงอกของรากเข้าหาความขึ้น

การเกี่ยวพันของมือเกาะ

การหุบของใบไมยราบ

tropism / auxin

sun tracking / gibberellin

nastic movement / cytokinin

epinasty / auxin

พบ positive response ต่อสิ่งเร้าที่ตำแหน่ง A

ออกซินจะถูกลำเลียงจากตำแหน่ง A ไปตำแหน่ง B

ภาพนี้แสดงการตอบสนองของพืชที่เรียกว่า phototropism

ด้านที่เอนเข้าหาแสงมีปริมาณออกซินมากกว่าด้านตรงข้าม

ปลายยอดของพืชเกิดการตอบสนองแบบ positive gravitropism และ negative phototropism

ปลายรากของพืชเกิดการตอบสนองแบบ negative gravitropism และ positive phototropism

การหุบและการบานของดอกเป็นการตอบสนองแบบ แนสติดมูฟเมนต์ (nastic movement)

เลื้อยและพันหลักของต้นถั่วเป็นการตอบสนองแบบthigmotropism

ในสภาวะแห้งแล้ง พืชจะผลิต abscisic acid ในใบซึ่งส่งผลให้เซลล์คุมมี water potential สูงขึ้นและทำให้เกิดการปิดปากใบ

ในสภาวะน้ำท่วมขัง พืชจะสร้างโพรงอากาศในรากซึ่งเกิดจากการสลายกลุ่มเซลล์พาเรงคิมาบางส่วนในคอร์เทกซ์

ในสภาวะดินเค็ม พืชจะสร้างสารอินทรีย์สะสมในรากทำให้ค่า water potential ในเซลล์ติดลบและต่ำกว่าค่า water potential ในดินเพิ่ม

ในสภาวะหนาวเย็นที่จุดเยือกแข็ง พืชจะลดปริมาณน้ำใน cytoplasm และลดปริมาณไขมันในเยื่อหุ้มเซลล์

การมีขนบนใบและลำต้น การมีหนาม คือการการป้องกันเชิงกายภาพซึ่งเป็นการตอบสนองต่อภาวะความเครียด

การที่ต้นกาแฟมีคาเฟอีน คือการการป้องกันเชิงเคมีซึ่งเป็นการตอบสนองต่อภาวะความเครียด

เมื่ออุณหภูมิของสภาพแวดล้อมต่ำลงมาก พืชจะสร้างแอนทิฟรีซโปรตีน (antifreeze protein) เพื่อช่วยป้องกันและลดการเกิดผลึกภายในเซลล์

เมื่ออุณหภูมิของสภาพแวดล้อมสูงมาก พืชสามารถป้องกันการเสียสภาพของโปรตีนในเซลล์โดยการทำงานของฮีทช็อคโปรตีน (heat-shock protein)

ออกซิน

กรดแอบไซซิก

จิบเบอเรลลิน

ไซโตไคนิน

ก และ ข

ก และ ค

ข และ ค

ก ข และ ค

แสง

อุณหภูมิ

แก๊สออกซิเจน

น้ำ