เสาวรสจนีเป็นรสในวรรณคดีประเภทใด!!

วรรณคดีที่เกี่ยวกับการแสดงความโกรธ ตัดพ้อ เสียดสี คือข้อใด!!

จะเจ็บจำไปถึงปรโลก

ฤๅรอยโศกรู้ร้างจางหาย

จะเกิดกี่ฟ้ามาตรมตาย

อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ

หนุ่มน้อยโสภาน่าเสียดาย

ควรจะนับว่าชายโฉมยง

ทนต์แดงดั่งแสงทับทิม

เพริศพริ้มเพรารับกับขนง

เกศาปลายงอนงามทรง

เอวองค์สารพัดไม่ขัดตา

บัดนั้น

นนทกน้ำใจแกล้วกล้า

กริ้วโกรธร้องประกาศตวาดมา

อนิจจาข่มเหงเล่นทุกวัน

จนหัวไม่มีผมติด

สุดคิดที่เราจะอดกลั้น

วันนี้เราจะได้เห็นกัน

ขบฟันแล้วชี้นิ้วไป

ข้อใดกล่าวถูกต้อง?

  เหลือบเห็นสตรีวิไลลักษณ์    พิศพักตร์ผ่องเพียงแขไข

งามโอษฐ์งามแก้มงามจุไร          งามนัยเนตรงามกร

(รามเกียรติ์ ตอนนารายณ์ปราบน

ฮึดฮัดขัดแค้นแน่นใจ ตาแดงดั่งแสงไฟฟ้า

เป็นชายดูดู๋มาหมิ่นชาย มิตายก็จะได้เห็นหน้า

พระองค์ผู้ทรงศักดาเดช

ไม่โปรดเกศแก่ข้าบทศรี

กรรมเวรสิ่งใดดั่งนี้

พูดพลางโศกีรำพัน

กริ้วโกรธประกาศตวาดมา

อนิจจาข่มเหงเล่นทุกวัน

จนหัวไม่มีผมติด

สุดคิดที่เราจะอดกลั้น

งามโอษฐ์งามแก้มงามจุไร

งามนัยเนตรงามกร

งามถันงามกรรณงามขนง

งามองค์ยิ่งเทพอัปสร

อันซึ่งธุระของเจ้า

หนักเบาจงแจ้งให้ประจักษ์

ถ้าวาสนาเราเคยบำรุงรัก

ก็จะเป็นภักษ์ผลสืบไป

ไม่อยากให้ใครมาคั่นกลาง

ขออยู่ข้างข้างกันไป

ที่ไหนมีเธอก็ควรมีฉัน

เธอไม่ต้องไปมองไกล

แค่หันมามองกัน

อีน้องนิงามแต้งามว่างามใบ้งามง่าว

งามหาป้อเต๊อะเจ้า

น้องกิ๋นข้าวกะอะหยั๋งหยั๋งมางามอี้แนะ

งามพิรี้งามขนาดบ่าสามารถอิแอะ

โอ๊ย เจ็บไปทั้งหัวใจทำไมยังทน

เริ่มใหม่อีกกี่หนนะคนใจร้าย

ปวดไปทั้งหัวใจแทบเจียนตาย

ขาดเธอไม่ได้ เพราะฉันนั้นลงใจให้เธอ

๕. การเกี้ยวพาราสี บทที่แสดง ความรักใคร่ หรือพูดจาโอ้โลม ให้อีกฝ่ายหนึ่งเกิดความชอบ คือความหมายของรสวรรณคดีในข้อใด