รามเกียรติ์

อิเหนา

พระอภัยมณี

ขุนช้างขุนแผน

โคลงสี่สุภาพ

กลอนสุภาพ

กาพย์ยานี 11

กาพย์ฉบัง 16

3

7

30

33

โคบุตร

รณพักตร์

พิเภก

โลทัน

หอกโมกขศักดิ์

ศรพรหมาสตร์

ศรพลายวาต

ศรอัคนิวาต

เห็นดังนั้นพระลักษณ์ก็ยิ้มพลาง

ทัพหน้าทัพหลังตั้งค่าย

เครื่องประดับประดาด้วยแก้วแหวน

อินทรชิตบิดเบือนกายิน เหมือนองค์อมรินทร์ทรงคชาเอราวัณ

ต้องการแสดงความเคารพต่อพระอินทร์

ต้องการโอ้อวดความสามารถในการแปลงกาย

ต้องการให้พระรามและพระลักษณ์เข้าใจผิด

ต้องการให้ช้างเอราวัณเชื่อฟังคำสั่ง

ความสามัคคีเป็นหนทางสู่ความสำเร็จ

การมัวเมาในเครื่องดื่มสุราเมรัยนำไปสู่หายนะ

โทษของความประมาทที่เกิดจากความลุ่มหลง

ความเพียรพยายามเป็นหนทางสู่ความส าเร็จ

เสาวรจนี

นารีปราโมทย์

พิโรธวาทัง

สัลลาปังคพิสัย

อิทรชิตมีความสามารถในการสู้รบเป็นอย่างมาก

พระลักษมณ์มัวแต่เพ่งดูเทวดาอย่างเพลิดเพลิน

ศรของอินทรชิตเป็นศรที่พระพรหมประทานให้จึงมีฤทธิ์มาก

เนื่องจากสู้รบมาเป็นเวลานานทำให้พระลักษมณ์เสียที

ลูกครุฑพลัดตกฉิมพลี 

หัสดินอินทรี

คาบช้างก็วางไอยรา

เสด็จทรงรถแก้วโกสีย์

 ไพโรจน์รูจี

    จะแข่งซึ่งแสงสุรีย์ใส

เดือนดาวดับเศร้าแสงใส

   สร่างแสงอโณทัย

   ก็ผ่านพยับเรืองรอง

สัตภัณฑ์บรรพตทั้งหลาย   อ่อนเอียงเพียงปลาย ประนอมประนมชมชัย