Marta, 38-letnia architektka, nagle zachorowała na ciężkie zapalenie płuc, które wymagało hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii. Przez kilka dni jej stan był krytyczny, co wywołało u niej intensywny strach o życie. Po wyjściu ze szpitala, choć fizycznie wracała do zdrowia, emocjonalnie zmagała się z poczuciem bezradności i ciągłym lękiem przed nawrotem choroby. Marta unikała kontaktu z większymi grupami ludzi, obawiając się ponownego zakażenia, a każda najmniejsza infekcja wywoływała u niej ataki paniki. Opisana sytuacja to przykład:

Tomasz, 32-letni nauczyciel, doświadczył wypadku samochodowego, w którym poważnie ranny został jego znajomy. Choć sam fizycznie wyszedł z tego zdarzenia bez większych obrażeń, od tamtej pory odczuwał lęk przed jazdą samochodem, a dźwięk syren karetek wywoływał u niego ataki paniki. Opisana sytuacja to przykład:

Trauma prosta może objawić się

Nessi, zawodowa pielęgniarka, po urodzeniu trzeciego dziecka przeszła zabieg ambulatoryjny– podwiązanie jajowodów, co zapobiega kolejnym ciążom. Nie została jednak dostatecznie znieczulona, budziła się w trakcie operacji, zapadając w lekki sen lub pół sen a niekiedy zdając sobie w pełni sprawę z okropności sytuacji. Nie mogła zaalarmować zespołu operacyjnego ani ruchem ręki, ani krzykiem, ponieważ podano jej środki zwiotczające. W opisanej sytuacji mamy do czynienia z przykładem:

Małgosia została porzucona przez swoich rodziców w wieku 4 lat, była wychowywana przez różnych krewnych, którzy ją bili, zaniedbywali i zaczęli wykorzystywać seksualnie, od kiedy skończyła 13 lat. Zaszła w ciążę z pijanym chłopakiem, który zostawił ją, gdy powiedziała mu o dziecku. Opisana sytuacja to przykład:

Nastąpił wybuch. To było ogłuszające. Poczułam go, zanim usłyszałam. Nie miałam czasu, żeby się przestraszyć, ponieważ wszystko wydarzyło się tak szybko. Wszyscy krzyczeli– nie mogłam ich słyszeć z powodu eksplozji, ale mogłam zobaczyć usta otwarte z bólu. Próbowałam się poruszyć, ale nie mogłam. Prawie zemdlałam. Opisana sytuacja to przykład:

Frank od najmłodszych lat był maltretowany przez ojca na oczach matki, która nigdy nie udzieliło mu wsparcia. W omawianej sytuacji mamy do czynienia z:

Wysoki lęk, wysoka zdrada, chroniczność są charakterystyczne dla

Do czynników ryzyka zwiększających prawdopodobieństwo rozwoju PTSD zaliczymy: