Το επόμενο πρωί, η κόρη του τον βρήκε στο πάτωμα, αναίσθητο, με το σεντούκι ανοιχτό και τα χρήματα χαμένα. Κανείς δεν άκουσε το σπάσιμο του τζαμιού στο σπίτι του κυρ-Αντώνη, ούτε την κραυγή που ακολούθησε. Από τότε, οι χωριανοί λένε πως εκείνη τη νύχτα η απληστία νίκησε τη γαλήνη του τόπου. Ήταν μια κρύα νύχτα του Οκτώβρη, όταν έγινε το κακό. Όταν το φως της λάμπας έσβησε, όλα ησύχασαν ξανά, σαν τίποτα να μην είχε συμβεί.Ο άνεμος φυσούσε δυνατά και τα σύννεφα σκέπαζαν το φεγγάρι, αφήνοντας το χωριό στο σκοτάδι.