Saldırı yüzeyini çıkartmak ve en az 5 tehdit vektörü belirlemektir.

Güvenlik kurallarını otomasyon (IaC) ile hızlıca dağıtmaktır.

Tüm sistemi hemen şifrelemek için bir algoritma seçmektir.

Yalnızca antivirüs yazılımının güncel olup olmadığını kontrol etmektir.

Başarısız giriş denemeleri için FSM (Sonlu Durum Makinesi) çizmektir.

Parola kırma işlemini hızlandırmak ve sunucu üzerindeki işlem yükünü azaltmak için.

Başarısız denemeleri sayarak kaba kuvvet (brute-force) saldırılarını yavaşlatmak için.

Girdi içeriğine göre (doğru/yanlış) farklı süre yaratan zaman yan kanalı sızıntısını önlemek için.

Kullanıcıların daha karmaşık veya daha uzun parolalar seçmesini zorunlu kılmak için.

Tüm parola karşılaştırmalarını tek bir merkezi sunucuda verimli bir şekilde toplamak için.

Kullanıcı başına düşen istek sayısını belirli bir zaman aralığında sınırlamaktır.

Başarısız olan dış servis çağrılarında (örn. AV API) sistemi hızlıca başarısızlığa uğratmaktır.

Sunucudan dönen hata mesajlarını her zaman aynı ve genel (generic) tutmaktır.

Girdiyi (örn. dosya yolu) doğrulamadan önce normalize ederek (örn. '../') path traversal gibi saldırıları önlemektir.

Bir işlemin (örn. ödeme) tekrar tekrar çalıştırılsa bile tek bir sonuç üretmesini sağlamaktır.

Yalnızca İmza Tabanlı (Signature-based) Tespit.

Durum Takibi ve Korelasyon (Stateful Correlation) Tabanlı Tespit.

Yalnızca Zafiyet Tarama (Vulnerability Scanning) Sonucu.

Makine Öğrenmesi (Machine Learning) Sınıflandırması.

İstatistiksel Anomali (Statistical Anomaly) Tabanlı Tespit.

Üretilen toplam uyarıların (alarmların) yüzde kaçının gerçekten doğru (gerçek pozitif) olduğunu.

Meydana gelen gerçek saldırıların (gerçek pozitif) yüzde kaçının başarıyla yakalandığını.

Kuralın ne kadar hızlı çalıştığını ve sistemi ne kadar yavaşlattığını.

Güvenlik ekibinin bir uyarıya ne kadar sürede müdahale ettiğini (MTTR).

MITRE ATT&CK çerçevesindeki toplam tekniklerin yüzde kaçının kapsandığını.

Ağ trafiğini analiz etmeden önce tüm paketleri şifrelemek için.

Saldırganın ağa girse bile (örn. bir kullanıcı bilgisayarı) sunuculara yayılmasını, yani yanal hareketini kısıtlamak için.

Ağdaki tüm cihazların aynı IP bloğunda ve aynı VLAN'da olmasını sağlamak için.

Tüm ağ kurallarını tek bir merkezi güvenlik duvarında (firewall) toplamak için.

Sadece dışarıdan (internet) gelen trafiği engellemek (ingress filtering) için.

Ağdaki tüm güvenlik açıklarını otomatik olarak bulup yamamak.

Sadece Pardus işletim sisteminde çalışan özel güvenlik duvarı betikleri yazmak.

Ağdaki tüm trafiği analiz için merkezi bir log sunucusuna göndermek.

Güvenlik kurallarını (örn. firewall kuralları) her sunucuya tek tek manuel olarak girmek.

Ağ politikalarını (örn. ACL, güvenlik grupları) otomasyon araçlarıyla (örn. Ansible, Terraform) tekrarlanabilir ve denetlenebilir hâle getirmek.

Tüm kullanıcılar için aynı ve varsayılan (default) bir parola belirlemek.

Oturum (session) token ömrünü süresiz (hiç bitmeyen) olarak ayarlamak.

HTTP güvenlik başlıklarını (örn. HSTS) kullanmak ve sunucu sürüm bilgisini kaldırmak.

Başarısız girişler için oran sınırlaması (rate-limit) ve Çok Faktörlü Kimlik Doğrulama (MFA) uygulamak.

Kullanıcı parolalarını veritabanında şifrelemeden, düz metin (plaintext) olarak saklamak.

Başarılı girişlerde kullanıcıyı her zaman ana sayfaya yönlendirmek.

Kullanıcı giriş yaptığında (kimlik doğruladığında) oturum kimliğini (Session ID) yenilemek (değiştirmek).

Kullanıcıdan her sayfa geçişinde parolasını tekrar girmesini istemek.

OAuth2/OIDC akışlarını tamamen devre dışı bırakıp sadece basit parola kullanmak.

Tüm oturum bilgilerini ve token'ları tarayıcıdaki 'localStorage' içinde saklamak.