با افزایش ساعات استراحت برای کارگران در طول روز.

با طراحی ایستگاه‌های کاری با ویژگی‌های قابل تنظیم بیشتر برای کاهش فشار بر مفاصل و عضلات.

با استفاده از تجهیزاتی که نیاز به حرکات فیزیکی حداقلی دارند و اجازه می‌دهند وظایف بدون تغییر وضعیت انجام شوند.

با پیاده‌سازی تکنیک‌های آموزشی برای کاهش اضطراب و استرس، بدون نیاز به تغییرات فیزیکی در محیط کار.

طراحی سیستم‌هایی که فقط محدودیت‌های فیزیکی افراد را در نظر می‌گیرند.

طراحی سیستم‌هایی که برای گروه‌های کاربری خاص، به ویژه افرادی با ویژگی‌های فیزیکی و شناختی متفاوت، سفارشی شده‌اند.

استفاده از مدل‌های عمومی که برای تمام کاربران مناسب هستند و در عین حال قادر به انجام وظایف پیچیده هستند.

تمرکز صرف بر کاهش هزینه در طراحی سیستم بدون در نظر گرفتن ویژگی‌های کاربر.

استفاده از نمایشگرهای پیچیده برای ارائه سریع اطلاعات.

طراحی رابط‌های کاربری که با اصول روانشناسی شناختی هم‌راستا باشد و اطلاعات را به صورت ساده و سازمان‌یافته ارائه دهد.

حذف تمام حواس‌پرتی‌ها و تمرکز صرف بر جزئیات فنی.

فراهم کردن تجهیزات ارگونومیک که به طور کامل فرآیندهای کاری را خودکار می‌کند تا نیاز به تصمیم‌گیری کاهش یابد.

زمان صرف شده در یک موقعیت فیزیکی ثابت و تکراری.

استفاده از فناوری‌های پیشرفته برای خودکارسازی وظایف.

شدت فشارهای روانی و استرس‌های شغلی ناشی از کار با ماشین‌آلات پیچیده.

سطح تعاملات اجتماعی و کاری در محل کار.

طراحی سیستم‌هایی که به کارگران اجازه می‌دهد به سرعت وظایف را تغییر دهند.

فراهم کردن محیط‌های کاری که به طور مداوم در معرض تغییرات سریع و پیچیده قرار دارند تا کارگران را بیشتر به چالش بکشند.

افزایش مدت زمان استراحت برای کارگران به طور مداوم.

استفاده از سیستم‌های خودکار که کارگران را از تصمیم‌گیری‌های پیچیده رها می‌کند.

طراحی ایستگاه‌های کاری با ویژگی‌های استاندارد برای همه کاربران.

پیاده‌سازی سیستم‌های طراحی تطبیقی که به کاربران اجازه می‌دهد محیط کار خود را بر اساس ویژگی‌های فیزیکی خود تنظیم کنند.

محدود کردن تعداد کاربران به حداقل ممکن.

طراحی سیستم‌هایی که فقط بر نیازهای فنی و کاری تمرکز دارند، بدون در نظر گرفتن ویژگی‌های فیزیکی کاربران.

استفاده از ابزارهای دستی سنگین برای افزایش قدرت کار.

طراحی ابزارها با طراحی‌های ارگونومیک و سبک برای کاهش فشار بر روی دست‌ها و مچ‌ها.

حذف نیاز به استفاده از ابزارهای دستی و استفاده از دستگاه‌های خودکار.

استفاده از ابزارهای دستی با اندازه‌های استاندارد که برای تمام کارگران مناسب باشد.

طراحی ایستگاه‌های کاری با سیستم‌های تهویه و تهویه مطبوع برای تنظیم دما.

طراحی لباس‌ها و تجهیزات حفاظتی ویژه که به کاهش تأثیر دما بر کارگر کمک می‌کند.

کاهش زمان کار در این محیط‌ها به حداقل ممکن.

استفاده از تجهیزات خودکار برای انجام بیشتر کارها و کاهش نیاز به نیروی انسانی.

کاهش پیچیدگی وظایف به حداقل ممکن و تمرکز فقط بر روی وظایف کلیدی.

استفاده از رابط‌های گرافیکی پیچیده و نمایش همزمان تمام داده‌های مرتبط.

ایجاد یک سیستم هشدار که به طور مداوم اطلاعات زیادی را به کاربر ارائه می‌دهد.

طراحی وظایف به گونه‌ای که امکان تقسیم کار و همکاری گروهی فراهم شود.