«αν σ’ αγγίξω με την άκρη του δαχτύλου μου σ’ αγγίζουν εκατομμύρια άνθρωποι,

αν σου μιλήσει μια λέξη μου

σου μιλάνε εκατομμύρια άνθρωποι –

Τίτος Πατρίκιος «Τέλος του καλοκαιριού»

«Μοναχή τον δρόμο επήρες, εξανάλθες μοναχή

Ύμνος εις την Ελευθερίαν, Δ.Σολωμός

«Κλαίνε τα δέντρα, κλαίνε, κλαίνε τα βουνά»

«Όταν σε βλέπω χαίρομαι, λυπούμαι όταν σε χάσω»

«μήνες οργισμένοι»

Του νεκρού αδερφού

«δοκίμασα διαδοχικά δυο τρεις»

Ορισμοί της ευτυχίας, Τίτος Πατρίκιος

«Οι κλέφτες επροσκύνησαν και γίνηκαν ραγιάδες

κι άλλοι φυλάγουν πρόβατα κι άλλοι φυλάγουν γίδια»

«που λες και λέει μες στης καρδιάς τα φύλλα │ γλυκιά η ζωή κι ο θάνατος μαυρίλα»

Δ.Σολωμός, Ο Λάμπρος. H Ημέρα της Λαμπρής

10.  «το πλοίο που τώρα χάνεται στου απείρου την καρδιά»

Κώστας Καρυωτάκης

[Τι νέοι που φτάσαμεν εδώ]

  «νιώθουμε το άρρωστο κορμί που εβάρυνε σαν ξένο»

Κώστας Καρυωτάκης, [Τι νέοι που φτάσαμεν εδώ]

«Όλοι αυτοί οι πολεοδόμοι, φιλόσοφοι, οικονομολόγοι, καθηγητές κτλ. που γράφουν»

Πρόκληση, Μ. Αναγνωστάκης

«Το πάθος ν’ απαντάς σα στρείδι;

Το πάθος να παλεύεις με τα πάθη σου»

Τίτος Πατρίκιος, ΠΑΘΗ

«Ένιωθε ίδιος όσο την κρατούσε,

στη στάση του λεωφορείου

ασφαλισμένος, έγκυρος,

όπως ο γέροντας

που κάρφωνε στα δόντια του το σπίρτο

βγαίνοντας Κυριακή στο καφενείο του χωριού

να δείξει ένα γεύμα πλούσιο

που καν δεν το ’χε ονειρευτεί.»

Π. Μπουκάλας, Το λάθος

«Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας

σα μια σειρά κεράκια αναμένα —

Κωνσταντίνος Καβάφης, Κεριά