Font size
Worksheetsreakcje
Total questions: 17
Worksheet time: 6hrs 43mins
Anna jest nową uczestniczką ŚDS. Nie zna nikogo, bo dopiero zaczęła uczęszczać na zajęcia.
Podczas przerwy podchodzi do stolika, gdzie siedzi grupa i próbuje włączyć się do rozmowy, ale nikt nie odpowiada jej od razu.
Co mogłaby czuć i myśleć Anna w tej sytuacji?
Mogłaby czuć się niepewnie i zestresowana, bo nikt jej nie odpowiedział.
Może przesadza, przecież nikt nic złego nie zrobił.
Nowi zawsze muszą się dostosować, a nie oczekiwać uwagi.
Czuła się niewidoczna lub odrzucona, jakby nikt jej nie zauważył.
Mogła mieć wrażenie, że nie pasuje do grupy i trudno jej będzie się odnaleźć.
Co mogliby zrobić uczestnicy, żeby Anna poczuła się mile widziana?
Jakie drobne gesty lub słowa mogą pomóc nowej osobie w grupie?
Uśmiechnąć się do niej i zaprosić ją do rozmowy
Ignorowanie jej obecności („Udawanie, że jej nie ma”).
Śmianie się między sobą lub szeptanie.
Pokazać, gdzie znajdują się potrzebne rzeczy, np. herbata, kredki,
Mówienie: „Siadaj gdzieś indziej, tu nie ma miejsca.”
Piotr ma trudności w mówieniu, mówi niewyraźnie, używa gestów żeby się porozumieć.
Podczas zajęć w grupie próbuje powiedzieć coś ważnego, ale inni zaczynają się denerwować, bo nie rozumieją go od razu.
Co Piotr może myśleć i czuć w tej sytuacji?
Może czuć się zawstydzony i bezradny, bo widzi, że inni nie mają cierpliwości.
Może się zestresować i mówić jeszcze bardziej niezrozumiale.
Pewnie się nie przejmuje, jest do tego przyzwyczajony.
Może czuć frustrację, że mimo wysiłku nikt go nie rozumie.
Skoro ma trudności, to niech inni rozmawiają między sobą.
Czego nie należy robić, gdy ktoś jest zestresowany i ma trudności komunikacyjne ?
Uśmiechnąć się, skinąć głową – drobne sygnały, które pokazują wsparcie.
Śmianie się z jego sposobu mówienia lub robienie min.
Zachęcić innych do cierpliwości: „Dajmy mu chwilkę, zaraz powie.”
Mówienie zniecierpliwionym tonem: „No mów szybciej!” albo „Nie rozumiem, daj spokój.”
Jola lubi uczestniczyć w zajęciach plastycznych, ale często zostaje sama przy stoliku.. Kiedy próbuje się do kogoś dosiąść, słyszy:„My już mamy grupę” albo „Z tobą zawsze idzie wolniej, nie zdążymy skończyć.” Reszta grupy się śmieje. Jolanta milknie i siada sama w rogu sali.
Co może czuć i myśleć Jola ?
smutek i wstyd, że została wykluczona i wyśmiana przy wszystkich
nie powinna się przejmować, to tylko żart.
mogła poszukać sobie innego stolika, a nie się obrażać.
mogła poczuć, że nie ma dla niej miejsca w grupie i że inni jej nie chcą.
Jak nie reagować w sytuacji Jolanty? (reakcje wykluczające)
Mówić: „Nie przesadzaj, nikt cię nie chciał urazić.”
Śmiać się z żartu, nawet jeśli nie był złośliwy z intencji.
Jeśli ktoś żartuje z czyjegoś tempa pracy – zareagować: „To nie było miłe. Każdy pracuje w swoim tempie.”
Udawać, że nic się nie stało.
Po zajęciach podejść do niej i zapytać: „Jak się czujesz?
Marek wcześniej bardzo chętnie uczestniczył w zajęciach w ŚDS – lubił rozmowy, wspólne zadania plastyczne i spacery. Od kilku tygodni ma problemy rodzinne i jest wyraźnie mniej aktywny. Kiedy już przychodzi, jest cichy, nie odzywa się, nie chce uczestniczyć w zadaniach. Część uczestników zaczyna komentować: „Znowu jest smutny, pewnie nic mu się nie chce.” „Niech się w końcu ogarnie, przecież nic się nie stało.”
Co może myśleć i czuć Marek w tej sytuacji?
samotny i niezrozumiany, bo nikt nie pyta, jak naprawdę się czuje.
może czuć wstyd lub poczucie winy, że „przeszkadza” innym
poczucie braku wsparcia w grupie i myśleć, że jego stan jest nieważny.
na pewno chce tylko zwrócić na siebie uwagę.
psuje innym samopoczucie
Jak reagować w sytuacji Marka? (pozytywne reakcje)
Krytykowanie: „Dlaczego znowu nic nie robisz?”
Podejść spokojnie i zapytać: „Jak się dziś czujesz?
Bagatelizowanie uczuć: „Nie ma powodu, żeby być smutnym.”
Docenić każdy mały wysiłek: „Fajnie, że dziś przyszedłeś, dobrze Cię widzieć.”
Ada niedawno straciła mamę. Od tego czasu ma trudności z uczestnictwem w zajęciach – bywa smutna, zamknięta w sobie i rzadko włącza się w rozmowy czy aktywności grupowe.
Niektórzy uczestnicy zauważają jej smutek, ale nie wiedzą, jak reagować.
Jak Ada może się czuć w tej sytuacji?
smutna, zagubiona i samotna, bo straciła kogoś ważnego.
może czuć potrzebę rozmowy o tym co się stało
może czuć potrzebę zajęcia się innymi aktywnościami zamiast rozmowy o stracie
Co można zrobić, aby osoba, która kogoś straciła poczuła wsparcie?
Jakie zachowania mogą być nieodpowiednie lub krzywdzące?
Zaoferować rozmowę lub wspólną aktywność
Naciskać aby dokładnie opowiedziała wszystkim co się stało
Bagatelizowanie żalu lub mówienie: „Przestań płakać, już wystarczy.”
Porównywanie do innych: „Inni mają gorsze problemy, inni też kogoś stracili”
Pokazać empatię poprzez gesty: uśmiech, skinienie głową, obecność obok niej.
Magda ma niepełnosprawność intelektualną i bierze udział w zajęciach w ŚDS.
Podczas zajęć i warsztatów niektórzy uczestnicy komentują jej trudności w wykonywaniu zadań:
„Po co ona tu jest, nic nie rozumie.” „Tylko przeszkadza innym.” "Po co z nami jeździ"
Co może czuć Magda?
może nie rozumieć dokładnie słów innych, ale wyczuwa emocje i ton głosu
czuje frustrację, która przejawia się krzykiem lub innymi niepomocnymi zachowaniami, przez co jeszcze bardziej jest odrzucana
i tak nic nie rozumie, więc reakcje, komentarze i krzyki innych nie mają znaczenia
potrzebować spokoju, wsparcia i jasnych instrukcji, aby poczuć się bezpiecznie.
Jak reagować w sytuacji Magdy?
(reakcje wspierające osoby gorzej funcjonujące z powodu swoich deficytów / chorób )
Niech przestanie krzyczeć, to jej wina.
Zachować spokój i cierpliwość, nie reagować gniewem na krzyk.
Chronić ją przed wyśmiewaniem lub komentarzami innych uczestników.
Nie powinniśmy jej w ogóle uwzględniać w zajęciach.
Pozwolić jej uczestniczyć w różnych zajęciach na miarę jej możliwości
Adam ma nadwagę, bierze udział w ćwiczeniach, spacerach i grach zespołowych.
Podczas przerwy obiadowej i zajęć ruchowych niektórzy uczestnicy komentują:
„Zobacz, ile zjadł, nic dziwnego, że jest taki duży.” „Po co się wysila, skoro i tak jest gruby?”
Adam czuje się skrępowany, zaczyna unikać dyskusji i aktywności, mimo że wcześniej chętnie w nich uczestniczył.
Co może czuć i myśleć Adam?
upokorzony i wykluczony, mimo że aktywnie uczestniczy w zajęciach.
przez komentarze może zniechęcić się do wysiłku i aktywność, które pomagają mu zrzucić wagę
przestanie jeść tyle, wtedy problem sam zniknie
obawiać się kolejnych zajęć ruchowych i wspólnych posiłków, spodziewając się komentarzy
przesadza, przecież każdy coś komentuje
Jak reagować w sytuacji Adama? (pozytywne reakcje)
Docenić jego wysiłek i aktywność: „Świetnie, że bierzesz udział, dobrze Ci idzie!”
Drwiny, żarty lub wyśmiewanie wysiłku i wyglądu.
Nie komentować jego posiłków ani wyglądu podczas ćwiczeń i jedzenia obiadów
Porównywanie do innych uczestników: „Inni radzą sobie lepiej, nie jedzą tyle, nie są grubi"
Ignorowanie jego obecności lub wykluczanie z zajęć i posiłków
Lidia ma ograniczone możliwości finansowe i nosi stare, znoszone ubrania. Podczas zajęć w ŚDS niektórzy uczestnicy często komentują jej wygląd.
Co może myśleć i czuć Lidia?
upokorzona i wykluczona, bo jej sytuacja materialna jest komentowana.
nie powinna się przejmować i potraktować to jako żarty
może odczuwać wstyd i niepewność siebie.
może zacząć unikać przychodzenia do ŚDS z obawy przed ciągłymi komentarzami
Jak reagować w sytuacji Lidii, gdy spotykamy kogoś kto jest w gorszej sytuacji materialnej?
Wyśmiewanie jej ubrań lub sytuacji materialnej
Docenienie jej obecności i zaangażowania w zajęcia, niezależnie od ubrań.
Reagowanie na wyśmiewanie: „Nie komentujemy czyjegoś wyglądu.”
Pozwalanie na plotki lub komentarze innych uczestników.
gnorowanie jej obecności lub wykluczanie z zajęć.
Piotr brał udział w konkursie. Niestety, nie zajął miejsca na podium, a nagrodę zdobył jego kolega. Zamiast poradzić sobie ze swoją frustracją, Piotr czuje silną zazdrość i w gniewie niszczy nagrodę kolegi.
Jak reagować w sytuacji Piotra?
może czuć się zazdrosny
może czuć złość
niech niszczy, przecież miał prawo się zdenerwować
przeprosić za zniszczenie nagrody
krytykowanie lub obwinianie zwycięzcy: „Nie powinieneś wygrać, to niesprawiedliwe!”
