42 жастағы науқас көзінің нашар көретінiне, көзінің алды екеу болып көрінетініне, шөлдейтініне, жұтынуының бұзылуына шағымданады. Ауырғанынан бір күн бұрын үйде маринадталған саңырауқұлақтарды жеген. Тексеріп қарағанда: диплопия, мидриаз, птоз байқалады. Жұтыну және таңдай рефлекстері анықталмайды. Сіңірлік рефлекстер қалыпты, сезімталдық өзгермеген, менингеальді симптомдар байқалмайды. Осы жағдайда нервтік-бұлшықеттік сигналдар берілуінің бұзылуы байланысты:

Науқас 70 жаста, денесінің оң жақ бөлігінің әлсіздігіне, сөйлеуінің қиындауына, бас ауруына, жүрек айнуына шағымданады. Анамнезінде – артериялық гипертензия, жүректің ишемиялық ауруы. Тексергенде денесінің оңжақ бөлігінің гемипарезі және геминестезиясы байқалды, Бабинский рефлексі оң нәтижеңі. Миды компьютерлік томография жасағанда қан құйылу белгілері жоқ. Жоғарыда көрсетілген бұзылыстар науқаста дамығанын дәлелдейді:

62 жастағы ер адам, дене салмағы 115 кг, темекіні шамадан тыс көп шегеді. Аяқ астынан сол жақ бөлігінің салдануы дамып, сезімталдығы жойылған. 3 сағаттан кейін қайтыс болған. Ашып тексеріп қарағанда мидың оң жақ шүйде-самай бөлімінде шеті тегіс емес қабыршақтанған сұр ошақ анықталған. Артериялар қантамыр сақиналау 75%-ға тарылтатын, тығыз, дөңгелек, ақшыл-сарғыш түсті өсінді табылған. Науқаста нерв жүйесі патологиясының типтік түрлері дамуының мүмкін болатын себептерін атаңыз:

Трансмуральді инфаркт және жыбылық аритмиясымен сырқаттанған науқаста ишемиялық инсульт дамыды. Осы жағдайда дамыған ми ишемиясының себебі саналады:

Науқаста ми қанайналымының қауыпт бұзылысының кейінгі ерте кезеңде зардапталған церебралдық тамырда қан ағысы қалыпқа келгеніне қарамастан, неврологиялық симптомдардың айқындығы өрши берді. Науқаста неврологиялық симптомдардың күшеюінің себебін атаңыз:

Науқас 68 жаста, тыныштық жағдайда басы мен қолдарының діріліне (тремор) жүріс-тұрысының қиындауына, гипомимия, сирек кірпік қағуына шағымданады. Тізесінің биік көтеріп жүруі, арқасын бүгіп жүруі, бұлшықеттерінің тартылуы байқалады. Дофамин және тирозингидроксилаза ферментінің азайғаны анықталған. Осы ауруға (синдромға) тән көріністер:

Бас миы мен сопақша мидың шекарасындағы қиылыстан жоғары орналасқан пирамидалық жолдың (орталық нейрон және оның аксондарының) зақымдануы кезінде дамиды:

Науқастың сол жақ аяғына ампутация жасағаннан кейін жоқ аяғында ыңылдататын қатты ауырсыну сезімінің пайда болғанына шағымданды. Ауырсынуды басатын дәрі-дәрмектерді және инемен рефлексотерапия ауырсыну сезімін басуға тиімсіз болған. Осы ауырсыну сезімінің орталық механизмі саналады:

Шонданай нервтің зақымдануымен бірге орталықтікілік жарақатынан кейін 3 апта өткеннен соң науқаста ұстамалы түйіліп, аяғына «қайнаған су құйғандай» немесе «ине тығылғандай» күйдірген тәрізді ауырсыну сезімі пайда болды. Зақымданған жеріндегi ауырсыну сезімі гиперемия және ісінумен қатар дамыды. Зақымданған жерге тиіп кетсе ауырсыну сезімі одан сайын күшейеді. Осы ауырсыну сезімнің даму механизмі байланысты:

Науқаста апоплъық кезеңдемен қабаттасатын мойынының, бетінің және дене бұлшықеттерінің тартылуымен көрінетін клоностық құрысқақ дамиды. Ауызынан көпіршіктенген сілекейдің бөлінуі байқалды. Көз қарашығы үлғайған, жарыққа реакциясы әлсіз. 2 минутқа созылған ұстамадан кейін бұлшықеттердің босаңсуы дамыды. Осы патология дамуының негізінде жатады:

Науқаста гиперпиретикалық қызба, басының қатты ауырсынуы, жүрек айнуы, тоқтаусыз құсу, көз қарығуы (жарыққа қарай алмауы) байқалды. Науқастың жағдайы өте ауыр. Науқастың денесі керілген, басы шалқайған, аяқтары тізебүге бүйірлен және ішіне қарай тартылған. Санына және жамбасында петехиальді бөртпелер пайда болған. Керниг және Брудзинский симптомпы екі жағынан да оң. Жұлын-ми сұйықтығы сарғыш-жасыл түсті, мөлдір емес. Осы нейроинфекцияның ену жолы саналады:

Базальдық ганглийлердің бұзылуы, таламус нейрондарды тежелуінің күшеюі, қара субстанция нейрондарының дегенерациялануы тән:

Паркинсон ауруы кезінде ми қыртысының самай бөліміндегі дофаминді нейрондардың зақымдануы осыны туындатады:

Альцгеймер ауруының патогенезіндегі амилоидты теорияға сәйкес маңызды орын алады:

Шашыранды склероздың негізгі даму жолы саналады: