WorksheetsZaburzenia odżywiania w okresie wczesnodziecięcym
Total questions: 10
Worksheet time: 5mins
1. Które z wymienionych zaburzeń odżywiania jest uznawane za najbardziej specyficzne i najczęściej diagnozowane w okresie wczesnego dzieciństwa (1-6 lat)?
Anoreksja Nervosa (AN)
Bulimia Nervosa (BN)
Zaburzenie Polegające na Unikaniu/Ograniczaniu Przyjmowania Pokarmów (ARFID)
Zaburzenie z Napadami Objadania się (BED)
2. Który z mechanizmów jest KLUCZOWY w patogenezie ARFID, ale jest NIEISTOTNY w diagnozie Anoreksji Nervosa u dzieci?
Występowanie silnych emocji w trakcie posiłku
Lęk i awersja związana z sensorycznymi cechami jedzenia (smak, tekstura).
Wpływ czynników środowiskowych i rodzinnych
Odmowa jedzenia prowadząca do niedoborów żywieniowych
3. Zgodnie z modelem rozwojowym, dlaczego Anoreksja Nervosa (AN) jest bardzo rzadka w okresie wczesnego dzieciństwa (1-6 lat)?
Dzieci w tym wieku mają lepszą samoregulację apetytu
Brakuje rozwiniętego myślenia abstrakcyjnego, potrzebnego do internalizacji lęku przed otyłością i zaburzenia obrazu ciała.
Zaburzenia odżywiania występują tylko po okresie dojrzewania
AN jest u dzieci zawsze błędnie diagnozowana jako ARFID.
4. Na czym polega Zaburzenie Pica i co je odróżnia od normalnego rozwoju niemowlęcego?
Na powtarzającym się przeżuwaniu pokarmu.
Na jedzeniu tylko 'bezpiecznych' produktów
Na powtarzającym się jedzeniu substancji niejadalnych (np. ziemia, włosy) utrzymującym się powyżej 2. roku życia.
Na silnym lęku przed dławieniem się pokarmem stałym.
5. Zgodnie z koncepcją Społecznej Psychologii Klinicznej (Sęk), problemy z odżywianiem w okresie wczesnego dzieciństwa są często postrzegane jako:
Wyłącznie zaburzenie indywidualne wynikające z predyspozycji genetycznych dziecka.
Niezależne od interakcji rodzinnych
Zaburzenia w diadzie lub triadzie (dziecko-rodzic-jedzenie), wynikające z zaburzonych interakcji podczas karmienia.
Efekt wyłącznie niedoborów witaminowych
6. Który z czynników środowiskowych, zgodnie z etiologią zaburzeń, najbardziej przyczynia się do wzmocnienia unikania pokarmu u dziecka z predyspozycjami do ARFID?
Oferowanie tylko ulubionych potraw.
Regularne, wspólne posiłki w ciszy.
Stosowanie przymusu, groźby lub nadmiernej kontroli (walka o widelec) ze strony rodzica.
Wprowadzanie tylko jednego nowego pokarmu na tydzień
7. Jaka jest kluczowa różnica między klinicznie znaczącym ARFID a typową, rozwojową 'wybiórczością pokarmową' (picky eating)?
Wiek dziecka.
ARFID prowadzi do klinicznie znaczącego upośledzenia (np. niedobory żywieniowe, znaczna utrata wagi), podczas gdy wybiórczość nie.
ARFID trwa krócej niż 6 miesięcy
ARFID dotyczy tylko owoców i warzyw
8. Jakie podejście terapeutyczne, z naciskiem na desensytyzację sensoryczną i zarządzanie lękiem, jest uznawane za złoty standard w leczeniu ARFID?
Psychodynamiczne
Terapia Gestalt
Terapia Poznawczo-Behawioralna (CBT), zwłaszcza modyfikacje dla ARFID
Farmakoterapia.
9. Powtarzające się cofanie pokarmu do ust, ponowne przeżuwanie i połykanie, które nie jest spowodowane stanem medycznym, to objawem którego zaburzenia?
Pica
Zaburzenia Przeżuwania (Rumination Disorder).
Bulimii Nervosa.
Zaburzenia z Napadami Objadania się
10. Do czego prowadzi prawidłowa diagnoza różnicowa w przypadku podejrzenia zaburzeń odżywiania u małego dziecka?
Wyłącznie do przepisania suplementów diety.
Do wykluczenia medycznych przyczyn (np. alergie, choroby gastroenterologiczne) i odróżnienia od zaburzeń psychicznych
Tylko do zbadania lęku u matki
Tylko do zidentyfikowania awersji do smaku.
