Գազային հսկա եմ ես , լույսի աղբյուր եմ ես։Օթեւանն եմ շատ շատերի ,ու պաշտպանը տկարների։Ինձ վստահեց Զեւսն Իոյին ,ում շնորհիվ հետագայում Ռյոմերը չափեց արագությունը լույսի ։Ես արժանի անուն ու թագ ստացա ,քանզի ինձ վրա վերցրի երկնաքարերի կործանարար հարվածները

Նա հսկա է, հզոր , ահարկու։Նրա ցասումը կոտրելու համար, մի հրաշք խումբ է պար բռնել նրա շուրջը՝ կապելով երկաթակուռ գեղեցիկ գոտի։

Նա հմայում ,գայթակղում է բոլորին իր խելքով և տեսքով։Նրանով հիանում է ողջ մարդկությունը։Նրանով հիանում է հովիվը ,նոր արթնացող Արեւի շողերի և մայրամուտի վերջին շողերի հետխառնված տեսնելիս։Նրանով են ոգեշնչվել արվեստի մարդիկ և ստեղծագործել։

Նա շատ մոտ է բորբ կրակին, բայց չի այրվում ,այլ ավելի ջերմանում է և պատվում երփներանգ պեպեններով։Նրա ընթացքը աներեւակայելի է՝պատկերացնու՞մ եք նրա մեկ տարին երկրային 88 օրն է՝մոտ 3 ամիս։

ԱԱԱ մենք քանի՞ հազարամյակ պահմտոցի են խաղացել և ոչ ոք չի կարողացել մեզ գտնել։Այդ չարաբաստիկ աստղադիտակների պատճառով վերջին անգամ մեզ գտան Լուսնթագի ստվերում ։Բայց մեզ շատ գեղեցիկ անուններ դրեցին ,մեր մասին անուշ երգեր հյուսեցին և գեղեցիկ նկարներ նկարեցին։

Մի հրաշք կապույտ մարգարիտ եմ ես։ Լող եմ տալիս տիեզերքի անհունում։Ասում են․ ես միակն եմ ,եզակի իմ տեսակով։Ինձ սիրում են ՝ իմ մարմնի համար կռիվ տալիս։ Բայց երբեմն այնպես են ցավեցնում ու տանջում , որ չեմ դիմանում, ցնցվում եմ ուժգին ՝վնասում անգամ ինձ խնամողին։Անընդհատ փռշտում եմ ու շուտ - շուտ հիվանդանում։Օգնեք խնդրում եմ ,էլ չեմ դիմանում։