wayground logo

Free Printable Worksheets

NEW

Font size

S
M
L
XL
Worksheets

La sessio quizione for KerMed Addition

Total questions: 58

Worksheet time: 29mins

Name
Class
Date
1.

Кардиомиопатиялар – бұл осы бұзылыстардың салдарынан дамитын миокард ауруы:

a)

жүрек дисфункциясының

b)

атеросклероздық зақымданудың

c)

коронарлық қанайналым бұзылудың

d)

артериялық қысым жоғарылауының

e)

тромбоксен белсенділігінің артуынан

2.

Идиопатиялық кардиомиопатияларға жатады: а) дилатациялық б) гипертрофиялық в) рестрикциялық г) оң жақ қарыншаның аритмогендік дисплазиясы д) стресстік е) өспелік ж) жүктілік:

a)

а, б, в, г

b)

а, б, г, д

c)

б, в, г, е

d)

в, г, д

e)

г, д, е, ж

3.

Идиопатиялық кардиомиопатиялар дамиды:

a)

Фредрейх атаксиясы салдарынан

b)

өспе метастаздануынан

c)

белгісіз себептерден

d)

қантты диабеттен

e)

жүрек амилоидозынан

4.

Екіншілік кардиомиопатияларға жатады: а) дилатациялық б) гипертрофиялық в) рестрикциялық г) токсикалық д) эндокриндік е) қабынулық ж) электролитті-стероидты:

a)

а, б, в, г

b)

а, б, г

c)

б, в, г, д

d)

в, г, д

e)

г, д, е, ж

5.

Кіші және үлкен қанайналым шеңберінде іркілулік симптомдармен және бірден жүрек көлемінің ұлғаюымен көрінеді – бұл:

a)

кардиомиопатиялардың рестрикциялық түрі

b)

кардиомиопатиялардың дилатациялық түрі

6.

Дилатациялық кардиомиопатияларға тән:

a)

жүрек ақаулары

b)

стенокардиялық ұстамалар

c)

артериялық гипертензиялар

d)

жүрек қуысының кеңеюі

e)

қарыншааралық қалқанның бірден қалыңдауы

7.

Дилатациялық кардиомиопатия клиникалық симптомын атаңыз:

a)

кардиомегалиясыз веналық қысымның жоғарылауы

b)

жүректің ишемиялық ауруы

c)

қолқалық қақпақшаның стенозы

d)

жүрек жеткіліксіздігі

e)

гипертониялық ауру

8.

Гипертрофиялық кардиомиопатияларға тән белгілерге жатады:

a)

жүректің бірден ұлғаюы

b)

дилатациясыз жүректің гипертрофиясы

c)

сол жақ қарыншаның қабырғалық тромбы

d)

қарыншалардың диастолалық толуының нашарлауы

e)

кіші және үлкен қанайналым шеңберінде іркілістер

9.

Гипертрофиялық кардиомиопатияның клиникалық симптомдарын атаңыз:

a)

кардиомегалиясыз веналық қысымның жоғары болуы

b)

тотальді жүрек қызметінің жеткіліксіздігі

c)

стенокардия және тыныс бұзылыстары

d)

перикардиттер

e)

атеросклероз

10.

Гипертрофиялық кардиомиопатияларда байқалады:

a)

веналық қанның іркілуі

b)

жүректің диастолалық функциясының бұзылуы

c)

эндомиокардиялық фиброз

d)

сол жақ қарынша қуысының дилатациясы

e)

миокардтың гранулематозды өзгерістері

11.

Гипертрофиялық кардиомиопатиялардың обструкциялық түріне жатады:

a)

диффузды симметриялы гипертрофиялық кардиомиопатия

b)

гипертрофиялық идиопатиялық субаортальді стеноз

c)

рестрикциялық кардиомиопатия

d)

дилатациялық кардиомиопатия

e)

іркілістік кардиомиопатия

12.

Рестрикциялық кардиомиопатия келесі бұзылыстармен сипатталады: а) эндомиокардиялық фиброзбен; б) жүректің систолалық қызметінің бұзылуымен; в) жүректің диастолалық функциясының бұзылуы; г) жүрек қуысының кеңеюімен; д) миозиннің ауыр тізбегі синтезделуінің бұзылуымен; е) миокардтағы гранулематозды процестермен:

a)

а, б, в

b)

а, в, е

c)

б, в, д

d)

в, г, д

13.

Кардиомегалиясыз, бірақ веналық қысымның жоғары болуымен өтеді:

a)

рестрикциялық кардиомиопатия

b)

гипертрофиялық обструкциялық кардиомиопатия

c)

гипертрофиялық идиопатиялық субаортальді стеноз

d)

диффузды симметриялы гипертрофиялық кардиомиопатия

14.

Екіншілік рестрикциялық кардиомиопатиялардың ең жиі себептері:

a)

амилоидоз, гемосидероз

b)

ілкі артериялық гипертензия

c)

жүректің ишемиялық ауруы

d)

жүрек ақаулары

15.

Рестрикциялық кардиомиопатиялар кезінде қарыншалардың диастолалық толуының нашарлауына алып келеді:

a)

миокардтың созымдылығының төмендеуі

b)

сол жақ қарыншаның шығару жолының тарылуы

c)

эндокарда көптеген фиброздық түйіндердің болуы

d)

кіші және үлкен қанайналым шеңберінде іркілулер

e)

қарыншалардың айқын гипертрофиясы және дилатациясы

16.

Кардиомиопатияның гипертрофиялық түріне тән болып саналады:

a)

дистрофин нәруызының түзілуін кодтайтын гендердің мутациясы

b)

альфа-тропомиозин және T тропонинді кодтайтын геннің мутациясы

c)

митохондриялық ДНҚ-ның түзілуін кодтайтын гендердің мутациясы

d)

десминнің синтезделмеуі емес мутациясы

e)

десмосомның тұқымқуалаған ақаулуы

17.

Ілкі кардиомиопатияның бұл түрінің таралуы 0,02–0,2%-ды құрайды, жақын туыстардың 50%-да анықталады және миокардтың саркомерлік (жиырылтын) кодтайтын гендердің мутациясы тән:

a)

гипертрофиялық кардиомиопатия

b)

оң жақ қарыншаның аритмогенді дисплазиясы

c)

рестрикциялық кардиомиопатия

d)

токсикалық кардиомиопатия

18.

Гипертрофиялық кардиомиопатияның айырықша белгісіне жатады:

a)

оң жақ жүрекшенің гипертрофиясы

b)

сол жақ қарынша қуысының диаметрінің үлкеюі

c)

сол жақ қарыншаның диастолалық дисфункциясы

d)

сол жақ қарынша қабырғасы қалыңдығының қалыпты болуы

e)

миокардтың созылуының айқын бұзылуы

19.

Гипертрофиялық кардиомиопатияның обструкциялық түріне тән:

a)

миокардтың апикальді гипертрофиясы

b)

қарыншааралық қалқанның гипертрофиясы

c)

сол жақ қарыншаның алдыңғы қабырғасының гипертрофиясы

d)

оң жақ қарыншаның гипертрофиясы

20.

Гипертрофиялық кардиомиопатиялардың диагностикалық критерийі саналады:

a)

оң жақ қарыншаның алып кететін жолының обструкциялануы

b)

систолалық жүрек жеткіліксіздігінің дамуы

c)

сол жақ қарынша қабырғасының 15 мм-ге себепсізден қалыңдауы

d)

сол жақ қарыншаның диастолық қысыммен толуының азаюы

21.

Гипертрофиялық кардиомиопатия кезінде ангинозды ауырсынудың пайда болуы осылай түсіндіріледі:

a)

антиконсстандартары кардиомиоциттерде көбеюі

b)

парасимпатикалық нерв жүйесінің активизациялануы

c)

сол жақ қарыншаның диастолалық босансуының нашарлауы

d)

гипертрофияланған миокардтағы неоангиогенездің күшеюі

22.

Гипертрофияланған кардиомиопатия кезінде енгіру осының салдарынан дамиды:

a)

сурфактант түзілуінің бұзылуы

b)

өкпе веналарының қысымының азаюы

c)

тыныс жолдарының патологиялық тежелуі

d)

сол жақ қарыншаның диастолалық қысыммен толуының ұлғаюы

e)

тыныс жолдарында ауаны өткізу кедергісінің күшеюі

23.

Гипертрофиялық кардиомиопатияға осы ұштық симптом тән:

a)

аритмия, гепатомегалия, ісінулер

b)

миокард инфаркты, сатылы тыныс, құрсақтар

c)

жүктемелі стенокардия, жүктеме кезіндегі енгіру, талмалар

d)

тыныштық стенокардия, жүрек бөгеті, «барабан тәрізді тақашалар»

e)

перифериялық ісінулер, ісінулер, асцит

24.

Гипертрофиялық кардиомиопатияның патогенезінде маңызды:

a)

кардиомиоциттерде калий иондарының азаюы

b)

кардиомиоциттерде калий иондарының көбеюі

c)

парасимпатикалық нерв жүйесінің патологиялық стимуляциялануы

d)

қалындалған интрамуралдық артериялардың патологиялық вазодилатациясы

25.

Гипертрофиялық кардиомиопатияның обструкциялық түріне тән:

a)

жүрек ұшының гипертрофиялануы

b)

сол жақ қарынша қуысының диаметрінің үлкеюі

c)

соңғы диастолалық қысымның азаюы

d)

сол жақ қарынша алып кететін жолындағы градиент 30 мм с.н. бағ. жоғары

26.

Дилатациялық кардиомиопатияның дамуында мүмкін болатын этиологиялық факторға жатады:

a)

атеросклероз

b)

вирустық инфекция

c)

дәрілік заттектер

d)

артериялық гипертензия

27.

Дилатациялық кардиомиопатия жиі осы жаста байқалады:

a)

1 жасқа дейін

b)

15 жасқа дейін

c)

30–50 жаста

28.

Дилатациялық кардиомиопатияға тән:

a)

сол жақ қарыншаның дилатациясы

b)

қарыншааралық қалқанның гипертрофиясы

c)

сол жақ қарынша миокардының жиырылуының жергілікті бұзылыстары

d)

систола кезінде митральды қақпақша жармасының парадоксальды қозғалысы

29.

Біріншілікті кардиомиопатияның бұл түрі келесі белгілермен сипатталады: жедел респираторлық инфекциямен ауруы, іркілулік жүрек жеткіліксіздігінің белгілері және жүрек қуыстарының айқын дилатациясы:

a)

дилатациялық кардиомиопатия

b)

гипертрофиялық кардиомиопатия

c)

стресстен туындаған кардиомиопатия

d)

рестрикциялық кардиомиопатия

30.

Дилатациялық кардиомиопатиясы бар науқастардың өлімінің ең жиі себебі:

a)

миокардит

b)

перикардит

c)

жүрек жеткіліксіздігі

d)

эозинофильді эндомиокардиялық ауру

e)

сол жақ қарыншаның шығу жолдарындағы обструкцияның үдеуі

31.

Дилатацияланған кардиомиопатияның нәтижесі келесідей болуы мүмкін емес:

a)

тромбоэмболия

b)

жүрек ырғағының бұзылуы

c)

созылмалы жүрек жеткіліксіздігі

d)

кенеттен дамитын өлім

e)

сауығу

32.

Дилатациялық кардиомиопатияда байқалады:

a)

қабырғалардың гиперкинезиясы

b)

қолқалық регургитация

c)

қабырғалардың диффузды гипокинезиясы

d)

тек сол жақ қарыншаның дилатациясы

e)

сол қарыншаның жиырылу күшінің жоғарылауы

33.

Қайтыс болған науқастың мәйітін тексеру кезінде жүректің барлық камераларының айқын дилатациясы, жүректің ұлғаюы, қақпақша аппаратында деформациялар жоқ және коронарлық артерияларда атеросклероз белгілері анықталмады. Пациенттің анамнезінде бірнеше жыл бойы жүрек жеткіліксіздігі белгілерінің біртіндеп артқаны анықталды. Бұл деректер тән:

a)

дилатациялық кардиомиопатияға

b)

гипертрофиялық кардиомиопатияға

c)

оң жақ қарыншаның аритмогендік дисплазиясына

d)

стресстен туындаған кардиомиопатияға

e)

рестрикциялық кардиомиопатияға

34.

Оң жақ қарыншаның аритмогенді дисплазиясының негізгі критерийлеріне жатады:

a)

оң жақ қарынша қуысының қатты тарылуы

b)

оң жақ қарыншаның систолалық функциясының жоғарылауы

c)

оң жақ қарынша миокардының талшықты және майлы тіндермен алмасуы

35.

Жас жігіт қарқынды дене шынықтыру жаттығуларын орындау кезінде кенеттен қайтыс болған. Оның бұрын жүрек ауруымен ауырмағаны анықталды. Мәйітті тексеру кезінде оң жақ қарыншаның айқын дилатациясы, фиброзды-майлы тінмен алмасуы және таралымды аневризмалар анықталды. Бұл деректер тән:

a)

дилатациялық кардиомиопатияға

b)

гипертрофиялық кардиомиопатияға

c)

оң жақ қарыншаның аритмогендік дисплазиясына

d)

стрестен туындаған кардиомиопатияға

e)

рестрикциялық кардиомиопатияға

36.

Патоиммунологиялық концепцияға сәйкес жайылмалы склероздың патогенезінің негізгі тізбегі болып саналады:

a)

T–жасушаларының адгезия молекулаларымен өзара әрекеттестігінің болмауы;

b)

шеткеріде T–лимфоциттің миелин–спецификалық CD4+ тежелуі;

c)

миелин нәруызына аутоиммундық жауаптың дамуы;

d)

қабынуға қарсы цитокиндердің бөлінуі;

e)

комплемент жүйесінің белсенуі.

37.

Жүйке жүйесіндегі демиелинизация дамуының негізгі тетігі осының түзілуі мен жиналууы болып саналады:

a)

ауто реактивті CD4+–T–лимфоциттердің;

b)

ядросы полиморфты лейкоциттердің;

c)

ауто реактивті B–лимфоциттердін;

d)

плазмалық жасушалардың;

e)

глиялық жасушалардың.

38.

Жайылмалы склероздың патогенезіндегі аутоиммунды теорияға сәйкес ауру дамуының бастапқы кезеңінде маңызды орын алады:

a)

ауто реактивті T–жасушаларының тежелуі;

b)

белсендірілген T–лимфоциттердің ми паренхимасынан қанға миграциясы;

c)

T–лимфоциттермен HLA CD4+ басты кешеннің құрамындағы антигендерді тануы;

d)

CD8–супрессор–индукторлардың цитотоксикалық CD8–супрессор–эффекторларға трансформациясының тежелуі;

e)

гематогенциялық тосқауылдың антигенін ынталандырушы макрофагтардың және белсендірілген T–лимфоциттердің эндотелийдің жасушаларында бекітілуі;

39.

Цитотоксикалық CD 8–супрессорлардың түзілуі осыған әкеледі:

a)

қабынулық үдерістердің тежелуіне;

b)

аутоиммундық үрдістердің іске қосылуына;

c)

қабынуға қарсы цитокиндердің өндірілуіне;

d)

ауто реактивті CD4+ T–хелперлердің тежелуі;

e)

ГЭТ–дың беттікейіндегі HLA I және II класты антигендердің экспрессиясының тежелуіне.

40.

Жайылмалы склероз кезінде жүйке жүйесі зақымдануының негізгі механизмі T–лимфоциттермен осының қоздырылуы болып саналады:

a)

реагиндік түрінің реакциясы;

b)

цитолиздік түрінің реакциясы

c)

иммунды кешенді түрінің реакциясы;

d)

базу дамитын жоғары сезімталдықтың реакциясы;

e)

дереу дамитын жоғары сезімталдықтың реакциясы;

41.

Таралымды склероз иммунопатологиялық үрдістің іске қосылуына және оны бір қалыпты ұстап тұруда маңызды болып саналады:

a)

қан жасушалары;

b)

аллергиялық медиаторлары;

c)

антигенді презентайлайтын жасушалар;

d)

айналымдағы иммунды кешендер;

e)

қабынуға қарсы цитокиндер.

42.

Жайылмалы склероз кезіндегі иммунопатологиялық үрдістердің жасуша–эффекторлары болып саналады:

a)

нейрондар;

b)

лаборатортер;

c)

макрофагтар;

d)

эозинофилдер;

43.

Белсендірілген макрофагтардың миелинді зақымдауы осының бөлінуімен дамиды:

a)

ИЛ–4;

b)

ИЛ–10;

c)

антипротеазаның;

d)

антиоксиданттардың;

e)

оттегінің бос түрлерімен;

44.

Жайылмалы склероз дамуына белсендіріген макрофагтардың рөлін осымен түсіндіріледі:

a)

олигодендроциттерге бүлдіруші әсерімен;

b)

қабынған ошақта глиялық жасушалардың өсуін тежегіші әсерімен;

c)

мидың антигендерінен зақымданған ГЭТ арқылы қанға өтуінің тежелуімен;

d)

жүйке шшпелеріндегі оссті цилиндрлердің миелинизациясының жоғарылауы;

e)

зақымданған жүйке шшпелерінің қайталап миелинизациялану үдерістерінің жоғарылауымен.

45.

Жайылмалы склероз кезінде аутореактивті T–жасушалармен альфа есептеледі жою факторы және гамма–интерферонның бөлінуі осыған әкеледі:

a)

комплемент жүйесінің тежелуіне;

b)

қабынулық реакциялардың ықпал етуіне;

c)

CD4+–T–лимфоциттердің ГЭТ өтуінің қиындауына;

d)

B–жасушаларының плазмалық жасушаларға айналуының бұзылыстарына;

e)

зақымданған жасушалармен миелиннің негізгі нәруызының бөлінуінің күшеюіне.

46.

Жайылмалы склероз кезінде осының бөлінуі арқылы қабынудың теңгерілуі іске қосылады:

a)

ИЛ–1;

b)

ИЛ–4;

c)

протезааның;

d)

комплементтің;

e)

альфа–ӨЖҚ–ның.

47.

Жайылмалы склероз кезінде қабынуды қолдайтын цитокиндердің өндірілуінің жоғарылауы осыған әкеледі:

a)

адгезия молекулалары экспрессиясының күшеюіне;

b)

миелиннің антигенге төзімділігінің жоғарылауына;

c)

ГЭТ өткізгіштігінің төмендеуіне;

d)

лимфоциттердің антигенді танып білуінің тежелуіне;

e)

айналымдағы CD4+ T–лимфоциттердің селсенуінің бұзылысына.

48.

Жайылмалы склероз кезінде B–лимфоциттердің дерттік үрдіске қатысуы осымен түсіндіріледі:

a)

комплемент жүйелерінің тежелуімен;

b)

макрофагтардың белсенуінің ынталануымен;

c)

миелинге қарсы антиденелердің түзілуімен;

d)

аутоантиденелердің әсерімен миелиннің бүлінуінің тежелуімен;

e)

цитотоксикалық CD8–T–лимфоциттермен CD4+T–лимфоциттердің қайта белсенуінің тежелумен.

49.

Жайылмалы склероздың дамуында комплемент жүйелерінің рөлі ең алдымен түсіндіріледі:

a)

аутореактивті T–жасушалармен қабынуға қарсы цитокиндердің бөлінуінің реттелуімен;

b)

белсенді емес CD4+–T–лимфоциттердің жүйке жүйесінен тыс белсенуімен;

c)

қабынуға қарсы ошақтың демиелинизациясының түзілуімен;

d)

зақымданған ГЭТ өткізгіштігінің қалпына келуімен;

e)

аксондық тасымалдаудың жылдамдауымен.

50.

Жайылмалы склероз кезінде аксондық азғындалу (деградациалану) механизмдеріне жатқызады: а) CD8+T–лимфоциттердің цитотоксикалық әсері; б) олигодендроглиальді AMPA–рецепторларының эксайтотоксикалық зақымдануы; в) миелинді қабықтың нәрленістік және қорғаныстық қызметтерінің жойылуы; г) қабынуға қарсы цитокиндердің әсері; д) кальцийге тәуелді протеазаның тежелуі:

a)

а, б, в;

b)

в, г, д;

c)

б, г, г;

d)

б, г, д;

e)

в, г, д.

51.

Жайылмалы склероз кезінде аксондарға иммунологиялық шабуыл жасау осымен байланысты дамиды:

a)

жасушаларда кальцийдің мөлшерінің азаюымен;

b)

глиялық жасушалармен глутамат өндірілерінің азаюымен;

c)

HLA I класс молекуласының аксондарға экспрессиялануымен;

d)

увеличение количества олигодендроциттер санының көбеюімен;

e)

CD8+–T–лимфоциттердің цитотоксикалық әсерлерді қабылдамауымен.

52.

Жайылмалы склероз кезінде аксондардың бүлінулері осының нәтижесінде дамиды:

a)

дофаминнің тапшылығы;

b)

кальцийдің тапшылығы;

c)

бос радикалдардың тапшылығы;

d)

гиппокампта NMDA–рецепторларының артығымен жиналуы;

e)

олигодендроглиальді AMPA–рецепторларында глутаматтың артықымен жиналуы.

53.

Жайылмалы склерозда аксондық–глиалды өзара байланыстардың бұзылыстары осыған әкеледі:

a)

аксондық тасымалданудың азаюына;

b)

мидағы нәрленістік факторлардың өндірілуінің жоғарылауына;

c)

кальцийге тәуелді протеазалардың белсенуіне;

d)

ГЭТ өткізгіштігі бұзылыстарының азаюына;

e)

протеазалардың тежелуіне.

54.

Жайылмалы склероз кезінде ең алдымен зақымданады:

a)

шеткі жүйкелік шшпелер;

b)

қара заттың нейрондары;

c)

бұлбырдағы тортпын өреттері;

d)

бас миы қыртысының нейрондары;

e)

бас миы және жұлынның өткізгіштік жолдары.

55.

Жайылмалы склерозда түйіндақтардың жиі орналасатын жері:

a)

қара затында, көгілді дақта;

b)

жұлынның алдыңғы мүйізінде;

c)

гиппоталамус, бас миы қыртысы;

d)

вестибулярды, сенсорлық жүйелерде;

e)

оптикалық, пирамидалық, мишықты жүйелерде.

56.

Жайылмалы склероздың клиникалық белгілері ең алдымен, сипатталады:

a)

қалпылық салданумен;

b)

эпилепсиялық ұстамалармен;

c)

деменциялық ақиқалдануымен;

d)

көптеген неврологиялық әйгіліемідермен;

e)

уштартағы және беттін нервтерінің зақымдануымен.

57.

Жайылмалы склерозбен ауыратын науқастарда байқалатын неврологиялық көріну белгілері осымен түсіндіріледі:

a)

аксондық тасымалдаудың төмендеуімен;

b)

жүйкелік серпіндердің өтуінің жылдамдауымен;

c)

астроциттердің гипоторфиясы және гипоплазиясымен;

d)

жолақ денеде тау–нәруыздардың конформациясының өзгеруімен;

e)

бас миы қыртысының қимылдық нерв және бұлшық еттерге тежегіш әсерінің әлсіреуімен.

58.

Жайылмалы склероздың ремиссия сатысына тән болып саналады:

a)

глиозды тыртықтың түзілуі;

b)

қабынулық үдерістін өршуі;

c)

демиелинация үдерістерінің күшеюі;

d)

миелинді қабықтың жарақаттануының жоғарылауы;

e)

миелиннің негізгі нәруызына аутоантиденелер бөлінуінің жоғарылауы.

Similar Resources on Wayground

Детс пропед 30-90✅

60 questions

Детс пропед 30-90✅

quiz

Worksheet

•

University

Ішкі ауралар 181-236-33? от "Қотры inc."

53 questions

Ішкі ауралар 181-236-33? от "Қотры inc."

quiz

Worksheet

•

University

4 тарау 4-5 сабақтар

58 questions

4 тарау 4-5 сабақтар

quiz

Worksheet

•

11th Grade - University

тамақ2

63 questions

тамақ2

quiz

Worksheet

•

University