روزی روزگاری بازرگانی بود که عسل و روغن می فروخت در همسایگی او مرد فقیری زندگی می کرد بازرگان هر روز مقداری روغن و عسل برای او می فرستاد تا استفاده کند مرد فقیر هر روز مقداری از آن ها را مصرف می کرد و بقیه را در کوزه ای میریخت و روی طاقچه می گذاشت تا اینکه به تدریج کوزه پر شد مرد با دیدن کوزه پر گفت اگر این کوزه را بفروشم میتوانم تعدادی گوسفند بخرم بعد از مدتی گوسفندان صاحب گوساله میشوند و تعداد گوسفندانم بیشتر میشود بعد از آن می توانم ازدواج کنم سپس فرزندی خواهم داشت و سعی خواهم کرد او را به خوبی بزرگ کنم اگر روزی از من نافرمانی کند با این عصا او را می زنم مرد آنچنان غرق در فکر و خیال بود که به کوزه خورد و آن را شکست و تمام آرزوهایش بر باد رفت