สนธิสัญญาแวสต์ฟาเลีย

สนธิสัญญานิวอี

สนธิสัญญาโลคาร์โน

สนธิสัญญาแวร์ซายส์

อิตาลี ญี่ปุ่น จีน

อังกฤษ ฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกา

เยอรมนี โซเวียต ญี่ปุ่น

เยอรมนี อิตาลี ญี่ปุ่น

การจมเรือลูซิทาเนีย

การที่เยอรมนีประกาศสงครามกับโซเวียต

การโจมตีฐานทัพเพิร์ลฮาร์เบอร์

การบุกนอร์มังดีของเยอรมนี

ยุทธการเอล อะลาเมน

ยุทธการเกาะกวม

ยุทธการดันเคิร์ก

ยุทธการสตาลินกราด

การรบแบบกองโจรในป่า

ความรวดเร็ว กำลังรถถัง และการสนับสนุนทางอากาศ

การรบแบบตั้งรับในคูสนาม

การใช้เรือดำน้ำปิดล้อมชายฝั่ง

วันที่เยอรมนีประกาศยอมแพ้สงคราม

วันที่สหรัฐฯ ทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมา

วันที่ญี่ปุ่นประกาศยอมแพ้สงครามบนเรือมิสซูรี

การยกพลขึ้นบกที่นอร์มังดีเพื่อปลดปล่อยฝรั่งเศส

ปฏิบัติการคบเพลิง

ปฏิบัติการบาร์บารอสซา

ปฏิบัติการสิงโตทะเล

ปฏิบัติการมาร์เก็ตการ์เดน

นโยบายลัทธิคอมมิวนิสต์

วงไพบูลย์ร่วมแห่งมหาเอเชียบูรพา

นโยบายแยกตัวอยู่อย่างโดดเดี่ยว

การส่งเสริมสิทธิมนุษยชนในเอเชีย

ยุทธการมิดเวย์

ยุทธการเกาะกัวดาลคาแนล

การรุกรานฟิลิปปินส์

ยุทธการโอกินาวา

องค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ (NATO)

องค์การสหประชาชาติ (UN)

ศาลโลก

สหภาพยุโรป (EU)

จอมพลโตโจ

อดอล์ฟ ฮิตเลอร์

เบนิโต มุสโสลินี

ฟรานซิสโก ฟรังโก

การเข้าสู่ยุคสงครามเย็นระหว่างสหรัฐฯ และโซเวียต

การขยายอาณานิคมของอังกฤษและฝรั่งเศส

การฟื้นตัวของระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ในยุโรป

การที่ญี่ปุ่นกลายเป็นมหาอำนาจทางการทหารของโลก

เพื่อช่วยสหภาพโซเวียตขยายอำนาจในเอเชีย

เพื่อยุติสงครามให้เร็วที่สุดและลดความสูญเสียจากการบุกเกาะญี่ปุ่น

เพื่อแก้แค้นเรื่องการสังหารหมู่ที่น่านกิง

เพื่อทดสอบอานุภาพของอาวุธนิวเคลียร์กับมนุษย์

จอมพล ป. พิบูลสงคราม

หลวงวิจิตรวาทการ

นายปรีดี พนมยงค์

ม.ร.ว. เสนีย์ ปราโมช