Ғылымдағы басымдылықтың алмасуы тарихшылардың зерттеуіне «оқиғаны және саяси тарихты қайтару керек» деген пікірлердің айтыла бастауына алып келген кез (жылдары, ғасыры):

Тарихтағы бірегейлік пен индивидуалдық зерттеушілердің қызығушылығын қайтадан тудырып, ғылыми биография жанры қайта «сәнге» айнала бастаған кез(жылдары):

>«Жүз жыл бұрынғы канондарға толығымен қайта оралу туралы айтуға болмас: биография да, саяси да, оқиғалық та тарих ғылымға жаңарып оралды – оның ішінде, тарихи антропологияның ықпалы арқасында» - деген пікірді айтқан ғалым:

Оның пікірінше: «антропологизация» фазасы тарихнамалық «маятник» «қозғалмайтын» құрылымдарды талдаудан адамдардың мінез-құлық мотивтері мен стратегиясын зерттеуге орала бастаған кезде келді» (ғалым, елі):

>«Тарихи антропология жайлаған өріс – ол мінез-құлық пен әдет тарихы. Әдет тарихы – оқиғалық тарихтан өзгеше, яғни, қайталатын (ым, ғұрып, ой) тарихы». Мінез-құлық тарихы – институциялар тарихы мен шешімдер қабылдау тарихынан өзгеше» - деген пікірді айтқан ғалым:

Антропологиялық бағыттағы тарихтың белгілерін: пәнаралық, тұлғааралық және топаралық әрекеттестікке басты назар аудару, үдерістерге оқиғаға қатысушы тұрғысынан көзқарас деп белгілеген ғалым:

ХХ ғ. 70-ші ж. басынан кең тарай бастаған «тарихи антропология» атауының өзі «әлеуметтік антропология» және америкалық «мәдени антропология» үлгілері бойынша жасалды – деген пікірді айтқан ғалым:

Полипәндік тұрғыны тек жеке дара тарихшы-энтузиастар ғана қолданып келген меже және осы тұрғы салмақты тарихи зерттеулер үшін нормаға (парадигмаға) айналып, кең тарай бастаған кез:

Тарих ғылымында пәнаралық байланыстағы басымдылық антропология, демография және лингвистикаға көптеп беріле бастаған кез:

Олардың диалогы тарихшылар зерттеулерінің мәселелері аясын кеңейтуге көмегін тигізіп, оған өткендегі адамдардың өмір мен өлімге, ауыруға, ғұмыр кезеңдеріне қатынасы, халықтық діни сенім, ритуалдар, церемониялар және т.б. тақырыптарды қосты:

Европацентризмнен, ағартушылардың кезінен келе жатқан адамзаттың прогресс жолымен дамуы әмбебап және бір бағытты болады деген түсініктен арылуға қай ғылымдардың кездесуі мен диалогы себеп болды:

>«Аннал» мектебінің енгізген ең масштабты тарихи-антропологиялық ілімнің атаулары:

>«Діл (ментальность) термині психологиядан қолданыстан шығып, оның орнына ұзақ және жарқын болашақ оны басқа екі ғылымда күтіп тұрды:

Діл (ментальность) терминіне таңылатын, кейінде жойылып кеткен кемсіту реңкі сақталып келген кез (жылы, ғасыры):

Автордың тірі кезінде кұнына сай бағаланбай келген король-әулие (чудотворец) туралы кітабы зерттеушілердің арасында кең танымалдылыққа ие болған кез:

Жак Ле Гоффтың пікірінше М. Блокты заңды түрде тарихи антропологияның негізін қалаушы деуге негіз болған еңбегі (атауы, елі):

Соғыстан кейінгі алғашқы онжылдықта экономикалық тарих Францияда шексіз үстемдік құрды, бірақ кейбір тарихшы-аграршылар діл (ментальность) тарихынан өздерінің зерттеу пәндерін ізгілендіру жолын тапты. Олар:

>«Тарихи антропология» - жаңа бағыт деген ұран тікелей жариялана қоймаған кез (жаңа тұрғылар бұл кезде негізінен шарықтап тұрған діл (ментальность) тарихымен байланыстырылатын) - жылы, ғасыры:

Арьес бойынша адамның өлімге қатынасы эволюциясы – орта ғасырлардағы табиғи болмай қомайтыннан (ал шаруалар ортасында – едәуір кейін) мына екі нүктені өтті:

ХХ ғ. 50-60-шы ж. дін мен мәдениет тарихы аумағында діл (ментальность) мәселесін зерттеуді қайта жаңғыртқан екі ғалым:

Қоғамның әлеуметтік дифференциациясын есепке алатын француз ғалымы. Ол халықтық сенімнім өзгеруін саналы түрде ысырып қойып, өзінің назарын көзі ашық оқығандардың психологиясына аударады (автор және оның ұстазы):

>«Ең ақылды деген Жан Боденнің өзі жын-перілерді қудалауға беріліп кетіп, сиқыршылардан келетін қауіпке сенген» парадокске көңіл аударған Р.Мандру бұл ойға мына мақаланың әсерімен келген еді (авторы, атауы):

Р.Мандрудың “Магистраты и колдуны во Франции в XVII в. Анализ исторической психологии” атты еңбегіндегі қорытындылары толығымен дәлелді болғанымен, автор жиі қолданған “менталдық структура” деген термин

бұл жерде:

Р.Мандрудың ортағасырлық европалықтардың ділі (ментальность) туралы еңбегі және ондағы көтерілген мәселе: