กำกับดูแลนโยบายการคลัง

ออกธนบัตรแทนธนาคารกลาง

รับฝากเงินและปล่อยกู้แก่ลูกค้า

จัดการราคาสินค้าในตลาด

อัตราภาษีมูลค่าเพิ่มและภาษีสรรพสามิต

กฎหมายแรงงานและค่าแรงขั้นต่ำ

ภาษีนำเข้าและมาตรการภาษีศุลกากร

อัตราดอกเบี้ยนโยบายและตลาดเปิด

ทำให้การว่างงานลดลงรวดเร็ว

ทำให้ค่าเงินอ่อนค่าลงทันที

เพิ่มรายได้รัฐบาลผ่านภาษี

ลดเงินในระบบและชะลอเงินเฟ้อ

ต้นทุนเงินทุนสูงขึ้นและปล่อยกู้ลดลง

เงินฝากทุกบัญชีถูกยกเลิก

รายได้ภาษีเพิ่มขึ้นโดยตรง

ราคาหุ้นทุกตัวเพิ่มทันที

งบฉุกเฉินของกระทรวงการคลัง

เงินสำรองทองคำของรัฐบาลกลาง

สัดส่วนเงินฝากที่ธนาคารต้องกันไว้

วงเงินกู้สูงสุดของลูกค้ารายย่อย

ลดภาษีทางอ้อมทุกประเภท

ทำให้การส่งออกเติบโตทันที

เพิ่มการบริโภคทันทีทั่วประเทศ

ลดความสามารถปล่อยกู้และลดปริมาณเงิน

จัดเก็บภาษีรายได้บุคคลธรรมดา

ทำหน้าที่เป็นผู้ให้กู้รายสุดท้าย

กำหนดราคาน้ำมันเชื้อเพลิง

บริหารงบประมาณรัฐทุกกระทรวง

ปรับปริมาณเงินหมุนเวียนในระบบ

ควบคุมราคาสินค้าจำเป็นโดยตรง

ลดภาษีมูลค่าเพิ่มให้ประชาชน

เพิ่มอัตราค่าแรงขั้นต่ำทั่วประเทศ

การเงินเน้นดอกเบี้ยและเงินในระบบ การคลังเน้นภาษีและรายจ่ายรัฐ

การเงินคือการส่งออก การคลังคือการท่องเที่ยว

การเงินกำหนดราคาสินค้า การคลังควบคุมธนาคาร

การเงินดูแลแรงงาน การคลังดูแลสิ่งแวดล้อม

ธนาคารกลางและกระทรวงการคลัง

กรมศุลกากรและกรมสรรพากร

ตลาดหลักทรัพย์และบริษัทหลักทรัพย์

ธนาคารพาณิชย์และสหกรณ์ออมทรัพย์

ตรึงค่าแรงขั้นต่ำให้สูงขึ้น

ลดภาษีและเพิ่มรายจ่ายรัฐ

เพิ่มการปล่อยกู้แบบไม่มีดอกเบี้ย

เพิ่มดอกเบี้ยและขายพันธบัตรออก

หุ้นบริษัทขนาดเล็กเสี่ยงสูง

เครื่องจักรอุตสาหกรรมมือสอง

ที่ดินเพื่อการพัฒนาโครงการ

เงินสดและเงินฝากที่ธนาคารกลาง

ค่าเงินอ่อนเพราะส่งออกเพิ่ม

การลงทุนเพิ่มอย่างรวดเร็ว

เงินเฟ้อพุ่งทันทีจากต้นทุน

ความต้องการกู้ลดลงและเศรษฐกิจชะลอ

จำเป็นต้องขายกิจการให้รัฐ

ถูกปิดกิจการโดยทันที

ได้รับเงินกู้ฉุกเฉินเพื่อรักษาเสถียรภาพ

ต้องขึ้นภาษีลูกค้าทุกบัญชี

มูลค่ารวมของสินค้าบริโภคและบริการทั้งหมด

ราคาตลาดของพันธบัตรรัฐบาลทุกชนิด

รายได้ภาษีรวมของรัฐบาลในปีงบประมาณ

ธนบัตรในระบบบวกเงินฝากธนาคารที่ธนาคารกลาง

ธนาคารได้รับดอกเบี้ยมากขึ้น

ตัวคูณเงินฝากเพิ่มขึ้นทันที

เงินฝากเดิมถูกยกเลิกทั้งหมด

ตัวคูณเงินฝากลดลงและสินเชื่อหดตัว

ออกธนบัตรและดูแลเสถียรภาพระบบการเงิน

ทำหน้าที่ผู้ให้กู้รายสุดท้ายแก่ธนาคาร

กำหนดอัตราดอกเบี้ยนโยบายและตลาดเปิด

เก็บภาษีรายได้บุคคลและจัดงบประมาณรัฐ

อำนาจซื้อของเงินเพิ่มเมื่อราคาสินค้าลดลง

จำนวนธนบัตรในระบบเศรษฐกิจเพิ่มขึ้น

ผลตอบแทนจากการออมสูงกว่าอัตราดอกเบี้ย

เงินมีค่าเพราะรัฐรับรองกฎหมายการใช้

คงที่เพราะรัฐบาลควบคุมราคา

ลดลงเฉพาะสินค้าฟุ่มเฟือยเท่านั้น

เพิ่มขึ้นเพราะรายได้เพิ่มทันที

ลดลงเพราะราคาสินค้าสูงขึ้น

ค่าเงินแข็งค่ามากผิดปกติ

ต้นทุนวัตถุดิบลดลงต่อเนื่อง

การใช้จ่ายรวมเพิ่มขึ้นรวดเร็ว

การว่างงานเพิ่มขึ้นทั่วประเทศ

ผลิตภาพแรงงานเพิ่มขึ้นเร็ว

นโยบายลดภาษีการบริโภค

ผู้บริโภคเลื่อนการซื้อออกไป

ราคาพลังงานและค่าจ้างสูงขึ้น

ผลผลิตมวลรวมประชาชาติ

ดัชนีราคาผู้บริโภค (CPI)

ดุลบัญชีเดินสะพัด

อัตราการว่างงาน

รัฐบาลขึ้นภาษีห้าเปอร์เซ็นต์

มูลค่าเงินเพิ่มขึ้นห้าเปอร์เซ็นต์

รายได้ประชาชนเพิ่มห้าเปอร์เซ็นต์

ราคาเฉลี่ยสินค้าเพิ่มประมาณห้าเปอร์เซ็นต์

รายได้ดอกเบี้ยพอชดเชยราคา

เงินออมปลอดภัยจากความเสี่ยง

ผลตอบแทนจริงสูงขึ้นเสมอ

อำนาจซื้อเงินออมลดลงจริง

ไม่กระทบเพราะรายได้คงที่

ราคาสินค้าลดลงตามรายได้

รายได้แท้จริงเพิ่มขึ้น

ฐานะทางการเงินจริงลดลง

เงินเฟ้อถดถอย (Stagflation)

เงินฝืดเฉียบพลัน

ฟื้นตัวแบบรูปตัววี

วิกฤติค่าเงินแข็ง

เพิ่มอุปทานเงินในระบบ

ปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย

เพิ่มโครงการลงทุนภาครัฐ

ลดการกันสำรองของธนาคาร

ลดการใช้จ่ายภาครัฐบางส่วน

เพิ่มเงินอุดหนุนทุกประเภท

ลดภาษีรายได้ทุกกลุ่ม

ขยายโครงการโครงสร้างพื้นฐาน

ประมาณ 3 เปอร์เซ็นต์

ประมาณ 15 เปอร์เซ็นต์

ประมาณ 10 เปอร์เซ็นต์

ประมาณ 5 เปอร์เซ็นต์

ลดลงเฉพาะสินค้าฟุ่มเฟือย

ไม่เปลี่ยนเพราะเงินเดือนคงเดิม

เพิ่มขึ้นประมาณหกเปอร์เซ็นต์

ลดลงประมาณหกเปอร์เซ็นต์

อุปสงค์ดึง (Demand-pull)

เงินฝืด (Deflation)

ต้นทุนผลัก (Cost-push)

เงินเฟ้อไฮเปอร์

ไม่เปลี่ยนเพราะสัญญาคงที่

ต้นทุนกู้ยืมเพิ่มแบบทันที

ภาระหนี้จริงเพิ่มขึ้นเสมอ

ภาระหนี้จริงลดลงบางส่วน

ความต้องการบริโภคเพิ่มทั่วประเทศ

ค่าแรงขั้นต่ำปรับสูงขึ้น

ผลิตภาพเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง

อุปทานเงินขยายอย่างรวดเร็ว

เก็บเงินสดไว้จำนวนมาก

ถือครองสินทรัพย์ที่ป้องกันเงินเฟ้อ

ฝากออมทรัพย์อัตราดอกเบี้ยต่ำ

หลีกเลี่ยงการลงทุนทั้งหมด

ภาษีใหม่สำหรับผู้บริโภค

การแทรกแซงค่าเงินถาวร

ผลกำไรของธนาคารพาณิชย์

แนวทางปรับดอกเบี้ยและเป้าหมายเงินเฟ้อ

ตรึงอัตราดอกเบี้ยภาคเอกชน

เพิ่มภาษีเพื่อชะลอการบริโภค

ลดการใช้จ่ายรัฐ ควบคุมหนี้สาธารณะ

เพิ่มการใช้จ่ายรัฐ กระตุ้นอุปสงค์รวม

กำหนดอัตราดอกเบี้ยนโยบาย

ปรับอัตราภาษีนิติบุคคล

จัดสวัสดิการช่วยเหลือผู้มีรายได้น้อย

เพิ่มงบลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน

รายได้ประชาชนเพิ่มขึ้นรวดเร็ว

การลงทุนภาคเอกชนขยายตัวสูง

ระดับราคาโดยทั่วไปลดลงต่อเนื่อง

การบริโภคฟุ่มเฟือยเพิ่มขึ้น

ลดภาษี เพิ่มงบสวัสดิการ

เพิ่มภาษี ลดการใช้จ่ายรัฐ

เพิ่มเงินโอน กระตุ้นบริโภค

ขยายโครงสร้างพื้นฐานทุกภาคส่วน

เพิ่มภาษีและรายได้รัฐ

ชะลอการส่งออกและนำเข้า

กระตุ้นการกู้และการลงทุน

ลดสวัสดิการและงบประมาณ

ตรึงราคาสินค้าทุกชนิด

เพิ่มเงินโอนภาครัฐ

ลดภาษีมูลค่าเพิ่ม

ขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบาย

การคลังใช้ภาษีและงบ การเงินใช้อัตราดอกเบี้ย

การคลังควบคุมธนาคารพาณิชย์ การเงินกำหนดงบรัฐ

การคลังกำหนดค่าเงิน การเงินตั้งอัตราภาษี

การคลังดูแลเงินฝาก การเงินดูแลรายได้ประชาชน

เพิ่มอัตราดอกเบี้ยทันที

ลดสวัสดิการถ้วนหน้า

ขึ้นภาษีรายได้ทุกระดับ

เพิ่มการใช้จ่ายภาครัฐเชิงลงทุน

ยอดขายเพิ่ม ราคาสูงขึ้นต่อเนื่อง

ต้นทุนแรงงานพุ่ง กำไรเพิ่มขึ้น

การส่งออกขยายตัวรวดเร็ว

รายได้ลด กำไรหด การลงทุนชะลอ

กำหนดค่าแรงขั้นต่ำใหม่

เพิ่มงบประมาณการศึกษา

ปรับโครงสร้างภาษีทางตรง

การดำเนินธุรกรรมตลาดเปิด

เพิ่มรายได้ภาษีรัฐ

ลดหนี้สาธารณะทันที

รักษาเสถียรภาพระดับราคา

ขยายโครงการโครงสร้างพื้นฐาน

ขยายสินเชื่อภาคครัวเรือน

เพิ่มรายได้แรงงานทันที

ลดอุปสงค์รวมและการบริโภค

เพิ่มการลงทุนเอกชนทันที

กระตุ้นการบริโภคระยะสั้น

จำกัดการปล่อยสินเชื่อ

ลดอัตราดอกเบี้ยตลาด

เพิ่มรายได้ภาษีรัฐ

ใช้นโยบายการเงินล้วนในทุกสถานการณ์

ใช้นโยบายการคลังล้วนเมื่อมีเงินฝืด

ใช้การคลังตึงตัวและการเงินเข้มงวดเมื่อเงินเฟ้อสูง

ใช้การคลังกระตุ้นและการเงินผ่อนคลายเมื่อเศรษฐกิจหดตัว

ราคาสินค้าเพิ่มต่อเนื่องหลายไตรมาส

ค่าจ้างจริงลดลงในวงกว้าง

อัตราดอกเบี้ยตลาดพุ่งขึ้นทันที

การว่างงานลดลงต่ำมาก