ธรรมราชา

จักรพรรดิราช

พ่อปกครองลูก

สมบูรณาญาสิทธิราชย์

กษัตริย์แบ่งปันอำนาจให้ประชาชน

กษัตริย์เป็นผู้นำทางธรรมสูงสุดของอาณาจักร

กษัตริย์เป็นผู้ได้รับสมมติจากเทพให้มาปกครองโลก

กษัตริย์ต้องปฏิบัติทศพิธราชธรรมเพื่อให้เกิดความสงบสุข

กรมเวียง

กรมวัง

กรมคลัง

กรมนา

กระทรวงการคลัง

กระทรวงกลาโหม

กระทรวงมหาดไทย

สำนักงานตำรวจแห่งชาติ

การติดต่อกับต่างประเทศ

รูปแบบการจัดเก็บภาษีอากร

การใช้กฎหมายในการควบคุมพลเมือง

การรวมหรือกระจายอำนาจการปกครอง

การปฏิรูปการศึกษาของชาติ

การจัดเก็บรายได้ของประเทศ

การสร้างระบบราชการสมัยใหม่

การดูแลความสงบเรียบร้อยภายในราชอาณาจักร

เปลี่ยนจากระบบเทศาภิบาลเป็นระบบเจ้าเมือง

เปลี่ยนจากระบบขุนนางเป็นระบบสภาที่ปรึกษา

เปลี่ยนจากระบบจตุสดมภ์เป็นระบบการบริหารแบบ 12 กระทรวง

เปลี่ยนจากระบบการเกณฑ์ทหารเป็นระบบไพร่ และเลิกทาสโดยสมบูรณ์

การที่รัฐบาลประกาศยุบสภาและจัดการเลือกตั้งใหม่

ความขัดแย้งระหว่างกลุ่มเสื้อแดงและกลุ่มเสื้อเหลือง

การเดินขบวนของนิสิตนักศึกษาและประชาชนเพื่อต่อต้านเผด็จการทหาร

การเรียกร้องให้นายกรัฐมนตรีลาออกเพราะบริหารประเทศล้มเหลวทางเศรษฐกิจ

การที่ประชาชนชุมนุมเรียกร้องให้รัฐบาลยุติการปราบปรามชาวนาและเกษตรกร

การเรียกร้องให้รัฐบาลทหารยกเลิกการเกณฑ์ทหารและเปลี่ยนไปใช้ระบบสมัครใจ

ความขัดแย้งระหว่างนักธุรกิจกับรัฐบาลเรื่องการทำสัญญาการค้าระหว่างประเทศ

การเข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีที่ถูกมองว่าเป็นการสืบทอดอำนาจจากคณะรัฐประหาร (รสช.)

การฟื้นฟูระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์

การขยายอำนาจทางทหารไปสู่ประเทศเพื่อนบ้าน

การสร้างอัตลักษณ์ความเป็นชาติที่ทันสมัยและเป็นสากล

การส่งเสริมให้ประชาชนหันมาทำเกษตรกรรมแบบดั้งเดิม

14 ตุลา มีการสูญเสียน้อยกว่า 6 ตุลา ในทุกมิติ

14 ตุลา นำไปสู่เผด็จการ ส่วน 6 ตุลา นำไปสู่ประชาธิปไตย

14 ตุลา เกิดจากความขัดแย้งในสภา ส่วน 6 ตุลา เกิดจากการปฏิวัติโดยทหาร

14 ตุลา เป็นการเรียกร้องประชาธิปไตย ส่วน 6 ตุลา เป็นการกวาดล้างอุดมการณ์คอมมิวนิสต์

การขัดแย้งกับนานาชาติเรื่องการส่งออกสินค้า

การยอมรับจากประชาชนว่าทำเพื่อประเทศจริง

การได้รับเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีด้วยคะแนนเสียงถล่มทลาย

วิกฤตศรัทธาและความไม่พอใจจากการสืบทอดอำนาจของคณะรัฐประหาร (รสช.)

การเติบโตของเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ต

การเปลี่ยนระบบเศรษฐกิจเป็นแบบสังคมนิยม

ความขัดแย้งแบ่งขั้วทางการเมือง (เสื้อเหลือง-เสื้อแดง)

การยกเลิกการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา (สว.) เป็นครั้งแรก

การยกเลิกกฎหมายที่ขัดกับหลักศาสนา

การที่นักการเมืองสามารถสั่งการศาลได้ตามต้องการ

การเพิ่มจำนวนศาลให้ครอบคลุมทุกพื้นที่ทั่วประเทศ

การที่ศาลมีบทบาทในการวินิจฉัยชี้ขาดประเด็นความขัดแย้งทางการเมืองสำคัญ

ลาว เกาหลีใต้ จีน

จีน อินเดีย มาเลเซีย

ไทย มาเลเซีย สิงคโปร์

เวียดนาม สหราชอาณาจักร ลาว

ญี่ปุ่น

ฝรั่งเศส

มาเลเซีย

เวียดนาม

เผด็จการทหาร

เผด็จการฟาสซิสต์

เผด็จการอำนาจนิยม

เผด็จการคอมมิวนิสต์

ประชาชนไม่มีส่วนร่วมทางการเมืองการปกครอง

บุคคลสำคัญในระบอบการปกครอง คือ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์

ควบคุมเฉพาะกิจกรรมทางการเมืองของประชาชนเท่านั้น

มุ่งใช้อำนาจเผด็จการในการปกครองประเทศเป็นการถาวร

จีน

อิตาลี

อินเดีย

บราซิล