Pozwala na instalację aplikacji wyłącznie ze sklepu Microsoft Store, co zapewnia wyższe bezpieczeństwo i stałą wydajność.

Jest to specjalna wersja serwerowa (S od „Server”), przeznaczona do obsługi dużych baz danych w chmurze.

Umożliwia uruchamianie wyłącznie programów napisanych w języku Python, blokując wszystkie inne procesy systemowe.

Jest to wersja „Small”, która zajmuje tylko 1 GB miejsca na dysku, ale nie posiada interfejsu graficznego.

Wersja 64-bitowa obsługuje znacznie więcej niż 4 GB pamięci RAM, pozwala na szybsze przetwarzanie dużych porcji danych przez procesor oraz umożliwia uruchamianie nowoczesnych aplikacji 64-bitowych.

Wersja 32-bitowa jest przeznaczona wyłącznie dla urządzeń mobilnych i tabletów, natomiast 64-bitowa dla komputerów, przy czym oba systemy mają ten sam limit obsługiwanej pamięci RAM.

Różnica polega wyłącznie na prędkości połączenia z Internetem; systemy 64-bitowe posiadają wbudowane sterowniki do światłowodów, których brakuje w wersji 32-bitowej.

Wersja 32-bitowa potrafi obsłużyć do 4 GB pamięci RAM, ale jest wolniejsza, ponieważ nie pozwala na instalację żadnych programów zewnętrznych (spoza sklepu Microsoft).

HCL (Hardware Compatibility List)

to lista sprzętu, który został przetestowany i zatwierdzony jako kompatybilny z danym systemem operacyjnym.

HCL (Hardware Configuration Layer) to warstwa oprogramowania pośredniczącego (middleware), która odpowiada za mapowanie zasobów fizycznych komputera na instrukcje zrozumiałe dla jądra systemu operacyjnego podczas jego instalacji.

HCL (Hyper-V Component List) to zestawienie zwirtualizowanych podzespołów i zasobów serwerowych, które zostały zoptymalizowane pod kątem wydajności pracy w środowiskach rozproszonych i chmurze hybrydowej.

HCL (High-speed Connection Link) to certyfikat przyznawany podzespołom komputerowym, które spełniają rygorystyczne normy przepustowości magistrali systemowej, gwarantując brak opóźnień w komunikacji z procesorem.

główny typ partycji, na której można zainstalować system operacyjny. W przypadku stylu partycjonowania MBR jedna z partycji podstawowych może zostać oznaczona jako aktywna, co umożliwia uruchomienie systemu. W MBR maksymalnie 4 partycje podstawowe. W GPT pojęcie „aktywna” nie występuje, a system uruchamia się z partycji EFI.

to logicznie wydzielony obszar na fizycznym dysku (HDD lub SSD), który system operacyjny traktuje jako osobny nośnik danych i może wyświetlać jako oddzielny dysk (np. C:, D:).

• Jedna partycja nie musi mieć przypisanej litery (np. partycje systemowe EFI). Na jednej partycji można utworzyć system plików (NTFS, FAT32, ext4 itd.).

specjalny typ partycji występujący w stylu MBR, który pełni rolę „kontenera” umożliwiającego tworzenie wielu partycji logicznych, omijając limit czterech partycji podstawowych. Partycja rozszerzona nie może przechowywać danych bezpośrednio, Nie można na niej zainstalować systemu – tylko na partycjach logicznych w jej wnętrzu

główny typ partycji, na której można zainstalować system operacyjny. W przypadku stylu partycjonowania MBR jedna z partycji podstawowych może zostać oznaczona jako aktywna, co umożliwia uruchomienie systemu. W MBR maksymalnie 4 partycje podstawowe. W GPT pojęcie „aktywna” nie występuje, a system uruchamia się z partycji EFI.

to logicznie wydzielony obszar na fizycznym dysku (HDD lub SSD), który system operacyjny traktuje jako osobny nośnik danych i może wyświetlać jako oddzielny dysk (np. C:, D:).Jedna partycja nie musi mieć przypisanej litery (np. partycje systemowe EFI). Na jednej partycji można utworzyć system plików (NTFS, FAT32, ext4 itd.).

specjalny typ partycji występujący w stylu MBR, który pełni rolę „kontenera” umożliwiającego tworzenie wielu partycji logicznych, omijając limit czterech partycji podstawowych. Partycja rozszerzona nie może przechowywać danych bezpośrednio, Nie można na niej zainstalować systemu – tylko na partycjach logicznych w jej wnętrzu

główny typ partycji, na której można zainstalować system operacyjny. W przypadku stylu partycjonowania MBR jedna z partycji podstawowych może zostać oznaczona jako aktywna, co umożliwia uruchomienie systemu. W MBR maksymalnie 4 partycje podstawowe. W GPT pojęcie „aktywna” nie występuje, a system uruchamia się z partycji EFI.

to logicznie wydzielony obszar na fizycznym dysku (HDD lub SSD), który system operacyjny traktuje jako osobny nośnik danych i może wyświetlać jako oddzielny dysk (np. C:, D:).Jedna partycja nie musi mieć przypisanej litery (np. partycje systemowe EFI). Na jednej partycji można utworzyć system plików (NTFS, FAT32, ext4 itd.).

specjalny typ partycji występujący w stylu MBR, który pełni rolę „kontenera” umożliwiającego tworzenie wielu partycji logicznych, omijając limit czterech partycji podstawowych. Partycja rozszerzona nie może przechowywać danych bezpośrednio, Nie można na niej zainstalować systemu – tylko na partycjach logicznych w jej wnętrzu

UEFI (User Enhanced Functional Integration) – systemowa warstwa abstrakcji sprzętowej, która optymalizuje współpracę między procesorem a pamięcią RAM w fazie rozruchu. Jego główną funkcją jest tworzenie wirtualnego środowiska (sandbox), w którym system operacyjny testuje stabilność sterowników urządzeń wejścia/wyjścia przed ich pełnym zainicjowaniem, co zapobiega powstawaniu błędów typu Blue Screen podczas startu.

UEFI (Universal Encryption Framework Interface) – zintegrowany z procesorem moduł kryptograficzny, który odpowiada za sprzętowe szyfrowanie danych na partycji systemowej jeszcze przed załadowaniem jądra systemu. Charakteryzuje się unikalnym protokołem wymiany kluczy bezpieczeństwa pomiędzy płytą główną a dyskiem twardym, co uniemożliwia odczytanie danych po fizycznym przełożeniu nośnika do innego komputera.

UEFI (Unified Extensible Firmware Interface) to nowoczesny rodzaj oprogramowania startowego komputera, które zastępuje BIOS i umożliwia szybsze uruchamianie systemu oraz obsługę nowoczesnych technologii dyskowych.

Aktualizacje serwisowe dostosowują system do nowych sterowników sprzętowych, natomiast aktualizacje rozwojowe zmieniają jedynie wygląd ikon i kolorystykę menu.

Aktualizacje serwisowe naprawiają błędy i poprawiają bezpieczeństwo systemu, a aktualizacje rozwojowe dodają nowe funkcje i usprawniają działanie systemu.

Aktualizacje serwisowe służą do automatycznego czyszczenia logów i plików tymczasowych, a aktualizacje rozwojowe to pakiety zwiększające limit użytkowników mogących jednocześnie korzystać z systemu.

-Kalkulator

-Notatnik

-Paint

-WordPad

-Poczta i Kalendarz

-Zdjęcia

-Groove Muzyka

-Filmy i TV

-Microsoft Edge

-OneDrive

-Xbox Game Bar

-Narzędzie Wycinanie

-Eksplorator plików

-Zegar

Adobe Photoshop

• - Symulator Tostera

• - Google Chrome

• - Panel Sterowania Pogodą

• - iMessage

• - Generator Czasu Wolnego

• - Antywirus „Super-Bezpiecznik 3000”

• - Aplikacja do Podlewania Kwiatów przez USB

MBR obsługuje dyski do 2 TB i maksymalnie 4 partycje podstawowe, podczas gdy GPT wspiera znacznie większe pojemności i pozwala na stworzenie niemal nieograniczonej liczby partycji.

MBR obsługuje dyski do 4 TB i maksymalnie 2 partycje podstawowe, podczas gdy GPT wspiera dyski o mniejszej pojemności, ale pozwala na stworzenie nieograniczonej liczby partycji rozszerzonych.

standardy struktur danych na dysku, które określają sposób rozmieszczenia partycji i informują system, jak uruchomić komputer.

fizycznym podzespołem komputera.

programem narzędziowym.

Nie jest rodzajem pamięci operacyjnej RAM