WorksheetsKeynesowski model równowagi
Total questions: 14
Worksheet time: 7mins
W miarę wzrostu dochodu:
C staje się coraz większą częścią Y,
C staje się coraz mniejszą częścią Y,
C ciągle pozostaje stałą częścią Y,
korelacja pomiędzy konsumpcją (C) i dochodem (Y) nie istnieje.
W teorii Keynesa wydatki inwestycyjne obejmują:
budynki, maszyny i urządzenia produkcyjne,
jw. plus przyrost zapasów,
jw. plus zakup papierów wartościowych,
jw. plus inwestycje w human-capital.
Wpływ wzrostu poziomu inwestycji na dochód równowagi jest najmniejszy,
gdy:
przeciętna skłonność do konsumpcji jest stosunkowo duża,
MPC jest stosunkowo mała,
MPS jest stosunkowo mała,
przeciętna skłonność do oszczędzania jest stosunkowo duża.
Keynesiści uważają, że poziom dochodu i produkcji jest determinowany głównie przez:
wielkość siły roboczej,
podaż dóbr i usług,
całkowite wydatki na dobra i usługi,
elastyczność cen i płac.
Równowaga rynkowa ustala się przy cenie, dla której:
potrzeby nabywców są w pełni zaspokojone,
sprzedawcy sprzedają wszystko, co zdołają wyprodukować,
ilość popytu równa jest ilości podaży,
ilość podaży równa jest potrzebom i oczekiwaniom nabywców.
Który z poniższych warunków zapewni pełne zatrudnienie w gospodarce
zamkniętej, przy założeniu braku sektora rządowego:
I = S,
NT = G
S + NT = I + G
żaden z wymienionych
W ujęciu graficznym modelu równowagi, równowaga jest wtedy, gdy:
krzywa C przecina linię 45 stopni,
krzywa C przecina krzywą I,
krzywa C + I przecina linię 45 stopni,
krzywa I przecina linię 45 stopni.
przesunięcie w górę krzywej oszczędności (S) o 10 mld (przy założeniu ceteris peribus) spowoduje:
wzrost dochodu o 10 mld,
spadek dochodu o więcej niż 10 mld,
spadek dochodu o mniej niż 10 mld,
wzrost dochodu o więcej niż 10 mld.
Kiedy całkowite wydatki przekraczają poziom produkcji:
planowane S = planowane I,
planowane S są większe niż planowane I,
planowane S są mniejsze niż planowane I,
planowane S mogą być równe, większe lub mniejsze od planowanego I.
Przykładem inwestycji kapitałowych może być zakup:
akcji Mostostalu,
obligacji rządowych,
nowego garnituru,
nowej ciężarówki.
Model Keynesa:
jest modelem długiego okresu,
zakłada, że gospodarka jest stabilna,
jest modelem popytowym,
charakteryzują wszystkie powyższe opisy.
Zdaniem Keynesa, wzrost skłonności do oszczędzania:
ma pozytywny wpływ na koniunkturę gospodarczą,
ma negatywny wpływ na koniunkturę gospodarczą,
nie wpływa na koniunkturę gospodarczą,
może mieć różny (pozytywny lub negatywny) wpływ na gospodarkę,
w zależności od wartości mnożnika inwestycyjnego.
Według założeń szkoły keynesowskiej:
ceny i płace są elastyczne,
ceny i płace są sztywne,
ceny są elastyczne, a płace sztywne,
ceny są sztywne, a płace elastyczne.
Głównym wyznacznikiem poziomu konsumpcji (m.in. w ujęciu Keynesa) jest wartość:
aktywów posiadanych przez gospodarstwa domowe,
dochodów dyspozycyjnych,
stóp procentowych,
podatków płaconych przez osoby prawne.
