WorksheetsΚατανόηση του Φαινομένου του Εκφοβισμού
Total questions: 20
Worksheet time: 10mins
Μύθος: Ο εκφοβισμός είναι πάντα σωματικός (ξύλο, σπρωξιές).
Ο εκφοβισμός είναι πάντα σωματικός (ξύλο, σπρωξιές).
Ο εκφοβισμός μπορεί να είναι λεκτικός, ψυχολογικός, κοινωνικός (αποκλεισμός) ή διαδικτυακός.
Ο εκφοβισμός συμβαίνει μόνο σε σχολεία.
Ο εκφοβισμός είναι πάντα δημόσιος.
Μύθος: Αν ένας μαθητής έχει πέσει στους βαθμούς του, είναι απλώς τεμπέλης.
Η ξαφνική πτώση της σχολικής απόδοσης μπορεί να είναι ένδειξη εκφοβισμού.
Οι μαθητές που έχουν κακές επιδόσεις είναι πάντα τεμπέληδες.
Η πτώση στους βαθμούς δεν έχει καμία σχέση με την ψυχολογική κατάσταση του μαθητή.
Οι καλοί μαθητές ποτέ δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα.
Μύθος: Τα παιδιά που εκφοβίζουν έχουν πάντα χαμηλή αυτοπεποίθηση.
Πάντα έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση.
Πολλοί δράστες έχουν υψηλή αυτοπεποίθηση.
Είναι πάντα απομονωμένα.
Χρειάζονται βοήθεια για να αλλάξουν.
Μύθος: Τα παιδιά που εκφοβίζουν δεν χρειάζονται βοήθεια, μόνο τιμωρία.
Οι δράστες δεν χρειάζονται βοήθεια.
Οι δράστες συχνά χρειάζονται ψυχολογική υποστήριξη.
Τα παιδιά που εκφοβίζουν είναι πάντα ευτυχισμένα.
Η τιμωρία είναι η μόνη λύση.
Μύθος: Ο εκφοβισμός συμβαίνει μόνο σε παιδιά που είναι «διαφορετικά» ή «αδύναμα».
Ο εκφοβισμός συμβαίνει μόνο σε παιδιά που είναι «διαφορετικά» ή «αδύναμα».
Ο εκφοβισμός συμβαίνει μόνο σε παιδιά που είναι δημοφιλή.
Ο εκφοβισμός συμβαίνει μόνο σε παιδιά που είναι αθλητικά.
Ο εκφοβισμός μπορεί να συμβεί σε οποιοδήποτε παιδί, ανεξάρτητα από την προσωπικότητά του ή την εμφάνισή του.
Μύθος: Ο εκφοβισμός σταματάει μόλις τελειώσει το σχολείο (π.χ. στο σπίτι).
Αλήθεια: Ο εκφοβισμός μπορεί να συνεχίζεται μέσω διαδικτυακού εκφοβισμού (cyberbullying) 24 ώρες το 24ωρο.
Αλήθεια: Ο εκφοβισμός είναι ένα φαινόμενο που συμβαίνει μόνο στο σχολείο.
Μύθος: Ο εκφοβισμός είναι λιγότερο σοβαρός όταν συμβαίνει στο σπίτι.
Μύθος: Οι μαθητές δεν επηρεάζονται από τον εκφοβισμό μετά το σχολείο.
Μύθος: Μπορείς πάντα να καταλάβεις αν ένα παιδί εκφοβίζεται από τα σημάδια στο σώμα του.
Αλήθεια: Όλες οι μορφές εκφοβισμού αφήνουν σωματικά σημάδια.
Αλήθεια: Μερικές μορφές εκφοβισμού δεν αφήνουν σωματικά σημάδια, αλλά πληγώνουν ψυχικά.
Αλήθεια: Ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι πάντα ορατός.
Αλήθεια: Τα σωματικά σημάδια είναι ο μόνος τρόπος να καταλάβεις αν ένα παιδί εκφοβίζεται.
Μύθος: Το να αναφέρεις ένα περιστατικό εκφοβισμού σε έναν καθηγητή είναι «κάρφωμα».
Αλήθεια: Το να αναφέρεις τον εκφοβισμό είναι μια πράξη υπευθυνότητας.
Είναι καλύτερα να το κρατήσεις μυστικό.
Ο καθηγητής δεν θα κάνει τίποτα.
Αυτό μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση.
Μύθος: Το πείραγμα και ο εκφοβισμός είναι το ίδιο πράγμα.
Το πείραγμα γίνεται μεταξύ φίλων με ισότιμη σχέση, ενώ ο εκφοβισμός περιλαμβάνει πρόθεση για βλάβη και ανισορροπία δύναμης.
Το πείραγμα είναι πάντα κακό και δεν έχει καμία θετική πλευρά.
Ο εκφοβισμός συμβαίνει μόνο σε σχολεία και δεν επηρεάζει τους ενήλικες.
Το πείραγμα είναι μια μορφή εκφοβισμού που δεν έχει συνέπειες.
Μύθος: Δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να κάνει ένας μαθητής για να σταματήσει τον εκφοβισμό στο σχολείο του.
Η στάση των μαθητών είναι αδιάφορη.
Η στάση των μαθητών (να μην γελάνε, να στηρίζουν το θύμα, να μιλάνε) είναι η πιο ισχυρή δύναμη κατά του εκφοβισμού.
Οι δάσκαλοι είναι υπεύθυνοι για την καταπολέμηση του εκφοβισμού.
Ο εκφοβισμός είναι φυσιολογικό φαινόμενο που δεν μπορεί να αλλάξει.
Μύθος: Τα παιδιά που εκφοβίζονται πρέπει να μάθουν να αμύνονται μόνα τους.
Αλήθεια: Το παιδί-θύμα χρειάζεται τη βοήθεια των ενηλίκων και των συμμαθητών του για να προστατευτεί.
Τα παιδιά πρέπει να αγνοούν τον εκφοβισμό και να συνεχίζουν τη ζωή τους.
Η αυτοάμυνα είναι η μόνη λύση για τα παιδιά που εκφοβίζονται.
Τα παιδιά πρέπει να ανταποδώσουν τον εκφοβισμό για να σταματήσει.
Μύθος: Οι γονείς δεν πρέπει να ανακατεύονται στα προβλήματα των παιδιών στο σχολείο.
Η συνεργασία σχολείου και οικογένειας είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση του φαινομένου.
Οι γονείς πρέπει να αποφεύγουν οποιαδήποτε εμπλοκή.
Τα προβλήματα των παιδιών πρέπει να λύνονται αποκλειστικά από τους δασκάλους.
Η παρέμβαση των γονέων μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση.
Μύθος: Αν αγνοήσεις τον δράστη, θα βαρεθεί και θα σταματήσει.
Αλήθεια: Η αδιαφορία εκλαμβάνεται ως αδυναμία και χρειάζεται ενεργητική παρέμβαση.
Αλήθεια: Ο δράστης θα σταματήσει αν τον αγνοήσεις για αρκετό καιρό.
Αλήθεια: Η αδιαφορία δεν έχει καμία επίδραση στη συμπεριφορά του δράστη.
Αλήθεια: Ο δράστης θα βαρεθεί και θα σταματήσει από μόνος του.
Μύθος: Οι αυστηρές αποβολές είναι ο μόνος τρόπος να σταματήσει ο εκφοβισμός.
Η ολιστική προσέγγιση (διάλογος, διαμεσολάβηση, αποκαταστατική δικαιοσύνη) είναι πιο αποτελεσματική μακροπρόθεσμα.
Οι αυστηρές αποβολές είναι πάντα αποτελεσματικές.
Η αποδοχή του εκφοβισμού είναι η καλύτερη λύση.
Η απουσία πειθαρχίας οδηγεί σε λιγότερο εκφοβισμό.
Μύθος: Οι δράστες είναι πάντα μοναχικά παιδιά που δεν έχουν φίλους.
Αλήθεια: Οι δράστες συχνά έχουν μια ομάδα «ακολούθων» που τους υποστηρίζουν ή τους ενθαρρύνουν.
Οι δράστες είναι συνήθως πολύ δημοφιλείς και έχουν πολλούς φίλους.
Οι δράστες δεν έχουν καμία κοινωνική ζωή.
Οι δράστες είναι πάντα μεγαλύτεροι σε ηλικία από τα θύματα.
Μύθος: Τα παιδιά που εκφοβίζονται δεν πρέπει να μιλάνε γιατί θα γίνει χειρότερα.
Η σιωπή προστατεύει τον δράστη. Η ομιλία και η αναζήτηση βοήθειας είναι η αρχή της λύσης.
Η σιωπή είναι η καλύτερη στρατηγική για να αποφευχθεί ο εκφοβισμός.
Τα παιδιά πρέπει να αγνοούν τον εκφοβισμό και να συνεχίζουν τη ζωή τους.
Η αναζήτηση βοήθειας μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση.
Μύθος: Ο εκφοβισμός είναι μόνο ένα "σχολικό πρόβλημα".
Αλήθεια: Είναι κοινωνικό πρόβλημα που επηρεάζει την ψυχική υγεία ολόκληρης της κοινότητας.
Αλήθεια: Ο εκφοβισμός συμβαίνει μόνο σε εφήβους.
Αλήθεια: Ο εκφοβισμός είναι ένα φυσιολογικό μέρος της ανάπτυξης.
Αλήθεια: Ο εκφοβισμός περιορίζεται σε συγκεκριμένα σχολεία.
Μύθος: Το να αναφέρεις ένα περιστατικό εκφοβισμού σε έναν καθηγητή είναι «κάρφωμα».
Αλήθεια: Το να αναφέρεις τον εκφοβισμό είναι μια πράξη υπευθυνότητας που προστατεύει κάποιον που κινδυνεύει.
Αλήθεια: Το να αναφέρεις τον εκφοβισμό δεν έχει καμία σημασία.
Μύθος: Ο εκφοβισμός είναι φυσιολογικό φαινόμενο στην σχολική ζωή.
Μύθος: Οι καθηγητές δεν ενδιαφέρονται για περιστατικά εκφοβισμού.
Μύθος: Ο εκφοβισμός είναι απλώς ένα κομμάτι της παιδικής ηλικίας και βοηθάει τα παιδιά να «σκληραγωγηθούν».
Ο εκφοβισμός είναι φυσιολογικός και βοηθάει στην ανάπτυξη των παιδιών.
Ο εκφοβισμός προκαλεί σοβαρά ψυχολογικά τραύματα, άγχος και χαμηλή αυτοεκτίμηση που μπορεί να διαρκέσουν μια ζωή.
Ο εκφοβισμός είναι ένα προσωρινό φαινόμενο που ξεπερνιέται εύκολα.
Ο εκφοβισμός είναι συνήθως αθώος και δεν έχει μακροχρόνιες συνέπειες.
Μύθος: Τα θύματα εκφοβισμού φταίνε με τη συμπεριφορά τους για ό,τι τους συμβαίνει.
Κανένα παιδί δεν προκαλεί τον εκφοβισμό. Η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στον δράστη που επιλέγει να βλάψει.
Τα θύματα εκφοβισμού συχνά προκαλούν την επιθετικότητα των άλλων.
Οι θύτες συνήθως είναι θύματα σε άλλες καταστάσεις.
Η συμπεριφορά των θυμάτων δεν έχει καμία σχέση με τον εκφοβισμό.
