การต้านแรงบิดตลอดแนวทางโค้ง

การใช้แบบหล่อไม้แทนเหล็กหล่อ

การเพิ่มความหนาแผ่นขั้นให้มากขึ้น

การลดระยะยื่นของชานพักทุกชั้น

35 ซม. เพื่อให้ผลรวมใกล้ 70 ซม.

26 ซม. เพื่อให้ผลรวมใกล้ 60 ซม.

30 ซม. เพื่อให้ผลรวมมากกว่า 65 ซม.

20 ซม. เพื่อให้ผลรวมต่ำกว่า 55 ซม.

ใต้แผ่นขั้นตามแนวเอียงของช่วงบันได

บนชานพักเพื่อรับแรงเฉือนเป็นหลัก

กลางแผ่นขั้นเพื่อกระจายแรงสม่ำเสมอ

เหนือคานเพื่อลดการโก่งตัวทันที

ทำให้ปูนซีเมนต์แข็งตัวเร็วขึ้นมาก

เพิ่มกำลังอัดด้วยการเติมน้ำมากขึ้น

ลดการแยกตัวของมวลรวมและไล่อากาศ

ลดการคงตัวของแบบหล่อโดยการสั่นแบบ

ลวดผูกยึดและลูกปูนคอนกรีต

แผ่นไม้แบบและค้ำยัน

ระดับน้ำและลูกดิ่งช่างไม้

ทรายหยาบและหินโม่คละขนาด

เหล็กข้ออ้อยสำหรับแท่งรับแรงดึง

ลวดเชื่อมสำหรับยึดแบบหล่อถาวร

เหล็กกลมสำหรับเดือยรับแรงอัด

ลวดผูกสำหรับรับแรงเฉือนหลัก

จัดตารางงานเทคอนกรีตและบ่มคอนกรีต

กำหนดระยะคอนกรีตคลุมเหล็กเสริมขั้นต่ำ

เลือกชนิดเหล็กเสริมตามกำลังรับแรง

ตรวจสอบระดับพื้นโครงสร้างทั้งสองชั้น

ลดช่องว่างและฟองอากาศในคอนกรีต

เพิ่มอัตราการไหลของน้ำซีเมนต์

ลดปริมาณเหล็กเสริมที่ต้องใช้

ทำให้คอนกรีตแข็งตัวเร็วขึ้นทันที

ถอดแบบข้าง 2–3 วัน ถอดแบบใต้แผง 14–21 วัน

ถอดแบบทั้งหมดภายใน 24 ชั่วโมง

ถอดแบบข้าง 7 วัน ถอดแบบใต้แผง 7 วัน

ถอดแบบข้าง 10 วัน ถอดแบบใต้แผง 10 วัน

ชิ้น สำหรับจำนวนแท่งเหล็ก

ลูกบาศก์เมตร สำหรับปริมาตรเหล็ก

กิโลกรัม สำหรับน้ำหนักรวมเหล็ก

ตารางเมตร สำหรับพื้นที่ผิวเหล็ก

20–30 ซม. ระยะห่างแน่นมาก

60–80 ซม. ระยะห่างค้ำยันสม่ำเสมอ

1.5–2.0 ม. ระยะห่างค้ำยันกว้าง

3–4 ม. ระยะห่างค้ำยันประหยัด

เพิ่มความหนาแผ่นบันไดเพื่อรับน้ำหนัก

ช่วยให้คอนกรีตไหลตัวดีขึ้นระหว่างเท

ลดการโก่งตัวของแผ่นบันไดบริเวณพัก

ทำให้ระยะลูกตั้งคงที่ทุกขั้นเสมอ

ทำให้ระยะพักบันไดสามารถขยายได้มากขึ้น

เพิ่มกำลังรับแรงดัดของคานขั้นบันได

ลดจำนวนเหล็กปลอกที่ต้องใช้ทั้งหมด

ได้ผิวแบบโค้งเรียบต่อเนื่องสม่ำเสมอ

ทำให้ระยะลูกตั้งเท่ากันทั้งสองช่วง

ควบคุมการทรุดตัวของแบบบริเวณมุม

เพิ่มความหนาคอนกรีตบริเวณลูกนอน

ลดแรงบิดในเหล็กเสริมรัศมีทั้งหมด