WorksheetsCechy dramatu romantycznego
Total questions: 10
Worksheet time: 5mins
zerwanie z zasadą trzech jedności (czasu, miejsca i akcji) polega na tym, że
wiele epizodów w utworze toczy się w różnym czasie i różnych miejscach
zachowana zostaje tylko jedna lokalizacja a czas akcji trwa przez jeden dzień
na scenie może znajdować się tylko dwóch bohaterów
stosuje się wyłącznie jedną linię fabularną
otwarta kompozycja polega na tym, że
utwór kończy się jasno i jednoznacznie
czytelnik ma wrażenie niedokończonych wątków (brak konkretnego zakończenia utworu)
pojawiają się w tekście duchy i postacie nadprzyrodzone
wszystkie wątki są zamknięte i przewidywalne
synkretyzm gatunkowy to
trzymanie się wyłącznie jednego gatunku literackiego
wplatanie do dramatu elementów liryki i epiki
ograniczenie się do realistycznego opisu rzeczywistości
wplatanie do dramatu różnych gatunków literackich (np. bajki, pieśni)
synkretyzm rodzajowy to
wplatanie do dramatu elementów liryki i epiki
wplatanie do dramatu różnych gatunków literackich
rezygnacja z wątków poetyckich
unikanie opisów uczuć bohaterów
złamanie zasady decorum polega na
zachowaniu jednolitego stylu w całym utworze
całkowitym unikaniu humoru w utworze
braku jednorodności stylistycznej przez łączenie tragizmu i komizmu, patosu i groteski;
stosowaniu wyłącznie poważnego tonu dramatycznego
obecność elementów fantastycznych i nadprzyrodzonych polega na
rezygnacji z marzeń i wizji sennych
pojawieniu się duchów, diabłów, Aniołów i Archaniołów jako osobnych bohaterów dramatu
opisaniu wydarzeń nierealistycznych przez ludzi
wykorzystaniu tylko naturalistycznych efektów scenicznych
fragmentaryczność akcji to
ścisłe powiązanie wszystkich wydarzeń fabularnych
chronologiczne przedstawienie zdarzeń
brak wątków pobocznych w akcji
niezależność poszczególnych epizodów, brak nacisku na związki przyczynowo-skutkowe
pojawienie się bohatera romantycznego, czyli
postaci całkowicie bezkonfliktowej i przewidywalnej
bohatera podporządkowanego woli społeczeństwa
bohatera kierującego się wyłącznie rozsądkiem i normami moralnymi
głównego bohater dramatu romantycznego: indywidualisty, rozdartego buntownika
pojawienie się elementów symbolicznych, czyli
posługiwanie się symbolem pogłębiającym przesłanie utworu
ograniczenie do dosłownych opisów rzeczywistości
użycie tych elementów, które nie mają znaczenia dla fabuły
wymienienie elementów przestrzeni w didaskaliach
pojawienie się scen zbiorowych, czyli
każda scena ograniczała się do jednego lub dwóch aktorów
na scenie mogło znajdować się więcej niż 3 aktorów
wszystkie sceny to monologi głównego bohatera
nie jest to cecha dramatu romantycznego
