ΑΡΣΗ ΒΑΡΩΝ

ΑΡΣΗ ΒΑΡΩΝ

ΑΡΣΗ ΒΑΡΩΝ

Η άρση βαρών είναι αγωνιστικό ατομικό άθλημα που συμπεριλαμβάνεται και στους Ολυμπιακούς Αγώνες και διεξάγεται σύμφωνα με κανόνες που έχει θεσπίσει η Διεθνής Ομοσπονδία Άρσης Βαρών (IWF). Στόχος του αθλητή είναι να σηκώσει ένα διαλτήρα (κοινώς μπάρα), μήκους περίπου 2 μέτρων, όπου στις άκρες του φέρει προσαρμοσμένα προσθαφαιρετά δισκοειδή βάρη. Το αγώνισμα διακρίνεται σε πολλές κατηγορίες ανάλογα με το βάρος του αθλητή. Οι αθλητές του αγωνίσματος αυτού ονομάζονται αρσιβαρίστες.

Η ηλικία ενασχόλησης με την άρση βαρών για παιδιά και εφήβους ξεκινά από την ηλικία των 12-14 ετών, ενώ σε μικρότερη ηλικία τα παιδιά εξασκούνται κυρίως στην εκμάθηση της τεχνικής με τη χρήση ξύλινης μπάρας (χωρίς βάρη) και σε παιγνιώδεις δραστηριότητες. Οι αθλητές που επιθυμούν να ασχοληθούν με την άρση βαρών θα πρέπει προηγουμένως να υποβληθούν σε ιατρικές εξετάσεις καρδιάς, σπονδυλικής στήλης και κοιλιακών μυών που θα πρέπει να βρεθούν σε πολύ καλή, (άριστη), κατάσταση.

ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

Από αρχαιοτάτων χρόνων η άρση βαρών συμβόλιζε το σπορ της δύναμης και της σωματικής ομορφιάς. Στο Πελόπιο του νομού Ηλείας βρέθηκε μια βαριά πέτρα 143,5 κιλών με λαβή να πιάνεται από το ένα χέρι. Στην πέτρα αυτή γράφεται το εξής: «Ο αθλητής Βυήβων με ανύψωσε με το ένα χέρι επάνω από το κεφάλι του». Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν, ότι αυτή η πέτρα χρονολογείται από τον 6ο αιώνα π.Χ. Στη Σαντορίνη βρέθηκε μια άλλη ογκώδης πέτρα βάρους 480 κιλών που επάνω της είχε χαραγμένη την πληροφορία ότι ο αθλητής Εύμαστας, γιος του Κριτόβουλου, τη σήκωσε από το έδαφος. Αυτό το αγώνισμα όμως, το σήκωμα δηλαδή βαριών αντικειμένων δεν είχε καθιερωθεί στους μεγάλους πανελλήνιους αγώνες, παρά μόνο γίνονταν περιθωριακά. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε μουσείο στη Γερμανία υπάρχει ένα κύπελλο που είναι όμοιο με αυτό που έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες και πάνω του είναι ζωγραφισμένη η προσπάθεια ενός αθλητή που σήκωσε το μεγαλύτερο βάρος και στέφθηκε νικητής.

ΣΥΓΧΡΟΝΑ

Στη σύγχρονη εποχή το άθλημα της άρσης βαρών εμφανίζεται στις αρχές του 19ου αιώνα. Πρώτος ο Γάλλος Ντεμονέ το 1896 κωδικοποίησε τους κανόνες του αθλήματος δημιουργώντας τον «Όμιλο Άρσεως Βαρών της Γαλλίας» που το 1913 εξελίχθηκε σε Ομοσπονδία. Στους Α΄ Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 που διεξάχθηκαν στην Αθήνα πρωτοεμφανίστηκε το άθλημα χωρίς επιμέρους κατηγορίες με διαφορετικούς όμως κανόνες από τους σημερινούς, όπως η άρση βάρους με το ένα χέρι ή με τα δύο χέρια.

Οι κανονισμοί του αθλήματος της άρσης βαρών τροποποιήθηκαν διαδοχικά το 1914, το 1924, το 1928 και νεότερα. Μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού (1968) υπήρχαν αναγνωρισμένες 7 κατηγορίες του αθλήματος αυτού αλλά από την Ολυμπιάδα αυτή αποφασίστηκε τότε η προσθήκη δύο ακόμη κατηγοριών, μία μικρότερη και μία μεγαλύτερη των προηγουμένων.

Από την Ολυμπιάδα του Σύδνεϋ συμμετέχουν και οι γυναίκες, ενώ οι κατηγορίες έχουν πλέον αλλάξει και είναι 8 για τους άνδρες και 7 για τις γυναίκες.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ-ΑΝΔΡΕΣ

• Κατηγορία αθλητών σωματικού βάρους μικρότερου των 56,00 κιλών.

• Κατηγορία αθλητών σωματικού βάρους από 56,01 κιλών μέχρι 62,00 κιλών.

• Κατηγορία αθλητών σωματικού βάρους από 62,01 κιλών μέχρι 69,00 κιλών.

• Κατηγορία αθλητών σωματικού βάρους από 69,01 κιλών μέχρι 77,00 κιλών

• Κατηγορία αθλητών σωματικού βάρους από 77,01 κιλών μέχρι 85,00 κιλών.

• Κατηγορία αθλητών σωματικού βάρους από 85,01 κιλών μέχρι 94,00κιλών.

• Κατηγορία αθλητών σωματικού βάρους από 94,01 κιλών μέχρι 105,00 κιλών.

.Κατηγορία αθλητών σωματικού βάρους μεγαλύτερου των 105,01 κιλών.

• ΓΥΝΑΙΚΕΣ

• Κατηγορία αθλητριών σωματικού βάρους μικρότερου των 48,00 κιλών.

• Κατηγορία αθλητριών σωματικού βάρους από 48,01 κιλών μέχρι 53,00 κιλών

• Κατηγορία αθλητριών σωματικού βάρους από 53,01 κιλών μέχρι 58,00 κιλών.

• Κατηγορία αθλητριών σωματικού βάρους από 58,01 κιλών μέχρι 63,00 κιλών.

• Κατηγορία αθλητριών σωματικού βάρους από 63,01 κιλών μέχρι 69,00 κιλών.

• Κατηγορία αθλητριών σωματικού βάρους από 69,01 κιλών μέχρι 75,00 κιλών.

.Κατηγορία αθλητριών σωματικού βάρους μεγαλύτερου των 75,01 κιλών.

ΧΩΡΟΣ -ΟΡΓΑΝΑ

Το άθλημα της άρσης βαρών εκτελείται συνήθως επί ξύλινης εξέδρας επενδυμένη με ειδικό υλικό ιδιαίτερης αντοχής με μήκος πλευράς 4 μέτρων.Όργανα του αθλήματος είναι ο διαλτήρας, (κοινώς μπάρα), και οι μεταλλικοί δίσκοι βάρους, (κοινώς δισκόβαρα).Η μπάρα είναι συμπαγής μεταλλική ράβδος επινικελωμένη διαμέτρου 3 εκατοστών όπου στις άκρες της που καταλήγουν σε σπείρωμα προσαρμόζονται τα δισκόβαρα τα οποία και στερεώνονται με ασφαλιστικούς κοχλίες. Οι μπάρες που χρησιμοποιούνται από τους άντρες αθλητές ζυγίζουν 20 κιλά και οι μπάρες που χρησιμοποιούνται από τις γυναίκες αθλήτριες ζυγίζουν 15 κιλά και φέρουν διακριτικά χρώματα για να διευκολύνουν την αναγνώρισή τους. Οι αντρικές μπάρες φέρουν μπλε διακριτικά και οι γυναικείες μπάρες φέρουν κίτρινα διακριτικά. Τα χρώματα αντιστοιχούν στα χρώματα των δισκόβαρων 15 και 20 κιλών.

Το προς άρση βάρος μπορεί να αυξηθεί κατά 1κιλό τουλάχιστον σε κάθε άρση. Τα δισκόβαρα είναι είναι κατασκευασμένα από καουτσούκ ώστε να αντέχουν τη ρίψη μετά από μια επιτυχημένη ή μία αποτυχημένη άρση.

ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΡΣΗΣ ΒΑΡΩΝ

Τα δισκόβαρα που χρησιμοποιούνται στους Ολυμπιακούς αγώνες ακολουθούν τα διεθνή στάνταρ χρωματισμού ανά βάρος. Οι δίσκοι 10 κιλών είναι πράσινοι, οι δίσκοι 15 κιλών είναι κίτρινοι, οι δίσκοι 20 κιλών είναι μπλε και οι δίσκοι 25 κιλών είναι κόκκινοι. Μικρότεροι μεταλλικοί δίσκοι χρησιμοποιούνται επίσης για μικρές αυξήσεις στα βάρη.

Σύμφωνα πάντα με το επίσημο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων οι επίσημες κινήσεις της άρσης βαρών είναι δύο, τα ονόματα των οποίων προερχόμενα εκ της γαλλικής γλώσσας είναι α) αρασέ(απόσπαση) Το αρασέ είναι η πρώτη από τις δύο ανυψώσεις βαρών στο άθλημα της άρσης βαρών που ακολουθείται από το ζετέ. Ο στόχος του αρασέ είναι να άρει την μπάρα από το έδαφος πάνω από το κεφάλι σε μια συνεχή κίνηση.

 β) επωλέ-ζετέ (επωμισμός και εκτίναξη). Ο αθλητής-τρια σηκώνει την μπάρα με δύο κινήσεις, αφού πρώτα την φέρνει στους ώμους και έπειτα την ανεβάζει πάνω από το κεφάλι. Το πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων περιλάμβανε και μια τρίτη κίνηση, την κίνηση του ντεβελοπέ, η οποία καταργήθηκε από το πρόγραμμα μετά το τέλος των Αγώνων του 1972.

ΝΙΚΗΤΗΣ-ΤΡΙΑ

Σημειώνεται ότι κάθε αθλητής, ανά κατηγορία, δικαιούται να εκτελέσει τρεις προσπάθειες σε κάθε κίνηση. Νικητής ανακηρύσσεται εκείνος που θα πετύχει το μεγαλύτερο άθροισμα βάρους που έχει υψώσει στις τρεις κινήσεις. Σε περίπτωση ίδιου αθροίσματος μεταξύ αθλητών την πρώτη θέση κερδίζει ο ελαφρύτερος σε βάρος, όπου για το σκοπό αυτό όλοι οι αθλητές πριν τον αγώνα ζυγίζονται. Σε περίπτωση ίδιου αθροίσματος και ίδιου σωματικού βάρους μεταξύ δύο αθλητών, την πρώτη θέση κερδίζει ο αθλητής που εκτέλεσε πρώτος την άρση.

ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΑΘΛΗΤΗΣ

Στις πλέον πρόσφατες διοργανώσεις των Ολυμπιακών Αγώνων μετέχουν κάθε φορά, περί τις 200 Χώρες, αλλά μόνο 70-90 από αυτές κατορθώνουν να κατακτούν ένα μετάλλιο. Περίπου οι μισές κατακτούν τουλάχιστον ένα χρυσό. Π.χ. το 2012 στο Λονδίνο από τις 204 μετέχουσες, 85 χώρες κατέκτησαν μετάλλια, αλλά μόνο 54 χρυσό. Το 2004 στην Αθήνα από τις 201 χώρες 74 κατέκτησαν μετάλλια και οι 56 τουλάχιστον ένα χρυσό.

Με βάση αυτές τις επιτυχίες και με γνώμονα τα κατακτηθέντα, κυρίως χρυσά μετάλλια, είναι δυνατόν να ξεχωρίσει κανείς τον καλύτερο αθλητή κάθε χώρας.

Ασφαλώς δεν είναι μόνο το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο που κάνει να ξεχωρίζει ένας αθλητής, όμως εάν κάποιος μεγάλος πρωταθλητής μιας χώρας δεν έχει κατορθώσει να διακριθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες, χάνει το μεγαλύτερο μέρος της αίγλης του, όσες άλλες διακρίσεις και να έχει επιτύχει.

ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΑΘΛΗΤΗΣ

Αναμφισβήτητα είναι γνωστό ότι ο Ολυμπιακός τίτλος χρειάζεται και τύχη. Οπωσδήποτε πάντως ένας αθλητής με πολλά Ολυμπιακά μετάλλια έχει ξεπεράσει την ανάγκη εύνοιας της τύχης, στηριζόμενος αποκλειστικά στις δικές του δυνάμεις.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Πύρρος Δήμας με 4 (3-0-1) Ολυμπιακά μετάλλια. Αυτά τον φέρνουν ως πρώτο αθλητή της Άρσης Βαρών όλων των εποχών, όλων των χωρών.

Φυσικό είναι και ο καλύτερος Έλληνας αθλητής όλων των Σπορ, όλων των εποχών, ανεξάρτητα εάν στην καρδιά μας μπορεί πάντα να βρίσκονται ο Σπύρος Λούης, ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας ή ο Στέλιος Κυριακίδης. Κάθε ένας έχει τη δική του προσωπικότητα, αλλά τυπικά η αναφορά πηγαίνει στον Πύρρο Δήμα.

ΠΥΡΡΟΣ ΔΗΜΑΣ

Και αν οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Βαρκελώνης ήταν το πρώτο μεγάλο ξεπέταγμα και εκεί που τον έμαθαν όλοι, στην Ατλάντα των Η.Π.Α. ήταν η στιγμή της επιβεβαίωσης. Εκεί που πήγε ως το απόλυτο φαβορί και έπρεπε να αποδείξει ότι ήταν ο καλύτερος. Τα κατάφερε και με το παραπάνω, μπαίνοντας για πάντα στο πάνθεο της ιστορίας...Στην κατηγορία των 83 κιλών, ο Δήμας κατάφερε να σηκώσει 180 κιλά στο αρασέ, ενώ έκανε παγκόσμιο ρεκόρ με 213 κιλά στο επολέ ζετέ.Ο Πύρρος Δήμας είναι ο πιο επιτυχημένος αθλητής στην ολυμπιακή ιστορία του ελληνικού αθλητισμού και ο μοναδικός Έλληνας αρσιβαρίστας με τρία χρυσά κι ένα χάλκινο ολυμπιακά μετάλλια, ισοφαρίζοντας τον Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου σε χρυσά μετάλλια στο Σίδνεϋ το 2000.Στην Ολυμπιάδα της Αθήνας κατέκτησε το τελευταίο μετάλλιο του που ήταν το χάλκινο.Για την προσφορά του στον ελληνικό αθλητισμό, έχει τιμηθεί με το Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας.Στην κατοχή του έχει ακόμη τρεις παγκόσμιους τίτλους (1993, 1995 και 1998), ενώ κατάφερε να σπάσει πολλά παγκόσμια και ολυμπιακά ρεκόρ.