ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการเขียนในโอกาสต่างๆ

ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการเขียนในโอกาสต่างๆ

ห้องเรียนหมอภาษา ครูกิจจา

การเขียน

เป็นทักษะสำคัญที่ใช้สำหรับบันทึกรวบรวมและถ่ายทอดข้อมูลเพื่อการติดต่อสื่อสารระหว่างกันของบุคคลในสังคม ดังนั้นผู้เขียนจึงต้องระมัดระวังในการเลือกใช้คำ ไม่เหมาะสมและถูกต้องทั้งนี้ต้องอาศัยความรู้และประสบการณ์เพื่อให้การเขียนสื่อสารสามารถบรรลุผลตามที่ต้องการ

ทักษะการเขียน

สามารถฝึกฝนและพัฒนาได้ด้วยวิธีการอ่านการฟังการรู้จักสะกดคำอ่านเขียนถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดออกมาเป็นลายลักษณ์อักษรสมกับสถานการณ์และโอกาสซึ่งสามารถสรุปลักษณะการใช้ถ้อยคำในการเขียนได้ดังนี้

หลักการใช้ภาษาในการเขียน

1  ระดับภาษา

ภาษาที่ใช้สำหรับการเขียนเป็นภาษาที่แตกต่างไปจากภาษาพูดในชีวิตโดยขึ้นอยู่กับรูปแบบและประเภทของงานเขียน  เช่น งานเชิงวิชาการ ควรใช้ภาษาที่เป็นแบบแผนเป็นบทความแสดงความคิดเห็นควรใช้ภาษาระดับกึ่งทางการ

ส่วนงานเขียนบันเทิงคดี

เช่น เรื่องสั้น นวนิยาย ผู้เขียนอาจเลือกใช้ภาษาทั้ง 3 ระดับ คือ ระดับทางการ กึ่งทางการ และภาษาปาก เพื่อสร้างความสมจริงและสีสันภายในเรื่อง

Multiple Choice

ขออำนาจพรอันประเสริฐ และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย โปรดดลบันดาลให้ประสบแต่ความสุขศานต์เกษมสันต์ สุขสมหวังดั่งใจในสิ่งอันพึงปรารถนา รุ่มรวยไปด้วยพลานามัยสมบูรณ์ยั่งยืนตลอดไป

• คำอวยพรวันเกิด

• คำอวยพรวันแม่

• คำอวยพรวันรับปริญญา

• คำอวยพรวันขึ้นปีใหม่

Multiple Choice

ขอแสดงความยินดีด้วย ขอให้เคียงคู่กันด้วยความรักและความสุขนะ

• คำอวยพรวันเกิด

• คำอวยพรรับปริญญา

• คำอวยพรวันแต่งงาน

• คำอวยพรวันเกษียณ

Open Ended

คำคมประจำตัวหรือคำคมประจำใจนักเรียน

Multiple Choice

ธนาคารกรุงเทพ เพื่อคู่คิด มิตรคู่บ้าน

• คำคม

• คำอวยพร

• คำขวัญ

• คำโฆษณา

Multiple Choice

เป็นการเขียนชนิดใด

• การเขียนคำคม

• การเขียนโฆษณา

• การเขียนอวยพร

• การเขียนสุนทรพจน์

นอกจากนี้แล้วผู้เขียนควรคำนึงถึงระดับของคำกล่าว

คือ การเขียนประโยค หรือข้อความเดียวกันในแต่ละครั้งควรใช้ภาษาในระดับเดียวกันเพื่อให้เกิดความสอดคล้องสลวยสื่อความหมายไปในทิศทางเดียวกัน เช่น

พ่อแม่เป็นห่วงบุตร

ประโยคนี้มีการใช้ภาษาที่ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน “บุตร” เป็นคำทางการ เมื่อนำมาใช้ ประโยคนี้จึงไม่เหมาะสม ควรเปลี่ยนเป็น “พ่อแม่เป็นห่วงลูก” เพื่อให้เป็นประโยคที่ใช้ภาษาระดับเดียวกัน 

2 การใช้คำ 

งานเขียนที่ผู้เขียนจะต้องรู้จักใช้คำได้อย่างสละสลวย เหมาะสม ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ คำที่มีความหมายคล้ายกันผู้เขียนต้องรู้จักเลือกใช้ให้เหมาะสม ไพเราะ เรื่องหลักเกณฑ์การใช้คำควรคำนึงในเรื่องต่อไปนี้

2.1 การเขียนสะกดคำและการใช้เครื่องหมายวรรคตอน 

การเขียนสะกดคำมีความสำคัญต่อการเขียน โทรหาเขียนสะกดผิดย่อมสื่อสารไม่ตรงกัน รวมถึงการเว้นวรรคตอนให้ถูกต้อง ตามมาตรฐานในการเขียน ซึ่งผู้เขียนสามารถสร้างความชำนาญให้แก่ตนเองได้ โดยการฝึกเขียนอย่างสม่ำเสมอหรือค้นคว้าความรู้จากพจนานุกรม 

2.2 การใช้คำและสำนวนให้ถูกต้องเหมาะสม 

เป็นส่วนสำคัญของการเขียนเพื่อสื่อสารเพราะถ้อยคำและสำนวนเป็นสิ่งที่สื่อความหมายการเขียนที่มีประสิทธิภาพต้องใช้คำถูกต้องตรงตามหน้าที่และความหมาย เรียงลำดับคำหรือพยางค์ได้ถูกต้อง ไม่ใช้คำในภาษาต่างประเทศโดยไม่จำเป็น รวมถึงไม่ใช้คำฟุ่มเฟือย

3 การใช้ประโยค

การเขียนสื่อสารที่มีประสิทธิภาพนอกจากผู้เขียนจะใช้ถ้อยคำให้ถูกต้องเหมาะสมแล้ว การผูกและเรียบเรียงประโยคให้ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ก็นับเป็นเรื่องสำคัญ ซึ่งการผูกประโยคสำหรับการเขียนสื่อสาร ควรผูกประโยคให้มีความกระชับ กระทัดรัด ในประโยคเดียวกัน ไม่ควรใช้กริยาหลายตัวหลีกเลี่ยงการใช้สำนวนต่างประเทศ

4 รูปแบบและเนื้อหาของงานเขียน 

ผู้เขียนจะต้องใช้ภาษาในการเขียนสื่อสารโดยคำนึงถึงรูปแบบและเนื้อหาของงานเขียน เช่น การเขียนจดหมายราชการควรใช้รูปแบบตามที่กำหนด และใช้ภาษาทางการ การแบ่งวรรคตอนที่ถูกต้องเหมาะสมถ้อยคำกระชับสื่อความชัดเจน

มารยาทในการเขียน

1 ควรเลือกใช้สีของกระดาษและสีของหมึกให้เหมาะสมกับกาละเทศะและบุคคล 

2 ควรเขียนด้วยลายมือตัวบรรจง อ่านง่าย มีความเป็นระเบียบ เว้นช่องไฟและวรรคตอนอย่างเหมาะสม 

3 ควรเขียนให้เป็นระเบียบ คือ เว้นส่วนหน้าและส่วนหลังของกระดาษให้เสมอเป็นแนวเดียวกัน เว้นบรรทัดไม่เท่ากันย่อหน้าอยู่ในระดับเดียวกัน

4 การเขียนที่มีรูปแบบที่เคร่งครัดผู้เขียนต้องยึดรูปแบบตามที่กำหนด 

5 ควรเขียนโดยใช้ภาษาที่สุภาพถูกต้องตามหลักภาษาไทย ใช้ภาษาเขียน ไม่ใช้ภาษาพูด ผู้ใช้ๆระดับภาษาให้เหมาะสมกับสถานะของบุคคล

6 เมื่อเขียนผิดควรใช้ยางลบหรือน้ำยาลบคำผิดลบให้สะอาด

7 ไม่ควรเขียนโดยปราศจากความรู้เกี่ยวกับเรื่องที่จะเขียน หากจำเป็นต้องเขียนควรศึกษาค้นคว้าให้ละเอียดจากแหล่งข้อมูลต่างๆ

8 ไม่ควรเขียนเรื่องที่กระทบต่อความมั่นคงของประเทศชาติ รวมทั้งไม่เขียนเพื่อมุ่งทำร้ายผู้อื่นทำให้ได้รับความเสียหาย หรือเพื่อสร้างประโยชน์ให้แก่ตนเอง

9 ไม่ควรใช้อารมณ์ส่วนตัวในการเขียนรวมทั้งไม่เขียนเพื่อมุ่งทำลายผู้อื่น

10 ไม่ควรคัดลอกบทความหรือเนื้อหาตอนใดตอนหนึ่งของผู้อื่นมาใส่ในงานเขียนของตนเอง หากจำเป็นจะต้องอ้างอิงแหล่งที่มาของข้อมูลเดิมเสมอเพื่อให้เกียรติผู้เขียน

กิจกรรม

ให้นักเรียนเขียน คำนำ Portfolio ในรูปแบบเนื้อหาที่เป็นของตนเอง ดังตัวอย่าง

กำหนดส่ง 21 ก.ค.

เวลา 9.00